De e-bike is niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Wie had kunnen bedenken dat de elektrische fiets in een betrekkelijk korte tijd zo populair zou worden, zowel onder senioren als jonge mensen. En daarbij gaf de coronapandemie de e-bike nog een extra zetje naar absolute heerschappij in de fietswereld.

In 2023 maakte de e-bikerevolutie echter voor het eerst in twintig jaar een pas op de plaats; de explosieve groei stagneerde. Door overproductie ontstond er een stuwmeer aan e-bikes bij fabrikanten en fietsenwinkels, wat overigens gunstig uitpakte voor de consument die op zoek was naar een goede aanbieding in het lage- en middenprijssegment. Daarentegen bleven de prijzen in het hogere segment stabiel, want de echte liefhebbers waren en zijn nog steeds bereid om forse bedragen neer te leggen voor de nieuwste technologische snufjes. 

Een terugblik

De eerste e-bikes voor de consument kwamen rond het jaar 2000 op de markt. In 1998 had de Japanse fabrikant Yahama al de Pedelec geïntroduceerd, de afkorting van Pedal Electric Cycle. Dit model met trapondersteuning stond aan de wieg van de nieuwe trend in fietsen. De e-bike maakte fietsen gemakkelijker en was plotsklaps voor iedere senior met minder kracht in de benen een uitkomst. Fietsers merkten al snel dat een e-bike eigenlijk niet anders reed dan een normale fiets. Niet alleen personen op leeftijd gingen rap overstag, ook jongvolwassenen en jeugd ontdekten het gemak van elektrisch fietsen. In 2021 werden er voor het eerst meer e-bikes verkocht dan normale fietsen en was de hegemonie van de elektrische fiets een feit. 

©Yamaha Motor Europe N.V.

Praktisch en verslavend

Het bezit van een elektrische fiets kent veel voordelen. Je kunt een e-bike simpelweg opladen via het stopcontact, thuis of onderweg. En sinds 1 januari 2007 wordt een e-bike volgens de wet niet meer gezien als een motorvoertuig. Dit betekent geen verzekeringsplicht, geen helm, geen kenteken en geen minimumleeftijd. Bovendien kun je een e-bike meenemen in de trein.

 Toch kent de fiets ook nadelen. E-bikes zijn aanzienlijk duurder dan gewone fietsen. Dit komt met name doordat de aandrijftechniek en de accu de nodige extra kosten met zich meebrengen. Een doorsnee e-bike kost tussen de 2000 en 3500 euro. Ook is de fiets door alle ballast aan techniek zwaarder. Daar merk je tijdens het fietsen weinig van, omdat de motor stevig meedoet.

Ook interessant: E-bike: dit zijn de 10 meest gestelde vragen aan de fietsenmaker

De laatste e-biketrends voor 2025

De enorme verkoopaantallen hebben de research bij de fabrikanten van e-bikes op een laag pitje gezet. De afgelopen drie jaar waren er weinig opwindende nieuwigheden te melden. Er zit inmiddels beweging in de zaak en een aantal trends tekenen zich af.

Riemaandrijving zet door

Een paar jaar geleden klopte riemaandrijving al voorzichtig op de deur. De opmars is niet meer te stuiten en de riem wint op e-bikes steeds meer terrein ten opzichte van de ketting. En dat is best logisch, want riemaandrijving is niet alleen stiller maar ook schoner. Bovendien is het onderhoud te verwaarlozen en is het een duurzaam onderdeel dat minimaal twee- tot driemaal zo lang meegaat als een ketting. 

 Lees ook: Aandrijfdilemma: ketting of riem op je e-bike?

©Hans de Looij

Crossovers

De term crossover is overgewaaid uit de auto-industrie en heeft zijn intrede nu ook gedaan binnen de fietswereld. Door de overstap naar intube modellen zijn e-bikes robuuster geworden en schuren ze qua looks tegen scooters en lichte motoren aan. Zeker fatbikes kunnen we als een echte crossover bestempelen. Vaak zijn ze uitgerust met een buddysit en heeft de fabrikant qua vormgeving een lichte motorfiets voor ogen gehad. Om legaal met een fatbike de weg op te gaan, moet je wel zelf blijven trappen en mag de fiets maximaal 25 kilometer per uur gaan.

©Dikke Fiets

Automatisch schakelen

Rijden op een e-bike betekent dat je alert moet blijven. Schakelen tussen de versnellingen leidt vaak af, vandaar dat er steeds meer automatische versnellingssystemen worden ontwikkeld. Voor de gebruiker ideaal want je hoeft niet meer na te denken in welke versnelling je rijdt. Zodra je stopt schakelt het systeem terug, bij het wegrijden wordt er vloeiend opgeschakeld naar een steeds grotere versnelling.

Carbon frames

Carbon doet voorzichtig zijn intrede in de e-bikewereld. Hét grote voordeel van carbon is, dat het veel lichter is dan aluminium. Zo breng je het gewicht van een e-bike snel een aantal kilo’s terug. Carbon scoort niet alleen in stijfheid, maar is ook erg sterk in de lengterichting. De e-bike zal daardoor stabiel aanvoelen en zeer nauwkeurig sturen.

Maar carbon heeft nog meer voordelen, zo is het in iedere vorm te maken en zijn lasnaden overbodig. Het resultaat is een vloeiende vormgeving zonder lasnaden. Onderweg filtert een carbonframe bovendien trillingen weg en kun je genieten van een comfortabele rit. Helaas hangt er wel een pittig prijskaartje aan een carbon uitgevoerde e-bike.

Ook leuk voor jou: 10 handige accessoires voor je e-bike

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.