Ondanks lekken en geruchten vóór de aankondiging heeft iOS 9 toch nog wat verrassingen in petto. Apple heeft ze niet scherp belicht als ‘one more thing’ maar iPhones en iPads krijgen straks flinke veranderingen.

Apple is niet meer het hermetisch gesloten bolwerk dat altijd met flinke verrassingen komt bij aankondigingen. Toch weet de firma nog wel te verrassen. Ditmaal ook met wat kleinere dingen. Klein, maar fijn!

1. Batterijverbetering

De trend naar dun, dunner, dunst heerst in de mobile wereld. De toevoeging van slechts enkele millimeters smartphonedikte kan een flink verschil in batterijduur betekenen. Toch vereist dat nog altijd de aanschaf van een nieuw toestel. Een andere manier om langer op een volle batterij te werken, is optimalisatie van het energieverbruik. Apple voert dat nu door in iOS 9.

iOS 9 krijgt een flinke efficiencyslag voor het mobiele besturingssysteem zelf, de apps van Apple en ook bepaalde kerntechnologieën (waar dan andere apps van kunnen profiteren). Verder zet iOS 9 de iPhone-sensors voor licht en nabijheid in om bijvoorbeeld te detecteren dat het toestel ondersteboven op tafel ligt waarbij het dan het scherm uitgeschakeld houdt. Ook als er een notificatie binnenkomt. Daarnaast kan iOS 9 voor de laatste percentages batterijlading terugschakelen naar een Low Power-modus. In totaal levert dit alles volgens Apple een uur extra iPhone-gebruik op. Zonder dat je een nieuwe hoeft te kopen.

2. Apps op dieet

Over nieuwe iPhones gesproken: veel telco’s en winkels stunten met instapmodellen die nogal karig zijn bedeeld qua opslagruimte. Eigenlijk is het schandalig dat er anno 2015 nog toestellen met maar 8 GB worden aangeboden. Verder kan 16 GB voor mensen met veel apps ook wat krap zijn. In iOS 9 neemt Apple maatregelen: apps worden met App Thinning op dieet gezet.

Een app installeeert zichzelf dan alleen met datgene wat het nodig heeft voor het specifieke toestel waar het op draait. Weg met megabytes aan ongebruikt high-res beeld voor de grotere schermen van de iPad en de iPhone 6 Plus. Een app op een iPhone 5 komt alleen met het benodigde voor dát model. Idem dito voor de 6. En de 6 Plus kan dan zonder de grafische app-elementen met lágere resolutie.

Verder kunnen app-makers er ook voor kiezen om bepaalde functies pas te laten downloaden als een gebruiker die echt gebruikt. Als de opslagruimte op raakt, worden die optionele elementen automatisch door iOS 9 opgeruimd. Oh, en het mobiele besturingssysteem zelf gaat ook op dieet. In plaats van een download van bijna 4,6 GB (voor versie 8) wordt iOS straks gestreamed met maar 1,3 GB (voor versie 9 dus). Alleen de vernieuwde delen worden gedownload en niet het hele besturingssysteem.

©PXimport

3. DirectX à la Apple

Steve Jobs zei het lang geleden al: goede artiesten kopiëren, fantastische artiesten stelen. Een goed idee van je concurrent kun je dus best jaren later zelf implementeren. Microsoft heeft ooit pc-gaming en video een flinke boost gegeven door developers te helpen met zijn Windows-technologie DirectX. Apple voert voor iOS en OS X iets soortgelijks in met zijn technologie Metal, die de ES-variant van OpenGL vervangt.

De ingebouwde apps in iOS 9 maken al gebruik van Metal waardoor ze efficiënter omgaan met het vermogen van de processor en de grafische chip. Dit brengt volgens Apple snellere scrolling, soepelere animaties en een algeheel hoger prestatieniveau. Niet alleen voor games en video, maar ook voor gewoon gebruik van e-mail, berichten, webpagina’s, PDF-doucumenten en meer. De voordelen hiervan zullen duidelijk zijn bij multitasking en split-screengebruik op de nieuwste iOS-devices, maar ook merkbaar zijn op juist oudere iPhones en iPads die relatief langzaam zijn.

4. Betere PIN-code verplicht

Beveiliging is en blijft belangrijk, vooral voor mobiele apparaten die makkelijk verloren kunnen raken. Met ingang van iOS 9 verplicht Apple een iets langere PIN-code in voor het ontgrendelen van iPhones en iPads met Touch ID. Gebruikers die al met hun vingerafdruk inloggen, zullen niet veel merken van deze verandering. Vinders (of dieven) van verloren iOS-toestellen hebben er des te meer mee te maken.

De overgang van viercijferige PIN-codes naar zescijferig betekenen namelijk een enorme versterking van de beveiliging. In plaats van 10.000 mogelijke cijfercombinaties hebben nieuwere iOS-apparaten dan 1 miljoen mogelijke combinaties. Het kraken van de PIN-code wordt dus flink moeilijker. Na invoer van 10 foute codes zal het apparaat zichzelf wissen. Deze verplicht betere beveiliging in iOS 9 is van toepassing voor de iPhone 5S, iPhone 6, iPhone 6 Plus, iPad Air 2 en iPad Mini 3.

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.