Soms moet je een (deel van de) Ring-deurbel verwijderen, bijvoorbeeld omdat je de accu wilt opladen of omdat je een andere slimme deurbel wilt installeren. In dit artikel leggen we uit hoe je het apparaat bij de voordeur weghaalt, óók wanneer je de standaardschroevendraaier kwijt bent.

🚪 Lees ook: Slimme deurbel kopen: hier moet je op letten

Hoewel een Ring-videodeurbel handig is voor bij de voordeur is, kun je verschillende redenen hebben om hem tijdelijk of zelfs permanent te willen verwijderen. De meest voorkomende reden is het opladen van de accu, maar het kan ook zijn dat je hem even wilt schoonmaken of uiteindelijk wilt verkopen. Dan heb je ruimte om een nieuw model te installeren, bijvoorbeeld. Het opladen van een Ring-accu gaat via de meegeleverde micro-usb-kabel en neemt enkele uren in beslag. Daarom raden we aan dat in de nacht te doen, zodat je overdag geen aanbelmoment hoeft te missen.

Ring-deurbel verwijderen voor het opladen

Elke Ring-deurbel is voorzien van een verwijderbare faceplate. Dat is het plastic omhulsel aan de voorkant, waar je de drukknop voor de bel op aantreft. Onderop die plaat zit een beveiligingsschroef die je kunt losmaken. Die schroef zit daar om diefstal te voorkomen. Zo kunnen kwaadwillenden niet snel de accu of bel stelen. Pak de schroevendraaier die in de doos zat erbij (misschien ligt die nu ergens in een lade) en draai de schroef los. Daarna maak je de faceplate los door hem naar onderen of voren te schuiven. De handeling is afhankelijk van het model dat je hebt.

Zo moet je bij de meest recente Ring Battery Doorbell Plus de plaat naar voren halen, terwijl je hem bij de wat oudere modellen iets meer naar beneden moet trekken. Dit doe je voorzichtig en een beetje op basis van gevoel, door te kijken naar hoe de plaat meegeeft. Nu zie je onderop de Ring-deurbel een knopje, waar je op kunt duwen. Wanneer je dat doet, dan komt de accu los en stopt de bel met werken. De batterij valt meteen naar beneden, dus zorg ervoor dat je hem opvangt door hem goed vast te houden. Na het opladen schuif je hem er net zo gemakkelijk weer in.

Wat nou als je die schroevendraaier niet hebt?

Maar wat nou als je de schroevendraaier uit de doos niet meer hebt? Dat hoeft geen probleem te zijn. Zo kun je op de Ring-website een kit kopen waarin alle benodigdheden voor een correcte deurbelinstallatie aanwezig zijn. Je kunt ook via de klantenservice kijken of je iets kunt regelen. Maar als je zelf een T6 Torx-schroevendraaier in huis hebt, dan kun je die ook gewoon gebruiken. Vaak kun je zo’n schroevendraaier op Amazon vinden, en anders misschien wel lokaal bij de bouwmarkt of een plek als de HEMA. Die verkoopt meestal een doosje met een aantal handige gereedschappen.

💡 Het kan ook zijn dat je een T15 Torx nodig hebt. Dit setje is een goede en betaalbare aanrader, omdat daar allebei de schroevendraaiers in zitten. Dan weet je zeker dat je goed zit.

Ring-deurbel permanent verwijderen

Als je de Ring-deurbel permanent wilt verwijderen, dan hoef je daar niet al te veel tijd aan te besteden. Je begint eerst met het verwijderen van de faceplate (zoals hierboven beschreven) en het demonteren van de accu. Wil je de Ring verkopen, dan is het wel netjes als je alles los aanbiedt, zodat de nieuwe eigenaar kan zien dat er niets mis mee is. En mocht je de deurbel willen weggooien, dan moet je de accu sowieso apart inleveren of recyclen, dus die kun je het beste echt apart houden. Vergeet in beide gevallen niet de resetknop voor tien seconden in te drukken; die vind je achterop. Hiermee worden al je eigen instellingen en eventuele privégegevens gewist.

Hoe je de deurbel van het deurkozijn of de muur naast de deur verwijdert, is afhankelijk van hoe je hem opgehangen hebt. De kans is groot dat je gebruikmaakt van de montagebeugel, die met de meegeleverde schroeven in de muur of het kozijn vastgeschroefd zit. Voordat je bij die schroeven komt, moet je de Ring-deurbel eerst losklikken van de beugel. In de meeste gevallen kun je hem naar beneden schuiven. Mocht je de Ring bedraad hebben aangesloten, vergeet dan niet even de stroom af te sluiten en de bedrading van de terminal-schroeven los te draaien.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.