ID.nl logo
Huis

De huidige staat van netneutraliteit

Netneutraliteit houdt in dat al het dataverkeer gelijk behandeld moet worden en dat providers geen ‘datadiscriminatie’ mogen toepassen. Daarbij gaan veel belangen gemoeid van allerlei verschillende partijen. Wat is de huidige staat rond deze kwestie.

Tekst: Nina Lodder (SOLV advocaten)

Een provider mag geen voorrang geven aan eigen dataverkeer, dat van andere diensten belemmeren of verschillende tarieven toepassen voor verschillende diensten. Dit moet een open internet creëren met een eerlijk speelveld dat toegankelijk is voor zoveel mogelijk partijen.

Het liefst zouden providers wel datadiscriminatie toepassen. Diensten als Spotify, Netflix en YouTube kosten namelijk veel internetverkeer. Zonder netneutraliteit zou een provider Spotify kunnen blokkeren totdat de consument daar meer voor betaalt. Ook zou een provider naar Netflix kunnen stappen en zeggen dat Netflix pas optimaal binnenkomt bij de consument als de provider extra wordt betaald.

Er zijn twee belangrijke bezwaren. Ten eerste is de consument duurder uit wanneer die extra moet betalen om toegang behouden tot zijn favoriete dienst. Het tweede bezwaar is dat de vrijheid en gelijkheid op het internet in het gedrang komt. Een kleine concurrent van Netflix heeft het geld niet om een provider extra te betalen. Grote providers met veel geld krijgen op deze manier voordeel ten opzichte van kleine, startende bedrijven. Netneutraliteit is ingesteld om deze problemen te voorkomen.

In Nederland

Nederland was het eerste land in Europa dat netneutraliteit wettelijk heeft vastgelegd. In 2012 om precies te zijn. Aanleiding waren de plannen van KPN om een heffing in te voeren op het gebruik van WhatsApp. KPN zag namelijk te weinig inkomsten uit het traditionele sms-verkeer en wenste door middel van de heffing het verminderde gebruik van sms te compenseren. Via zogenoemde ‘deep packet inspection’ kon KPN het dataverkeer inhoudelijk analyseren en de heffing toepassen.

In de Nederlandse Telecommunicatiewet werd vervolgens een vorm van netneutraliteit ingevoerd met een verbod op alle vormen van prijsdiscriminatie. Van prijsdiscriminatie is sprake wanneer dataverbruik van internetdiensten in een internetabonnement verschillend wordt getarifeerd.

Dat kan in de vorm van een heffing zoals in het voorbeeld van KPN (negatieve prijsdiscriminatie) of in de vorm van een vrijstelling (positieve prijsdiscriminatie). Positieve prijsdiscriminatie, ook wel zero-rating genoemd, houdt in dat specifieke diensten binnen een abonnement worden aangeboden zonder dat dit van het dataverbruik afgaat.

Binnen Europa

Naar Nederlands voorbeeld pleitten meerdere lidstaten voor netneutraliteit voor de gehele Europese Unie. Sinds vorig jaar (30 april 2016) is netneutraliteit voor alle lidstaten een feit door de inwerkingtreding van de ‘Verordening inzake netneutraliteit en roaming’ (hierna: verordening). In lijn met de Nederlandse wet strekt de Verordening ertoe om ‘gelijke’ en ‘niet-discriminerende’ behandeling bij internettoegangsdiensten te waarborgen.

Een verschil met Nederlandse vorm van netneutraliteit is echter dat positieve prijsdiscriminatie / zero-rating niet expliciet is verboden. Dit is in de Verordening namelijk (onder voorwaarden) toegestaan.

In de onderhandelingen over het invoeren van Europese regels met betrekking tot netneutraliteit, sprak Nederland zich uit tegen elke vorm van prijsdiscriminatie en dus ook tegen positieve prijsdiscriminatie / zero-rating. Nederland stemde zelfs tegen de Verordening vanwege het ontbreken van een duidelijk verbod op prijsdiscriminatie in de netneutraliteitsbepalingen. De meeste andere lidstaten wilden niet zo ver gaan en kozen – mede door een lobby van grote telecombedrijven – voor een minder strenge netneutraliteit (in Nederlandse woorden ‘afgezwakte’ vorm van netneutraliteit).

