Microsoft heeft ontwikkelaarsplatform GitHub overgenomen. De aquisitie van 7,9 miljard euro is zeker niet de grootste van het bedrijf, maar misschien wel de meest invloedrijke. Het is namelijk precies de kant die het bedrijf de laatste jaren op is gegaan.

Het gaat niet slecht met Microsoft. Wie oppervlakkig naar het Redmondse bedrijf kijkt ziet misschien een techbedrijf dat het meerdere keren niet voor elkaar kreeg om iets te bereiken in mobiele telefonie, en waarvan het bekendste product een besturingssysteem is voor een platform dat steeds minder belangrijk wordt.

Maar dat is allemaal schijn. In werkelijk is Microsoft nog steeds financieel erg gezond. Sterker nog, het is inmiddels zelfs https://www.businessinsider.nl/microsoft-alphabet-beurswaarde/ groter dan Google-moederbedrijf Alphabet. Onder leiding van nieuwe ceo Satya Nadella heeft Microsoft de laatste jaren weer aan relevantie weten te winnen.

Boze ontwikkelaars

Met de overname van GitHub ging 7,5 miljard dollar gemoeid. Er gingen al tijden geruchten over een overname, maar inmiddels is die definitief aangekondigd.

Niet iedereen is daar even blij mee. Veel ontwikkelaars stappen uit frustratie en baldadigheid over naar concurrenten zoals GitLab. De Nederlandse startup laat weten een vertienvoudiging te zien van het aantal dagelijkse aanmeldingen.

Je kunt je daarbij afvragen hoe groot de exodus is. Harde cijfers zijn er nog niet, dus grote kans dat de gefrustreerde GitHub-gebruikers net zo zijn als Facebook-gebruikers na het Cambridge Analytica-schandaal.

Openheid

De grootste frustratie zit voor ontwikkelaars in de mate van openheid bij Microsoft. GitHub is het epicentrum van open source-software, waar je code gratis kunt delen zonder addertjes onder het gras en zonder angst dat het door een commercieel bedrijf wordt misbruikt. De ontwikkelaars die nu weg stappen van GitHub zijn bang dat Microsoft die filosofie uiteindelijk de nek omdraait, en dat GitHub straks een commercieel platform wordt waarbij al die vrijheden langzaam verdwijnen. Dat is niet wat Microsoft zelf belooft, maar in een dergelijk geval moet je natuurlijk eerst zien, en dan pas geloven.

Goed nieuws voor GitHub

Voor GitHub is de overname goed nieuws. In typische Silicon Valley-stijl is het bedrijf waanzinnig populair en heeft het miljoenen opgehaald in venture capital, maar desondanks krijgt GitHub het niet voor elkaar geld te verdienen.

Dat levert risico's op voor ontwikkelars. Programmeurs en bedrijven die samen miljarden uren aan werk opslaan op een platform dat verlies lijdt lijkt geen gezonde langetermijnstrategie - wat als je plotseling alles kwijtraakt omdat het bedrijf over de kop gaat? Toegegeven, die kans is niet groot, maar is nog kleiner nu Microsoft de eigenaar is.

Gouden zet voor Microsoft

Maar wat is nou het voordeel voor Microsoft zelf? Een paar jaar geleden was het nog ondenkbaar geweest dat het bedrijf zich met GitHub zou bemoeien. Microsoft is altijd fel anti-open-source geweest, met een quote van voormalig ceo Steve Ballmer als tekenend voorbeeld:

Inmiddels is een duidelijke omslag te zien. Die is vooral in gang gezet door de nieuwe ceo Satya Nadella. Hij is veel minder stoïcijns over samenwerking met andere partijen, waaronder open source-platformen als Linux. Onder Nadella's leiding bracht Microsoft zijn Office-applicaties uit voor Android en iOS, en was het Word/Excel/Powerpoint-trio één van de belangrijkste launchtitels van de iPad Pro.

Écht opvallend was het feit dat Windows 10 Bash-integratie kreeg, en dat het bedrijf SQL Server voor Linux uitbracht.

Lees ook: Waarom Microsoft nu ineens Linux omarmt

Van Windows naar de cloud

Al die ontwikkelingen tonen aan dat Windows voor Microsoft allang niet meer het belangrijkste product is. Waarom zou het bedrijf de upgrade anders gratis weggeven toen die net uitkwam? Dat was geen wanhoopspoging om meer mensen op het platform te houden, want Windows is nog steeds oppermachtig qua gebruikersaantallen. Sterker nog, Windows 10 is een belangrijke factor in de discussie over open source-software. Het hele platform is gebouwd op Progressive Web App-technologie, wat uit zichzelf open is.

Voor Microsoft is 'de cloud' het belangrijkst. API's, platforms zoals Azure, en ontwikkeltools die daarop werken zijn de toekomst.

Integratie met Azure

Uiteraard is die verschuiving naar open source niet volledig altruïstisch. Microsoft wil zoveel mogelijk ontwikkelaars op Azure krijgen, het belangrijke cloudplatform waarmee het bedrijf concurreert met Amazons Web Services. Een goede integratie van GitHub met ontwikkeltools voor Azure is dan ook een gouden zet.

Het is dan wel van levensbelang dat GitHub open blijft. Het zou de doodsteek zijn als Microsoft het platform dichttimmert en ontwikkelaars dwingt om Azure of andere tools te gebruiken. Dat lijkt Microsoft wel te beseffen. "We zijn bewust van de verantwoordelijkheid die we met deze samenwerking hebben", schrijft Nadella in een blogpost. "We zijn toegewijd aan de GitHub-gemeenschap, en zorgen dat de ontwikkelaars daar voorop blijven staan en dat GitHub een onafhankelijk en open platform blijft."

Binding met ontwikkelaars

De overname speelt ook in op Microsofts langetermijnstrategie die steeds meer aansluiting zoekt bij ontwikkelaars. Microsoft biedt nu al een flink aantal tools aan voor ontwikkelaars. Visual Studio Code en .NET Core zijn bijvoorbeeld ook al open source, en Microsoft had ooit een eigen codeplatform waarmee het ontwikkelaars probeerde binnen te halen (dat vorig jaar werd gesloten). Aangezien GitHub nog steeds hét platform is voor ontwikkelaars is de binding met die groep niet te onderschatten.

Tot slot ziet Microsoft waarschijnlijk ook kansen voor vacatures, al zal dat aspect minder zwaar wegen. Een GitHub-pagina is voor veel ontwikkelaars een belangrijk deel van hun cv. Een goede integratie met LinkedIn, dat Microsoft vorig jaar voor een recordbedrag overnam, kan daar een belangrijke rol in spelen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.