Je thuisnetwerk is de laatste jaren uitgegroeid tot fundering van bijna alle elektronica in huis. Je wil daar dan ook het beste uithalen qua snelheid, zonder in te leveren op de beveiliging. We zetten wat tips op een rij.

Lees ook:Wifi traag? Tips voor een sneller draadloos netwerk

Optimale plaatsing router

Een wifi-signaal wordt gauw onderbroken en daarom is de plaatsing van je router cruciaal. Plaats je router bij voorkeur op een centrale plek in je huis, niet bij de muur of het raam. Zorg dat er altijd zo’n 30 centimeter om de router vrij is, zodat het signaal zich makkelijker door de woning of kamer kan verspreiden. Liefst ook boven wifi zonder dat je een tweede accesspoint wil gebruiken? Plaats de router dan bijvoorbeeld in het trappengat.

Gebruik ook een app om te zien hoe sterk je wifi-signaal is. Een van de beste apps voor Android is Wifi Analyzer. Deze app laat realtime zien hoe sterk het signaal is, en welke andere signalen in de buurt op dezelfde frequentie zitten en dus ook kunnen storen. Aan de hand van de app kun je je router verplaatsen en zie je direct in de app of de gewenste verplaatsing effect heeft. Ook zie je welke andere routers in de buurt op hetzelfde kanaal uitzenden, zodat je je eigen router op een ander kanaal kunt laten werken.

©PXimport

Update de router-firmware

Om je thuisnetwerk veilig te houden, is het verstandig om regelmatig te controleren of je de nieuwste firmware voor je router hebt. Zeker als het een wat ouder model betreft, is de kans groot dat er inmiddels wel een nieuwe update is verschenen. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld Windows worden routers eigenlijk nooit automatisch bijgewerkt. Dat komt voornamelijk omdat zo’n update een herstart van de router nodig heeft, en tja, je wil natuurlijk niet dat de internetverbinding ineens uitvalt omdat de router zichzelf aan het updaten is. 

Op de supportpagina van je routerfabrikant vind je de nieuwste firmware-updates en de manier waarop je die update kunt uitvoeren. Bij de meeste modellen kan dat gewoon direct vanuit de interface. Maar let op: veel fabrikanten beschouwen een router van vijf jaar of ouder al gauw ‘end of life’, en bieden dan geen ondersteuning meer voor updates van de firmware. 

Mocht de fabrikant van jouw router het model niet meer ondersteunen, dan doe je er goed aan om een nieuwe aan te schaffen. Je hebt dan niet alleen weer een sneller model dat de nieuwste standaarden ondersteunt, maar het apparaat is dan ook weer een stuk veiliger voor je (thuis)netwerk.

Upnp, dmz en wps

Je wilt een zo veilig mogelijk thuisnetwerk, maar op sommige routers staan functies aan die je netwerk juist onveiliger kunnen maken. Bijvoorbeeld upnp, dmz en wps. Upnp (universal plug and play) zorgt ervoor dat netwerkapparaten makkelijker met elkaar kunnen communiceren door de nodige poorten automatisch open te zetten. Dat lijkt handig, maar dat kan ook een exploit-gevaar opleveren omdat deze functie ook kan worden misbruikt. 

Een andere functie die ook gevaar kan opleveren als de computers die ervan gebruikmaken niet goed zijn gefigureerd, is dmz (demilitarized zone). Met een dmz maak je een apparaat via je router bereikbaar via internet, zodat je er bijvoorbeeld van buitenaf makkelijker op kunt komen. Dat doe je natuurlijk alleen als dat apparaat is voorzien van een goede firewall die alle niet-toegestane poortverbindingen blokkeert. Bovendien mag het apparaat dat binnen de dmz is ingesteld bij voorkeur ook geen andere verbindingen hebben met je thuisnetwerk.

Zet tot slot ook de wps-functie uit. Met wps kun je een nieuw draadloos apparaat eenvoudig aan je bestaande draadloze netwerk toevoegen door het opgeven van bijvoorbeeld alleen een pincode, of door een druk op een knop op je router, waarmee je dan een tijdelijke open toegang tot je draadloze netwerk creëert. Maar ook hier is potentieel een gevaar, want iemand anders met toegang tot je router kan die knop ook indrukken en zo stiekem een apparaat op je netwerk registreren. Schakel wps dus uit en maak gewoon gebruik van een wachtwoord om verbinding te maken met je thuisnetwerk.

Slitheris Network Scanner

Je thuisnetwerk is vaak een wirwar van apparaten die zich overal en nergens in huis bevinden. Smartphones, tablets, laptops, mediaspelers en smart-tv’s, ze zijn allemaal aangesloten op het netwerk. Soms kan het handig zijn om een inzicht te krijgen in al die apparaten. Daar bestaan handige tooltjes voor. Zoals Slitheris Network Scanner. Deze software geeft uitgebreide informatie over alle apparaten die in je netwerk zijn aangesloten, zowel bedraad als draadloos. Van ieder apparaat kun je de technische informatie zien, zoals het mac-adres, ip-adres, wat voor besturingssysteem erop is geïnstalleerd en vaak ook wat het merk en model van het apparaat is. 

©PXimport

Klik op Scan all ip ranges om Slitheris Network Scanner aan het werk te zetten, de rest gaat vanzelf. Omdat het programma je netwerk afstruint, kan sommige beveiligingssoftware alarm slaan, maar dat kun je negeren. Wij hebben de gratis versie getest, en die kent wat beperkingen. Zo zie je niet het volledige ip-adres en is het mac-adres niet helemaal te zien. Voor de rest kun je alle informatie raadplegen. De betaalde versie kost 149 dollar, maar je krijgt dan wel levenslange ondersteuning. Kortom: deze tool mag voor de echte (thuis)netwerkbeheerder eigenlijk niet ontbreken.

Traag internet? Schone lijst!

Als je al een paar jaar een thuisnetwerk hebt draaien met weinig tot geen wijzigingen in de hardware, dan kan het voorkomen dat het systeem traag wordt. Sommige oudere routers houden bijvoorbeeld een lijst bij van eerder aangesloten apparaten, met daarin de uitgedeelde ip-adressen en de mac-adressen van die apparaten.

Omdat sommige oudere modellen deze lijst blijven raadplegen, bijvoorbeeld omdat er speciale regels worden uitgevoerd die controleren op mac-adressen of wordt gecontroleerd op eerder uitgedeelde ip-adressen via dhcp, kan dit vertragend werken. 

Bij een aantal routers is het mogelijk om deze lijst te legen, bij andere apparaten wordt de lijst pas geleegd als je de router even reset. Na de reset of het legen van de lijst krijgen apparaten vaak weer sneller toegang tot het draadloze netwerk.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.