Er zijn verschillende manieren om je gegevens veilig te houden, waaronder BitLocker van Windows 10. Deze slimme functie past een sterke versleuteling toe op de inhoud van je harde schijf. BitLocker instellen werkt als volgt.

BitLocker is een versleutelingstechnologie waarmee je een extra beveiligingslaag aanbrengt op je computer. Standaard worden erdoor alle gegevens op de harde schijf versleuteld. Elke keer dat de computer wordt ingeschakeld en het juiste wachtwoord wordt gegeven, worden de gegevens toegankelijk gemaakt. Wordt je computer onverhoopt gestolen of raak je deze kwijt, dan is het voor personen met slechte bedoelingen nagenoeg onmogelijk om je gegevens te zien. BitLocker werkt samen met de hardware op je computer om de gegevens te versleutelen. Lees straks meer over de systeemeisen hiervoor.

Voordat je verder gaat, controleer je eerst of je BitLocker bezit. De versleutelingstechniek is namelijk niet in alle Windows-versies aanwezig. Je vindt BitLocker in Windows 10 Professional, maar niet in de Home-versie van Windows. Om snel te zien welke uitvoering je gebruikt, open je het instellingenvenster (Windows-toets+I) en kies je voor Bijwerken en beveiliging, Activering. Bij Editie lees je welke Windows-versie wordt gebruikt.

Hoewel BitLocker niet aanwezig is in Windows Home, wordt de versleuteling wel ondersteund door deze versie. Dit betekent dat je een externe harde schijf of usb-stick met een bestaande BitLocker-versleuteling gewoon kunt openen met Windows Home en hierin wijzigingen kunt aanbrengen. Het voor de eerste keer versleutelen met BitLocker en het aanpassen van de instellingen blijft echter voorbehouden aan de Pro-versie.

BitLocker met / zonder TMP

BitLocker stelt een paar belangrijke eisen aan je computer. De versleuteling maakt gebruik van een Trusted Platform Module, kortweg TPM. Dit is een fysieke chip die zich op het moederbord bevindt en een geheime sleutel bevat. De TPM-chip controleert in samenwerking met een versleutelingstechnologie zoals BitLocker of er niet is geknoeid met de computer, bijvoorbeeld door een persoon die je gegevens probeert te bekijken.

De TPM wordt overigens niet alleen gebruikt voor BitLocker. De chip kan ook worden ingezet voor digital rights management (bijvoorbeeld voor het beschermen van gevoelige gegevens) en voor het beheer van softwarelicenties.

©PXimport

Geeft BitLocker aan dat je buiten de boot valt omdat de computer niet aan de vereisten voldoet? Als de computer geen TPM-chip heeft, kun je alsnog gebruikmaken van BitLocker. Het is hiervoor nodig om expliciet aan Windows te laten weten dat BitLocker mag worden gebruikt zonder de eerdergenoemde chip, zoals je in bovenstaande afbeelding ziet. Open het onderdeel Groepsbeleid door in het Startmenu Gpedit.msc te typen, gevolgd door een druk op Enter. Zoek in de lijst links naar Beleid voor lokale computer en klap de volgende onderdelen uit: Computerconfiguratie, Beheersjablonen, Windows-onderdelen, BitLocker-stationsversleuteling, Systeemstations.

Bekijk nu de lijst aan de rechterkant van het venster en zoek naar de vermelding Extra authenticatie vereisen bij opstarten. Dubbelklik hierop. Een nieuw venster wordt geopend, waarin je verschillende instellingen vindt. Kies nu voor Ingeschakeld. Je vindt deze optie linksboven in het venster. Bij Opties activeer je de optie BitLocker zonder een compatibele TPM toestaan (vereist een wachtwoord of een opstartsleutel op een USB-flashstation). Klik hierna op OK. Hierna start je BitLocker opnieuw op. Grote kans dat BitLocker nu wél naar behoren werkt.

BitLocker inschakelen

BitLocker is standaard uitgeschakeld. Open het Startmenu en typ Configuratiescherm. Kies voor Systeem en beveiliging en klik hierna op BitLocker-stationsversleuteling. Bij Station met besturingssysteem zie je of de beveiliging is ingeschakeld. Om BitLocker te activeren, klik je op BitLocker inschakelen. Windows controleert of de computer aan alle eisen voor BitLocker voldoet.

BitLocker moet ontgrendeld worden bij het opstarten van Windows en je kunt nu aangeven op welke manier dit moet gebeuren. Zo kun je ervoor kiezen om de ontgrendelgegevens op een usb-stick te plaatsen. Alleen wanneer je de usb-stick plaatst, wordt BitLocker ontgrendeld en kun je met de computer werken. Kies je voor deze optie, zorg dan voor een lege usb-stick (van minstens 1 GB) en klik op de optie Een USB-flashstation plaatsen. Je kunt BitLocker ook ontgrendelen met behulp van een wachtwoord. Kies dan voor Geef een wachtwoord op. Zorg voor een sterk wachtwoord: het moet bestaan uit een combinatie van kleine en hoofletters en het moet tekens bevatten.

