De verschillen tussen smartphones en tablets worden steeds kleiner. Zo zag bijvoorbeeld de Huawei Mediapad 7 Youth, een tablet van 7 inch die eigenlijk een telefoon is, onlangs het levenslicht. Maar ook Samsung breidt het aanbod van tablets en smartphones verder uit. De nieuwste loot aan de stam in Samsung’s ‘voor elk wat wils’-productaanbod, is de Galaxy Tab3. In deze review alles over de 8 inch-versie van deze nieuwe Tab-generatie.

Design

Wie de Galaxy Tab3 voor het eerst in zijn handen houdt - en eerder te maken heeft gehad met de Galaxy S4-smartphone – zal letterlijk het idee krijgen hier te maken te hebben met een grote variant van de Samsung-telefoon. Maar dat is positief. Met de bouwkwaliteit van de S4 is het namelijk dik in orde, en zo is het ook met de Galaxy Tab3.

©PXimport

Met zijn 7,4 millimeter is de Galaxy Tab3 lekker dun.

Het apparaat is strak afgewerkt, nergens voel je randjes die uitsteken of onderdelen die loszitten. Bij de camera aan de achterkant is een lichte verdikking zichtbaar, maar die mag eigenlijk geen naam hebben. Er zit een fysieke thuisknop aan de voorkant van het apparaat, aan de zijkant vind je de volumeregeling, een aan/uit-knop en een uitsparing met klepje voor de extra geheugenkaart (MicroSD). Deze zijn ook allemaal zo ontworpen dat ze lijken op te gaan in de rest van de tablet, en dat zorgt ervoor dat de Tab3 prettig is in het gebruik.

De randen om het scherm zijn aan de zijkant erg dun gemaakt, een designkeuze die Apple ook bij de iPad mini heeft doorgevoerd ten opzichte van eerdere versies van de populaire tablet uit Cupertino. Al met al lijkt het bij deze 8 inch Samsung Galaxy Tab3 daardoor alsof je te maken hebt met een volwaardige tablet met een redelijke schermgrootte. Dat is dus gezichtsbedrog, want een standaard tablet is toch al snel ruim 2 inch groter en dat merk je.

Formaat en beeldscherm

Uiteindelijk is het voor jou als consument nog lastig kiezen: er zijn tablets van 7, 8, 9 of 10 inch op de markt, van vele verschillende fabrikanten. En ook Samsung bestrijkt inmiddels deze complete reikwijdte aan schermformaten. Zelfs deze Galaxy Tab3 is verkrijgbaar in een 7, 8 en 10,1 inch-variant.

©PXimport

De kleurweergave van het 8 inch-beeldscherm is zeer levendig.

Het scherm van de door ons geteste Tab3 is dus 8 inch groot. Over de kwaliteit van het beeldscherm kunnen we kort zijn: daarmee is het, ondanks de wat magere schermresolutie, dik in orde. Kleuren komen helder over en contrasten komen lekker door. De Tab3 haalt niet de helderheid van een iPad met Retina-display, maar dat mag je ook niet verwachten voor dit prijskaartje.

Wie een tablet vooral gebruikt voor entertainment, browsen en niet voor zakelijke of zware toepassingen, heeft aan de Samsung Galaxy Tab3 een goede tablet. Hij is ook niet te groot of te zwaar voor in je bagage, maar ook zeker niet te klein om flink actief te zijn op sociale media of snel te e-mailen. Daarnaast kan je de Tab3 ook nog eens gebruiken als afstandsbediening voor je tv.

Handzaam is het sleutelwoord voor deze tablet. Omdat de Tab3 helemaal van plastic is, scheelt dit behoorlijk in gewicht (314 gram). Zelf heb ik een ‘gewone’ iPad (600 gram) en ik merk dat ik die vaak uit mijn tas laat vanwege het gewicht. De Tab3 heb ik tijdens de testperiode overal mee naartoe genomen en dat is echt een groot pluspunt.

Android 4.2.2

De Samsung Galaxy Tab3 draait op Android 4.2.2, ook wel bekend als Jelly Bean. Dat besturingssysteem draait tegenwoordig op nogal wat smartphones en tablets; hiermee onderscheidt de Tab3 zich dan ook niet van andere tablets in deze prijscategorie. Samsung heeft wel zijn eigen TouchWiz-softwareschil over Android gelegd, wat je onder anderen terugziet in de navigatie tussen de verschillende tabbladen met apps en in de navigatie op je beginscherm.

©PXimport

Qua design doet de nieuwe tablet erg denken aan de Galaxy S4-smartphone.

Vrijwel alles is aanpasbaar: de volgorde van apps, de locatie, waar je de zoekbalk van Google wilt hebben. Samsung heeft ook een hele batterij aan eigen apps voor-geïnstalleerd op de Tab3. Om deze te gebruiken moet je wel eerst inloggen met een Samsung-account. Heel spannend is dat allemaal niet en de toegevoegde waarde die al die Samsung-apps bieden, zal per gebruiker verschillen.

Prestaties

De Samsung Galaxy Tab3 is voorzien van een 1,5 Ghz dualcore-processor. Omdat je met een tablet veel zult browsen en veelvuldig wisselt tussen apps, is het natuurlijk wel prettig als je hierbij niet teveel hoeft te wachten totdat hij klaar is met nadenken. Daar laat Samsung met de Tab3 wel wat kansen liggen. Het apparaat ziet er mooi uit, is handzaam van formaat en lekker licht, maar de prestaties qua snelheid laten te wensen over. Samsung had er wel een iets snellere processor in mogen drukken om de rekenkracht van het apparaat te doen toenemen. Eigenlijk is de Tab3 niet snel genoeg voor de veelgebruiker.

©PXimport

De Galaxy Tab3 is erg licht, waardoor hij makkelijk is mee te nemen.

Erg belangrijk bij tablets vind ik de batterijduur. Je smartphone hang je automatisch al geregeld aan de lader, maar voor je tablet zit dit waarschijnlijk wat minder goed in je systeem. Daarom is het handig als hij lang meegaat, en dat doet de Galaxy Tab3 zeker wel. Een dikke 6,5 uur. Ik spaarde hem daarbij niet. Ik liet de schermhelderheid lekker hoog staan en liet ook alle verbindingen (Bluetooth, wifi) gewoon open staan omdat dit gangbaar is in dagelijks gebruik.

Conclusie

Samsung levert met de Tab3 een prima tablet af. Maar veel meer dan ‘prima’ is het apparaat helaas niet. De 8 inch-Tab3 blinkt absoluut uit wat betreft bouwkwaliteit, formaat, gewicht en kleurweergave, maar laat dure punten liggen op het gebied van snelheid en schermresolutie. Het grootste probleem van de tablet is wat mij betreft nog wel het prijskaartje: slechts drie tientjes goedkoper dan de iPad mini. Had Samsung de prijs rond de 250 euro vastgesteld, dan was de aanschaf aanzienlijk beter te verantwoorden. Dat neemt overigens niet weg dat je voor 300 euro alsnog een zeer degelijke Android-tablet in huis haalt.

Samsung Galaxy Tab3 (8 inch)

Prijs € 299,-

Besturingssysteem Android 4.2.2

Processor 1.5 GHz (dualcore)

Scherm FTF LCD 8 inch (1280 x 800 pixels)

Intern geheugen 16 GB (uitbreidbaar met microSD)

Formaat 124 x 210 x 7,4 millimeter

Gewicht 314 gram

Aansluitingen micro-usb, koptelefoon (3,5mm)

Camera achterkant 5 megapixel (720p video)

Camera voorkant 1,3 megapixel

Verbindingen Bluetooth 4.0, wifi, gps

Pluspunten

Handzaamheid formaat en gewicht

Mooie afwerking

Scherm helderheid en contrast

Batterijduur

Geheugen uitbreidbaar tot 64 GB

Minpunten

Snelheid

Prijs

Samsung softwareschil

Schermresolutie

Veel nutteloze apps

SCORE: 7/10

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?