De meeste andere lidstaten kozen voor minder strenge regels dan Nederland

-

Kenmerk van een verordening is dat deze geldt voor alle lidstaten en voorrang heeft boven de nationale wet. Het voorheen in Nederland geregelde verbod op prijsdiscriminatie zou dus komen te vervallen. Minister Kamp van Economische zaken hield echter vol dat zero-rating kwalificeert als ontoelaatbare discriminatie: “Inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat zowel negatieve als positieve prijsdiscriminatie altijd afbreuk doet aan de rechten van de eindgebruiker zoals bedoeld in de verordening.”

Om elke vorm van prijsdiscriminatie tegen te gaan heeft de minister in maart 2016 een voorstel tot wijziging van de Telecommunicatiewet ingediend bij de Tweede Kamer. De tekst van de Verordening staat prijsdiscriminatie naar de mening van de minister immers niet toe: “Om het verbod op prijsdiscriminatie dat valt af te leiden uit (…) de verordening, te verduidelijken, wordt voorgesteld het wettelijk verbod op prijsdiscriminatie in (…) de Telecommunicatiewet te handhaven”.

De Tweede Kamer stemde in met het wetsvoorstel en enkele maanden later deed de Eerste Kamer hetzelfde. De (zwakke) Europese vorm van netneutraliteit moest dus weer plaatsmaken voor de Nederlandse strikte vorm. Of dit handelen van Nederland stand kan houden wordt hierna besproken aan de hand van de zaak ACM / T-Mobile.

De kwestie van T-Mobile

In oktober 2016 begon T-Mobile met de zogeheten Datavrije Muziek-dienst, waarmee gebruikers muziek konden streamen zonder dat dit van het dataverbruik van de gebruikers afging. Dit valt onder zero-rating en daarom is dit volgens de ACM in strijd met de Nederlandse netneutraliteitsregels. Zij eiste dan ook dat T-Mobile zou stoppen met het aanbieden van de muziekstreamingdienst, met het risico op een boete van 50.000 euro per dag dat zij de dienst voortzette.

ACM: “De Nederlandse wet is duidelijk over zerorating: het mag niet. En daarom treedt de ACM op. Zerorating kan schadelijk zijn voor de concurrentie op diensten die op internet worden aangeboden. Het gaat dan met name om diensten die veel data verbruiken, zoals Spotify en YouTube.”

Volgens T-Mobile is de Nederlandse wet in strijd is met de Europese regels voor netneutraliteit en is het aanbieden van de dienst wel toegestaan. Op grond van de Europese netneutraliteitsregels – die voorrang hebben boven de Nederlandse regels – is zero-rating namelijk in een aantal gevallen toegestaan.

T-Mobile: “De Nederlandse netneutraliteitswet creëert ongelijke rechten in Europa, terwijl de Europese wetgeving juist volledige harmonisatie nastreeft. Door de keuze van de Nederlandse politiek wordt tevens de ondernemersvrijheid, dynamiek en innovatie in de telecomsector onnodig beperkt.” T-Mobile ging tegen de uitspraak van de ACM in beroep bij de rechter.

©PXimport

De rechter oordeelde dat Nederland ‘tegen beter weten in heeft gehandeld’ door het verbod op positieve prijsdiscriminatie in de wet te handhaven, ondanks de tekst van de Verordening. De ACM is volgens de rechter gehouden om de Verordening toe te passen ondanks daarmee strijdige nationale wetgeving. Zij zal de dienst van T-Mobile nu moeten toetsen aan de Europese regels in plaats van aan de Nederlandse regels.

Inmiddels is de ACM gestart met een onderzoek naar de geldigheid van de dienst van T-Mobile op grond van de Europese netneutraliteitsregels. Eventueel volgt op basis van de uitkomsten van dat onderzoek opnieuw een besluit van de ACM dat T-Mobile wordt verplicht een boete te betalen als het niet stopt met de dienst. Tot die tijd mag T-Mobile doorgaan met het aanbieden van de dienst Datavrije Muziek. Overigens heeft minister Kamp na de uitspraak aangegeven het wettelijk verbod op positieve prijsdiscriminatie uit de wet te schrappen.