©PXimport

Herstelsleutel aanmaken

In geval van nood, bijvoorbeeld als je je wachtwoord bent vergeten, bestaan er een aantal vluchtroutes om alsnog toegang te krijgen tot je gegevens. Hoewel deze voorzorgsmaatregelen niet verplicht worden gesteld bij het instellen van BitLocker, kun je deze optie beter niet overslaan: het ontgrendelen van een BitLocker-schijf zonder wachtwoord is niet mogelijk, dus zonder vluchtroute ben je je gegevens kwijt. Ook Microsoft heeft niet de mogelijkheid om de versleuteling ongedaan te maken. Met behulp van een herstelsleutel kun je jezelf dus een hoop leed besparen.

BitLocker biedt een viertal routes. Zo kun je de herstelsleutel opslaan in je Microsoft-account – online dus. Wil je liever niet afhankelijk zijn van opslag in de cloud, kies dan voor een lokale herstelsleutel. Zo kun je de sleutel opslaan op een usb-stick. Kies dan voor Opslaan op een USB-flashstation. De meeste flexibiliteit biedt het opslaan van de herstelsleutel in een bestand. Dit bestand kun je vervolgens zelf bewaren op een geschikte locatie, bijvoorbeeld op een nas, als je daarvan gebruik maakt. Kies voor de optie Opslaan in een bestand.

Tot slot is er de mogelijkheid om de sleutel af te drukken en op papier te bewaren. Kies dan voor De herstelsleutel afdrukken. Herstelsleutel veilig gesteld? Klik op Volgende.

©PXimport

Volledige schijf of niet?

BitLocker vraagt nu welk deel van de schijf moet worden versleuteld. De keuze is afhankelijk van je situatie. Stel je een nieuwe computer of een nieuwe harde schijf in, dan hoeft alleen het in gebruik zijnde gedeelte te worden versleuteld. Alle gegevens die er daarna ‘bij komen’, worden automatisch versleuteld. Kies voor Alleen gebruikte schijfruimte versleutelen.

De kans is echter groot dat je een bestaande computer of harde schijf versleutelt met BitLocker. De schijf is dan al enige tijd in gebruik geweest. Kies er dan voor om de volledige schijf te versleutelen. Hiermee voorkom je dat delen van de harde schijf alsnog informatie blijven bevatten: bijvoorbeeld verwijderde bestanden. Kies voor de optie Volledige schijf versleutelen. Deze optie is sowieso aan te bevelen als je geen risico wilt nemen. Het enige nadeel ten opzichte van de eerste optie is dat het proces iets meer tijd in beslag neemt.

Versleutelingsmodus kiezen

Windows vraagt nu welke versleutelingsmodus moet worden gebruikt. Ben je van plan om de versleutelde schijf alleen te gebruiken in combinatie met Windows 10, dan kies je voor de optie Nieuwe versleutelingsmodus. Deze optie kies je bijvoorbeeld als je de ingebouwde schijf van de computer wilt versleutelen. Wil je echter een externe harde schijf versleutelen met BitLocker en ben je van plan om deze schijf ook te koppelen aan oudere Windows-versies (zoals Windows 8.1)? Kies dan voor de eerdere versie van de versleutelingsmodus (via de optie Compatibele modus). Deze versie wordt ook ondersteund door oudere Windows-versies.

Versleutel je een externe schijf en weet je nog niet zeker op welke andere Windows-computers je deze wilt gebruiken, kies dan altijd voor de optie Compatibele modus. Bevestig met een klik op Volgende.

©PXimport

Alle instellingen zitten erop en het is tijd om de schijf te versleutelen. Tijdens de encryptie kun jegewoon doorwerken. In het eindvenster van de wizard zorg je ervoor dat de optie BitLocker-systeemcontrole uitvoeren ook is ingeschakeld. Dit is een extra veiligheidsmaatregel, die ervoor zorgt dat BitLocker eerst controleert of de benodigde sleutels in orde zijn en pas daarna met het daadwerkelijke versleutelen van de harde schijf begint. Klik op Doorgaan.

Herstelsleutel gebruiken

Het gebruik van de herstelsleutel in geval van nood is tot slot relatief eenvoudig. Ben je je BitLocker-wachtwoord vergeten, dan kies je voor de optie Herstelsleutel gebruiken. Heb je de sleutel bijvoorbeeld in je Microsoft-account opgeslagen, dan open je een browser (op een andere computer) en open je de website van je Microsoft-account.

In het hoofdvenster klik je in de sectie Apparaten op Alle apparaten. Kies de computer waarop je BitLocker hebt ingesteld en klik op Beheren. Blader naar de sectie BitLocker-gegevensbescherming. Hier vind je de BitLocker-herstelsleutel.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.