Met Trello kun je een virtueel bord inrichten waarop je diverse kaarten of taken zet. Het wordt op de werkvloer gebruikt om projecten op een effectieve wijze uit te voeren. Ook in de privésfeer wint de tool aan populariteit voor het plannen en bijhouden van lijstjes. In dit artikel gaan we na hoe Trello omgaat met de persoonsgegevens die het verzamelt.

De verwerkingsverantwoordelijke, in dit geval Trello, is verplicht om de gebruikers (de betrokkenen) te informeren over de verwerking van hun persoonsgegevens. Deze informatie kan worden vastgelegd in een privacystatement. Op basis van de privacywet (Algemene verordening gegevensbescherming, AVG) moet de informatie in het privacystatement begrijpelijk zijn en duidelijke en eenvoudige taal bevatten. Dit betekent dat de informatie begrepen moet kunnen worden door de doelgroep: de beoogde gebruikers van Trello. 

De tekst moet niet te juridisch, technisch of specialistisch zijn. Het privacystatement moet ook in de taal opgesteld zijn die de doelgroep beheerst. Welke taal dat is, ligt aan het land en de doelgroep waarop de verwerkingsverantwoordelijke zich richt.

Trello communiceert op zijn website in het Nederlands en biedt bezoekers de mogelijkheid om het originele Engelse privacystatement te vertalen via Google Translate. Trello dient er bij het verzorgen van een vertaling wel voor te zorgen dat de woordkeuze en zinsbouw correct zijn, zodat de vertaalde tekst goed is te volgen en te begrijpen. Dat vormt wat ons betreft nog wel een verbeterpunt: wij komen in het standaard vertaalde document ongebruikelijke woorden en specialistische termen tegen.

Relevante commerciële e-mails

Trello informeert verder in het privacystatement dat het persoonsgegevens gebruikt om de ervaring van gebruikers te personaliseren. Trello analyseert de activiteiten van de gebruiker en het eventueel daaraan gekoppelde team om relevante zoekresultaten te kunnen tonen en om gepersonaliseerde meldingen en aanbevelingen te kunnen doen. Behalve de activiteiten wordt ook informatie over bijvoorbeeld de branche en functie van de gebruiker onderzocht. 

Deze informatie leidt Trello af uit het domein van het opgegeven e-mailadres en de ingevoerde functietitel. Wanneer er nog andere software wordt afgenomen van Atlassian (waar Trello onderdeel van is), wordt de informatie over het gebruik van beide programma’s gecombineerd. Op basis daarvan kan de website worden gepersonaliseerd en kan Trello relevantere commerciële e-mails versturen.

Wanneer er door middel van een geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens persoonlijke aspecten van personen worden geëvalueerd om op basis van die evaluaties voorspellingen over die personen te kunnen doen, is er volgens de AVG sprake van profilering. Trello voorspelt bijvoorbeeld persoonlijke voorkeuren en iemands zakelijke situatie. Bij profilering dient aan strenge regels te worden voldaan. Als er op basis van de genoemde geautomatiseerde verwerking besluiten worden genomen die betrokkenen in ‘aanmerkelijke mate’ treffen, is sprake van ‘geautomatiseerde besluitvorming’. 

©PXimport

Wij begrijpen dat er alleen directmarketing-mails worden verstuurd. Er zal dan geen sprake zijn van een geautomatiseerd besluit dat de gebruiker in aanmerkelijke mate treft. Het besluit behelst alleen of iemand wel of niet een aanbieding krijgt. Dit wordt anders wanneer Trello nog een stap verdergaat in het personaliseren en het aanpassen van tariefstructuren. In dat geval kan er sprake zijn van geautomatiseerde besluitvorming en gelden er strengere eisen.

Op basis van het privacystatement van Trello kan niet worden beoordeeld of de profilering AVG-proof is ingericht. Trello voldoet wel aan een aantal verplichtingen. Gebruikers hebben bijvoorbeeld het recht om bezwaar te maken tegen profilering en dienen over de profilering te worden geïnformeerd. Trello informeert in het privacystatement inderdaad over het hoe en waarom van de profilering (personalisatie) en geeft aan dat gebruikers kunnen mailen om zich af te melden voor de profilering.

Toestemming voor nieuwsbrieven

Trello stuurt zowel commerciële e-mails als noodzakelijke serviceberichten over bijvoorbeeld een aankoop die is gedaan. In Nederland gelden voor het versturen van e-mails niet alleen de regels uit de AVG, maar ook de bepalingen uit de Telecommunicatiewet. Deze wet zal op termijn worden vervangen door de Europese e-Privacyverordening. Op basis van de Telecommunicatiewet mogen gebruikers zonder voorafgaande opt-in-toestemming in principe niet met marketingberichten worden benaderd.

Opt-in houdt in dat de gebruiker actief moet aangeven dat hij of zij een commerciële e-mail wenst te ontvangen. Als uitzondering op deze regel mag Trello de gebruikers zonder dat zij opt-in-toestemming hebben gegeven commerciële e-mails sturen als: de gebruiker betaald heeft voor een product of dienst, de e-mail over gelijksoortige producten of diensten gaat en de communicatie wordt verstuurd vanuit dezelfde juridische entiteit – en niet vanuit bijvoorbeeld een dochteronderneming. 

Ook is het verplicht om op het moment van het verzamelen van contactgegevens de gebruiker te informeren dat er commerciële e-mails worden verstuurd en hem de mogelijkheid te geven om zich af te melden (opt-out). Bovendien moet de ontvanger in iedere e-mail de mogelijkheid worden geboden om zich eenvoudig af te melden, bijvoorbeeld via een afmeldlink.

Bij het aanmaken van een gratis account vraagt Trello om opt-in-toestemming: de potentiële gebruiker moet actief een hokje aanvinken. De gebruiker weet echter niet van welke entiteit uit de groep van Trello (Atlassian) de berichten afkomstig zijn. Wel informeert Trello in het privacystatement dat er in elke e-mail een afmeldlink is opgenomen voor de e-mails. Ook biedt Trello de mogelijkheid om een e-mail te sturen om het ontvangen van de berichten te stoppen en kunnen de voorkeuren in de accountomgeving worden aangepast.

Conclusie

Opgesomd:

Trello heeft een uitgebreid privacystatement op de website staan en besteedt zichtbaar aandacht aan de verplichtingen onder de AVG en de Telecommunicatiewet. Wel verdient het aanbeveling om de begeleidende tekst bij het geven van toestemming voor commerciële e-mails en de vertaling van het Engelse document nogmaals na te lopen. Het is voor de gebruiker niet duidelijk welke entiteit commerciële e-mails zal versturen. 

Ook bevat de vertaling van het privacystatement een aantal woorden en zinnen die voor de gemiddelde gebruiker niet gemakkelijk leesbaar zijn. Het gevaar bestaat dat het nu voor gebruikers nog steeds niet helemaal helder is hoe er met hun gegevens wordt omgegaan. En laat dat nu juist de bedoeling zijn van deze verplichtingen.

Tekst: Jacintha van Dorp (SOLV Advocaten)

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.