In de Verenigde Staten

De Amerikaanse telecomtoezichthouder (FCC) heeft recent ingestemd met een voorstel om de netneutraliteitregels te versoepelen. Veel internetbedrijven, activisten en consumenten zijn daartegen in actie gekomen.

Onder president Obama was netneutraliteit na een lange periode van discussiëren vastgesteld. Deze vorm van netneutraliteit is vergelijkbaar met de Europese vorm, waarbij zero-rating is toegestaan. De huidige president Trump is vanwege commerciële belangen tegen netneutraliteit en zoekt steun bij de FCC. Daarvoor stelde hij direct na zijn aantreden een tegenstander van netneutraliteit aan als nieuw hoofd van de FCC.

Deze chef is nu bezig met het herzien van de netneutraliteit en de huidige door de regering Obama ingevoerde regels af te schaffen. Vandaar de recente protesten. Techgiganten als Netflix, PayPal, Amazon, Dropbox, Vimeo, PornHub, Uber, Airbnb, Groupon en Spotify hebben zich uitgesproken tegen de plannen van Trump. Een beslissende stemronde over de plannen volgt.

Wat vindt wie?

Consument: Voor de hand ligt dat consumenten een open en vrij toegankelijk internet wensen, zonder bemoeienis van de providers en zonder extra heffingen. Strikte netneutraliteit dus. De dienst van T-Mobile, mét bemoeienis, is voor de consument echter wel voordelig. Onbeperkt muziek streamen zonder dat dit van je dataverbruik afgaat. Geen consument die dat onprettig vindt. In die zin is een zwakke vorm van netneutraliteit met tussenkomst van een provider toch weer gewenst.

Europa: Verdediger van zoveel mogelijk rechten en vrijheden voor eindgebruikers. Zo is een praktijk als zero-rating niet toegestaan wanneer de rechten van de eindgebruikers worden ondermijnd of wanneer dit leidt tot een inperking van de keuzevrijheid van de eindgebruikers. Een voorbeeld hiervan is een zerorating-dienst waarbij alle applicaties worden geblokkeerd wanneer de datalimiet is bereikt, behalve de zero-rating dienst zelf.

Providers: Providers kunnen zonder netneutraliteit veel geld verdienen door bepaalde diensten hoger te tariferen of door andere diensten juist te blokkeren. Grote partijen kunnen hierdoor een steeds omvangrijkere positie krijgen en kleine partijen kunnen niet mee concurreren. Als Vodafone Netflix ‘gratis’ aanbiedt, wint Netflix het van kleinere nieuwe diensten die met Netflix proberen te concurreren. Het zal dus van de provider afhangen of deze voor- of tegenstander is van strikte netneutraliteit.

Nederlandse regering: Positieve prijsdiscriminatie / zero-rating wordt door Nederland gezien als bemoeienis met de vrije keuze van de consument, aangezien aanbiedingen voor consumenten te aantrekkelijk zijn om te weigeren. Ook zegt Nederland zero-rating te zien als het scheeftrekken van concurrentieverhoudingen, omdat het nieuwe spelers niet lukt om onderdeel te worden van zero-rating-aanbiedingen.

Volgens minister Kamp kunnen consumenten naar content geleid worden die door de internetprovider worden meegeleverd. Grote partijen zoals Netflix en Spotify kunnen makkelijker zero-rating-deals sluiten met internetproviders dan start-ups die daarmee proberen te concurreren.

Bits of Freedom: De burgerrechtenorganisatie die opkomt voor privacy en communicatievrijheid in de digitale wereld, is groot voorstander van de strikte vorm van netneutraliteit. Strikte netneutraliteit betekent immers meer vrijheid voor internetgebruikers en minder inmenging van telecomproviders. Zij waren dan ook erg tevreden met het handelen van minister Kamp, door deze vorm te blijven handhaven.

