Op een sportieve hybride of een racefiets wil je graag wat meer informatie dan alleen snelheid en afstand van een mini-fietscomputertje. Je kunt natuurlijk je smartphone op je stuur monteren, maar die is na een paar uur navigeren leeg en het scherm is in het zonnetje niet altijd goed afleesbaar. Dan ben je toe aan een echte fietscomputer mét navigatie. De Mio Cyclo 215 maakt die overstap heel makkelijk.

Op het eerste gezicht lijkt de Mio Cyclo 215 vrij fors en zwaar voor een fietscomputer en dat is hij ook. Voordeel van de flinke omvang is het grote 3,5-inch scherm. Daarop is de kaart goed afleesbaar. En van die navigatie moet de Mio het vooral hebben. Standaard zijn fietskaarten van heel Europa geïnstalleerd en alle navigatie-functionaliteit kun je op het kastje zelf vinden en bedienen. Dat komt goed uit want er is geen smartphone-app waarmee je routes of andere instellingen naar de fietscomputer kunt sturen. 

Elke uitwisseling met de buitenwereld, dus ook elke update, moet via een computer. Eigenlijk is dat niet meer van deze tijd maar voor wie niet zo handig is met een smartphone en vroeger veel met losse navigatie-kastjes in de auto heeft gewerkt kan het een verademing zijn.

Als je wat langere ritten maakt, dan hoef je niet bang te zijn voor een lege accu. In vergelijking met andere fietscomputers valt de accuduur wel tegen, maar met zo’n 10 uur kom je eigenlijk nooit tekort. Als je voor je ritje niet vergeet om hem op te laden heb jij eerder last van uitputting of zadelpijn dan dat de Mio leeg is.

Gebruiksvriendelijke interface

De Mio Cyclo 215 heeft een gebruiksvriendelijke interface die ook in het Nederlands is in te stellen. De knoppen zijn groot en je wordt niet overweldigd door allerlei opties en keuzes die je moet maken. 

Je kunt wisselen van profiel, afhankelijk van waarop je een rit gaat maken en je krijgt genoeg informatie. Handig is de ‘Surprise Me’-functie als je geen inspiratie hebt voor een rondje fietsen. Geef aan hoeveel kilometer je wilt rijden en hij komt zelf met een paar voorstellen.

De schermtechnologie is wat aan de oude kant en het touchscreen reageert soms niet of vertraagd op je invoer. Tipje: tik net even wat hoger dan je normaal zou doen. Dat komt omdat het raakpunt van je vinger als je iets aanwijst altijd wat lager is dan dat je zelf denkt. Dat geldt voor elk aanraakscherm. Oudere typen touchscreens compenseren daar minder goed voor dan de nieuwere.  

©PXimport

Sensoren

De Mio Cyclo 215 is beschikbaar in een twee varianten. Een met alleen de fietscomputer en de Mio Cyclo 215HC waarbij een sensorkit wordt geleverd die bestaat uit een hartslagband en een gecombineerde snelheids- en cadanssensor. Beide werken volgens het ANT+-protocol en zijn uitwisselbaar met andere merken.

In mijn geval werkte de Mio prima met ANT+ sensoren van Sigma. Het enige wat je moet doen is de sensoren eenmalig aanmelden in de fietscomputer. Handig als je je fietscomputer op meerdere fietsen wilt gebruiken zonder steeds de sensoren over te zetten. Haal een of meerdere setjes ANT+ sensoren, zet ze op je fiets(en) en elk ritje wordt gelogd.

Overigens worden nieuwere type sensoren en protocollen niet ondersteund, zodat je geen connectie kunt maken met de controlesystemen van e-bikes of smart-trainers die je binnen kunt gebruiken. 

©PXimport

Conclusie

Wat opvalt bij langer gebruik is dat de Mio Cyclo 215 al een beetje op leeftijd is. De technologie stamt uit de tijd van de losse navigatie-kastjes voor in de auto en ook door het ontbreken van bluetooth-mogelijkheden en dus de koppeling met een smartphone is een gemis. Gebruik je niet graag een smartphone en wil je gewoon wat extra informatie en zorgeloos navigeren, dan is dit een degelijke oplossing voor je fietsritjes.

Wil je wel graag verbinden met je smartphone en heb je graag interconnectiviteit met allerlei apps en online trainingsplatformen, dan kun je beter een andere fietscomputer nemen. 

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.