ID.nl logo
De iWatch heet Apple Watch en komt begin 2015
© Reshift Digital
Zekerheid & gemak

De iWatch heet Apple Watch en komt begin 2015

Hij is eindelijk aangekondigd, de Apple-smartwatch. Hij heet weliswaar geen iWatch, het is Apple Watch geworden. Niet zo'n heel creatieve naam maar dat is dan ook het enige dat je teleurstellend zou kunnen vinden aan dit nieuwe Apple-product. Apple Watch is alles dat je ervan gehoopt had, en méér!

Ontwerp

Laten we beginnen met het ontwerp, want dat is wat Apple als uitgangspunt heeft genomen. De meest gekke conceptontwerpen hebben we om de oren zien vliegen. Van gebogen displays tot, dunne armbanden zoals de Nike Fuel band, en zelfs displays die compleet om je pols gevouwen worden. Dat is het allemaal niet geworden. Apple doet niet aan circus, Apple doet aan ontwerpen. Het resultaat? Een horloge dat prachtig is om naar te kijken, zelfs als je alle technologische hoogstandjes die het bevat even negeert. Dat is wat ons betreft het eerste punt waarmee Apple zich onderscheidt: geen fraai stukje techniek dat er ook nog eens redelijk uitziet. Nee, ontwerp als uitgangspunt, een fraai horloge om je pols dragen, dat is wat Jony Ive heeft willen realiseren, en wat hem, wat ons betreft is gelukt.

©PXimport

De Apple Watch heeft een prachtige glanzende afwerking, en de ronde vormen die, sinds vandaag, ook de iPhone weer kenmerken. Opvallend is wel dat het horloge erg dik is rond de pols. In tegenstelling tot andere Apple-producten, bevat de Apple Watch een zeer duidelijk aanwezige fysieke knop, genaamd de Digital Crown (dat gaan wij vast de digitale kroon noemen). Dit is niet alleen een hommage aan het traditionele horloge, maar het zorgt ook voor een intuïtieve besturing, waarover later meer.

©PXimport

Een model voor iedereen

Wij vinden dat de Apple Watch prachtig ontworpen is, maar laten we niet vergeten dat smaken verschillen. Zo denkt Apple er ook over. Om die reden brengt het bedrijf niet één model uit, maar drie. De Apple Watch (standaardeditie) is gemaakt van roestvrij staal en ijzersterk saffierglas.

©PXimport

De Apple Watch Sport is gemaakt van aluminium en Ion-X glas (extra sterk voor tijdens het sporten, nemen we aan), en de Apple Watch Edition is gemaakt van 18-karaats goud, of in de kleuren geel of roze (of roze goud zoals Apple het noemt). Daarnaast zijn de horloges verkrijgbaar in twee maten, 38 mm (hoog) en 42 mm (hoog). Nog niet genoeg keuze? Dan is het fijn om te weten dat er een gigantische hoeveelheid horlogebandjes verkrijgbaar is, van roestvrij staal, tot leer tot stof, ieder met een subtiele afwerking en een fraaie sluiting. Combineer dat met de verschillend 'horlogedisplays' die je kunt kiezen, en je hebt een horloge dat je écht helemaal kunt afstemmen op je smaak.

©PXimport

Interface

Het ontwerp is belangrijk, je draagt dat horloge immers waarschijnlijk urenlang om je pols. Maar minstens zo belangrijk is hoe de interface werkt. Ook hier heeft Apple punten gescoord. We hebben zoveel interfaces gezien van concurrerende smartwatches die ontzettend geforceerd voelen. Berichten die letterlijk in het kleine scherm geperst zijn, omdat er ook ruimte nodig is voor de besturing. Dat is waar Apple de brug heeft geslagen tussen het traditionele horloge en de smart watch. Ja, de Apple Watch heeft een aanraakscherm, maar, zoals tijdens de Keynote al gezegd werd: zodra je allerlei dingen moet doen met je vingers, bedek je het hele scherm. Inzoomen, scrollen, waarden aanpassen (zoals de tijd)? Dat doe je op de Apple Watch niet met het aanraakscherm, maar met behulp van de Digital Crown aan de zijkant.

©PXimport

Na de muis en het touchscreen gebruiken we nu een wieltje.

