ID.nl logo
Huis

Vero: het alternatief voor Instagram?

De een gebruikt Instagram om foto’s te delen met geweldige filters, de ander biedt liever een inkijkje in zijn of haar leven door video te delen via Instagram Stories. Zeer vermakelijk, maar er is een nieuw platform op de markt: Vero. Diverse media noemen Vero het nieuwe Instagram, maar is dat wel zo? Wat doet Vero anders dan de bekende social app om Instagram te verslaan?

Vero vergelijken met Instagram is eigenlijk niet helemaal eerlijk. Waar Instagram namelijk alleen met foto’s en video’s te maken heeft, doet Vero iets meer. Het biedt namelijk de mogelijkheid om meer te delen: muziek, linkjes, film, series, boeken en plekken. Kortom: zit jij in een restaurant te eten dat je enorm waardeert, dan hoef je niet altijd een foto van je eten te maken om mensen te laten weten dat je er blij mee bent. Of als jij een artikel leest dat je kunt waarderen, dan kun je die binnen Vero delen.

Een realistischer beeld

Je kiest bovendien zelf met wie je wat deelt. Waar je jezelf bij je vrienden met die dronken foto van Koningsdag juist onsterfelijk maakt, kan het zijn dat die collega je juist minder serieus zal nemen door zo’n post. Vero wil gaan voor een realistischer beeld, waardoor dan mogelijk niet alleen de mooiste kiekjes worden gedeeld, maar ook de andere facetten van iemands persoonlijkheid.

Nu zou je daarbij kunnen denken: maar dat kan op Facebook ook, want daar kies je ook met wie je iets deelt en is het mogelijk om linkjes et cetera te delen. Klopt, alleen biedt Vero een betere manier om dit weer te geven, omdat het gecategoriseerd is. Sowieso is de interface van Vero modern en zeer aantrekkelijk om te zien. Waar op Instagram nog veel witruimte is en er wordt gegaan voor een wat ouderwetser Polaroid-achtig ontwerp, kiest Vero juist voor een strakke look.

©PXimport

Een groot voordeel aan Vero ten opzichte van de concurrentie is dat er geen advertenties inzitten en alles chronologisch wordt weergegeven. Dat betekent dat je posts niet schuilgaan achter een enorme muur van algoritmes, dus je weet dat je alles van je vrienden ziet als je maar ver genoeg terugkijkt. Hoewel ze juist bedoeld zijn om je eerder te laten zien wat de social media denken dat je wil zien, kleven er veel nadelen aan de algoritmes van Instagram en Facebook. Het kan makkelijk gebeuren dat je posts niet meer goed worden gezien, waardoor je veel likes en volgers misloopt.

Vero: de waarheid

Vero betekent “waarheid” in Esperanto en dat is middenin de digitale strijd om gebruikers een erg slimme naam. Juist door die algoritmes hebben gebruikers het gevoel geen grip te hebben op hun ervaring op de bekende social media, waardoor de kans dat ze naar het “eerlijke” Vero overstappen, wordt vergroot.

Er kan echter roet in het eten worden gegooid. Vero is al in 2015 verschenen met als belofte dat de eerste 1 miljoen gebruikers gratis op het platform mogen, terwijl de rest een klein bedrag zal moeten betalen. Dat lijkt tot op heden nog niet te zijn gelukt, want anno 2018 is het nog steeds mogelijk de app gratis te downloaden en te gebruiken. Echter is het volgens Vero wel zo dat de app al voorbij de 1 miljoen gebruikers is gegaan, maar zijn er technische problemen waardoor het nog niet klaar is om een betaalde dienst te worden. Wat zo’n soort abonnement moet gaan kosten is nog onbekend, maar het is bedoeld om de app advertentievrij te houden.

©PXimport

De mannen achter Vero zijn filmbons Motaz Nabulsi, venture capitalist Scott Birnbaum en CEO Ayman Hariri, de zoon van de in 2005 omgebrachte Libanese premier Rafic Hariri. Hij is een miljardair die onder andere groot is geworden door Saudi Oger, een bouwbedrijf dat in 2017 moest sluiten omdat de werknemers onder zeer slechte condities werden gehuisvest. Vero heeft hier tevens een - vrij kort - persbericht aan gewijd.

Russische ontwikkelaars

Dat is echter niet waar de controverse rondom Hariri stopt. Er schijnen Russen te werken bij Vero, wat als een probleem wordt gezien sinds Rusland via social media probeerde de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 te beïnvloeden. Er zijn daardoor mensen die Vero niet vertrouwen, omdat dit ook een social media app is. Vero is overigens niet geheimzinnig over de ontwikkelaars: “We hebben ontwikkelaars in Rusland, Amerika, Frankrijk, Duitsland en Oost-Europa”, zei een woordvoerder tegen TIME.

Op welk platform Vero is gebouwd, daar is weinig informatie over te vinden. Toen er eind februari dit jaar ineens een heleboel gebruikers zich nieuw inschreven op het platform, waren er technische problemen omdat het de enorme populariteit niet aankon. De app vraagt bij het aanmaken van een account om je telefoonnummer, je naam en je e-mailadres, en maakt geheel volgens de AVR duidelijk in wat het met die gegevens doet.

