Fitnesstrackers die je gezondheid bijhouden zijn er genoeg, maar een goede kost minimaal 150 euro. Smartphonemaker Wiko noemt zijn eerste fitnesstracker WiMate gelijkwaardig aan en zelfs beter dan de concurrentie, maar brengt hem voor een lagere prijs van 99 euro uit. Maar is de Wiko WiMate ook echt een betere koop? Ik zoek het uit in deze review.

Ontwerp

De Wiko WiMate heeft een 8,9 millimeter dikke behuizing van aluminium met aan de achterkant een hartslagmeter en twee magnetische oplaadpunten. De band is van rubber, verstelbaar en heeft een roestvrijstalen gesp die aanvoelt als goedkoop plastic. De band is steviger en zit fijn om de pols, maar is niet verwijderbaar. Kies van tevoren dus goed in welke kleur je de WiMate neemt; zwart, grijs, roze of groen.

De wearable is voorzien van een 0,73 inch oled-schermpje met een prima resolutie, en is aanraakgevoelig. Het functioneert ook als aan- en uitknop: als de WiMate uitstaat, dien je het scherm tien seconden ingedrukt te houden om de fitnesstracker aan te zetten. Belangrijk is dat het scherm goed af te lezen is, ook als je op een zonnige dag buiten aan het sporten bent. De WiMate is IP67-gecertificeerd en dus water- en stofbestendig, waardoor handen wassen, zweet of een lichte regenbui geen problemen opleveren. Waterdicht is hij niet, dus moet je hem afdoen als je gaat zwemmen.

©PXimport

Fitnessdoeleinden

Wiko zet de WiMate in de markt als een veelzijdige fitnesstracker die minstens evenveel kan als de (duurdere) concurrentie. Op papier klopt dat: de WiMate heeft tal van functies, maar ze werken niet allemaal even goed. Zo is er de hartslagmeter, die weliswaar de hele dag (en nacht) meet maar niet accuraat is. Zo beweert hij dat ik een hartslag van 110 heb als ik achter de computer zit (70 is normaal) en na het hardlopen zou het slechts 50 zijn (boven de 100 is normaal). ’s Nachts is mijn hartslag volgens de wearable 80 tot 90, terwijl het rond de 50 zou moeten zijn. Twee andere fitnesstrackers die ik recent getest heb, gaven wél normale resultaten.

Verder houdt de WiMate je calorieverbruik bij, geeft hij herinneringen als het tijd is om te bewegen en is er een drie-assige versnellingsmeter aanwezig die dagelijkse activiteiten meet. Denk daarbij aan hoeveel stappen je zet, welke afstand je aflegt en hoeveel calorieën je daarbij verbrandt. De wearable zou ook echte trainingen bijhouden, maar die informatie is – gebaseerd op mijn hardloopsessies – minder nauwkeurig.

Als je de fitnesstracker ’s nachts omhoudt, meet hij ook je slaap. Hoe goed hij dat doet is een beetje de vraag omdat je slaapt, maar mijn ervaringen zijn positief. Ik weet dat ik lang en aan een stuk door kan slapen en dat zegt de WiMate ook. Een paar nachten ben ik tussendoor even wakker geweest om naar de wc te gaan, wat de app netjes aangeeft.

De app draagt de herkenbare naam WiMate en is beschikbaar voor Android(5.0+) en iOS(8.0+). Hij heeft een overzichtelijk ontwerp en je ziet je resultaten terug in heldere grafieken, doelen en andere statistieken. Handig is de integratie met Google Fit en Apple HealthKit, waardoor je niet verplicht bent de Wiko-app te gebruiken.

©PXimport

Smartwatchfuncties

Niet alleen houdt de Wiko WiMate je gezondheidsprestaties bij, hij heeft ook enkele functionaliteiten die we kennen van smartwatches. Zo kun je je accounts van Skype, Twitter, Facebook en Whatsapp aan de Wiko-app koppelen en aangeven dat je meldingen op de wearable wilt ontvangen. Bij een nieuw Whatsappje trilt de WiMate dan (vrij hard) en toont hij de notificatie op het schermpje. Dat werkt aardig, maar is enkel bedoeld als doorgeefluik omdat je je smartphone moet pakken als je wilt reageren. De WiMate kan ook meldingen van je telefoon, sms, e-mail, wekker en agenda tonen en je telefoon een geluid laten maken als je die kwijt bent. Prima functies, al is het aanbod van externe apps dus beperkt tot vier.

Accuduur

De accuduur van de WiMate is goed: bij normaal gebruik gaat hij vier dagen mee. Dat is in lijn met de ‘tot vijf dagen’ waar Wiko mee adverteert, en vergelijkbaar met die van de concurrentie. Opladen gaat via de magnetische lader en die bevalt minder goed. De lader zit fragiel aan de wearable vast en schiet bij het minste geringste los – waarna het opladen stopt. De WiMate volledig opladen neemt een uur in beslag, wat niet verwonderlijk is omdat de accu slechts 60 mAh groot is.

©PXimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

De Wiko WiMate is een complete fitnesstracker met één groot nadeel: de onbetrouwbare hartslagmeter. Verder werkt hij prima, is er een goede app beschikbaar en gaat de accu vier dagen mee. De smartwatchfunctionaliteiten van de WiMate zijn een leuke toevoeging voor wie wat meldingen op zijn pols wilt. Zo slim als een echte smartwatch is de wearable echter niet – al mag je dat ook niet verwachten.

Voor 99 euro is de Wiko WiMate een goede koop als je een (eerste) fitnesstracker zoekt en een Fitbit of concurrent te duur vindt. Ben je bereid iets meer te betalen dan is de Fitbit Charge 2 een aanrader. Die kost 160 euro en heeft een goede hartslagmeter, een gps-verbinding met je telefoon en een verwisselbaar bandje.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.