Nog meer dan bij een normale fiets leveren de banden van een e-bike een belangrijke bijdrage aan het fietsplezier. Ga je een flink stuk fietsen met je e-bike, zorg dan dat je bent voorbereid op een lekke band. Koop daarnaast een goed werkende fietspomp, controleer regelmatig de bandendruk en leer het verschil tussen de diverse ventielen.

Eerste hulp bij lekrijden met een e-bike

Voor veel fietsers is het idee om een lekke band te krijgen op hun e-bike een nachtmerrie. Een lekke band komt natuurlijk altijd ongelegen, maar juist met de grotere actieradius van een e-bike is de kans groter dat je verder van huis bent of zelfs ergens achteraf op een verlaten plek bent. Ga dan maar eens een band plakken of een binnenband vervangen.

Ook interessant voor jou: De accu van je e-bike veilig opladen en veilig gebruiken: zo doe je dat!

Met een lidmaatschap op ANWB Wegenwacht Fiets is de vriendelijke hulp van iemand van de Wegenwacht nooit ver weg, maar met de juiste hulpmiddelen kun je ook zelf je lekke band verhelpen. Zonder te plakken! Er bestaat namelijk een speciale binnenband die niet helemaal rond is, maar een soort ‘worst’: de inmiddels beroemde Gaadi-binnenband. Het is een soort thuiskomertje voor fietsbanden. Vooraf koop je zo’n speciale binnenband met het juiste ventieltype (zie laatste paragraaf) en met de goede maat en dikte. De prijs is rond de 15 tot 20 euro.

©Hans de Looij

Het werkt als volgt: heb je onderweg een lekke band gekregen, leg de e-bike op z’n zijkant of desnoods met hulp van iemand op z’n kop op een zachte ondergrond. Kijk bij het ondersteboven zetten vooral uit dat het display niet beschadigt. Naast de nog lege Gaadi-binnenband heb je het volgende nodig: drie bandenlichters, een mesje en een reispomp. Deze dingen zou je gewoon altijd in een fietsgereedschapstasje moeten hebben.

Wip met de bandenlichters de buitenband aan één zijde van de velg, verwijder de lekke binnenband door hem met het mesje doormidden te snijden. Pomp de Gaadi-binnenband licht op en steek vervolgens eerst het ventiel in de velg. Leg daarna de binnenband in de buitenband met de twee uiteinden van de worst tegen elkaar. Wip de buitenband weer op de velg en pomp de band nu helemaal op. Zo kun je snel de fietstocht hervatten en eenmaal thuis kun je zelf (of de fietsenmaker) weer een normale binnenband monteren.

©Pannarai

Een goede fietspomp is het halve werk

Bijna niemand vind het oppompen van een fietsband een echt leuk klusje … vandaar dat je zoveel fietsers ziet rondrijden met zachte banden. Om het oppompen in ieder geval zo relaxt mogelijk te maken, is de investering in een goede fietspomp de moeite waard. Laat je bij de aanschaf van een fietspomp in ieder geval niet leiden door de prijs. De bekende Jumbo-fietspomp (op zo’n houten plank) lijkt een koopje, maar legt het in de praktijk echt af tegen een hogedruk-pomp met drukmeter.

Zo’n hogedruk-fietspomp is twee keer zo duur, maar betaalt zich terug in gemak. Niet alleen gaat het pompen veel minder zwaar, bovendien lees je op een drukmeter exact de juiste bandendruk af.

De fietsbanden zonder inspanning oppompen, kan ook met een elektrische fietspomp. Ze zijn een beetje lawaaiig, maar dankzij een oplaadbaar batterij en een kleine compressor kun je met zo’n pompje overal draadloos je fietsbanden van lucht voorzien. Een verlicht display geeft digitaal de bandenspanning aan.

Bandendruk bepaalt actieradius

Bij een e-bike is het cruciaal dat de banden altijd de juiste druk hebben. Met half opgepompte banden valt de actieradius ver terug, bovendien slijten zachte banden sneller, rijd je eerder lek, en stuurt je e-bike onrustig en minder strak. Genoeg redenen om de banden altijd op de ideale spanning te houden. Voor de banden van de meeste e-bikes is een maximale druk van 4 bar prima. De populaire brede fietsbanden met een breedte van 50 en 55 mm kunnen met 3 tot 3,5 bar toe. Wil je de exacte druk weten, kijk dan naar de aanduiding op de zijkant van de buitenband. Controleer de bandendruk iedere drie tot vier weken met behulp van een fietspomp met drukmeter.

Bij de elektrische fietspompjes stel je de gewenste druk vooraf in: de pomp blijft lucht blazen tot die druk bereikt is.

©Bosch

Welke ventiel heeft mijn fiets?

In de fietswereld bestaan er drie soorten ventielen. Verreweg de meeste fietsers veranderen niets aan het ventiel waarmee hun fiets standaard is uitgerust. Maar er zijn wel wat verschillen tussen de ventielen. In Nederland zijn we het meest vertrouwd met het Dunlop-ventiel. Dit ventiel voldoet prima en je kunt iedere fietspomp erop aansluiten.

Het Franse ventiel wordt vooral bij sportieve fietsen gebruikt, aangezien dit ventiel een kleine diameter heeft en daarom beter in smalle velgen past. Bovendien kan een Frans ventiel een hogere druk aan. Bij het oppompen moet er wel eerst een borgmoertje worden opengedraaid. Laat voor het oppompen eerst ietwat lucht ontsnappen door licht op het borgmoertje te drukken. Afhankelijk van je pomp heb je een verloopnippel nodig.

Mountainbikes en fatbikes zijn vaak uitgerust met een autoventiel. Een eenvoudige fietspomp past niet op zo’n autoventiel, hiervoor heb je een verloopnippel nodig. Hogedruk-pompen hebben dikwijls een pompkop die ook op een autoventiel past. Het grootste voordeel van het autoventiel is dat je overal de banden kunt oppompen bij tankstations en autogarages.

©NilsZ

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.