De een gebruikt Instagram om foto’s te delen met geweldige filters, de ander biedt liever een inkijkje in zijn of haar leven door video te delen via Instagram Stories. Zeer vermakelijk, maar er is een nieuw platform op de markt: Vero. Diverse media noemen Vero het nieuwe Instagram, maar is dat wel zo? Wat doet Vero anders dan de bekende social app om Instagram te verslaan?

Vero vergelijken met Instagram is eigenlijk niet helemaal eerlijk. Waar Instagram namelijk alleen met foto’s en video’s te maken heeft, doet Vero iets meer. Het biedt namelijk de mogelijkheid om meer te delen: muziek, linkjes, film, series, boeken en plekken. Kortom: zit jij in een restaurant te eten dat je enorm waardeert, dan hoef je niet altijd een foto van je eten te maken om mensen te laten weten dat je er blij mee bent. Of als jij een artikel leest dat je kunt waarderen, dan kun je die binnen Vero delen.

Een realistischer beeld

Je kiest bovendien zelf met wie je wat deelt. Waar je jezelf bij je vrienden met die dronken foto van Koningsdag juist onsterfelijk maakt, kan het zijn dat die collega je juist minder serieus zal nemen door zo’n post. Vero wil gaan voor een realistischer beeld, waardoor dan mogelijk niet alleen de mooiste kiekjes worden gedeeld, maar ook de andere facetten van iemands persoonlijkheid.

Nu zou je daarbij kunnen denken: maar dat kan op Facebook ook, want daar kies je ook met wie je iets deelt en is het mogelijk om linkjes et cetera te delen. Klopt, alleen biedt Vero een betere manier om dit weer te geven, omdat het gecategoriseerd is. Sowieso is de interface van Vero modern en zeer aantrekkelijk om te zien. Waar op Instagram nog veel witruimte is en er wordt gegaan voor een wat ouderwetser Polaroid-achtig ontwerp, kiest Vero juist voor een strakke look.

©PXimport

Een groot voordeel aan Vero ten opzichte van de concurrentie is dat er geen advertenties inzitten en alles chronologisch wordt weergegeven. Dat betekent dat je posts niet schuilgaan achter een enorme muur van algoritmes, dus je weet dat je alles van je vrienden ziet als je maar ver genoeg terugkijkt. Hoewel ze juist bedoeld zijn om je eerder te laten zien wat de social media denken dat je wil zien, kleven er veel nadelen aan de algoritmes van Instagram en Facebook. Het kan makkelijk gebeuren dat je posts niet meer goed worden gezien, waardoor je veel likes en volgers misloopt.

Vero: de waarheid

Vero betekent “waarheid” in Esperanto en dat is middenin de digitale strijd om gebruikers een erg slimme naam. Juist door die algoritmes hebben gebruikers het gevoel geen grip te hebben op hun ervaring op de bekende social media, waardoor de kans dat ze naar het “eerlijke” Vero overstappen, wordt vergroot.

Er kan echter roet in het eten worden gegooid. Vero is al in 2015 verschenen met als belofte dat de eerste 1 miljoen gebruikers gratis op het platform mogen, terwijl de rest een klein bedrag zal moeten betalen. Dat lijkt tot op heden nog niet te zijn gelukt, want anno 2018 is het nog steeds mogelijk de app gratis te downloaden en te gebruiken. Echter is het volgens Vero wel zo dat de app al voorbij de 1 miljoen gebruikers is gegaan, maar zijn er technische problemen waardoor het nog niet klaar is om een betaalde dienst te worden. Wat zo’n soort abonnement moet gaan kosten is nog onbekend, maar het is bedoeld om de app advertentievrij te houden.

©PXimport

De mannen achter Vero zijn filmbons Motaz Nabulsi, venture capitalist Scott Birnbaum en CEO Ayman Hariri, de zoon van de in 2005 omgebrachte Libanese premier Rafic Hariri. Hij is een miljardair die onder andere groot is geworden door Saudi Oger, een bouwbedrijf dat in 2017 moest sluiten omdat de werknemers onder zeer slechte condities werden gehuisvest. Vero heeft hier tevens een - vrij kort - persbericht aan gewijd.

Russische ontwikkelaars

Dat is echter niet waar de controverse rondom Hariri stopt. Er schijnen Russen te werken bij Vero, wat als een probleem wordt gezien sinds Rusland via social media probeerde de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 te beïnvloeden. Er zijn daardoor mensen die Vero niet vertrouwen, omdat dit ook een social media app is. Vero is overigens niet geheimzinnig over de ontwikkelaars: “We hebben ontwikkelaars in Rusland, Amerika, Frankrijk, Duitsland en Oost-Europa”, zei een woordvoerder tegen TIME.

Op welk platform Vero is gebouwd, daar is weinig informatie over te vinden. Toen er eind februari dit jaar ineens een heleboel gebruikers zich nieuw inschreven op het platform, waren er technische problemen omdat het de enorme populariteit niet aankon. De app vraagt bij het aanmaken van een account om je telefoonnummer, je naam en je e-mailadres, en maakt geheel volgens de AVR duidelijk in wat het met die gegevens doet.

©PXimport

Wat veel gebruikers echter tegen de borst stuit, is de disclaimer waarin Vero aangeeft dat het de content die geplaatst wordt op het platform mag gebruiken, zonder hiervoor royalties te hoeven betalen. Dat klinkt gevaarlijk, maar ditzelfde staat in de gebruikersvoorwaarden van andere social media. Immers moet Vero die rechten wel hebben om je post te delen met andere gebruikers, zoals je eigen vrienden en volgers.

Van Ello tot Vero

Er gingen al veel mooie social platformen voor Vero: Ello, Peach, Sarahah en Mastodon bijvoorbeeld. Echter hebben zij zich nooit staande weten te houden naast Facebook en Instagram, wat mede komt omdat mensen het moeilijk vinden hun 10.000 volgers “achter te laten” en helemaal nieuw te beginnen. Je kunt in Vero ook niet je posts een boost geven, dus heel snel op het oude aantal komen betekent dat je een er op je oude platformen een heel marketing kanon tegenaan moet gooien om ervoor te zorgen dat je volgers je gaan volgen naar (en op) Vero.

Nu Facebook de laatste tijd wat minder positief in het nieuws is door enorme datalekken en een leider die niet direct de juiste antwoorden geeft, kan het echter best gebeuren dat het meer gebruikersgedreven Vero er uiteindelijk toch met de klanten vandoor gaat, hoewel het waarschijnlijk tijd nodig heeft voordat het grote publiek er klaar voor is die overstap te maken.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?