Wanneer je een nieuwe computer koopt, is het bureaublad heerlijk leeg. Vaak duurt het echter niet lang voordat het een rommeltje wordt van allerlei pictogrammen en snelkoppelingen. Met behulp van het programma Nimi Places gaan we het bureaublad opruimen en daarna handig indelen.

Zoals vrijwel iedereen plaats je bestanden op het bureaublad en vergeet je die op te ruimen. Bovendien wil je snelkoppelingen van mappen of applicaties die u regelmatig nodig hebt bewust binnen klikbereik houden. Zo ontwikkel een bureaublad zich tot een bende waarvoor je jezelf langzamerhand begint te schamen.

Nimi Places is een nuttig programma om je bureaublad te ordenen in zogenaamde containers, terwijl je toch razendsnel bij je favoriete tools, applicaties en bestanden kunt. Het is vergelijkbaar met de app Fences, met het verschil dat Nimi Places gratis is én dat je deze tool verregaand kunt configureren; we hebben het dan niet alleen over het uiterlijk van de containers, maar ook over hoe ze zich gedragen.

Er zitten helaas nog enkele losse eindjes in deze software in combinatie met Windows 10. Nimi Places werkt niet intuïtief en kan af en toe vastlopen, maar dan ben je gelukkig geen gegevens kwijt. Als de voordelen van een schone interface en een gratis organizer belangrijker zijn dan de occasionele fouten, dan is dit iets voor jou om te proberen.

Nimi Places downloaden en installeren

Het downloaden en installeren verloopt behoorlijk omslachtig. Surf naar de eerdergenoemde webpagina waar je Nimi Places kunt downloaden. Daar gebruik je de grote blauwe Download-knop. Hierdoor kom je op een nieuwe pagina waar je een captcha-beveiliging moet overtypen zodat er een nieuwe Download-knop verschijnt.

Als je daarop klikt, zie je een grijs vlak dat tien seconden aftelt voordat het bestand Extract Nimi Places (portable).exe naar je harde schijf vertrekt. Vervolgens dubbelklik je op het exe-bestand. Windows Defender zal waarschuwen dat je een onbekende app wilt downloaden. Negeer de waarschuwing en klik op Meer informatie zodat je in het volgende venster de knop Toch uitvoeren kunt aanklikken.

©PXimport

Hierdoor opent zich het venster Unpack Nimi Places. De setup-tool stelt voor het pakket te installeren op de standaardlocatie, namelijk in de map Program Files. Klinkt goed, maar in de praktijk blijft dit bij ons een foutmelding geven. Beter klik je op de knop met de drie puntjes. Daarna navigeer je naar een locatie op de harde schijf, bijvoorbeeld je gebruikersmap. Daar maak je een nieuwe map die je de naam Nimi Places (C:\Users\uwgebruikersnaam\Nimi Places) geeft.

Klik op OK, zodat je terugkomt in het beginscherm van de setup waar je op de knop Unpack and launch klikt. Als je de waarschuwing ontvangt “Requested Nimi Places extraction path is invalid”, moet je nogmaals op Unpack and launch klikken en normaal moet het dan in orde zijn.

Werken met containers

Je kunt al je pictogrammen en snelkoppelingen van het bureaublad kwijt in zogenaamde containers, met uitzondering van de Prullenbak. Die kun je niet van je bureaublad verwijderen. Daarnaast is het mogelijk containers samen te stellen van mappen, applicaties en bestanden die u graag snel wilt bereiken, zodat je niet meer moet graven in het Startmenu of in de Windows Verkenner.

Nimi Places stelt om te beginnen een aantal sjablonen voor. Op die manier raak je sneller op dreef. Uiteraard wil je containers verwijderen en toevoegen. In het Systeemvak klik je op het pictogram van Nimi Places. In dit voorbeeld staan vier containers: Documents, Downloads, Applications en Games. Stel dat je de container Games wilt verwijderen, dan klik je in het Systeemvak op het pictogram van Nimi Places en kies je Remove.

©PXimport

Om een nieuwe container te plaatsen gebruikt je in dit venster het plusteken en dan klik je op Place om een map te selecteren. In principe is het mogelijk om iedere map als een container te tonen. Veronderstel dat je de map Afbeeldingen met al zijn submappen als een container op het bureaublad wilt plaatsen, dan navigeer je via Place naar deze map en klik je op OK.

