Om de een of andere reden is het niet iedereen gegeven om de horizon tijdens het filmen altijd strak recht te houden. De app Horizon biedt uitkomst.

Tijdens bijvoorbeeld lopen of fietsen uit de losse hand filmen levert vaak een instabiel beeld op, waarbij met name de heen-en-weer wiegende horizon vaak tot een soort van virtuele zeeziekte leidt bij kijkers. Nu kun je een hele dure steadycam aanschaffen, maar tegenwoordig bereik je een vergelijkbaar effect ook elektronisch. Net wat minder mooi dan een mechanische compensatie, maar ook een héél stuk goedkoper. De sleutel tot het stabiliseren van de horizon is de app Horizon, verkrijgbaar voor zowel Android als iOS. Horizon werkt via de in de telefoon (of tablet) ingebouwde sensors om de stand van het apparaat te bepalen. Vervolgens wordt het beeld tijdens het filmen gedraaid en rechtgehouden. Ook live wordt een uitsnede gemaakt. Je verliest dus iets aan resolutie, maar daar staat een heel rustig beeld tegenover. De app werkt nagenoeg volautomatisch. Wel is het zaak om voor je gaat filmen de snelheid en resolutie te kiezen. Ga daarbij voor de hoogste op jouw toestel beschikbare resolutie. Hoe hoger hoe beter, want dan heb je wat 'ademruimte' qua verloren pixels. Om de resolutie in te stellen tik je op het tandwieltje linksboven in beeld. Kies voor de 'diamant', ofwel 2K-resolutie. Ook is het mogelijk om in een hogere framerate (120 fps) te filmen. Vergeet zeker ook niet even op Custom te tikken. Op ons toestel was het mogelijk om daar 4K-resolutie in te stellen. Dat vreet natuurlijk opslagruimte, maar heeft een groot voordeel: je kunt je gemaakte video later verkleinen tot volledige Full HD-resolutie met stabiele horizon. Het is daarbij wel zaak om eerst een proefopname te maken; sommige toestellen zijn simpelweg niet snel genoeg om bij 4K-resolutie ook nog eens het rekenwerk van de app Horizon te verwerken. Het resultaat is dan een schokkerig beeld waarin soms hele stukken stilstaan.

©PXimport

Exporteren

Heb je eenmaal een voor jouw toestel optimale instelling gevonden, dan tik je op de videoknop om de opname te beginnen. Vanaf dat moment werkt het als gebruikelijk: film iets interessants. Probeer de je smartphone tijdens het filmen wel zo te houden dat de horizon horizontaal blijft. Hoe minder werk de app hoeft te verrichten, hoe beter natuurlijk. Samen met de (vaak optische) beeldstabilisatie van de camera in je toestel ontstaat ook tijdens actieshots nu een stuk rustiger beeld. Prettig om naar te kijken in ieder geval. Heb je de opname gemaakt en nogmaals op de opnameknop getikt om te stoppen met filmen, dan zie je direct een preview. Door op het knopje rechtsboven in beeld te tikken beland je op de interne opslagplaats van de app. Om een gemaakte opname over te hevelen naar de Filmrol in iOS tik je op de deelknop rechtsboven. Tik vervolgens op Save video (tweede rij zwart-wit-knoppen). Vergeet vervolgens niet de video uit de app te wissen via een tik op de prullenbak. Om onnodig in beslag genomen opslagruimte te voorkomen. Overigens is Horizon gratis, maar zijn via in-app aankopen onder meer het watermerk te verwijderen en andere features toe te voegen. De prijs van een premium-pakket bedraagt €2,29, dus dat is erg te overzien. Horizon biedt nog een extra voordeeltje: het is onmogelijk er in de irritante verticale oriëntatie mee te filmen. Een prima tool dus om achter de hand te houden. Het resultaat is goed, al zie je heel soms een 'hakkeltje' hier of daar optreden. Maar dat zal - zoals al gemeld - ook erg afhangen van de snelheid van je toestel.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.