Inbrekers komen je woning niet alleen binnen via de voor- of achterdeur, maar ook via een raam. Om het risico op een inbraak te verminderen is het slim om je ramen goed te beveiligen, zowel op de beneden- als bovenverdieping. In dit artikel bespreken we welke opties je hebt voor raambeveiliging.

In dit artikel lees je onder andere: Welke soorten raamsloten er zijn | Waar je ook aan kunt denken bij raambeveiliging | Hoe je inbraak via het raam nog meer kunt voorkomen

Ook interessant: Zo vind je een beveiligingscamera die bij jouw situatie past.

Waar veel mensen kiezen voor een veilig slot op de voor- en achterdeur, worden de ramen vaak vergeten. Toch is dit een veelvoorkomende manier voor inbrekers om je huis binnen te raken. Met de volgende beveiligingsmogelijkheden voor ramen maak je het potentiële inbrekers niet te makkelijk.

Raamsloten

Met een goed slot zorg je ervoor dat een inbreker langer de tijd nodig heeft om binnen te komen. Dit verkleint de kans op een inbraak, omdat inbrekers liever kiezen voor snelle en makkelijke toegang tot een woning. Er zijn verschillende soorten raamsloten. Espagnoletten, raambomen en raamgrendels komen het meest voor. 

Het is aan te raden om een slot met een SKG-keurmerk te kiezen. Zo zorg je ervoor dat het slot minder makkelijk te forceren is. Een slot met meer sterren biedt een betere beveiliging. Een professionele slotenmaker kan je adviseren over welke soorten sloten het meest geschikt zijn in jouw situatie.

Naast sloten kun je een dievenklauw gebruiken om naar buiten draaiende ramen te beveiligen tegen inbraak. Dit mechanisme bestaat uit een bus en stift van staal, en wordt boven ieder scharnier op het raam bevestigd. Het raam is dan niet vanaf buitenaf te openen, zelfs niet als het scharnier door een inbreker geforceerd wordt.

©Ronstik

Raamsensoren

Over het algemeen is het aan te raden om niet voor één, maar meerdere beveiligingslagen te kiezen. Het is een handige manier om inbrekers te vertragen en te ontmoedigen. Naast sloten voor je ramen kun je ook denken aan raamsensoren om je huis te beveiligen. Deze sensoren zijn doorgaans ook geschikt voor deuren. Een raamsensor maakt gebruik van magneten. Het ene deel bevestig je op het raam en het andere deel op het kozijn.

De sensor kan door middel van de magneten detecteren of een raam geopend wordt. Sommige raamsensoren kun je koppelen aan een alarmsysteem, maar er bestaan ook slimme varianten die je een notificatie sturen op je smartphone en die je kunt koppelen aan andere smarthomeproducten. Als de raamsensor beweging detecteert, kunnen bijvoorbeeld de slimme lampen automatisch aangaan en kan er een slimme sirene worden ingeschakeld.

Benieuwd naar welke andere sensoren er zijn om je huis te beveiligen? We vertellen je er alles over!

Anti-inbraakfolie

Inbrekers slaan met enige regelmaat de ruiten van een raam of deur in om toegang te krijgen tot een woning. Door een anti-inbraakfolie te gebruiken, kan een inbraakpoging ontmoedigd worden. Anti-inbraakfolie is gemaakt van polycarbonaat of polyester en wordt op de ruit bevestigd. Dit sterke materiaal zorgt ervoor dat de glasscherven blijven plakken in de hechtlaag van de folie.

De ruit kan wel barsten, maar de glassplinters en scherven worden bij elkaar gehouden. Anti-inbraakfolie is transparant, waardoor het je zicht naar buiten niet belemmert. In sommige gevallen is het zelfs mogelijk om anti-inbraakfolie te combineren met andere soorten folies, zoals een zonwerende folie.

©Петр Смагин

Anti-inbraakstrips

Met een anti-inbraakstrip - ook wel raamstrip of deurstrip genoemd - wordt het voor inbrekers lastiger om een raam (of deur) met een breekijzer te openen. De sluitnaad is dan namelijk niet langer zichtbaar vanaf de buitenkant van je huis. Er zijn zowel anti-inbraakstrips voor naar binnen draaiende ramen als naar buiten draaiende ramen.