Deze knop, die lijkt op de knop op een traditioneel horloge, heeft een functie die zich aanpast aan wat je op dat moment nodig hebt. Zit je in een lijst berichten? Dan is het een scrolwiel. Zit je in Apple Maps? Dan kun je ermee inzoomen. Druk je erop? Dan kom je terecht in het thuisscherm. Dat thuisscherm zal je overigens bekend voorkomen, het is immers gebaseerd op iOS. Maar dan anders. De apps worden weergegeven op een manier die we het beste kunnen omschrijven als een bijnkorf, waarbij iedere app een eigen honingraat vormt. Het blijft natuurlijk een kwestie van kleine pictogrammen in een scherm persen, maar het is briljant gedaan: het pictogram in het midden is groot, de pictogrammen daaromheen steeds kleiner. Het is eigenlijk de OS X Dock, maar dan driedimensionaal.

©PXimport

Force Touch

De Apple Watch heeft dus een aanraakscherm, maar Apple gaat nog een stukje verder. Het display ondersteunt namelijk Force Touch, een technologie die onderscheid kan maken tussen een zachte en een harde aanraking. Dat betekent dat even je horloge aantikken, een ander effect heeft dan er harder op drukken. Dit voegt een heel nieuw element toe aan de besturing, al moeten we nog wel even met eigen ogen zien hoe prettig dit werkt.

©PXimport

Navigeren gaat op scherm én met trillingen zodat je tijdens het lopen, fietsen of rijden niet op het scherm hoeft te kijken.

Haptic feedback

Je zit wellicht niet te wachten op nóg een apparaat dat allerlei geluid afspeelt wanneer je, bijvoorbeeld, een bericht ontvangt of een telefoongesprek. Om die reden ondersteunt de Apple Watch een technologie genaamd Haptic Feedback. Stiekem is dat natuurlijk gewoon een heel mooi woord voor een subtiele trilfunctie, maar wel eentje die je op je Apple Watch veel intensiever zult gebruiken dan op je iPhone. Waarom? Dat lees je zometeen.

©PXimport

Reageren op een bericht kan met aangepaste emoticons.

Berichten sturen

Als je al moeite hebt om een fatsoenlijk bericht te sturen op je iPhone, dan zit je waarschijnlijk niet te wachten op een miniatuurtoetsenbord. Dat is dan ook niet de bedoeling van de Apple Watch. Ten eerste heeft het horloge Siri ingebouwd, zodat je stemcommando's kunt geven (kom op Apple, het wordt echt tijd voor een Nederlandse Siri), en daarnaast kan het horloge soms op slimme wijze reacties voorspellen. Stel dat iemand je vraagt: Wil je ijs of chocola? Dan herkent het horloge de twee opties, en laat je er eentje aantikken als antwoord. Het zijn kleine subtiele manieren om de communicatie makkelijker te maken.

©PXimport

Maar het meest fantastische moet nog komen. Met de iWatch kun je elkaar kleine berichtjes sturen in de vorm van tekeningen. Zo kun je iemand een hartje sturen omdat je aan hem of haar denkt, of gewoon melig allerlei tekeningen over en weer sturen. De ontvanger wordt op de hoogte gesteld door en subtiel trilgevoel (daar is dus die Haptic Feedback), en kan je een berichtje terugsturen. Alsof je weer net als vroeger briefjes uitwisselt (we zien een hele nieuwe manier van spieken ontstaan). Vrij nutteloos, maar wel heel lief!

De mogelijkheid om iemand je hartslag te sturen (met behulp van de ingebouwde sensors), die dan gevoeld kan worden via de Haptic Feedback. Een hele intense manier van communiceren als je het ons vraagt.

©PXimport

Je kunt je hartslag ook weergeven en delen.

Bellen

We hadden erop gehoopt, maar zijn blij om het daadwerkelijk als mogelijkheid te mogen zien: bellen met je Apple Watch. Daar heb je natuurlijk wel je iPhone voor nodig (zoals voor vrijwel alles dat met de Apple Watch te maken heeft), maar het voelt natuurlijk wel heel futuristisch, gewoon een gesprek voeren met je polshorloge. Het enige dat we nog missen is een zwarte zelfdenkende auto met een rood licht dat heen een weer zwiept die we via ons horloge oproepen (voor iedereen die jonger is dan 20, niet te lang over nadenken), maar daar is Google druk mee bezig. Apple meldt er wel bij dat het horloge bedoeld is voor korte gesprekken, dus hoe het zit met de kwaliteit moeten we nog even ervaren.