▼ Volgende artikel
3 Windows-instellingen die je direct moet aanpassen voor een snellere en veiligere pc
© ID.nl
Huis

3 Windows-instellingen die je direct moet aanpassen voor een snellere en veiligere pc

Frustraties over een trage pc of ongewenste advertenties? Grote kans dat de standaard Windows-instellingen de boosdoener zijn. Met drie simpele ingrepen optimaliseer je direct de snelheid, privacy en veiligheid van je systeem. Wij zetten de belangrijkste aanpassingen op een rij, zodat je direct weer vlot en zorgeloos aan de slag kunt!

Of je nu net een gloednieuwe laptop uit de doos haalt of al jaren op dezelfde vertrouwde desktop werkt, de standaardinstellingen van Windows zijn zelden optimaal. Microsoft kiest vaak voor opties die hun eigen diensten promoten in plaats van jouw gebruiksgemak centraal te stellen. Gelukkig kun je met een paar gerichte ingrepen direct winst behalen. Pas deze drie essentiële instellingen aan voor meer privacy, snelheid en overzicht.

Schakel onnodige opstart-apps uit

Niets is zo frustrerend als een computer die er minutenlang over doet om startklaar te zijn. De grootste boosdoener hiervoor is vaak een overdaad aan programma's die automatisch opstarten zodra je de pc aanzet. Veel applicaties, van Spotify tot samenwerkingstools als Microsoft Teams, nestelen zich tijdens de installatie ongevraagd in je opstartproces. Dat vreet direct aan je systeemgeheugen en vertraagt de opstarttijd aanzienlijk.

Je lost dit eenvoudig op door naar de instellingen van Windows te navigeren en te zoeken naar de optie Opstart-apps. Hier zie je een duidelijk overzicht van alle software die met Windows mee start, inclusief de impact die elk programma heeft op de prestaties. Loop kritisch door deze lijst heen. Programma's die je niet dagelijks direct na het inloggen nodig hebt, kun je zonder risico uitschakelen door het schuifje om te zetten. Je verwijdert de software hiermee niet; je voorkomt alleen dat ze op de achtergrond draaien zonder dat je erom gevraagd hebt. Je pc zal hierdoor merkbaar vlotter reageren.

Weg met die advertenties en suggesties!

Windows is in de loop der jaren steeds meer veranderd in een platform waarop Microsoft eigen en gesponsorde diensten probeert te verkopen. Dat uit zich in zogenaamde 'suggesties' in je Startmenu, op je vergrendelingsscherm en zelfs in de Verkenner. Voor de meeste gebruikers voelt dat – terecht – als ongewenste reclame binnen een besturingssysteem waarvoor al betaald is. Het zorgt bovendien voor ruis en leidt af van waar je eigenlijk mee bezig bent.

Om deze stroom aan prikkels te stoppen, duik je in het menu Persoonlijke instellingen. Bij de instellingen voor het Startmenu en het Vergrendelingsscherm vind je opties die verwijzen naar het tonen van suggesties, tips of leuke weetjes. Vink deze opties uit om een schonere, rustigere interface te krijgen. Vergeet ook niet bij de privacy-instellingen de optie uit te zetten die Windows toestaat om je Instellingen-app te gebruiken voor het tonen van voorgestelde inhoud. Het resultaat is een professionelere werkomgeving die doet wat hij moet doen, zonder je continu te proberen te verleiden tot extra klikken.

Maak bestandsextensies zichtbaar

Een van de meest riskante standaardinstellingen in Windows is het verbergen van bestandsextensies voor bekende bestandstypen. Standaard zie je alleen de naam van een bestand, bijvoorbeeld 'factuur', maar niet of het een .pdf, .docx of een .exe is. Cybercriminelen maken daar dankbaar gebruik van door virussen te vermommen als onschuldige documenten. Een bestand dat 'foto.jpg.exe' heet, wordt door Windows dan getoond als 'foto.jpg', waardoor je denkt een afbeelding te openen terwijl je in werkelijkheid schadelijke software installeert.