Bewaar je verschillende snelkoppelingen van bepaalde websites die je vaak nodig hebt, dan sleep je deze koppelingen in een map die je bijvoorbeeld de naam Websites geeft. Daarna sleep je die map naar een locatie op de harde schijf, zoals de map Documenten. Vervolgens voeg je die map Websites toe aan Nimi Places zodat ook deze container voortaan bereikbaar is. Je kunt items vanuit de ene container naar de andere slepen.

©PXimport

Elke container kan een maplocatie bevatten of een verwijzing naar bestanden. De grootte van iedere container is aanpasbaar en je kunt de containers via de titelbalk naar een andere plaats op het bureaublad slepen. Klik met de rechtermuisknop op zo’n container, dan kun je de stijl, het uiterlijk en de naam wijzigen. Bovendien kun je in de container nieuwe mappen plaatsen. Je kunt trouwens in zo’n container scrollen om de submappen en hun inhoud te zien.

Weergave aanpassen

In de weergavemodi geef je aan waar en wanneer je iedere container wilt zien. Om deze Container Display te bereiken, ga je naar het Systeemvak en daar open je Nimi Places. Hier krijg je een overzicht van alle containers die je inmiddels hebt aangemaakt. Klik op de container in deze lijst waarvan je de weergavemodus wilt aanpassen. Daarna klik je op het kleine displaysymbooltje onderaan deze lijst. Het lijkt op een schermpje met daarin een klok.

Veronderstel dat je liever hebt dat de container Games op het werk niet zichtbaar is, dan vink je de optie Work uit. Of dat dezelfde container alleen maar tussen 20:00 en 24:00 uur wilt zien. In dat geval vink je de optie Hourly schedule aan en dan sleep je het grijze vak zodat dat de periode bedekt waarop deze container op het bureaublad mag komen. Op die manier kun je voor iedere container een tijdschema instellen.

Klik daarnaast met de rechtermuisknop op een container om het uiterlijk en de zichtbaarheid aan te passen. Via Appearance, Visibility, Visible while desktop is focused zorg je dat de container automatisch wordt verborgen wanneer je in een bepaald programma gaat werken. Als je echter teruggaat naar het bureaublad zal de container automatisch tevoorschijn komen. Standaard staat de optie Always visible ingesteld.

©PXimport

Handig is de manier waarop je het uiterlijk van de containers regelt. Daarvoor klik je met de rechtermuisknop op zo’n container zodat je bij de opdracht View komt. Aanvankelijk zijn de pictogrammen nogal groot, maar je kunt die ook op Medium icons, Small icons en Tiny icons instellen. Je moet dit wel voor iedere container afzonderlijk doen. Je kunt de grootte van zo’n container wijzigen door een hoek vast te klikken en te slepen.

Als je makkelijk onthoudt om welke containers het gaat, kun je eventueel ruimte winnen door de naam van de container te verbergen. Weer doe je dat met de rechtermuisknop Appearance, Title, Visible. Dit is ook de plaats waar je de titelbalk onderaan kunt plaatsen: Place on bottom en waar je de container een nieuwe naam geeft: Rename. De looks van iedere container bepaal je ook via zogenaamde Themes, te vinden via Appearance, Theme. Dit wijzigt niet alleen het uiterlijk van de titelbalk, maar ook de transparantie, de kleur en de helderheid van de container.

©PXimport

Overige tips

De items die je in containers hebt geplaatst kun je voorzien van labels. Deze labels zijn nuttig om bestanden en mappen te ordenen. Klik daarvoor met de rechtermuisknop op een item en kies Label. Je hebt daar zeven opties ter beschikking: None, Important, ToDo, Work, Private, Check later en Leisure. Het is de naam van het item dat de kleur van label zal aannemen. Wij vonden helaas geen manier om eigen labels toe te voegen.

Via de Settings in het Systeemvak is het nog mogelijk containers te voorzien van actieregels. Zo kun je voor de container Opdrachten de actie selecteren die moet worden uitgevoerd op de bestanden of mappen die in de container terechtkomen. Er zijn drie soorten acties: verplaatsen, dupliceren of maak een link naar en andere locatie. Bij iedere actie geef je immers de bron- en doelmap aan.

Omdat containers heel veel mappen kunnen bevatten, kun je soepel door de inhoud scrollen met een muisbeweging, via het toetsenbord of het muiswieltje. Wanneer je in een geselecteerde container begint te typen, zal deze automatisch scrollen naar een element dat met deze letters begint.

Tenslotte kun je bestanden en mappen volgens verschillende criteria ordenen. Je kunt ze rangschikken op naam, extensie, label, grootte, frequent gebruik, aanpassingsdatum en meer, zodat zo’n container niet dezelfde janboel wordt als je bureaublad ooit was.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.