Het wordt ons steeds makkelijker gemaakt om apparaten in huis te bedienen en sinds geruime tijd kun je ook je gordijnen op afstand door middel van een app bedienen. SwitchBot loopt op dit vlak ook al een tijdje mee en bracht inmiddels de derde versie uit van zijn Curtain-systeem. Hoe verhoudt deze SwitchBot Curtain 3 zich ten opzichte van het vorige model?

Rail of roede?

Wil je aan de slag gaan met een automatisch gordijnsysteem, dan moet je eerst goed kijken of het systeem overweg kan met het type rail of roede waaraan jij je gordijnen hebt gehangen. Want in tegenstelling tot bijvoorbeeld het gordijnsysteem van Slide werkt de SwitchBot Curtain direct op de rail. Om die reden is het van belang dat je de juiste versie kiest. Heb je een gordijnroede, dan kies je voor de Curtain Rod. Het motorblok van dat systeem heeft twee wielen die over de roede hangen; daaronder zit het gemotoriseerde wiel dat de gordijnen heen en weer beweegt. De bovenste wieltjes zitten vast aan een verende pin, zodat de wielen goed over de roede zijn geklemd. De motor van de SwitchBot 'duwt' de gordijnen vervolgens open of dicht; het daadwerkelijke gordijn wordt dus niet aan de motor bevestigd.

©SwitchBot

Montage op rails

Heb je een gordijnrail, dan heb je de SwitchBot Curtain Rail nodig. Bij die versie van de Curtain – die we hier hebben getest – wordt een aantal extra accessoires meegeleverd, waarmee het systeem kan worden bevestigd op een gordijnrail. Wat betreft rails zijn er twee gangbare typen: een U-rail en een I-rail (hoofdletter i). Bij een U-rail lopen de runners – het deel waaraan de gordijnhaken worden bevestigd – door een sleuf heen. Bij een I-rail zitten de runners aan de buitenzijde van een middenbalk. Voor beide systemen heb je een aparte SwitchBot Curtain nodig: een U-rail-versie van een SwitchBot past niet op een I-rail-versie, en andersom. In Nederland komt echter vooral het U-type voor.

©SwitchBot

Motorblok ophangen

Zoals gezegd hebben wij de U-rail-versie van de SwitchBot Curtain getest. De montage van het systeem gaat relatief eenvoudig. Het motorblok (zoals we het maar even noemen) en de wieltjes die in de rails worden geplaatst, zijn los van elkaar geleverd. Eerst plaats je één deel met wieltjes in je rail, en klik je het motorblok vast aan die wieltjes. Vervolgens plaats je de tweede set met wieltjes in de rail, en klik je ook die vast aan het motorblok.

De wieltjes zijn bevestigd aan een verende stang en bij het vastklikken van de wieltjes aan het motorblok trek je die verende stang een stukje naar beneden. Na het vastklikken klemt het motorblok goed om de gordijnrails. Een enkel rubber wiel drukt aan de onderzijde van de rail en zorgt dus voor de voortstuwing van het motorblok.

De montage gaat dus vrij eenvoudig en kan prima zonder extra hulp worden uitgevoerd. Zolang je maar goed bij de gordijnrails kunt, is er geen probleem.

©SwitchBot

Werking

De SwitchBot Curtain is op verschillende manieren te bedienen. De meest eenvoudige manier is door middel van een kleine meegeleverde afstandsbediening met twee knoppen. Die moet je nog wel even configureren en daar is dan wel de SwitchBot-app voor nodig. Die app moet je ook gebruiken nadat je de gordijnen hebt opgehangen; ze moeten namelijk nog eerst gekalibreerd worden. De SwitchBot-app is beschikbaar voor zowel Android- als Apple-toestellen.

Tijdens het instellen van de gordijnen geef je bijvoorbeeld onder meer op naar welke kant de gordijnen openen of sluiten. Heb je twee gordijnen die naar elkaar toe worden dichtgetrokken, dan moet je twee SwitchBot Curtains hebben en deze in de app als één enkel systeem instellen.

