Er zijn verschillende manieren om je gegevens veilig te houden, waaronder BitLocker van Windows 10. Deze slimme functie past een sterke versleuteling toe op de inhoud van je harde schijf. BitLocker instellen werkt als volgt.

BitLocker is een versleutelingstechnologie waarmee je een extra beveiligingslaag aanbrengt op je computer. Standaard worden erdoor alle gegevens op de harde schijf versleuteld. Elke keer dat de computer wordt ingeschakeld en het juiste wachtwoord wordt gegeven, worden de gegevens toegankelijk gemaakt. Wordt je computer onverhoopt gestolen of raak je deze kwijt, dan is het voor personen met slechte bedoelingen nagenoeg onmogelijk om je gegevens te zien. BitLocker werkt samen met de hardware op je computer om de gegevens te versleutelen. Lees straks meer over de systeemeisen hiervoor.

Voordat je verder gaat, controleer je eerst of je BitLocker bezit. De versleutelingstechniek is namelijk niet in alle Windows-versies aanwezig. Je vindt BitLocker in Windows 10 Professional, maar niet in de Home-versie van Windows. Om snel te zien welke uitvoering je gebruikt, open je het instellingenvenster (Windows-toets+I) en kies je voor Bijwerken en beveiliging, Activering. Bij Editie lees je welke Windows-versie wordt gebruikt.

Hoewel BitLocker niet aanwezig is in Windows Home, wordt de versleuteling wel ondersteund door deze versie. Dit betekent dat je een externe harde schijf of usb-stick met een bestaande BitLocker-versleuteling gewoon kunt openen met Windows Home en hierin wijzigingen kunt aanbrengen. Het voor de eerste keer versleutelen met BitLocker en het aanpassen van de instellingen blijft echter voorbehouden aan de Pro-versie.

BitLocker met / zonder TMP

BitLocker stelt een paar belangrijke eisen aan je computer. De versleuteling maakt gebruik van een Trusted Platform Module, kortweg TPM. Dit is een fysieke chip die zich op het moederbord bevindt en een geheime sleutel bevat. De TPM-chip controleert in samenwerking met een versleutelingstechnologie zoals BitLocker of er niet is geknoeid met de computer, bijvoorbeeld door een persoon die je gegevens probeert te bekijken.

De TPM wordt overigens niet alleen gebruikt voor BitLocker. De chip kan ook worden ingezet voor digital rights management (bijvoorbeeld voor het beschermen van gevoelige gegevens) en voor het beheer van softwarelicenties.

©PXimport

Geeft BitLocker aan dat je buiten de boot valt omdat de computer niet aan de vereisten voldoet? Als de computer geen TPM-chip heeft, kun je alsnog gebruikmaken van BitLocker. Het is hiervoor nodig om expliciet aan Windows te laten weten dat BitLocker mag worden gebruikt zonder de eerdergenoemde chip, zoals je in bovenstaande afbeelding ziet. Open het onderdeel Groepsbeleid door in het Startmenu Gpedit.msc te typen, gevolgd door een druk op Enter. Zoek in de lijst links naar Beleid voor lokale computer en klap de volgende onderdelen uit: Computerconfiguratie, Beheersjablonen, Windows-onderdelen, BitLocker-stationsversleuteling, Systeemstations.

Bekijk nu de lijst aan de rechterkant van het venster en zoek naar de vermelding Extra authenticatie vereisen bij opstarten. Dubbelklik hierop. Een nieuw venster wordt geopend, waarin je verschillende instellingen vindt. Kies nu voor Ingeschakeld. Je vindt deze optie linksboven in het venster. Bij Opties activeer je de optie BitLocker zonder een compatibele TPM toestaan (vereist een wachtwoord of een opstartsleutel op een USB-flashstation). Klik hierna op OK. Hierna start je BitLocker opnieuw op. Grote kans dat BitLocker nu wél naar behoren werkt.

BitLocker inschakelen

BitLocker is standaard uitgeschakeld. Open het Startmenu en typ Configuratiescherm. Kies voor Systeem en beveiliging en klik hierna op BitLocker-stationsversleuteling. Bij Station met besturingssysteem zie je of de beveiliging is ingeschakeld. Om BitLocker te activeren, klik je op BitLocker inschakelen. Windows controleert of de computer aan alle eisen voor BitLocker voldoet.

BitLocker moet ontgrendeld worden bij het opstarten van Windows en je kunt nu aangeven op welke manier dit moet gebeuren. Zo kun je ervoor kiezen om de ontgrendelgegevens op een usb-stick te plaatsen. Alleen wanneer je de usb-stick plaatst, wordt BitLocker ontgrendeld en kun je met de computer werken. Kies je voor deze optie, zorg dan voor een lege usb-stick (van minstens 1 GB) en klik op de optie Een USB-flashstation plaatsen. Je kunt BitLocker ook ontgrendelen met behulp van een wachtwoord. Kies dan voor Geef een wachtwoord op. Zorg voor een sterk wachtwoord: het moet bestaan uit een combinatie van kleine en hoofletters en het moet tekens bevatten.

