Zelfs in het digitale tijdperk is de lokale fietsenmaker onmisbaar. Hier koop je niet alleen nieuwe of tweedehands fietsen, maar kun je terecht voor de essentiële jaarlijkse servicebeurt en deskundige reparaties. Bovendien is de fietsenmaker een bron van kennis, vooral als het gaat om advies over je e-bike. Bij hem kun je met al je vragen terecht.

ID.nl ging op bezoek bij fietsenmaker Rolf Caboort, eigenaar van fietsenwinkel Pro Bike in Leidschendam. De fietsenwinkel van Rolf is gevestigd in een drukke, levendige wijk en heeft een trouwe klantenkring. Wij vroegen hem naar de meest gestelde klantvragen over elektrische fietsen – én natuurlijk naar de expert-antwoorden op die vragen.

Welke motor heeft de fijnste eigenschappen?

Rolf: “Veel consumenten spreken hun voorkeur uit voor een middenmotor. Naast dat dit type motor een krachtige en directe ondersteuning biedt, geeft de lage positie in het frame ook veel stabiliteit aan het frame. De keuze in middenmotoren is vrij groot en je kunt zelf bepalen met hoeveel power (in Nm uitgedrukt) je op weg wilt. E-bikes met een voorwielmotor worden vaak op prijs gekozen. Zo’n e-bike leent zich prima voor alledaagse korte ritjes op met name vlakke wegen. Wat betreft e-bikes met een achterwielmotor is de spoeling vrij dun, al neemt de populariteit wel toe. De Sparta Ion met achterwielaandrijving was niet voor niets zo populair. Hierdoor is de uitdrukking ‘duwtje in de rug’ ontstaan.”

Voor welke accu moet ik kiezen?

Rolf: “De meeste e-bikers geven aan dat ze het liefst de maximale ondersteuning inschakelen en dan toch minimaal 60 kilometer willen afleggen. Je komt dan automatisch uit bij een accu van 600 Wh (100 Wh = 100 km) en dat terwijl de meeste e-bikes zijn uitgerust met een 400 of 500 Wh accu. In de praktijk betekent dit dat je dikwijls rekening moet houden met een meerprijs voor de accu.”

Welke voordelen biedt de riem ten opzichte van de ketting?

Rolf: “Hoewel de fietsketting zijn waarde heeft bewezen, wint de aandrijfriem steeds meer terrein. In eerste instantie was het prijsverschil tussen beide systemen nog vrij groot, maar anno vandaag is de riem slechts 200 euro duurder. Dankzij de riem loopt de e-bike rustiger omdat een kettingkast (klankkast) overbodig wordt en daarnaast is het onderhoud aan een riem te verwaarlozen.”

Lees ook: Aandrijfdilemma: ketting of riem op je e-bike?

©Hans de Looij

Voor welk remsysteem kan ik het beste kiezen?

Rolf: “De laatste jaren hebben we een duidelijke verschuiving om remgebied gezien. Daar waar we in eerste instantie vooral V-brakes en rollerbrakes zagen, is de branche inmiddels overgeschakeld naar hydraulische velgremmen en mechanische en hydraulische schijfremmen. Dankzij laatstgenoemde remmen is de veiligheid op e-bikegebied enorm toegenomen.”

Heeft een intube-accu specifieke voordelen?

Rolf: “Nee, van voordelen kun je niet direct spreken. Heb je specifieke wensen wat betreft het design van een e-bike, dan ligt het voor de hand dat je kiest voor een exemplaar met een weggewerkte accu in de framebuis. Maar in de praktijk zie je toch dat het veel kopers niet uitmaakt waar de accu zit. Niet voor niets is de accu ooit onder de bagagedrager beland: gemak dient de mens.”

©Hans de Looij

Is de aanschaf van een onbekend e-bikemerk wel verantwoord?

Rolf: “Nederland is opgegroeid met bekende A-merken als Gazelle, Sparta, Koga, Batavus, Trek en Giant. Anno 2024 zien we een bont palet aan fietsmerken uit binnen- en buitenland. Vooral Duitse fietsmerken als Kalkhoff, Cube, Pegasus, Victoria en Riese&Müller hebben de afgelopen jaren veel furore gemaakt op de Nederlandse markt, omdat ze dikwijls zijn uitgerust met het vertrouwde Bosch-systeem. Vaak biedt de fietsenmaker een keuze uit meerdere merken, zodat je altijd wel iets van je gading vindt.”

Kan ik met een gerust hart een tweedehands e-bike aanschaffen?

Rolf: “Je kunt met het volste vertrouwen een tweedehands e-bike bij de fietsenmaker kopen. De fiets wordt in zijn geheel goed nagelopen en daar waar nodig gerepareerd. Bovendien wordt de accu kritisch bekeken en ontvang je als koper altijd een testrapport van de accu. Hierop kun je de restcapaciteit van de accu aflezen.”

Lees ook: Checklist tweedehands e-bike kopen: dit zijn dé 6 dingen waar je op moet letten

©Hans de Looij

Aan welke prijsklasse moet ik denken bij de aanschaf van een e-bike?

Rolf: “De consument die voor het eerst een e-bike aanschaft, zoekt een fiets in een prijsklasse tot 2500 euro. Meer ervaren rijders die overgaan tot de aanschaf van een tweede exemplaar zoeken gerichter en hebben vaak bepaalde eisen wat betreft de uitrusting van de e-bike. Deze groep geeft meer geld uit aan een nieuwe e-bike en heeft er tussen de 3000 en 4000 euro voor over.”

Wat is de levertijd van mijn bestelde e-bike?

Rolf: “Levertijden waren tijdens de corona-periode een groot probleem. Klanten hebben in die tijd soms een half jaar of langer op hun bestelde e-bike moeten wachten. Gelukkig liggen deze tijden achter ons en zijn de meeste e-bikes nu binnen veertien dagen leverbaar.”

Is het slim om een tweede fietsslot te gebruiken?

Rolf: “De e-bike is een gewild object voor het dievengilde. Vandaar dat je als berijder aan slotpreventie moet doen. Kies naast het (meestal standaard) ringslot altijd voor een los ketting-, U- of vouwslot. Wil je je e-bike verzekeren, controleer dan wel of het slot goedgekeurd is door je verzekeringsmaatschappij.”

Lees ook: 10 handige accessoires voor je e-bike

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.