Het is voor gebruikers met een Google-account voortaan mogelijk beter hun privacy te waarborgen door gebruik te maken van de automatische verwijderopties. Dit geldt voor zowel de locatie- als web- en activiteitengeschiedenis. Google ziet nog wel wat je doet en waar je bent, maar hoeft die gegevens dus niet meer voor onbepaalde tijd op te slaan. Dat heb je nu zelf in de hand.

Inmiddels weten de meeste gebruikers van Google-diensten wel dat Google heel veel over je weet. Van echte privacy is over het algemeen niet te spreken wanneer je gratis diensten gebruikt op het internet. Google slaat ook van alles over je op, voor het verbeteren van diensten en verscherpen van de advertentiedoeleinden. Dat is natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar veel gebruikers hebben aangegeven het steeds minder prettig te vinden dat er zo weinig overblijft van hun privacy wanneer ze gebruikmaken van Google-diensten. De zoekmachinegigant biedt nu gelukkig automatische verwijderopties aan, waarmee je dus, in elk geval voor een deel, zelf in de hand hebt hoe lang Google de data van je locatie- en web- en activiteitengeschiedenis mag bewaren.

Meer privacy met deze stappen

Er ontstaat dus een iets betere balans tussen privacy en het gebruik van Google-diensten door te onderstaande stappen te volgen. Je regelt dit door de Google-app op je smartphone te openen. Tap rechts bovenin op je profielfoto en daarna op Je Google-account beheren. In beeld staan nu onder meer drie tabbladen, kies de derde van rechts (genaamd Gegevens en personalisatie). Kies nu voor de optie Web- en app-activiteit. Onderaan het scherm (onder de twee opties met vinkjes) staat in hoofdletters Activiteit beheren. Als je daarop tapt, dan zie je nu onderin beeld staan 'Je activiteit wordt bewaard totdat je deze handmatig verwijdert'. Daaronder staat het knopje waarmee je kunt kiezen voor een automatische verwijdering. Je kunt kiezen tussen achttien en drie maanden of je kunt het laten zoals het is. Na de geselecteerde periode wordt je data automatisch verwijderd.

Dan hebben we nog het kopje Locatiegeschiedenis te gaan. Ook hier kunt je winst behalen voor je privacy door de functie uit te schakelen, maar het kan dan zijn dat sommige apps minder goed werken. Je ziet de Locatiegeschiedenis onder het kopje voor Web- en app-activiteit staan. Als je daarop tapt, dan zie je onderaan Activiteit beheren staan. De stappen zijn vervolgens hetzelfde als hierboven beschreven.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Meer privacy, minder mogelijkheden

Mocht je ervoor kiezen om de bovenstaande stappen uit te voeren, dan kan dit effect hebben op de manier waarop je Google-diensten gebruikt. Sommige zoekresultaten komen minder vaak of snel naar boven wanneer Google minder over je weet, terwijl locatiediensten (bijvoorbeeld voor weer of verkeer) mogelijk minder accuraat zijn. Het is dus wel een trade-off: je ruilt privacy in voor functionaliteit en andersom. Desondanks is het fijn dat Google dergelijke functies aanbiedt en mensen hierin een keuze geeft, ook al hebben we momenteel maar drie opties tot onze beschikking.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.