Fitnesstrackers die je gezondheid bijhouden zijn er genoeg, maar een goede kost minimaal 150 euro. Smartphonemaker Wiko noemt zijn eerste fitnesstracker WiMate gelijkwaardig aan en zelfs beter dan de concurrentie, maar brengt hem voor een lagere prijs van 99 euro uit. Maar is de Wiko WiMate ook echt een betere koop? Ik zoek het uit in deze review.

Ontwerp

De Wiko WiMate heeft een 8,9 millimeter dikke behuizing van aluminium met aan de achterkant een hartslagmeter en twee magnetische oplaadpunten. De band is van rubber, verstelbaar en heeft een roestvrijstalen gesp die aanvoelt als goedkoop plastic. De band is steviger en zit fijn om de pols, maar is niet verwijderbaar. Kies van tevoren dus goed in welke kleur je de WiMate neemt; zwart, grijs, roze of groen.

De wearable is voorzien van een 0,73 inch oled-schermpje met een prima resolutie, en is aanraakgevoelig. Het functioneert ook als aan- en uitknop: als de WiMate uitstaat, dien je het scherm tien seconden ingedrukt te houden om de fitnesstracker aan te zetten. Belangrijk is dat het scherm goed af te lezen is, ook als je op een zonnige dag buiten aan het sporten bent. De WiMate is IP67-gecertificeerd en dus water- en stofbestendig, waardoor handen wassen, zweet of een lichte regenbui geen problemen opleveren. Waterdicht is hij niet, dus moet je hem afdoen als je gaat zwemmen.

©PXimport

Fitnessdoeleinden

Wiko zet de WiMate in de markt als een veelzijdige fitnesstracker die minstens evenveel kan als de (duurdere) concurrentie. Op papier klopt dat: de WiMate heeft tal van functies, maar ze werken niet allemaal even goed. Zo is er de hartslagmeter, die weliswaar de hele dag (en nacht) meet maar niet accuraat is. Zo beweert hij dat ik een hartslag van 110 heb als ik achter de computer zit (70 is normaal) en na het hardlopen zou het slechts 50 zijn (boven de 100 is normaal). ’s Nachts is mijn hartslag volgens de wearable 80 tot 90, terwijl het rond de 50 zou moeten zijn. Twee andere fitnesstrackers die ik recent getest heb, gaven wél normale resultaten.

Verder houdt de WiMate je calorieverbruik bij, geeft hij herinneringen als het tijd is om te bewegen en is er een drie-assige versnellingsmeter aanwezig die dagelijkse activiteiten meet. Denk daarbij aan hoeveel stappen je zet, welke afstand je aflegt en hoeveel calorieën je daarbij verbrandt. De wearable zou ook echte trainingen bijhouden, maar die informatie is – gebaseerd op mijn hardloopsessies – minder nauwkeurig.

Als je de fitnesstracker ’s nachts omhoudt, meet hij ook je slaap. Hoe goed hij dat doet is een beetje de vraag omdat je slaapt, maar mijn ervaringen zijn positief. Ik weet dat ik lang en aan een stuk door kan slapen en dat zegt de WiMate ook. Een paar nachten ben ik tussendoor even wakker geweest om naar de wc te gaan, wat de app netjes aangeeft.

De app draagt de herkenbare naam WiMate en is beschikbaar voor Android(5.0+) en iOS(8.0+). Hij heeft een overzichtelijk ontwerp en je ziet je resultaten terug in heldere grafieken, doelen en andere statistieken. Handig is de integratie met Google Fit en Apple HealthKit, waardoor je niet verplicht bent de Wiko-app te gebruiken.

©PXimport

Smartwatchfuncties

Niet alleen houdt de Wiko WiMate je gezondheidsprestaties bij, hij heeft ook enkele functionaliteiten die we kennen van smartwatches. Zo kun je je accounts van Skype, Twitter, Facebook en Whatsapp aan de Wiko-app koppelen en aangeven dat je meldingen op de wearable wilt ontvangen. Bij een nieuw Whatsappje trilt de WiMate dan (vrij hard) en toont hij de notificatie op het schermpje. Dat werkt aardig, maar is enkel bedoeld als doorgeefluik omdat je je smartphone moet pakken als je wilt reageren. De WiMate kan ook meldingen van je telefoon, sms, e-mail, wekker en agenda tonen en je telefoon een geluid laten maken als je die kwijt bent. Prima functies, al is het aanbod van externe apps dus beperkt tot vier.

Accuduur

De accuduur van de WiMate is goed: bij normaal gebruik gaat hij vier dagen mee. Dat is in lijn met de ‘tot vijf dagen’ waar Wiko mee adverteert, en vergelijkbaar met die van de concurrentie. Opladen gaat via de magnetische lader en die bevalt minder goed. De lader zit fragiel aan de wearable vast en schiet bij het minste geringste los – waarna het opladen stopt. De WiMate volledig opladen neemt een uur in beslag, wat niet verwonderlijk is omdat de accu slechts 60 mAh groot is.

©PXimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

De Wiko WiMate is een complete fitnesstracker met één groot nadeel: de onbetrouwbare hartslagmeter. Verder werkt hij prima, is er een goede app beschikbaar en gaat de accu vier dagen mee. De smartwatchfunctionaliteiten van de WiMate zijn een leuke toevoeging voor wie wat meldingen op zijn pols wilt. Zo slim als een echte smartwatch is de wearable echter niet – al mag je dat ook niet verwachten.

Voor 99 euro is de Wiko WiMate een goede koop als je een (eerste) fitnesstracker zoekt en een Fitbit of concurrent te duur vindt. Ben je bereid iets meer te betalen dan is de Fitbit Charge 2 een aanrader. Die kost 160 euro en heeft een goede hartslagmeter, een gps-verbinding met je telefoon en een verwisselbaar bandje.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.