Je kunt dit veiligheidsrisico direct verhelpen via de Bestandsverkenner. Zoek in de menubalk naar de optie Weergeven en navigeer vervolgens naar de instellingen voor weergeven. Hier vind je een optie genaamd Extensies voor bestandsnamen. Zorg dat deze optie aangevinkt staat. Hoewel het in het begin even wennen kan zijn om achter elk bestand een punt en drie of vier letters te zien staan, geeft het je volledige controle en inzicht. Je ziet nu in één oogopslag met wat voor type bestand je écht te maken hebt, en dat verkleint de kans op een succesvolle malware-infectie drastisch.

Populaire merken voor Windows-laptops

Wie op zoek is naar hardware die het meeste uit Windows haalt, komt al snel uit bij een aantal gevestigde namen die de markt domineren. Een van de grootste spelers is Lenovo, dat met name met de ThinkPad-serie een ijzersterke reputatie heeft opgebouwd in de zakelijke markt dankzij robuuste bouwkwaliteit en uitstekende toetsenborden. Voor consumenten die design en innovatie zoeken, is HP (Hewlett-Packard) een veelgekozen merk, mede dankzij de Omnibook- en Envy-lijnen die esthetiek combineren met krachtige prestaties. Ook Acer blijft een vaste waarde, waarbij vooral de Aspire-modellen steevast hoge ogen gooien in reviews vanwege hun interessante prijs-kwaliteitverhouding. Tot slot biedt het Taiwanese ASUS vaak veel rekenkracht voor een scherpe prijs en durven zij met hun ZenBook-serie vaak te experimenteren met nieuwe technologieën zoals dubbele schermen.

▼ Volgende artikel
Dekbed in de wasdroger: helpt een tennisbal echt?
© ID.nl
Huis

Dekbed in de wasdroger: helpt een tennisbal echt?

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

In dit artikel

Je leest wat tennisballen in de droger doen en bij welke dekbedden dat wel of juist minder goed werkt. We leggen uit hoeveel ballen je nodig hebt, waar je op let bij het type tennisbal en waarom voldoende ruimte in de trommel belangrijk is. Ook staan we stil bij alternatieven zoals speciale drogerballen en geven we praktische tips om je dekbed gelijkmatig te laten drogen en mooi in vorm te houden.

Lees ook: 9 veelgemaakte fouten bij het drogen van je was

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoe vaak moet je je dekbed eigenlijk wassen?

Een dekbed hoeft niet vaak in de was. Voor de meeste mensen is één tot twee keer per jaar genoeg. Dat komt omdat het meeste vuil (denk bijvoorbeeld aan zweet of huidschilfers) niet in het dekbed zelf terechtkomt, maar in het dekbedovertrek. Dat overtrek was je regelmatig, meestal eens per één à twee weken. Het dekbed blijft daardoor relatief schoon.

Soms is vaker wassen wel logisch. Bijvoorbeeld als je veel zweet in je slaap, last hebt van een huisstofmijtallergie of het overtrek niet zo vaak verschoont. Ook na ziekte of bij zichtbare vlekken is een extra wasbeurt verstandig.

Hoe vaak je kunt wassen, hangt ook af van de vulling. Niet elk dekbed kan namelijk even goed tegen veel wasbeurten. Dons- en verendekbedden kunnen meestal in de wasmachine, mits je het waslabel volgt en ze daarna goed laat drogen. Synthetische dekbedden zijn in dat opzicht wat vergevingsgezinder en kunnen vaak vaker gewassen worden zonder dat de vulling daaronder lijdt.

Twijfel je of wassen echt nodig is? Dan is luchten een goed alternatief. Hang je dekbed regelmatig buiten of bij een open raam. Daarmee kun je een wasbeurt vaak nog maanden uitstellen.

View post on TikTok

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Speciale drogerballen

Er bestaan ook speciale drogerballen van wol of kunststof. Die zijn bedoeld voor gebruik in de droger en geven geen kleur af. Ze doen hetzelfde als tennisballen: ze zorgen dat het dekbed tijdens het drogen in beweging blijft. Wolballen maken minder lawaai en zijn milder voor stoffen. Stop je je dekbed regelmatig in de droger? Dan kun je beter deze speciale bollen gebruiken in plaats van tennisballen.  

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!