©PXimport

Wat veel gebruikers echter tegen de borst stuit, is de disclaimer waarin Vero aangeeft dat het de content die geplaatst wordt op het platform mag gebruiken, zonder hiervoor royalties te hoeven betalen. Dat klinkt gevaarlijk, maar ditzelfde staat in de gebruikersvoorwaarden van andere social media. Immers moet Vero die rechten wel hebben om je post te delen met andere gebruikers, zoals je eigen vrienden en volgers.

Van Ello tot Vero

Er gingen al veel mooie social platformen voor Vero: Ello, Peach, Sarahah en Mastodon bijvoorbeeld. Echter hebben zij zich nooit staande weten te houden naast Facebook en Instagram, wat mede komt omdat mensen het moeilijk vinden hun 10.000 volgers “achter te laten” en helemaal nieuw te beginnen. Je kunt in Vero ook niet je posts een boost geven, dus heel snel op het oude aantal komen betekent dat je een er op je oude platformen een heel marketing kanon tegenaan moet gooien om ervoor te zorgen dat je volgers je gaan volgen naar (en op) Vero.

Nu Facebook de laatste tijd wat minder positief in het nieuws is door enorme datalekken en een leider die niet direct de juiste antwoorden geeft, kan het echter best gebeuren dat het meer gebruikersgedreven Vero er uiteindelijk toch met de klanten vandoor gaat, hoewel het waarschijnlijk tijd nodig heeft voordat het grote publiek er klaar voor is die overstap te maken.

▼ Volgende artikel
AOC brengt 260 Hz en G-SYNC-compatibiliteit naar betaalbare 24- en 27-inch schermen
© AGON by AOC
Huis

AOC brengt 260 Hz en G-SYNC-compatibiliteit naar betaalbare 24- en 27-inch schermen

AGON by AOC breidt zijn G4-serie uit met twee snelle instapmonitors voor competitieve games: de AOC GAMING 24G4ZR (23,8 inch) en 27G4ZR (27 inch). Beide modellen combineren een Fast IPS-paneel met een verversingssnelheid tot 260 Hz (240 Hz standaard) en een lage bewegingsonscherpte.

De nieuwe G4ZR-modellen richten zich op gamers die vooral snelheid zoeken, maar tegelijkertijd op hun budget willen (of moeten) letten. AOC zet de monitors standaard op 240 Hz en laat je optioneel naar 260 Hz overklokken via het OSD-menu of de G-Menu-software. De responstijden worden opgegeven als 1 ms GtG en 0,3 ms MPRT, waarbij die laatste waarde vooral iets zegt over bewegingsscherpte met backlight-strobing ingeschakeld.

Voor vloeiend beeld ondersteunen de 24G4ZR en 27G4ZR Adaptive-Sync en zijn ze volgens AOC NVIDIA G-SYNC-compatibel. Ook is er MBR Sync, waarmee variabele verversingssnelheid en backlight-strobing tegelijk gebruikt kunnen worden. Dat moet tearing en haperingen tegengaan, terwijl snelle bewegingen scherper blijven.

©AGON by AOC

Beeldkwaliteit, standaard en aansluitingen

Qua beeldkwaliteit kiest AOC voor Fast IPS, wat doorgaans snellere pixelovergangen combineert met IPS-eigenschappen zoals brede kijkhoeken. De 27-inch variant haalt volgens AOC 121,5% sRGB en 92,3% DCI-P3; de 23,8-inch versie 111,7% sRGB en 87,7% DCI-P3. De helderheid is 300 cd/m² en de kijkhoeken zijn 178 graden, zodat kleuren ook bij een schuine kijkpositie redelijk consistent blijven.

De ZR-modellen krijgen een volledig verstelbare standaard met 130 mm hoogteverstelling, plus kantelen, draaien en pivot. Handig als je je schermhoogte en -hoek precies wilt afstellen voor lange sessies. Daarnaast zijn de monitoren VESA 100x100-compatibel voor een arm- of wandmontage. Aansluiten kan via 2x HDMI 2.0 en 1x DisplayPort 1.4. Verder noemt AOC flicker-free en een hardwarematige low blue light-stand om vermoeide ogen te beperken.

©AGON by AOC

Naast de twee nieuwe modellen komen later ook varianten met een eenvoudiger voet die alleen kan kantelen: de 24G4ZRE en 27G4ZRE. Die gebruiken volgens AOC hetzelfde paneel en dezelfde snelheidsspecificaties, maar zijn bedoeld voor wie geen uitgebreide ergonomie nodig heeft.

Beschikbaarheid en prijzen

De AOC GAMING 24G4ZR, 27G4ZR, 24G4ZRE en 27G4ZRE hebben de volgende adviesprijzen: de 24G4ZR kost 149 euro en de 27G4ZR 169 euro. De tilt-only varianten zijn goedkoper: 129 euro voor de 24G4ZRE en 149 euro voor de 27G4ZRE.

Wat betekent MPRT?

MPRT staat voor 'Moving Picture Response Time' en gaat over bewegingsscherpte: hoe scherp een object blijft als het snel over het scherm beweegt. Fabrikanten halen lage MPRT-waardes vaak met backlight-strobing (de achtergrondverlichting knippert heel kort), wat bewegingen scherper kan maken. In ruil daarvoor kan het beeld wat donkerder worden en werkt het niet altijd even prettig voor iedereen.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.