©PXimport

De achterkant met de hartslagsensor.

Walkie Talkie

Walkie Talkies zijn niet nieuw. Je iPhone gebruiken als Walkie Talkie is ook niet nieuw, er zijn genoeg apps die die functionaliteit bieden. Maar je Apple Watch als Walkie Talkie gebruiken, dat voelt toch compleet anders. Hoe makkelijk is het om even op je horloge te tikken en naar je vrouw (die je op kunt roepen met een extra knop aan de zijkant) te roepen: ik ben over tien minuutjes thuis. We voorspellen dat de combinatie van deze oude techniek en de smartwatch, communicatie opnieuw zal definiëren. Het is gewoon makkelijker om snel even iets te roepen.

Health sensors

De reden dat wij ervan overtuigd waren dat de Apple Watch vandaag aangekondigd zou worden, was dat Apple Healtkit lanceert in iOS 8. Dat zou betekenen dat de Apple Watch allerlei sensors zou moeten bevatten die ons moeten helpen een gezonder leven te leiden. Dat blijkt ook het geval, al blijft het beperkt tot een hartslagsensor. Dat is ook niet zo vreemd, want de accelerometer en de GPS zijn al ingebouwd in je iPhone, en samen vormen ze een uitstekend beeld van je activiteiten en de invloed daarvan op je hartslag. Gezien het feit dat externe ontwikkelaars apps mogen ontwikkelen voor de Apple Watch, zijn we benieuwd wat dit voor innovaties oplevert.

©PXimport

©PXimport

Al je lichamelijke activiteit wordt bijgehouden.

NFC

Wat waren we blij dat de iPhone 6 NFC-technologie bevat (Near Field Communication). Stiekem hadden we de hoop dat Apple de technologie ook in de Apple Watch zou toepassen en gelukkig is dat het geval. Wat het betekent? Heel simpel: in de nabije toekomst kun je je Apple Watch gebruiken om te betalen bij uiteenlopende winkel- en restaurantketens. Maar het gaat verder. Want je kunt je horloge ook gebruiken om in te checken op het vliegveld, om maar eens wat te noemen (de eerste apps daarvoor zijn al ontwikkeld).

Meer, meer, meer

We hebben nog lang, lang, lang niet alles besproken. We hadden hoge verwachtingen van de iWatch, en hoewel we moeten wennen aan de naam Apple Watch, hebben we daadwerkelijk met open mond zitten kijken naar alle functies die de smartwatch bevat. Om er nog maar een paar te noemen: de Apple Watch fungeert als een afstandsbediening voor je Apple TV, als een afstandsbediening voor de camera van je iPhone (hoe handig is dat?!), je kunt het horloge gebruiken als navigatietool met Apple Maps, als Fitnesscoach, je kunt Passbook gebruiken, je kunt de muziek vanaf je iPhone streamen, je aandelen in de gaten houden en noem maar op. En dat zijn alleen nog maar de apps die Apple zelf ontwikkeld heeft.

©PXimport

Ontwikkelaars kunnen apps ontwikkelen met behulp van WatchKit.

Opladen

Hoe fantastisch we de Apple Watch ook vinden, het schiet natuurlijk niet op als het een drama is om het horloge op te laden. Apple heeft met geen woord gerept over de levensduur van de batterij, daar worden we stiekem wel een beetje zenuwachtig van. Het oplaadproces zelf is daarentegen prachtig ontworpen, volledig des Apples. Je laadt de Apple Watch op met behulp van een soort grote magneet die je tegen de onderkant van de behuizing klikt (een beetje zoals de MagSafe van je Macbook). Er is dus geen informatie over hoe lang het opladen duurt en hoe lang de batterij meegaat, maar Apple spreekt over 's nachts opladen, dus we hopen oprecht dat dit niet betekent dat je het horloge elke dag moet opladen.

©PXimport

De Apple Watch kan alleen samen met een iPhone worden gebruikt (vanaf iPhone 5).

