Met de Trek Verve+4 kies je voor een sportieve én comfortabele e-bike. Bovendien weet Trek zijn elektrische fietsen tot in de kleine details netjes af te werken. Je leest er meer over in deze Trek Verve+4 review.

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl E-bike Duurtest is deze Trek Verve+4 uitgebreid getest door drie verschillende testrijders, die allen de fiets een paar weken in gebruik hebben gehad. Wil je meer weten over de testprocedure en hoe de testers gematcht zijn met de e-bikes? Of wil je weten welke elektrische fietsen uiteindelijk met een predicaat uit de procedure zijn gekomen? Klik dan op onderstaande knop.

De lage instap van deze Trek Verve+4 is prettig, maar leidt anderzijds een beetje af van het sportieve karakter van deze e-bike. Er is echter ook een herenuitvoering met hoge stang. Op de site van Trek zie je het onderscheid tussen beide modellen terug in de naam: de Trek Verve+4 Lowstep (die je in deze review ziet) is de fiets met de lage instap; de reguliere Trek Verve+4 is het model met de stang.

Maar dat de e-bike sportief is, daarover valt niet te twisten. De e-bike wordt als robuust omschreven, door zijn nette afwerking en ontwerp. De zithouding is licht voorovergebogen, er zijn sportieve handvatten en de aandrijving gebeurt met een ketting, derailleur (Shimano Alivio M3100) en negen versnellingen. Carla van Duijne-Brouwer merkte op dat ze het schakelen tijdens het fietsen soms lastig vond, maar dat het verder goed werkte.

Bosch-motor

De motor van de Trek Verve+4 zit in de trapas verwerkt en biedt een trekkracht van 65Nm. Tevens beschikt de Bosch Performance Line Cruise-motor over een trapkrachtsensor, zodat je toch de natuurlijke fietservaring zoveel mogelijk behoudt. Om al dat sportieve geweld te beteugelen zijn er hydraulische schijfremmen aanwezig.

 Ook Marielle Dekker prees de fiets aan, ze merkte op dat de fiets een goede trekkracht had en goed presteerde, zelfs bij tegenwind.

Het gewicht van de fiets is opvallend laag: 23,8 kilo. Dat draagt eveneens bij aan de sportieve ervaring. Gelukkig ga je niet als een ongeleid projectiel over de weg, want deze Trek Verve+4 heeft opvallend brede banden, die je een stabiele wegligging geven. Twee van de drie testers zijn erg positief over de dikke banden, alleen vond Mascha Verhoog-van Roode dat de fiets hierdoor wat aan de weg leek te plakken.

De Trek Verve+4 heeft een krachtige Bosch accu van 500 watt die in het frame is geïntegreerd, maar desgewenst wel los te koppelen valt. Carla noteerde dat de accu sterk is en dat ze met gemak tussen de 80 en 100 kilometers kon fietsen. Een andere uitvoering met een grotere accu is bij dit model niet verkrijgbaar.

Het rijcomfort met de iets voorovergebogen houding werd als prettig ervaren door alle testers. Ook zijn het zadel en het stuur zonder al te veel moeite te verstellen. Wel vonden de testers dat het zadel wat hard kan aanvoelen, vooral bij langere tochten.

Op het stuur is een display van Bosch bevestigd dat zich makkelijk laat bedienen. Wanneer je de fiets aan zet gaat het licht meteen aan. Deze gaat pas uit wanneer je de fiets weer uitschakelt. Dat doet Trek bewust, omwille van de veiligheid. De testers hadden liever gezien dat ze zelf de controle over de fietslichten hadden.

Conclusie: Trek Verve+4 kopen?

Met aanbevelingen van alle drie de testers komt deze Trek Verve+4 uitstekend uit de test. Het robuuste ontwerp en nette afwerking passen bij een fiets waarmee je gezien kunt worden. De sportieve eigenschappen en brede banden bieden een fijne en veilige rij-ervaring. Bovendien gebeurt dat met genoeg comfort en een goede actieradius. De minpuntjes zaten in de details. Zo viel het een tester niet op dat er op de accu een oplaadindicatie zit en verliep schakelen soms wat stroef. Dat doet echter niks af aan het meer dan terechte keurmerk van deze Trek Verve+4.

Pluspunten

• Comfortabele zithouding met verstelbaar stuur

• Sterke, stille motorondersteuning

• Mooi geïntegreerde accu in het frame

Minpunten

• Schakelt soms lastig

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.