©PXimport

Herstelsleutel aanmaken

In geval van nood, bijvoorbeeld als je je wachtwoord bent vergeten, bestaan er een aantal vluchtroutes om alsnog toegang te krijgen tot je gegevens. Hoewel deze voorzorgsmaatregelen niet verplicht worden gesteld bij het instellen van BitLocker, kun je deze optie beter niet overslaan: het ontgrendelen van een BitLocker-schijf zonder wachtwoord is niet mogelijk, dus zonder vluchtroute ben je je gegevens kwijt. Ook Microsoft heeft niet de mogelijkheid om de versleuteling ongedaan te maken. Met behulp van een herstelsleutel kun je jezelf dus een hoop leed besparen.

BitLocker biedt een viertal routes. Zo kun je de herstelsleutel opslaan in je Microsoft-account – online dus. Wil je liever niet afhankelijk zijn van opslag in de cloud, kies dan voor een lokale herstelsleutel. Zo kun je de sleutel opslaan op een usb-stick. Kies dan voor Opslaan op een USB-flashstation. De meeste flexibiliteit biedt het opslaan van de herstelsleutel in een bestand. Dit bestand kun je vervolgens zelf bewaren op een geschikte locatie, bijvoorbeeld op een nas, als je daarvan gebruik maakt. Kies voor de optie Opslaan in een bestand.

Tot slot is er de mogelijkheid om de sleutel af te drukken en op papier te bewaren. Kies dan voor De herstelsleutel afdrukken. Herstelsleutel veilig gesteld? Klik op Volgende.

©PXimport

Volledige schijf of niet?

BitLocker vraagt nu welk deel van de schijf moet worden versleuteld. De keuze is afhankelijk van je situatie. Stel je een nieuwe computer of een nieuwe harde schijf in, dan hoeft alleen het in gebruik zijnde gedeelte te worden versleuteld. Alle gegevens die er daarna ‘bij komen’, worden automatisch versleuteld. Kies voor Alleen gebruikte schijfruimte versleutelen.

De kans is echter groot dat je een bestaande computer of harde schijf versleutelt met BitLocker. De schijf is dan al enige tijd in gebruik geweest. Kies er dan voor om de volledige schijf te versleutelen. Hiermee voorkom je dat delen van de harde schijf alsnog informatie blijven bevatten: bijvoorbeeld verwijderde bestanden. Kies voor de optie Volledige schijf versleutelen. Deze optie is sowieso aan te bevelen als je geen risico wilt nemen. Het enige nadeel ten opzichte van de eerste optie is dat het proces iets meer tijd in beslag neemt.

Versleutelingsmodus kiezen

Windows vraagt nu welke versleutelingsmodus moet worden gebruikt. Ben je van plan om de versleutelde schijf alleen te gebruiken in combinatie met Windows 10, dan kies je voor de optie Nieuwe versleutelingsmodus. Deze optie kies je bijvoorbeeld als je de ingebouwde schijf van de computer wilt versleutelen. Wil je echter een externe harde schijf versleutelen met BitLocker en ben je van plan om deze schijf ook te koppelen aan oudere Windows-versies (zoals Windows 8.1)? Kies dan voor de eerdere versie van de versleutelingsmodus (via de optie Compatibele modus). Deze versie wordt ook ondersteund door oudere Windows-versies.

Versleutel je een externe schijf en weet je nog niet zeker op welke andere Windows-computers je deze wilt gebruiken, kies dan altijd voor de optie Compatibele modus. Bevestig met een klik op Volgende.

©PXimport

Alle instellingen zitten erop en het is tijd om de schijf te versleutelen. Tijdens de encryptie kun jegewoon doorwerken. In het eindvenster van de wizard zorg je ervoor dat de optie BitLocker-systeemcontrole uitvoeren ook is ingeschakeld. Dit is een extra veiligheidsmaatregel, die ervoor zorgt dat BitLocker eerst controleert of de benodigde sleutels in orde zijn en pas daarna met het daadwerkelijke versleutelen van de harde schijf begint. Klik op Doorgaan.

Herstelsleutel gebruiken

Het gebruik van de herstelsleutel in geval van nood is tot slot relatief eenvoudig. Ben je je BitLocker-wachtwoord vergeten, dan kies je voor de optie Herstelsleutel gebruiken. Heb je de sleutel bijvoorbeeld in je Microsoft-account opgeslagen, dan open je een browser (op een andere computer) en open je de website van je Microsoft-account.

In het hoofdvenster klik je in de sectie Apparaten op Alle apparaten. Kies de computer waarop je BitLocker hebt ingesteld en klik op Beheren. Blader naar de sectie BitLocker-gegevensbescherming. Hier vind je de BitLocker-herstelsleutel.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.