Wanneer je een nieuwe computer koopt, is het bureaublad heerlijk leeg. Vaak duurt het echter niet lang voordat het een rommeltje wordt van allerlei pictogrammen en snelkoppelingen. Met behulp van het programma Nimi Places gaan we het bureaublad opruimen en daarna handig indelen.

Zoals vrijwel iedereen plaats je bestanden op het bureaublad en vergeet je die op te ruimen. Bovendien wil je snelkoppelingen van mappen of applicaties die u regelmatig nodig hebt bewust binnen klikbereik houden. Zo ontwikkel een bureaublad zich tot een bende waarvoor je jezelf langzamerhand begint te schamen.

Nimi Places is een nuttig programma om je bureaublad te ordenen in zogenaamde containers, terwijl je toch razendsnel bij je favoriete tools, applicaties en bestanden kunt. Het is vergelijkbaar met de app Fences, met het verschil dat Nimi Places gratis is én dat je deze tool verregaand kunt configureren; we hebben het dan niet alleen over het uiterlijk van de containers, maar ook over hoe ze zich gedragen.

Er zitten helaas nog enkele losse eindjes in deze software in combinatie met Windows 10. Nimi Places werkt niet intuïtief en kan af en toe vastlopen, maar dan ben je gelukkig geen gegevens kwijt. Als de voordelen van een schone interface en een gratis organizer belangrijker zijn dan de occasionele fouten, dan is dit iets voor jou om te proberen.

Nimi Places downloaden en installeren

Het downloaden en installeren verloopt behoorlijk omslachtig. Surf naar de eerdergenoemde webpagina waar je Nimi Places kunt downloaden. Daar gebruik je de grote blauwe Download-knop. Hierdoor kom je op een nieuwe pagina waar je een captcha-beveiliging moet overtypen zodat er een nieuwe Download-knop verschijnt.

Als je daarop klikt, zie je een grijs vlak dat tien seconden aftelt voordat het bestand Extract Nimi Places (portable).exe naar je harde schijf vertrekt. Vervolgens dubbelklik je op het exe-bestand. Windows Defender zal waarschuwen dat je een onbekende app wilt downloaden. Negeer de waarschuwing en klik op Meer informatie zodat je in het volgende venster de knop Toch uitvoeren kunt aanklikken.

©PXimport

Hierdoor opent zich het venster Unpack Nimi Places. De setup-tool stelt voor het pakket te installeren op de standaardlocatie, namelijk in de map Program Files. Klinkt goed, maar in de praktijk blijft dit bij ons een foutmelding geven. Beter klik je op de knop met de drie puntjes. Daarna navigeer je naar een locatie op de harde schijf, bijvoorbeeld je gebruikersmap. Daar maak je een nieuwe map die je de naam Nimi Places (C:\Users\uwgebruikersnaam\Nimi Places) geeft.

Klik op OK, zodat je terugkomt in het beginscherm van de setup waar je op de knop Unpack and launch klikt. Als je de waarschuwing ontvangt “Requested Nimi Places extraction path is invalid”, moet je nogmaals op Unpack and launch klikken en normaal moet het dan in orde zijn.

Werken met containers

Je kunt al je pictogrammen en snelkoppelingen van het bureaublad kwijt in zogenaamde containers, met uitzondering van de Prullenbak. Die kun je niet van je bureaublad verwijderen. Daarnaast is het mogelijk containers samen te stellen van mappen, applicaties en bestanden die u graag snel wilt bereiken, zodat je niet meer moet graven in het Startmenu of in de Windows Verkenner.

Nimi Places stelt om te beginnen een aantal sjablonen voor. Op die manier raak je sneller op dreef. Uiteraard wil je containers verwijderen en toevoegen. In het Systeemvak klik je op het pictogram van Nimi Places. In dit voorbeeld staan vier containers: Documents, Downloads, Applications en Games. Stel dat je de container Games wilt verwijderen, dan klik je in het Systeemvak op het pictogram van Nimi Places en kies je Remove.

©PXimport

Om een nieuwe container te plaatsen gebruikt je in dit venster het plusteken en dan klik je op Place om een map te selecteren. In principe is het mogelijk om iedere map als een container te tonen. Veronderstel dat je de map Afbeeldingen met al zijn submappen als een container op het bureaublad wilt plaatsen, dan navigeer je via Place naar deze map en klik je op OK.

