ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 betaalbare beveiligingscamera’s met pan & tilt
© Eufy
Zekerheid & gemak

Waar voor je geld: 5 betaalbare beveiligingscamera’s met pan & tilt

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een goede beveiligingscamera met een groot bereik? Vandaag hebben we vijf betaalbare modellen voor je gespot.

TP-Link Tapo C520WS

Net zoals elke pan- & tilt-camera kan ook dit prijsvriendelijke model op afstand draaien en kantelen. Het voordeel van deze techniek is dat je eenvoudig personen of huisdieren kunt volgen. Tik op de pijltjes in de mobiele app om het flexibele camerahoofd te bewegen. Overigens volgt de videowaakhond objecten net zo makkelijk automatisch. Een voordeel is dat je de TP-Link Tapo C520WS zowel binnen als buiten kunt ophangen. De IP66-gecertificeerde behuizing is namelijk tegen alle weersinvloeden bestand. Voor verbinding met het thuisnetwerk kies je tussen de bekabelde ethernetaansluiting en draadloze netwerkadapter (2,4 GHz). Zorg in het laatste geval voor voldoende wifi-dekking.

Deze beveiligingscamera ondersteunt een respectabele resolutie van 2560 × 1440 pixels. In combinatie met de lichtgevoelige lens en twee ledlampen maakt de Tapo C520WS zowel overdag als 's nachts scherpe opnames. In tegenstelling tot diverse andere merken verplicht TP-Link zijn gebruikers niet om een cloud-abonnement af te nemen. Prik een eigen microSD-kaart van maximaal 512 GB in de camera en bewaar hierop alle beelden. Als alternatief biedt dit product ook NAS-ondersteuning. Je kunt continu opnemen of alleen gebeurtenissen vastleggen. Dankzij AI-detectie herkent de bewakingscamera op eigen houtje mensen, huisdieren en voertuigen. Hierdoor ontvang je geen valse pushberichten op je smartphone.

Eufy Floodlight Cam E340

Dit Eufy-product is uitermate geschikt om een grote tuin te bewaken. Zodra er iemand over jouw erf loopt, beweegt de Floodlight Cam E340 vanzelf mee. Niemand kan dus iets ongezien doen. Opvallend genoeg telt de camera twee lenzen. De groothoeklens van 2880 × 2160 pixels ondersteunt een kijkhoek van 135 graden en vangt een flink deel van de omgeving in beeld. Daarnaast kun je aan de hand van een telelens objecten van dichtbij bekijken. Je ziet hierdoor bijvoorbeeld wat voor voorwerp iemand draagt.

Detecteert de Floodlight Cam E340 ’s nachts een insluiper? In dat geval gaan er twee felle richtbare schijnwerpers branden. De aanwezige verlichting resulteert bovendien in duidelijk nachtzicht. Verder laat de beveiligingscamera eventueel ook een alarm horen, al is dat niet zo luid.

Voor de opslag van beelden kun je een eigen microSD-kaart van maximaal 128 GB in het apparaatje kwijt. Bovendien koppel je desgewenst een geschikte NAS aan de camera. Ten opzichte van veel soortgelijke modellen kan de Floodlight Cam E340 met 2,4GHz- én 5GHz-netwerken overweg. Vergroot daarmee de kans op een stabiele draadloze verbinding. Meer weten? Lees dan de uitgebreide review op ID.nl.

TP-Link Tapo C220

Als je een goedkope pan- & tilt-camera voor binnenshuis zoekt, is de TP-Link Tapo C220 een uitstekende kandidaat. Met een horizontaal en verticaal bereik van respectievelijk 360 en 114 graden vangt de beveiligingscamera elke hoek van de kamer in beeld. Op jouw verzoek volgt de camera automatisch bewegende objecten. De compacte behuizing bevat een speaker en microfoon. Hierdoor kun je bijvoorbeeld op afstand met een kind of huisdier praten. Je bewaart de beelden op een eigen microSD-kaart van maximaal 512 GB, op een geschikte NAS of in de cloud.

Bij detectie van een mens, huilende baby, huisdier of voertuig ontvang je indien gewenst een pushbericht. Selecteer in de instellingen van de TP-Link Tapo-app welke meldingen je wilt ontvangen. Hoewel je voor de Tapo C220 een laag bedrag betaalt, ondersteunt de cameralens een behoorlijke resolutie van 2560 × 1440 pixels. Daarentegen ontbreekt er wel een felle ledlamp. Vergeleken met duurdere modellen zijn de nachtelijke zwart-witbeelden daarom iets onduidelijker. Ga in een donkere omgeving uit van een bereik tot ongeveer 9 meter.

Foscam D4Z

De Foscam D4Z is een pan- & tilt-camera met een vandalismebestendige behuizing. Deze robuuste camera leent zich dus bij uitstek voor makkelijk bereikbare buitenlocaties. Kies tussen een witte en zwarte uitvoering. Naast horizontaal (350 graden) en verticaal (60 graden) bewegen kan de D4Z ook nog eens 4× optisch inzoomen. Kortom, haal objecten zonder kwaliteitsverlies dichterbij. De resolutie van 2304 × 1536 pixels voldoet voor bewakingsdoeleinden prima, want de beelden zijn scherp genoeg om personen te identificeren. Aan de hand van twee infraroodleds ondersteunt dit model tot 20 meter nachtzicht.

Oudere bewakingscamera's reageren vaak op alles wat beweegt. Als gevolg hiervan ontvangen bezitters van zo'n apparaat mogelijk valse meldingen, bijvoorbeeld van bewegende bladeren of takken. Wegens ondersteuning voor AI-detectie heeft de D4Z geen last van dit euvel. De camera herkent mensen en stuurt hierdoor uitsluitend relevante meldingen. Zoals we van Foscam-producten gewend zijn, kun je opnames op verschillende manieren opslaan. Kies kussen een microSD-kaart (256 GB), een NAS en cloudopslag. Mooi meegenomen is dat het product zowel 2,4GHz- als 5GHz-netwerken accepteert.

Imou A1

Stel je niet zulke hoge eisen aan een nieuwe pan- & tilt-camera? De spotgoedkope Imou A1 van amper drie tientjes doet wat het moet doen, en dat is jouw volledige kamer filmen. Met een ruim bereik van horizontaal 355 graden en verticaal 90 graden leg je elk vergeten hoekje vast. Plaats hem wel ergens in huis, want de kunststof behuizing is niet weerbestendig. De resolutie van 2560 × 1440 pixels is voor een product in deze prijsklasse dik in orde. Houd met behulp van de nachtzichtfunctie ook 's avonds en 's nachts een oogje in het zeil.

Naast de rol van beveiligingscamera fungeert de A1 ook moeiteloos als babyfoon. Er zijn een microfoon en luidspreker ingebakken, zodat je op afstand kunt communiceren. Bovendien ontvang je bij bewegings- en geluidsdetectie een melding op je smartphone. Dit netwerkapparaat ondersteunt naast ethernet de 2,4GHz-frequentieband. Je kunt hem dus overal in huis gebruiken, mits er voldoende wifi-dekking is. Bewaar opnames op een microSD-kaart van maximaal 256 GB, op een NAS of in de cloud. Laatstgenoemde optie vereist wel een abonnement.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.