Prijs en verkrijgbaarheid

Tot zover het goede nieuws. Het minder goede nieuws is namelijk dat de Apple Watch allesbehalve goedkoop wordt. Voor het goedkoopste model tel je 349 dollar neer. Hoeveel dat precies in euro zal worden is niet bekend, het zal zo rond de 300 euro liggen. 300 euro voor een horloge, dat vinden we nogal wat, zelfs als is het geen 'gewoon horloge'. Het zal Apple niet deren, we zijn ervan overtuigd dat men het er massaal voor wil neertellen. Wanneer? Dat is het tweede slechte nieuws. We zullen nog tot het nieuwe jaar moeten wachten voor we de Apple Watch kunnen kopen. Dat is pijnlijk, vooral omdat we zo enthousiast zijn over het horloge.

▼ Volgende artikel
Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op
© ID.nl
Huis

Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

In dit artikel

Je hebt een nieuwe pc gekocht, maar je oude Windows-computer is vaak nog prima bruikbaar. Met gratis servertools maak je er een thuisserver van, bijvoorbeeld voor streamen, een (s)ftp-server, een NAS-omgeving, domotica of het blokkeren van advertenties en trackers. Veel oplossingen draaien direct op Windows. En wil je toch iets met Linux, dan kan dat vaak ook via WAMP, WSL2 of Docker Desktop.

In dit artikel houden we het bewust bij twee gratis opensource-servers die rechtstreeks op Windows draaien: Jellyfin en Syncthing. Je leest hoe je je pc klaarzet met een schone Windows-installatie, een vaste netwerkplek en een vast intern ip-adres. Daarna richt je Jellyfin in als mediaserver met bibliotheken, gebruikers en apps voor tv en telefoon. Ook stel je Syncthing in als 'private cloud' waarmee je bestanden direct tussen je eigen apparaten synchroniseert. Tot slot laten we zien hoe je beide ook op je mobiel gebruikt, eventueel buiten je thuisnetwerk, en welke instellingen helpen om snelheid, opslag en veiligheid in balans te houden.

Lees ook: Nieuwe laptop kopen? Zo kies je een laptop die jaren meegaat

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Driver Booster: een snelle manier om verouderde drivers op te sporen - maar het downloaden doe je van die drivers doe je bij voorkeur zelf, vanaf de website van de fabrikant.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Een Basic Install is de aanbevolen optie (om machtigingsproblemen te vermijden).

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Kies een passend inhoudstype voor je mediabibliotheken.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Afhankelijk van het inhoudstype zijn er best veel opties voor je bibliotheek.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Je legt haarfijn vast wat welke gebruikers (niet) mogen doen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin laat zich handig uitbreiden met meer dan 30 plug-ins.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Jellyfin heeft clients voor uiteenlopende platformen (hier: Android).
View post on TikTok

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Je kunt de basisinstellingen in principe ongemoeid laten.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

De eerste map is klaar om via Syncthing gedeeld te worden.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

De synchronisatie tussen beide apparaten is gelukt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.

▼ Volgende artikel
Waar voor je geld: vijf Android-tablets met een 10 inch-scherm en groter
© lev dolgachov
Huis

Waar voor je geld: vijf Android-tablets met een 10 inch-scherm en groter

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Zoek je een goede tablet met een lekker groot scherm? We hebben vijf mooie exemplaren voor je gevonden.

Lenovo Tab M11 (ZADA0134SE)

Lenovo bewijst met zijn Tab M11 dat een goede tablet helemaal niet zo veel geld hoeft te kosten. Zo komen diverse onafhankelijke testers op Kieskeurig.nl tot een gemiddelde score van een 9. Vaak benoemde pluspunten zijn onder meer de hoge beeldkwaliteit, de lange accuduur en het goede geluid. Verder vinden gebruikers het prettig dat er al een stylus is inbegrepen. Handig voor wie graag tekeningen of handgeschreven notities maakt. Het lcd-scherm telt 1920 × 1200 pixels. De resolutie is weliswaar wat lager vergeleken met die van duurdere modellen, maar je kunt nog altijd films in Full-HD-kwaliteit streamen. De beelden ogen op het 11inch-scherm dan ook scherp. Ondanks de lage aanschafprijs heeft deze stevige tablet een metalen behuizing.

Voor het opslaan van apps en eigen data bevat de Tab M11 128 GB intern geheugen. Breid dat desgewenst uit met een eigen microSD-kaart van maximaal 1 TB. Het rekencentrum bestaat uit de veelgebruikte MediaTek Helio G88-processor en 4 GB werkgeheugen. Voor basistaken als e-mailen, internetten, webwinkelen en video's streamen is dat ruimschoots voldoende.