Bewaar je verschillende snelkoppelingen van bepaalde websites die je vaak nodig hebt, dan sleep je deze koppelingen in een map die je bijvoorbeeld de naam Websites geeft. Daarna sleep je die map naar een locatie op de harde schijf, zoals de map Documenten. Vervolgens voeg je die map Websites toe aan Nimi Places zodat ook deze container voortaan bereikbaar is. Je kunt items vanuit de ene container naar de andere slepen.

©PXimport

Elke container kan een maplocatie bevatten of een verwijzing naar bestanden. De grootte van iedere container is aanpasbaar en je kunt de containers via de titelbalk naar een andere plaats op het bureaublad slepen. Klik met de rechtermuisknop op zo’n container, dan kun je de stijl, het uiterlijk en de naam wijzigen. Bovendien kun je in de container nieuwe mappen plaatsen. Je kunt trouwens in zo’n container scrollen om de submappen en hun inhoud te zien.

Weergave aanpassen

In de weergavemodi geef je aan waar en wanneer je iedere container wilt zien. Om deze Container Display te bereiken, ga je naar het Systeemvak en daar open je Nimi Places. Hier krijg je een overzicht van alle containers die je inmiddels hebt aangemaakt. Klik op de container in deze lijst waarvan je de weergavemodus wilt aanpassen. Daarna klik je op het kleine displaysymbooltje onderaan deze lijst. Het lijkt op een schermpje met daarin een klok.

Veronderstel dat je liever hebt dat de container Games op het werk niet zichtbaar is, dan vink je de optie Work uit. Of dat dezelfde container alleen maar tussen 20:00 en 24:00 uur wilt zien. In dat geval vink je de optie Hourly schedule aan en dan sleep je het grijze vak zodat dat de periode bedekt waarop deze container op het bureaublad mag komen. Op die manier kun je voor iedere container een tijdschema instellen.

Klik daarnaast met de rechtermuisknop op een container om het uiterlijk en de zichtbaarheid aan te passen. Via Appearance, Visibility, Visible while desktop is focused zorg je dat de container automatisch wordt verborgen wanneer je in een bepaald programma gaat werken. Als je echter teruggaat naar het bureaublad zal de container automatisch tevoorschijn komen. Standaard staat de optie Always visible ingesteld.

©PXimport

Handig is de manier waarop je het uiterlijk van de containers regelt. Daarvoor klik je met de rechtermuisknop op zo’n container zodat je bij de opdracht View komt. Aanvankelijk zijn de pictogrammen nogal groot, maar je kunt die ook op Medium icons, Small icons en Tiny icons instellen. Je moet dit wel voor iedere container afzonderlijk doen. Je kunt de grootte van zo’n container wijzigen door een hoek vast te klikken en te slepen.

Als je makkelijk onthoudt om welke containers het gaat, kun je eventueel ruimte winnen door de naam van de container te verbergen. Weer doe je dat met de rechtermuisknop Appearance, Title, Visible. Dit is ook de plaats waar je de titelbalk onderaan kunt plaatsen: Place on bottom en waar je de container een nieuwe naam geeft: Rename. De looks van iedere container bepaal je ook via zogenaamde Themes, te vinden via Appearance, Theme. Dit wijzigt niet alleen het uiterlijk van de titelbalk, maar ook de transparantie, de kleur en de helderheid van de container.

©PXimport

Overige tips

De items die je in containers hebt geplaatst kun je voorzien van labels. Deze labels zijn nuttig om bestanden en mappen te ordenen. Klik daarvoor met de rechtermuisknop op een item en kies Label. Je hebt daar zeven opties ter beschikking: None, Important, ToDo, Work, Private, Check later en Leisure. Het is de naam van het item dat de kleur van label zal aannemen. Wij vonden helaas geen manier om eigen labels toe te voegen.

Via de Settings in het Systeemvak is het nog mogelijk containers te voorzien van actieregels. Zo kun je voor de container Opdrachten de actie selecteren die moet worden uitgevoerd op de bestanden of mappen die in de container terechtkomen. Er zijn drie soorten acties: verplaatsen, dupliceren of maak een link naar en andere locatie. Bij iedere actie geef je immers de bron- en doelmap aan.

Omdat containers heel veel mappen kunnen bevatten, kun je soepel door de inhoud scrollen met een muisbeweging, via het toetsenbord of het muiswieltje. Wanneer je in een geselecteerde container begint te typen, zal deze automatisch scrollen naar een element dat met deze letters begint.

Tenslotte kun je bestanden en mappen volgens verschillende criteria ordenen. Je kunt ze rangschikken op naam, extensie, label, grootte, frequent gebruik, aanpassingsdatum en meer, zodat zo’n container niet dezelfde janboel wordt als je bureaublad ooit was.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?