Op een sportieve hybride of een racefiets wil je graag wat meer informatie dan alleen snelheid en afstand van een mini-fietscomputertje. Je kunt natuurlijk je smartphone op je stuur monteren, maar die is na een paar uur navigeren leeg en het scherm is in het zonnetje niet altijd goed afleesbaar. Dan ben je toe aan een echte fietscomputer mét navigatie. De Mio Cyclo 215 maakt die overstap heel makkelijk.

Op het eerste gezicht lijkt de Mio Cyclo 215 vrij fors en zwaar voor een fietscomputer en dat is hij ook. Voordeel van de flinke omvang is het grote 3,5-inch scherm. Daarop is de kaart goed afleesbaar. En van die navigatie moet de Mio het vooral hebben. Standaard zijn fietskaarten van heel Europa geïnstalleerd en alle navigatie-functionaliteit kun je op het kastje zelf vinden en bedienen. Dat komt goed uit want er is geen smartphone-app waarmee je routes of andere instellingen naar de fietscomputer kunt sturen. 

Elke uitwisseling met de buitenwereld, dus ook elke update, moet via een computer. Eigenlijk is dat niet meer van deze tijd maar voor wie niet zo handig is met een smartphone en vroeger veel met losse navigatie-kastjes in de auto heeft gewerkt kan het een verademing zijn.

Als je wat langere ritten maakt, dan hoef je niet bang te zijn voor een lege accu. In vergelijking met andere fietscomputers valt de accuduur wel tegen, maar met zo’n 10 uur kom je eigenlijk nooit tekort. Als je voor je ritje niet vergeet om hem op te laden heb jij eerder last van uitputting of zadelpijn dan dat de Mio leeg is.

Gebruiksvriendelijke interface

De Mio Cyclo 215 heeft een gebruiksvriendelijke interface die ook in het Nederlands is in te stellen. De knoppen zijn groot en je wordt niet overweldigd door allerlei opties en keuzes die je moet maken. 

Je kunt wisselen van profiel, afhankelijk van waarop je een rit gaat maken en je krijgt genoeg informatie. Handig is de ‘Surprise Me’-functie als je geen inspiratie hebt voor een rondje fietsen. Geef aan hoeveel kilometer je wilt rijden en hij komt zelf met een paar voorstellen.

De schermtechnologie is wat aan de oude kant en het touchscreen reageert soms niet of vertraagd op je invoer. Tipje: tik net even wat hoger dan je normaal zou doen. Dat komt omdat het raakpunt van je vinger als je iets aanwijst altijd wat lager is dan dat je zelf denkt. Dat geldt voor elk aanraakscherm. Oudere typen touchscreens compenseren daar minder goed voor dan de nieuwere.  

©PXimport

Sensoren

De Mio Cyclo 215 is beschikbaar in een twee varianten. Een met alleen de fietscomputer en de Mio Cyclo 215HC waarbij een sensorkit wordt geleverd die bestaat uit een hartslagband en een gecombineerde snelheids- en cadanssensor. Beide werken volgens het ANT+-protocol en zijn uitwisselbaar met andere merken.

In mijn geval werkte de Mio prima met ANT+ sensoren van Sigma. Het enige wat je moet doen is de sensoren eenmalig aanmelden in de fietscomputer. Handig als je je fietscomputer op meerdere fietsen wilt gebruiken zonder steeds de sensoren over te zetten. Haal een of meerdere setjes ANT+ sensoren, zet ze op je fiets(en) en elk ritje wordt gelogd.

Overigens worden nieuwere type sensoren en protocollen niet ondersteund, zodat je geen connectie kunt maken met de controlesystemen van e-bikes of smart-trainers die je binnen kunt gebruiken. 

©PXimport

Conclusie

Wat opvalt bij langer gebruik is dat de Mio Cyclo 215 al een beetje op leeftijd is. De technologie stamt uit de tijd van de losse navigatie-kastjes voor in de auto en ook door het ontbreken van bluetooth-mogelijkheden en dus de koppeling met een smartphone is een gemis. Gebruik je niet graag een smartphone en wil je gewoon wat extra informatie en zorgeloos navigeren, dan is dit een degelijke oplossing voor je fietsritjes.

Wil je wel graag verbinden met je smartphone en heb je graag interconnectiviteit met allerlei apps en online trainingsplatformen, dan kun je beter een andere fietscomputer nemen. 

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: