Naast Android, iOS en het marginalere Windows Phone zagen we tijdens het Mobile World Congress nog een mobiel besturingssysteem dat onze aandacht trok: Ubuntu Touch. Dat heeft een aantrekkelijke nieuwe functie waarmee een telefoon kan worden omgetoverd tot computer: Convergence. Werkt dat een beetje? We gingen ermee aan de slag!

Ubuntu Touch is verre van nieuw. Canonical timmert met het besturingssysteem al een paar jaar aan de weg, maar krijgt maar moeilijk voet aan de grond in een markt die wordt gedomineerd door Android en iOS.
 

Telefoons met goede specificaties

Canonical is nu echter de samenwerking aangegaan met een aantal fabrikanten, met het Chinese Meizu als belangrijkste naam voorop. Die heeft de Meizu Pro 5 Ubuntu Edition gemaakt, een smartphone met prima specificaties waar Ubuntu op draait. Denk daarbij aan een 5,7"-amoled-scherm, een 3,050mAh-accu, 3 GB aan RAM en een vingerafdrukscanner - op het eerste gezicht een prima telefoon dus.

Vorig jaar werkte Canonical voor Ubuntu Touch ook al samen met het Spaanse BQ, dat de eerste Ubuntu-budgettelefoons in Europa uitbracht. BQ heeft nu naast een nieuwe telefoon ook een eigen tablet met Ubuntu, waar we op het Mobile World Congress in Barcelona een demonstratie van kregen.
 

Buggy demonstratie

Ubuntu Touch zit nog steeds 'in de ontwikkelfase'

Die bleek niet altijd succesvol te zijn. Tijdens een korte demonstratie van meerdere toestellen liepen de tablets regelmatig vast en konden bepaalde functies niet worden opgeroepen, wat door de aanwezige helpers steevast werd afgewimpeld met het commentaar dat Ubuntu Touch nog 'in de ontwikkelfase zit'.
 

Bekende UI

Wat we er echter wel van konden zien, is niet heel slecht. Ubuntu Touch heeft namelijk een aantal UI-elementen die je bekend voorkomen als je het desktop-OS gebruikt, met de 'Scopes' als belangrijkste. Scopes zijn een soort homeschermen, waar je meerdere van hebt en daar je van links naar rechts doorheen doorheen kunt scrollen. Op één zo'n Scope heb je bijvoorbeeld als je apps staan, maar er zijn ook Scopes waar je een nieuwsfeed kunt plaatsen, of een Scope met widgets zoals het weer.

Ubuntu Touch moet het erg hebben van gebaren, wat erg wennen is omdat die niet meteen intuïtief werken. Door van de rechterkant van het scherm naar binnen te vegen krijg je een app-switcher, en van de andere kant krijg je een lijst met je favoriete apps die je zelf kunt bewerken.
 

Continuumvergence

Convergence lijkt veel op Continuum

De belangrijkste functie van Ubuntu Touch zit echter achter de schermen. Het Touch heeft een feature die 'Convergence' heet, waarmee je een tablet of telefoon kunt koppelen aan een beeldscherm en daarop verder kunt werken. Klinkt bekend? Dat kan kloppen, want Microsoft heeft met Continuum een soortgelijke functie.
 

Langgekoesterde wens

Het idee om een smartphone om te bouwen tot computer is een droom die vooral mobiele werkers al jaren koesteren, maar de techniek was daar tot nu toe nog niet echt daar voor. De vraag is of het dat nu wel is, ondanks de goede bedoelingen van Microsoft en Canonical - we zagen bijvoorbeeld al dat Continuum in de praktijk niet heel goed werkt.

Convergence probeert hetzelfde te doen. Met een dongle of een usb-c-kabel sluit je de tablet aan op een beeldscherm, waardoor je open apps op het beeldscherm verschijnen. Ondertussen blijft het mogelijk om je telefoon te gebruiken als bijvoorbeeld een touchpad, maar je kunt er ook nog andere apps op gebruiken.
 

Zelfde architectuur

Er zit echter een groot verschil tussen Continuum en Convergence, want waar de Windows-feature vooral een nieuwe app emuleert werken de Ubuntu-apps allemaal volgens dezelfde onderliggende architectuur zodat apps alleen maar groter geschaald worden. Ubuntu Touch werkt namelijk ook mobiel op een ARM-architectuur, wat de desktop-versie ook doet - in tegenstelling tot Windows 10-apps die op x86 werken. Dat betekent dat er in de praktijk straks veel meer apps moeten werken met Convergence, in plaats van Continuum waarbij de 'app-gap' helaas nog een probleem is.
 

Convergence lijkt interessant maar heeft nog een lange weg te gaan

Uiteindelijk moet je een telefoon ook met wifi of Miracast verbinden met het scherm, maar die functie werkt nog erg buggy, onstabiel en met veel lag. Canonical zegt dat het echter nog een work in progress is.
 

Interessant, maar nog niet af

Convergence ziet er erg interessant uit en zou Ubuntu Touch wel eens een aantrekkelijk alternatief kunnen maken voor zakelijke gebruikers, zeker als die in de ICT-hoek zitten. Ubuntu heeft namelijk ook een terminal waarmee het verbinden met servers bijvoorbeeld een stuk makkelijker wordt. Of Ubuntu een waardige concurrent is voor Android, is maar de vraag. Daar moet het besturingssysteem nog even voor doorgroeien. Maar interessant klinkt het wel.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.