Er zijn veel verschillende elektrische auto’s op de markt zijn én er zijn een hoop verschillende laadpalen. Wat is het verschil tussen al die laadpalen en kun je elke auto op elke lader aansluiten of zijn daar eventuele beperkingen? Stroom is toch stroom zou je denken. Wij hebben het voor je uitgezocht en vertellen je welke laadpaal je kunt gebruiken voor welke auto.

Auto opladen aan een AC- of DC-laadpaal

Het opladen van je elektrische auto gaat helaas (nog) niet zo snel als een tankbeurt voor een auto met verbrandingsmotor. Dit is en blijft een nadeel, zeker als je langere trips in één keer maakt. In principe kan elke elektrische auto opgeladen worden aan elke laadpaal, mits de stekker past.

Er zijn twee soorten laders: AC-laders en DC-laders. AC-laders werken op wisselstroom die de boordlader van je auto omzet in gelijkstroom om de accu mee op te laden.

AC-laders staan meestal in de buurt of bij je thuis (Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue).

DC-laders (snelladers) staan over het algemeen langs de snelweg of op speciale laadstations in de stad of regio. DC-laders werken op gelijkstroom die zonder omzetting je accu in kan. Daarbij bieden ze een veel hoger laadvermogen zodat je auto sneller is opgeladen.

©barbara buderath

Snelladers

Maak je langere ritten, dan is de kans groter dat je onderweg moet bijladen. Dat wil je natuurlijk zo snel mogelijk doen, dus zoek je een snellader. De meeste snelladers staan bij grote tankstations langs de snelweg. Afhankelijk van je auto en de snellader duurt het opladen tot 80 procent ‘vol’ ongeveer 20-40 minuten. Dat is flink langer dan een tankbeurt voor de brandstofauto, maar het is wel veel sneller dan laden bij een AC-lader thuis of in de straat. Dan kan het zo’n 8 uur duren voordat je auto voor 80 procent is opgeladen.

Welke type aansluitingen zijn er op dit moment?

De meest voorkomende typen aansluitingen op de markt zijn CCS type 1 en CCS type 2. Type 1 wordt vooral in de VS gebruikt, type 2 in Europa. Het AC-gedeelte zit in het ronde deel bovenin.

Het DC-gedeelte zit in de twee grote pins eronder. Daardoor loopt de grote laadstroom bij het snelladen. Het AC-deel van CCS Type 2 kan ook los worden gebruikt bij AC-laders langs de straat en bij je thuis, en wordt ook wel Mennekes-aansluiting genoemd. Hoe dat eruit ziet, zie je bijvoorbeeld hier bij Bol.com.

Het overgrote deel van de elektrische auto’s die na 2014 in Nederland zijn verkocht heeft een CCS type 2-aansluiting. Deze kun je dus opladen bij vrijwel alle laadpalen met een CCS2-stekker.

Japanse en Franse elektrische auto’s maken nog gebruik van de CHAdeMO-aansluiting. Deze heeft als voordeel dat hij al is voorbereid op bidirectioneel laden, maar er zijn beperkingen qua laadvermogen. In Europa heeft CHAdeMO in ieder geval de strijd verloren. CCS type 2 is dé standaard bij nieuwe auto’s en nieuw aangelegde laadpalen.

©uflypro - stock.adobe.com

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.