Steeds meer digital enterprises maken gebruik van een eigen private cloud en combineren deze met een public cloud, bijvoorbeeld voor het uitrollen van toepassingen. Dat werkt goed maar over het beheer zo’n hybrid cloud zijn veel vragen…

©PXimport

Voor digital enterprises is het combineren van verschillende private en public clouds essentieel om klanten goed te kunnen bedienen. Zo’n hybrid cloud maakt het mogelijk om applicaties die intern in een private cloud worden ontwikkeld precies op het juiste moment snel uit te rollen naar een public cloud, zoals Amazon Web Services (AWS) of Microsoft Azure. En dat alles zonder de hoge investeringen in bijvoorbeeld hardware die voorheen bij opschaling noodzakelijk waren.

Betrouwbaarheid, snelheid en beveiliging zijn hierbij essentieel. Niet zelden gaat echter onnodig veel tijd en geld verloren aan bijvoorbeeld monitoring, back-up en andere beheer aspecten van deze hybrid cloud. We vroegen een ‘managed-hybrid-cloud-provider’ om antwoord te geven op de 4 meest gestelde vragen.

Q. Hoe zorg ik voor meer snelheid?

A. Zeker in de test- en ontwikkelfase van applicaties is snelheid essentieel. Dat is alleen te behalen door de keten van de verschillende software releases te verkorten, bijvoorbeeld door de ontwikkelomgeving waarin dit gebeurt verregaand te automatiseren. Een managed-hybrid-cloudprovider biedt hiervoor een continuous-delivery-platform. Dit speelt in op de wensen van de ontwikkelaars en garandeert dat bijvoorbeeld klanten getrakteerd kunnen worden op software die snel en regelmatig verbeterd wordt.

Q. Hoe behoud ik alle keuzevrijheid?

A. Kiezen voor de ene oplossing betekent vaak dat alternatieven voor langere tijd naar de achtergrond verdwijnen. En dat terwijl keuzevrijheid vanwege de snelle ontwikkelingen doorslaggevend kan zijn voor het succes. Een zogeheten ‘managed-hybrid-cloud-provider’ zoals hybrid cloud van KPN zorgt ervoor dat alle opties beschikbaar blijven, middels diverse IaaS-platformen. Zo sluit infrastructuur altijd aan op de levensfases van de applicaties. Snel overschakelen van bijvoorbeeld een VMware-based-platform naar hyperscalers, bijvoorbeeld omdat applicaties op korte termijn schaalbaar moeten worden gehost, kan hierdoor soepel verlopen.

Q. Hoe behoud ik het overzicht?

A. Nogal wat digital enterprises worstelen met het beheer van applicaties, diensten en data in verschillende public en private clouds. Dit gebrek aan overzicht resulteert niet zelden in hoge kosten. Een managed hybrid cloud provider biedt een speciaal cloud management platform. Via een selfserviceportaal hebben klanten volledig toegang en kunnen bronnen eenvoudig worden gealloceerd. Dit zorgt ervoor dat het overzicht onder alle omstandigheden wordt behouden.

Q. Hoe regel ik de beveiliging?

A. De beveiliging van bijvoorbeeld applicaties binnen de hybrid cloud is een complexe uitdaging en tijdrovend. Dit gaat niet zelden ten koste van waarde creatie voor klanten of de ontwikkeling van nieuwe producten en diensten. Door gebruik te maken van een managed hybrid cloud provider die specialistische kennis kennis beschikt, is de beveiliging van gegevens en applicaties in goede handen en maken digital enterprises resources vrij die direct kunnen worden ingezet om de klanttevredenheid te verhogen.

Dit artikel is tot stand gekomen met onze Partner-redactie. Deze levert redactionele diensten aan commerciële partners van Reshift. Artikelen die door afdeling geschreven zijn, herkent u aan het lichtblauwe Partner-label. De Partner- redactie opereert gescheiden van de reguliere Reshift-redacties, zodat de redactionele onafhankelijkheid van deze laatste groep gegarandeerd blijft. De redactie is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van dit artikel.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.