De een gebruikt Instagram om foto’s te delen met geweldige filters, de ander biedt liever een inkijkje in zijn of haar leven door video te delen via Instagram Stories. Zeer vermakelijk, maar er is een nieuw platform op de markt: Vero. Diverse media noemen Vero het nieuwe Instagram, maar is dat wel zo? Wat doet Vero anders dan de bekende social app om Instagram te verslaan?

Vero vergelijken met Instagram is eigenlijk niet helemaal eerlijk. Waar Instagram namelijk alleen met foto’s en video’s te maken heeft, doet Vero iets meer. Het biedt namelijk de mogelijkheid om meer te delen: muziek, linkjes, film, series, boeken en plekken. Kortom: zit jij in een restaurant te eten dat je enorm waardeert, dan hoef je niet altijd een foto van je eten te maken om mensen te laten weten dat je er blij mee bent. Of als jij een artikel leest dat je kunt waarderen, dan kun je die binnen Vero delen.

Een realistischer beeld

Je kiest bovendien zelf met wie je wat deelt. Waar je jezelf bij je vrienden met die dronken foto van Koningsdag juist onsterfelijk maakt, kan het zijn dat die collega je juist minder serieus zal nemen door zo’n post. Vero wil gaan voor een realistischer beeld, waardoor dan mogelijk niet alleen de mooiste kiekjes worden gedeeld, maar ook de andere facetten van iemands persoonlijkheid.

Nu zou je daarbij kunnen denken: maar dat kan op Facebook ook, want daar kies je ook met wie je iets deelt en is het mogelijk om linkjes et cetera te delen. Klopt, alleen biedt Vero een betere manier om dit weer te geven, omdat het gecategoriseerd is. Sowieso is de interface van Vero modern en zeer aantrekkelijk om te zien. Waar op Instagram nog veel witruimte is en er wordt gegaan voor een wat ouderwetser Polaroid-achtig ontwerp, kiest Vero juist voor een strakke look.

©PXimport

Een groot voordeel aan Vero ten opzichte van de concurrentie is dat er geen advertenties inzitten en alles chronologisch wordt weergegeven. Dat betekent dat je posts niet schuilgaan achter een enorme muur van algoritmes, dus je weet dat je alles van je vrienden ziet als je maar ver genoeg terugkijkt. Hoewel ze juist bedoeld zijn om je eerder te laten zien wat de social media denken dat je wil zien, kleven er veel nadelen aan de algoritmes van Instagram en Facebook. Het kan makkelijk gebeuren dat je posts niet meer goed worden gezien, waardoor je veel likes en volgers misloopt.

Vero: de waarheid

Vero betekent “waarheid” in Esperanto en dat is middenin de digitale strijd om gebruikers een erg slimme naam. Juist door die algoritmes hebben gebruikers het gevoel geen grip te hebben op hun ervaring op de bekende social media, waardoor de kans dat ze naar het “eerlijke” Vero overstappen, wordt vergroot.

Er kan echter roet in het eten worden gegooid. Vero is al in 2015 verschenen met als belofte dat de eerste 1 miljoen gebruikers gratis op het platform mogen, terwijl de rest een klein bedrag zal moeten betalen. Dat lijkt tot op heden nog niet te zijn gelukt, want anno 2018 is het nog steeds mogelijk de app gratis te downloaden en te gebruiken. Echter is het volgens Vero wel zo dat de app al voorbij de 1 miljoen gebruikers is gegaan, maar zijn er technische problemen waardoor het nog niet klaar is om een betaalde dienst te worden. Wat zo’n soort abonnement moet gaan kosten is nog onbekend, maar het is bedoeld om de app advertentievrij te houden.

©PXimport

De mannen achter Vero zijn filmbons Motaz Nabulsi, venture capitalist Scott Birnbaum en CEO Ayman Hariri, de zoon van de in 2005 omgebrachte Libanese premier Rafic Hariri. Hij is een miljardair die onder andere groot is geworden door Saudi Oger, een bouwbedrijf dat in 2017 moest sluiten omdat de werknemers onder zeer slechte condities werden gehuisvest. Vero heeft hier tevens een - vrij kort - persbericht aan gewijd.

Russische ontwikkelaars

Dat is echter niet waar de controverse rondom Hariri stopt. Er schijnen Russen te werken bij Vero, wat als een probleem wordt gezien sinds Rusland via social media probeerde de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 te beïnvloeden. Er zijn daardoor mensen die Vero niet vertrouwen, omdat dit ook een social media app is. Vero is overigens niet geheimzinnig over de ontwikkelaars: “We hebben ontwikkelaars in Rusland, Amerika, Frankrijk, Duitsland en Oost-Europa”, zei een woordvoerder tegen TIME.

Op welk platform Vero is gebouwd, daar is weinig informatie over te vinden. Toen er eind februari dit jaar ineens een heleboel gebruikers zich nieuw inschreven op het platform, waren er technische problemen omdat het de enorme populariteit niet aankon. De app vraagt bij het aanmaken van een account om je telefoonnummer, je naam en je e-mailadres, en maakt geheel volgens de AVR duidelijk in wat het met die gegevens doet.

©PXimport

Wat veel gebruikers echter tegen de borst stuit, is de disclaimer waarin Vero aangeeft dat het de content die geplaatst wordt op het platform mag gebruiken, zonder hiervoor royalties te hoeven betalen. Dat klinkt gevaarlijk, maar ditzelfde staat in de gebruikersvoorwaarden van andere social media. Immers moet Vero die rechten wel hebben om je post te delen met andere gebruikers, zoals je eigen vrienden en volgers.

Van Ello tot Vero

Er gingen al veel mooie social platformen voor Vero: Ello, Peach, Sarahah en Mastodon bijvoorbeeld. Echter hebben zij zich nooit staande weten te houden naast Facebook en Instagram, wat mede komt omdat mensen het moeilijk vinden hun 10.000 volgers “achter te laten” en helemaal nieuw te beginnen. Je kunt in Vero ook niet je posts een boost geven, dus heel snel op het oude aantal komen betekent dat je een er op je oude platformen een heel marketing kanon tegenaan moet gooien om ervoor te zorgen dat je volgers je gaan volgen naar (en op) Vero.

Nu Facebook de laatste tijd wat minder positief in het nieuws is door enorme datalekken en een leider die niet direct de juiste antwoorden geeft, kan het echter best gebeuren dat het meer gebruikersgedreven Vero er uiteindelijk toch met de klanten vandoor gaat, hoewel het waarschijnlijk tijd nodig heeft voordat het grote publiek er klaar voor is die overstap te maken.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.