Samsung Galaxy Tab S9+ WiFi

Zoek je een krachtige tablet met een groot scherm? De Samsung Galaxy Tab S9+ WiFi heeft amoledscherm van 12,4 inch. Dat is een prettig formaat om bijvoorbeeld de digitale krant te lezen of Netflix-series te bingewatchen. Verder draait de aanwezige Qualcomm Snapdragon 8 Gen 2-processor zijn hand niet om voor zware taken, zoals het spelen van 3D-games of monteren van video's. Deze chipset bevat acht rekenkernen waarvan de snelste cores zijn afgeregeld op een maximale klokfrequentie van 3,36 GHz. In combinatie met 12 GB werkgeheugen kun je vlot op deze tablet werken. Gebruik hiervoor eventueel de bijgesloten drukgevoelige stylus.

Voor beeldbewerkingen komt de respectabele resolutie van 2800 × 1752 pixels goed van pas. Foto's en video's ogen hierop haarscherp. Daarnaast ondersteunt het amoledscherm een vernieuwingsfrequentie van 120 hertz. Je speelt dus snelle games zonder haperingen. De basisuitvoering heeft 256 GB interne opslag. Kies tussen de kleurstellingen grafiet en beige. Je kunt de Galaxy Tab S9+ WiFi ook met 512 GB interne opslag kopen (grafiet/beige). Overigens heeft de waterdichte behuizing een microSD-kaartslot, waardoor je de opslagcapaciteit eenvoudig met maximaal 1 TB kunt uitbreiden.

Xiaomi Pad 6

De Xiaomi Pad 6 is een krachtige tablet die zich richt op zowel entertainment als productiviteit. Het absolute hoogtepunt is het 11-inch WQHD+ scherm met een verversingssnelheid van 144Hz. Dit zorgt voor een aanzienlijk vloeiender beeld. Onder de motorkap vind je een snelle Snapdragon 870-processor, waardoor zware apps en games moeiteloos draaien.

De tablet heeft een luxe, volledig metalen behuizing en vier luidsprekers met Dolby Atmos-ondersteuning voor een ruimtelijk geluid. De accu van 8840 mAh gaat lang mee en laadt snel op (33W). Let wel dat de optionele stylus niet standaard wordt meegeleverd.

Logicom Tab XXL

De naam zegt het al: de Logicom Tab XXL is een grote tablet voor wie graag wat meer ruimte op het scherm heeft. Met het grote 14,1-inch display kijk je comfortabel films en series, lees je makkelijk langere teksten en heb je genoeg overzicht als je meerdere apps tegelijk gebruikt. Hij leent zich goed voor dagelijkse dingen zoals surfen op internet, mailen, videobellen en het gebruiken van bekende Android-apps. Ook voor thuiswerken of studeren is het grote scherm prettig, bijvoorbeeld bij het bekijken van documenten of online vergaderingen.

De camera’s zijn handig voor videogesprekken en snelle foto’s, terwijl wifi en bluetooth het eenvoudig maken om accessoires zoals een koptelefoon of toetsenbord te koppelen. Door de flinke batterij kun je de tablet langere tijd gebruiken zonder steeds naar een oplader te hoeven grijpen. De meegeleverde hoes maakt het geheel net wat praktischer in gebruik, zowel op de bank als aan tafel.

Lenovo Tab P12 (ZACH0112SE)

De Lenovo Tab P12 heeft een schermdiagonaal van 12,7 inch. De resolutie is met 2944 × 1840 pixels eveneens prima op orde, zodat je foto's en video's in een hoge kwaliteit kunt bekijken. Verder heeft de fabrikant ook aan een goed geluid gedacht. De metalen behuizing bevat vier minispeakers van het bekende audiomerk JBL. Een bluetooth-koptelefoon koppelen kan uiteraard ook.

De Tab P12 geschikt voor alledaagse apps, zoals Facebook, YouTube, Chrome en simpele spelletjes. es rekenkernen presteren op 2 GHz, terwijl de twee resterende cores zijn geklokt op 2,6 GHz. Deze tablet heeft daarnaast 8 GB werkgeheugen en 128 GB interne opslag. Overigens breid je de opslagcapaciteit makkelijk uit met een eigen microSD-kaart van maximaal 1 TB. Lenovo levert bij dit product een stylus mee. Benieuwd naar ervaringen van andere gebruikers? Lees dan deze reviews op Kieskeurig.nl.