De een gebruikt Instagram om foto’s te delen met geweldige filters, de ander biedt liever een inkijkje in zijn of haar leven door video te delen via Instagram Stories. Zeer vermakelijk, maar er is een nieuw platform op de markt: Vero. Diverse media noemen Vero het nieuwe Instagram, maar is dat wel zo? Wat doet Vero anders dan de bekende social app om Instagram te verslaan?

Vero vergelijken met Instagram is eigenlijk niet helemaal eerlijk. Waar Instagram namelijk alleen met foto’s en video’s te maken heeft, doet Vero iets meer. Het biedt namelijk de mogelijkheid om meer te delen: muziek, linkjes, film, series, boeken en plekken. Kortom: zit jij in een restaurant te eten dat je enorm waardeert, dan hoef je niet altijd een foto van je eten te maken om mensen te laten weten dat je er blij mee bent. Of als jij een artikel leest dat je kunt waarderen, dan kun je die binnen Vero delen.

Een realistischer beeld

Je kiest bovendien zelf met wie je wat deelt. Waar je jezelf bij je vrienden met die dronken foto van Koningsdag juist onsterfelijk maakt, kan het zijn dat die collega je juist minder serieus zal nemen door zo’n post. Vero wil gaan voor een realistischer beeld, waardoor dan mogelijk niet alleen de mooiste kiekjes worden gedeeld, maar ook de andere facetten van iemands persoonlijkheid.

Nu zou je daarbij kunnen denken: maar dat kan op Facebook ook, want daar kies je ook met wie je iets deelt en is het mogelijk om linkjes et cetera te delen. Klopt, alleen biedt Vero een betere manier om dit weer te geven, omdat het gecategoriseerd is. Sowieso is de interface van Vero modern en zeer aantrekkelijk om te zien. Waar op Instagram nog veel witruimte is en er wordt gegaan voor een wat ouderwetser Polaroid-achtig ontwerp, kiest Vero juist voor een strakke look.

©PXimport

Een groot voordeel aan Vero ten opzichte van de concurrentie is dat er geen advertenties inzitten en alles chronologisch wordt weergegeven. Dat betekent dat je posts niet schuilgaan achter een enorme muur van algoritmes, dus je weet dat je alles van je vrienden ziet als je maar ver genoeg terugkijkt. Hoewel ze juist bedoeld zijn om je eerder te laten zien wat de social media denken dat je wil zien, kleven er veel nadelen aan de algoritmes van Instagram en Facebook. Het kan makkelijk gebeuren dat je posts niet meer goed worden gezien, waardoor je veel likes en volgers misloopt.

Vero: de waarheid

Vero betekent “waarheid” in Esperanto en dat is middenin de digitale strijd om gebruikers een erg slimme naam. Juist door die algoritmes hebben gebruikers het gevoel geen grip te hebben op hun ervaring op de bekende social media, waardoor de kans dat ze naar het “eerlijke” Vero overstappen, wordt vergroot.

Er kan echter roet in het eten worden gegooid. Vero is al in 2015 verschenen met als belofte dat de eerste 1 miljoen gebruikers gratis op het platform mogen, terwijl de rest een klein bedrag zal moeten betalen. Dat lijkt tot op heden nog niet te zijn gelukt, want anno 2018 is het nog steeds mogelijk de app gratis te downloaden en te gebruiken. Echter is het volgens Vero wel zo dat de app al voorbij de 1 miljoen gebruikers is gegaan, maar zijn er technische problemen waardoor het nog niet klaar is om een betaalde dienst te worden. Wat zo’n soort abonnement moet gaan kosten is nog onbekend, maar het is bedoeld om de app advertentievrij te houden.

©PXimport

De mannen achter Vero zijn filmbons Motaz Nabulsi, venture capitalist Scott Birnbaum en CEO Ayman Hariri, de zoon van de in 2005 omgebrachte Libanese premier Rafic Hariri. Hij is een miljardair die onder andere groot is geworden door Saudi Oger, een bouwbedrijf dat in 2017 moest sluiten omdat de werknemers onder zeer slechte condities werden gehuisvest. Vero heeft hier tevens een - vrij kort - persbericht aan gewijd.

Russische ontwikkelaars

Dat is echter niet waar de controverse rondom Hariri stopt. Er schijnen Russen te werken bij Vero, wat als een probleem wordt gezien sinds Rusland via social media probeerde de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 te beïnvloeden. Er zijn daardoor mensen die Vero niet vertrouwen, omdat dit ook een social media app is. Vero is overigens niet geheimzinnig over de ontwikkelaars: “We hebben ontwikkelaars in Rusland, Amerika, Frankrijk, Duitsland en Oost-Europa”, zei een woordvoerder tegen TIME.

Op welk platform Vero is gebouwd, daar is weinig informatie over te vinden. Toen er eind februari dit jaar ineens een heleboel gebruikers zich nieuw inschreven op het platform, waren er technische problemen omdat het de enorme populariteit niet aankon. De app vraagt bij het aanmaken van een account om je telefoonnummer, je naam en je e-mailadres, en maakt geheel volgens de AVR duidelijk in wat het met die gegevens doet.

©PXimport

Wat veel gebruikers echter tegen de borst stuit, is de disclaimer waarin Vero aangeeft dat het de content die geplaatst wordt op het platform mag gebruiken, zonder hiervoor royalties te hoeven betalen. Dat klinkt gevaarlijk, maar ditzelfde staat in de gebruikersvoorwaarden van andere social media. Immers moet Vero die rechten wel hebben om je post te delen met andere gebruikers, zoals je eigen vrienden en volgers.

Van Ello tot Vero

Er gingen al veel mooie social platformen voor Vero: Ello, Peach, Sarahah en Mastodon bijvoorbeeld. Echter hebben zij zich nooit staande weten te houden naast Facebook en Instagram, wat mede komt omdat mensen het moeilijk vinden hun 10.000 volgers “achter te laten” en helemaal nieuw te beginnen. Je kunt in Vero ook niet je posts een boost geven, dus heel snel op het oude aantal komen betekent dat je een er op je oude platformen een heel marketing kanon tegenaan moet gooien om ervoor te zorgen dat je volgers je gaan volgen naar (en op) Vero.

Nu Facebook de laatste tijd wat minder positief in het nieuws is door enorme datalekken en een leider die niet direct de juiste antwoorden geeft, kan het echter best gebeuren dat het meer gebruikersgedreven Vero er uiteindelijk toch met de klanten vandoor gaat, hoewel het waarschijnlijk tijd nodig heeft voordat het grote publiek er klaar voor is die overstap te maken.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.