Afstanden meten

Bij het kalibreren van de eerste versies van de SwitchBot Curtain moest je als gebruiker zelf aangeven wanneer een van de gordijnen in de volledig gesloten en volledig geopende positie stond. Het probleem daarbij is dat de afstand die het gordijn aflegt wordt bepaald door het aantal omwentelingen van het aandrijfwiel. Maar eventueel slippen van dat wiel wordt hiermee niet gedekt: trekt het systeem een (te) zwaar gordijn, dan kan het voorkomen dat het wieltje slipt, dat het slippen vervolgens als een omwenteling telt, en het gordijn hierdoor niet helemaal op de open- of gesloten positie terecht komt. Met de Curtain 3 is dit probleem verholpen: er wordt namelijk per motor één magneetblokje meegeleverd dat je op de positie van het maximaal gesloten gordijn aan de buitenkant van de gordijnrail plaatst. Wanneer de SwitchBot het punt van de magneet heeft bereikt, stopt de motor. Hierdoor kan het gordijn zich dus beter sluiten, ook wanneer er meer omwentelingen zijn door eventueel slippen van de motor.

©MG | ID.nl

Buitenshuis bedienen

Wil je de gordijnen ook buitenshuis met een app bedienen of je gordijnen koppelen aan de slimme assistent van Google of Amazon, dan heb je daarnaast ook een SwitchBot Hub 2 nodig. Dit is een klein kastje van zo'n 8 bij 8 cm dat voorzien is van bluetooth en wifi. De wifi gebruik je om verbinding te maken met het internet, terwijl de bluetooth wordt gebruikt om verbinding te maken met de gordijnen. De stappen die nodig zijn voor het instellen van de hub zijn relatief eenvoudig. Je hebt wel een SwitchBot-account nodig om de hub te kunnen gebruiken. Er is ook een goedkopere Hub Mini die wat functionaliteit mist. Zo is er geen display (waarmee op de SwitchBot Hub 2 overigens alleen temperatuur- en luchtvochtigheidsinformatie wordt getoond) en is het bereik van het infraroodsignaal voor het bedienen van andere apparaten dan de gordijnen een stuk lager. De Hub Mini is bijna de helft goedkoper dan de Hub 2.

©SwitchBot

Scenario's

In combinatie met de SwitchBot Hub 2 of de Hub Mini kun je je gordijnen op verschillende manieren inzetten, en het meest handige is hierbij de integratie met Google Assistant of Amazon Alexa. Op die manier kun je bijvoorbeeld thuis- en vakantieroutines maken, zodat je op bepaalde tijden de gordijnen kunt openen en sluiten en dit in combinatie met bijvoorbeeld slimme lampen kunt laten werken. Met de hub wordt ook het Matter-protocol ondersteund en kun je Apple HomeKit ook gebruiken.

Heb je geen slimme assistent, dan biedt de SwitchBot-app zelf ook veel mogelijkheden voor automatisering, met als bijkomend voordeel dat je ook andere SwitchBot-apparaten die je eventueel hebt kunt aansturen.

©MG | ID.nl

Voor de SwitchBot Curtain 3 zijn ook afzonderlijke zonnepanelen beschikbaar, waarmee je de modules direct kunt opladen door de panelen aan de buitenzijde van het gordijn te hangen. Je hangt ze direct aan de usb-c-poort op de SwitchBot-module zelf. Door middel van een lang plastic verbindingstuk hangen de zonnepanelen een stuk lager. Dat is niet een heel fraai gezicht als je de gesloten gordijnen van buitenaf zou bekijken, want bij de vorige versie van de SwitchBot kon je de panelen nog direct op de motorunit klikken en dat zag er wat mooier uit. Het probleem daarbij was echter dat veel gordijnrails een stuk boven het raam hangen, waardoor er weinig zonlicht op de panelen kwam. Dat is met deze nieuwe versie dus wel opgelost, maar het resultaat ziet er minder elegant uit.

Conclusie

De SwitchBot Curtain 3 is een vooruitgang ten opzichte van de eerste versie die we een tijdje terug hebben getest. Het systeem is bijvoorbeeld een stuk stiller geworden. Voor eigenaren van een oudere SwitchBot Curtain of Curtain 2 is deze versie weliswaar qua prestaties een stuk beter, maar ernaar upgraden is wat ons betreft niet nodig. De nieuwe versie biedt in combinatie met de Hub 2 in ieder geval goede ondersteuning voor alle slimme diensten, en is het prettig dat het Matter-protocol daar nu ook onder valt. Qua prijs is de SwitchBot Curtain 3 niet al te duur, maar de kosten lopen wel op bij gordijnsystemen waarbij de sluiting in het midden zit: voor ieder gordijn is één motorunit nodig en in zo'n geval heb je er dus twee nodig.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?