Dat TomTom je de weg kan wijzen als je op reis bent, hoeven we je niet meer te vertellen. Dat het bedrijf je ook wil helpen op om op het rechte pad te blijven als je aan het sporten slaat, ligt iets minder voor de hand. De TomTom Spark 3 is echter een breed inzetbaar sporthorloge waarmee je zowel indoor, outdoor als in het water uit de voeten kunt.

De TomTom Spark 3 is geen smartwatch – het scherm is geen touchscreen en er worden geen notificaties van je telefoon getoond – maar om de Spark een simpel fitnessbandje te noemen gaat dan weer te ver. Het voldoet aan nagenoeg alle eisen waaraan een sporthorloge moet voldoen, en heeft een paar leuke extra’s. Lees ook: De beste fitness-gadgets.

Looks

De Spark 3 heeft een vierkant scherm met afgeronde hoeken. Het horloge is aan de dikke kant, zeker als je het vergelijkt met pure fitnessbandjes die ook de tijd tonen. Strakke lange mouwen kunnen wat achter het horloge blijven hangen. Het bandje is voorgevormd en past daardoor zeer soepel om de arm, al is dat natuurlijk voor iedereen verschillend.

©PXimport

Het bandje is eigenlijk een soort case voor het horloge zelf. Je kunt het horloge loshalen om het in de oplader te stoppen. Die oplader is, zoals bij veel sport- en smartwatches, geen universele usb c- of micro-usb-oplader, maar een techniek die door weinig andere apparaten wordt gebruikt. Dat euvel lijkt bij fitnesshorloges een vrij universeel probleem, en ook TomTom ontkomt er niet aan.

Het scherm van de Spark is de rust zelve. De tijd wordt groot in beeld getoond, met in een klein hoekje de datum. Handig is het backlight voor donkere omstandigheden, dat je aanzet door kort je hand op het scherm te leggen.

Menu

De menustructuur van de Spark 3 is even wennen. Onder het horloge zelf zit een vierkante knop, die je niet zelf kunt indrukken, maar waarvan de zijkanten als vier knoppen fungeren. Met de knop naar links kom je in de stappenteller en caloriemeter terecht; een keer klikken geeft aan hoeveel stappen je vandaag hebt gezet, twee hoe je er deze hele week voor staat. Terug naar het horlogescherm ga je door weer op de knop naar rechts te drukken, wat enigszins onlogisch lijkt, maar als je het menu eenmaal in je hoofd hebt zitten, werkt het eigenlijk wel prettig.

De knop naar rechts brengt je naar het menu om live je sportprestaties op te nemen. Je kunt kiezen tussen rennen, fietsen, zwemmen, fitness, freestyle en een simpele stopwatch. Elke sportdiscipline heeft een andere manier van meten.

Met de knop naar beneden kom je in het instellingenmenu terecht. Daar kun je verschillende zaken aanpassen, zoals de eenheden voor afstand, je profielgegevens en je doelen. Hier vind je vreemd genoeg ook de hartslagmeter.

Prestaties

Waar de Spark 3 tijdens gewoon gebruik wat onhandig kan overkomen, is hij tijdens het sporten wel goed in zijn element. De verschillende modi hebben elk hun eigen scherm met info die je nodig kan hebben tijdens die specifieke sport. Zo wordt bij het hardlopen standaard je gemiddelde tempo per kilometer getoond, zie je bij het fietsen als eerste je gemiddelde snelheid in km/u en zie je tijdens het zwemmen het aantal baantjes dat je hebt getrokken.

©PXimport

Met de pijltjesknopen kun je altijd switchen naar een andere weergave. De Spark 3 heeft voldoende meters ingebouwd voor snelheid, afstand en locatie om je een duidelijk beeld te geven van je sportieve activiteiten, of je dat nu te land, ter zee of in de lucht doet. Handig is ook de doelenweergave, waarmee je niet ziet hoe lang je al bezig bent of hoeveel afstand je al hebt afgelegd, maar hoe ver je nog moet.

Sensoren

De sensoren in de Spark lijken accuraat genoeg om er conclusies aan te verbinden, al blijft het lastig uit te rekenen welke hartslagsensor het bij het juiste eind heeft. De foutmarge is klein en de hartslagmeter loopt snel op bij activiteit, dus lijkt de nauwkeurigheid betrouwbaar genoeg. Als je een perfecte hartslagsensor wil is een polsband sowieso niet de juiste optie, maar voor een indicatie tijdens het sporten voldoet de Spark 3 prima.

