De een gebruikt Instagram om foto’s te delen met geweldige filters, de ander biedt liever een inkijkje in zijn of haar leven door video te delen via Instagram Stories. Zeer vermakelijk, maar er is een nieuw platform op de markt: Vero. Diverse media noemen Vero het nieuwe Instagram, maar is dat wel zo? Wat doet Vero anders dan de bekende social app om Instagram te verslaan?

Vero vergelijken met Instagram is eigenlijk niet helemaal eerlijk. Waar Instagram namelijk alleen met foto’s en video’s te maken heeft, doet Vero iets meer. Het biedt namelijk de mogelijkheid om meer te delen: muziek, linkjes, film, series, boeken en plekken. Kortom: zit jij in een restaurant te eten dat je enorm waardeert, dan hoef je niet altijd een foto van je eten te maken om mensen te laten weten dat je er blij mee bent. Of als jij een artikel leest dat je kunt waarderen, dan kun je die binnen Vero delen.

Een realistischer beeld

Je kiest bovendien zelf met wie je wat deelt. Waar je jezelf bij je vrienden met die dronken foto van Koningsdag juist onsterfelijk maakt, kan het zijn dat die collega je juist minder serieus zal nemen door zo’n post. Vero wil gaan voor een realistischer beeld, waardoor dan mogelijk niet alleen de mooiste kiekjes worden gedeeld, maar ook de andere facetten van iemands persoonlijkheid.

Nu zou je daarbij kunnen denken: maar dat kan op Facebook ook, want daar kies je ook met wie je iets deelt en is het mogelijk om linkjes et cetera te delen. Klopt, alleen biedt Vero een betere manier om dit weer te geven, omdat het gecategoriseerd is. Sowieso is de interface van Vero modern en zeer aantrekkelijk om te zien. Waar op Instagram nog veel witruimte is en er wordt gegaan voor een wat ouderwetser Polaroid-achtig ontwerp, kiest Vero juist voor een strakke look.

©PXimport

Een groot voordeel aan Vero ten opzichte van de concurrentie is dat er geen advertenties inzitten en alles chronologisch wordt weergegeven. Dat betekent dat je posts niet schuilgaan achter een enorme muur van algoritmes, dus je weet dat je alles van je vrienden ziet als je maar ver genoeg terugkijkt. Hoewel ze juist bedoeld zijn om je eerder te laten zien wat de social media denken dat je wil zien, kleven er veel nadelen aan de algoritmes van Instagram en Facebook. Het kan makkelijk gebeuren dat je posts niet meer goed worden gezien, waardoor je veel likes en volgers misloopt.

Vero: de waarheid

Vero betekent “waarheid” in Esperanto en dat is middenin de digitale strijd om gebruikers een erg slimme naam. Juist door die algoritmes hebben gebruikers het gevoel geen grip te hebben op hun ervaring op de bekende social media, waardoor de kans dat ze naar het “eerlijke” Vero overstappen, wordt vergroot.

Er kan echter roet in het eten worden gegooid. Vero is al in 2015 verschenen met als belofte dat de eerste 1 miljoen gebruikers gratis op het platform mogen, terwijl de rest een klein bedrag zal moeten betalen. Dat lijkt tot op heden nog niet te zijn gelukt, want anno 2018 is het nog steeds mogelijk de app gratis te downloaden en te gebruiken. Echter is het volgens Vero wel zo dat de app al voorbij de 1 miljoen gebruikers is gegaan, maar zijn er technische problemen waardoor het nog niet klaar is om een betaalde dienst te worden. Wat zo’n soort abonnement moet gaan kosten is nog onbekend, maar het is bedoeld om de app advertentievrij te houden.

©PXimport

De mannen achter Vero zijn filmbons Motaz Nabulsi, venture capitalist Scott Birnbaum en CEO Ayman Hariri, de zoon van de in 2005 omgebrachte Libanese premier Rafic Hariri. Hij is een miljardair die onder andere groot is geworden door Saudi Oger, een bouwbedrijf dat in 2017 moest sluiten omdat de werknemers onder zeer slechte condities werden gehuisvest. Vero heeft hier tevens een - vrij kort - persbericht aan gewijd.

Russische ontwikkelaars

Dat is echter niet waar de controverse rondom Hariri stopt. Er schijnen Russen te werken bij Vero, wat als een probleem wordt gezien sinds Rusland via social media probeerde de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 te beïnvloeden. Er zijn daardoor mensen die Vero niet vertrouwen, omdat dit ook een social media app is. Vero is overigens niet geheimzinnig over de ontwikkelaars: “We hebben ontwikkelaars in Rusland, Amerika, Frankrijk, Duitsland en Oost-Europa”, zei een woordvoerder tegen TIME.

Op welk platform Vero is gebouwd, daar is weinig informatie over te vinden. Toen er eind februari dit jaar ineens een heleboel gebruikers zich nieuw inschreven op het platform, waren er technische problemen omdat het de enorme populariteit niet aankon. De app vraagt bij het aanmaken van een account om je telefoonnummer, je naam en je e-mailadres, en maakt geheel volgens de AVR duidelijk in wat het met die gegevens doet.

©PXimport

Wat veel gebruikers echter tegen de borst stuit, is de disclaimer waarin Vero aangeeft dat het de content die geplaatst wordt op het platform mag gebruiken, zonder hiervoor royalties te hoeven betalen. Dat klinkt gevaarlijk, maar ditzelfde staat in de gebruikersvoorwaarden van andere social media. Immers moet Vero die rechten wel hebben om je post te delen met andere gebruikers, zoals je eigen vrienden en volgers.

Van Ello tot Vero

Er gingen al veel mooie social platformen voor Vero: Ello, Peach, Sarahah en Mastodon bijvoorbeeld. Echter hebben zij zich nooit staande weten te houden naast Facebook en Instagram, wat mede komt omdat mensen het moeilijk vinden hun 10.000 volgers “achter te laten” en helemaal nieuw te beginnen. Je kunt in Vero ook niet je posts een boost geven, dus heel snel op het oude aantal komen betekent dat je een er op je oude platformen een heel marketing kanon tegenaan moet gooien om ervoor te zorgen dat je volgers je gaan volgen naar (en op) Vero.

Nu Facebook de laatste tijd wat minder positief in het nieuws is door enorme datalekken en een leider die niet direct de juiste antwoorden geeft, kan het echter best gebeuren dat het meer gebruikersgedreven Vero er uiteindelijk toch met de klanten vandoor gaat, hoewel het waarschijnlijk tijd nodig heeft voordat het grote publiek er klaar voor is die overstap te maken.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.