Glasbreuksensor

Een glasbreuksensor kan je op de hoogte stellen als de ruiten worden ingeslagen. De sensor kan namelijk op basis van geluidsgolven waarnemen of er glas in de ruimte wordt gebroken. Een glasbreuksensor plaats je niet óp, maar ín de buurt van een raam. Het heeft een bereik van enkele meters, in sommige gevallen zelfs tot tien meter.

Rolluiken

Een rolluik is niet alleen handig om je slaapkamer volledig te verduisteren, of de warmte of kou in huis te houden. Het is ook een effectief middel tegen inbraken. Rolluiken zijn gemaakt van een stevig materiaal, zoals aluminium of staal. Ook maakt een vergrendelingssysteem het moeilijker om de rolluik op te tillen of te openen. Rolluiken werken dan ook afschrikwekkend. Het laat potentiële inbrekers zien dat je huis goed beveiligd is en dat het meer tijd en moeite kost om binnen te komen. 

Meer weten over rolluiken? We leggen je uit welke soorten rolluiken er zijn en waar je op moet letten bij de aanschaf.

©sutichak - stock.adobe.com

Barrièrestangen en tralies

Veel huizen hebben ook een of meerdere kleinere ramen, bijvoorbeeld in de wc of badkamer. Maar ook een bovenlicht (een klein raam boven een deur of raam) wordt regelmatig door inbrekers gebruikt om binnen te komen. Met een barrièrestang kun je voorkomen dat dit gebeurt. Je plaatst deze aan de binnenkant van een raam of bovenlicht, waardoor de doorgang geblokkeerd wordt. Met een (sier)tralie maak je het ook bij grotere ramen lastiger voor inbrekers om binnen te raken. 

Tips om inbraak via het raam te voorkomen

Een inbreker heeft zonder de juiste raambeveiliging enkel een breekijzer of schroevendraaier nodig om een raam te openen. Met het juiste hang- en sluitwerk (en andere beveiligingsmethodes) maak je het indringers een stuk lastiger. 

Naast onder meer sloten, sensoren en rolluiken zijn er andere manieren om de kans op inbraak via het raam te verkleinen. Een belangrijke daarin is het sluiten van alle ramen als je het huis verlaat. Doe de ramen het liefst volledig dicht. Ramen in kiepstand zijn bijvoorbeeld al van buitenaf te openen met een stuk touw en een keukenrol.

©Rainer Fuhrmann - stock.adobe.com

Ook is het verstandig om plantenbakken, containers en andere objecten onder een raam te verplaatsen. Deze kunnen namelijk gebruikt worden om op het (platte )dak te klimmen. Het is daarnaast belangrijk om de schuur of garage waarin je gereedschap en ladder(s) staan goed te beveiligen. Zo voorkom je dat inbrekers met jouw gereedschap je huis binnenkomen of via een ladder je woning betreden via een raam op de bovenverdieping.

Daarnaast is het niet onbelangrijk om te zorgen voor voldoende buitenverlichting. Ook kun je (slimme) verlichting koppelen aan een bewegingsmelder, zodat de lampen in je tuin aan gaan als er beweging gedetecteerd wordt. De kans is groot dat een inbreker het dan op het lopen zet. Een lamp die ineens aanspringt, trekt namelijk de aandacht van bijvoorbeeld buren. 

Ook het plaatsen van stickers van een beveiligingsbedrijf of -systeem kan een afschrikwekkende functie hebben. Dit geeft potentiële inbrekers het idee dat je woning goed beveiligd is, zelfs als dit misschien niet het geval is. Toch is het verstandig om niet alleen stickers te plakken, maar ook daadwerkelijk voor goede sloten en andere beveiligingsmethodes te zorgen.

Nooit te veel geld betalen voor het beveiligen van je huis? We vertellen je hoe je voor een prikkie een volwaardig alarmsysteem opzet!

Toch liever professionele beveiliging?

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.