Er zijn veel verschillende elektrische auto’s op de markt zijn én er zijn een hoop verschillende laadpalen. Wat is het verschil tussen al die laadpalen en kun je elke auto op elke lader aansluiten of zijn daar eventuele beperkingen? Stroom is toch stroom zou je denken. Wij hebben het voor je uitgezocht en vertellen je welke laadpaal je kunt gebruiken voor welke auto.

Auto opladen aan een AC- of DC-laadpaal

Het opladen van je elektrische auto gaat helaas (nog) niet zo snel als een tankbeurt voor een auto met verbrandingsmotor. Dit is en blijft een nadeel, zeker als je langere trips in één keer maakt. In principe kan elke elektrische auto opgeladen worden aan elke laadpaal, mits de stekker past.

Er zijn twee soorten laders: AC-laders en DC-laders. AC-laders werken op wisselstroom die de boordlader van je auto omzet in gelijkstroom om de accu mee op te laden.

AC-laders staan meestal in de buurt of bij je thuis (Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue).

DC-laders (snelladers) staan over het algemeen langs de snelweg of op speciale laadstations in de stad of regio. DC-laders werken op gelijkstroom die zonder omzetting je accu in kan. Daarbij bieden ze een veel hoger laadvermogen zodat je auto sneller is opgeladen.

©barbara buderath

Snelladers

Maak je langere ritten, dan is de kans groter dat je onderweg moet bijladen. Dat wil je natuurlijk zo snel mogelijk doen, dus zoek je een snellader. De meeste snelladers staan bij grote tankstations langs de snelweg. Afhankelijk van je auto en de snellader duurt het opladen tot 80 procent ‘vol’ ongeveer 20-40 minuten. Dat is flink langer dan een tankbeurt voor de brandstofauto, maar het is wel veel sneller dan laden bij een AC-lader thuis of in de straat. Dan kan het zo’n 8 uur duren voordat je auto voor 80 procent is opgeladen.

Welke type aansluitingen zijn er op dit moment?

De meest voorkomende typen aansluitingen op de markt zijn CCS type 1 en CCS type 2. Type 1 wordt vooral in de VS gebruikt, type 2 in Europa. Het AC-gedeelte zit in het ronde deel bovenin.

Het DC-gedeelte zit in de twee grote pins eronder. Daardoor loopt de grote laadstroom bij het snelladen. Het AC-deel van CCS Type 2 kan ook los worden gebruikt bij AC-laders langs de straat en bij je thuis, en wordt ook wel Mennekes-aansluiting genoemd. Hoe dat eruit ziet, zie je bijvoorbeeld hier bij Bol.com.

Het overgrote deel van de elektrische auto’s die na 2014 in Nederland zijn verkocht heeft een CCS type 2-aansluiting. Deze kun je dus opladen bij vrijwel alle laadpalen met een CCS2-stekker.

Japanse en Franse elektrische auto’s maken nog gebruik van de CHAdeMO-aansluiting. Deze heeft als voordeel dat hij al is voorbereid op bidirectioneel laden, maar er zijn beperkingen qua laadvermogen. In Europa heeft CHAdeMO in ieder geval de strijd verloren. CCS type 2 is dé standaard bij nieuwe auto’s en nieuw aangelegde laadpalen.

©uflypro - stock.adobe.com

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.