Ook de stappenteller doet zijn ding, al heeft die wel veel moeite met het daadwerkelijk herkennen van een stap. Zo is voorgekomen dat ik de melding van 10.000 stappen per dag kreeg terwijl ik op mijn plek de afwas stond te doen, en dus alleen mijn armen bewoog. De Spark is zeker niet het enige horloge met dit probleem, maar het maakt het wel lastig de uitkomsten serieus te nemen.

App

De Spark communiceert met een app op je smartphone of een online portal, als je je horloge met via usb aan je pc hebt verbonden. Het synchroniseren met de app is wat onhandig, omdat het horloge na enige tijd van inactiviteit de verbinding ‘vergeet’. Als je niet actief synchroniseert, doet de Spark dat ook niet voor je. Daar wen je na verloop van tijd aan, maar het voelt als een onnodige extra handeling, helemaal omdat je na een paar minuten weer opnieuw moet verbinden.

Het synchroniseren werkt verder prima. Je krijgt de overzichten die je ook op de Spark kunt vinden, maar dan beter vormgegeven en in en duidelijk jasje gestoken. Ook vind je er een langetermijnanalyse van je sportgegevens, met je doelen afgezet tegen de daadwerkelijke prestaties.

Extra’s

Op de Spark 3 vind je verder nog een aantal functies die je niet zo snel op andere sporthorloges terugziet. Zo is er een kompas, dat in vergelijking met een al eerder gekalibreerd kompas prima lijkt te werken. En hoewel waterdichtheid op een sporthorloge veel vaker voorkomt, is het fijn dat de Spark er ook over beschikt.

Met een andere leuke feature kun je vooraf routes downloaden die je kunt gebruiken tijdens je loop- of fietsrondje. Wil je die ene gave run van vorig jaar nog eens doen? Dan kun je hem in je horloge zetten, zodat je de weg niet kwijt raakt. Je kunt ook een fietstochtje van iemand anders nadoen, als je hem wil rijden zonder die persoon.

©CIDimport

©CIDimport

Hardware

De duurdere versie van het horloge komt met 3GB aan opslagruimte voor je muziek. Dat is wel nodig als je je smartphone inderdaad wil thuislaten. 3GB is voldoende om een paar leuke playlists op te zetten, al is de manier waarop dat moet gebeuren wel wat omslachtig. Als je eenmaal een playlist op de Spark hebt staan, kun je via bluetooth je koptelefoon koppelen. Dat gaat op zich prima, maar de verbinding is niet erg stabiel. Het kan gebeuren dat tijdens een run of fietstochtje het bluetoothsignaal even wegvalt.

Het scherm is alleen een display en heeft geen touchmogelijkheden, wat in eerste instantie even schrikken is bij een horloge van boven de 200 euro. De hardwareknop went echter snel en ook de menustructuur eronder leer je vanzelf kennen, al kost dat iets meer tijd. En dat je het horloge ook kunt bedienen in de stromende regen en met dikke handschoenen aan, is eigenlijk ook wel fijn.

Het voordeel van de niet-continue koppeling met je smartphone is dat de batterij een stuk langer meegaat dan bij smartwatches die wel constant in verbinding met je telefoon staan. Als je de sensoren in de Spark met rust laat, gaat hij makkelijk een paar weken mee. Dat wordt iets minder als je de hartslagmeter en de gps-functies vaak gebruikt, maar ook dan is het ruim voldoende als je hem op zondagavond even aan je pc koppelt.

Conclusie

De TomTom Spark 3 is een sporthorloge met veel mogelijkheden. Het menu is even wennen, maar als je eenmaal doorhebt hoe het werkt, blijkt dat TomTom er goed over heeft nagedacht. Er zijn standaard workouts ingericht voor hardlopen, fietsen, zwemmen en fitnessen, waarbij je oefening-specifieke informatie op je horloge krijgt. De sensoren werken naar behoren, al raakt de stappenteller weleens in de war. De batterijduur is beduidend beter dan bij smartwatches die notificaties tonen. Met wat leuke extra’s als het kompas, de eigen muziekspeler en de mogelijkheid tot het inladen van routes onderscheidt de Spark zich van de concurrentie. Je betaalt wel voor de vele mogelijkheden: de duurste versie, die hier getest is, kost 249 euro. Goedkopere versies beginnen al bij 129 euro, maar dan moet je het wel doen zonder de hartslagmeter, extra opslagruimte en andere sensoren. Doe je veel verschillende sporten, en laat je het liefst je telefoon thuis als je op pad gaat? Dan is de Spark 3 zeker een goede optie om te overwegen.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.