Een elektrische auto kun je opladen aan een laadpaal ergens in de straat, in de buurt of gewoon thuis aan je eigen laadpaal als je die hebt. Thuis opladen heeft als voordeel dat je altijd kunt laden wanneer het jou uitkomt en je ’s ochtends met een volle accu kunt wegrijden. Zo kun je de meeste ritjes in Nederland doen zonder dat je onderweg hoeft bij te laden. Hoewel het opladen van je auto thuis steeds populairder wordt, zijn er toch nog veel misverstanden rondom thuisladen. Dit zijn de feiten en fabels rondom het thuisladen van je auto.

✅ Je auto opladen aan een thuislaadpaal is goedkoper

Bij een thuislaadpaal betaal je het stroomtarief per kWh dat in je energiecontract staat. In theorie kun je een duurder energiecontract hebben dan een openbare lader of je baas op het werk: dan is daar het laden goedkoper. En bij sommige laadpassen met een abonnement kan er ook een goedkoper tarief gehanteerd worden. Maar dit zijn uitzonderingen. Jouw eigen kWh-prijs is vrijwel altijd lager dan het tarief dat je bij een publieke laadpaal moet betalen.

Overigens moet je de kosten voor de installatie van de thuislader niet vergeten mee te nemen. De gemiddelde prijs voor het aanschaffen van een laadpaal of wandpaal aan huis ligt tussen de 1500 en 3000 euro. In dit bedrag zitten de aanschafkosten van de laadpaal of wandlader, de installatie en het aanpassen van de meterkast verwerkt. Klinkt als een investering op zich, maar onderaan de streep en zeker op lange termijn, is dit toch voordeliger dan openbaar laden.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

©Thomas Holt

❌ Thuis laden kan niet zonder laadpaal

Het opladen van je auto kan niet alleen via een laadpaal of wandlader, maar ook via het stopcontact. Alleen dien je wel met een paar dingen rekening te houden. Het laden via een stopcontact moet je vooral niet doen als je binnen een paar uur een verre reis wil maken. Het laden kan vaak een halve dag in beslag nemen of zelfs meer. Daarom wordt het vaak gezien als noodoplossing, ook omdat het jouw elektrische installatie thuis flink kan belasten. Bovendien dien je ook over een speciale oplaadkabel (dit heet ook wel: ‘de granny charger’ (voorbeeldje hier bij Amazon), dus zorg dat je die erbij onderhandelt als je een auto koopt) te beschikken als je via een normale stopcontact wilt laden.

Heb je nooit haast met laden, dan kun je hiermee op de aanschaf van een thuislaadpaal besparen. Let wel op dat het stopcontact dat je gebruikt en de bekabeling eromheen niet te heet wordt om kortsluiting en brand te voorkomen.

❌ Een laadpaal is niet veilig

Als hij goed is aangesloten, dan is een thuislaadpaal volledig veilig. Gebruik je de lader een tijdje niet, zet dan voor de zekerheid in de meterkast de groep van de lader uit.

Heeft een beunhaas je laadpaal geïnstalleerd? Dan weet je niet of er de juiste veiligheid is gebruikt. Je hebt in de meterkast een automaat met B-karakteristiek en aardlek van 30mA nodig.

✅ Laden aan een laadpaal is efficiënter dan met een granny-charger

Bij thuisladen (AC-laden) geldt over het algemeen: hoe hoger de laadstroom, des te lager de laadverliezen. Een granny-charger laadt maximaal met zo’n 10-12 ampère op één fase. Een driefase-thuislader meestal op 3x16A. Uit onderzoek van de ADAC (Duitse ANWB) blijft dat een granny-charger ruim 24% laadverlies heeft en zo’n snelle thuislader minder dan 10%.

©Mihail - stock.adobe.com

❌ Elke meterkast is geschikt voor een laadpaal

Bij het installeren van je laadpaal of wallbox heb je allereerst extra aansluitingen nodig in de meterkast. Hiervoor dienen er wel een paar aanpassingen gedaan te worden. Heb je geen plek voor een extra groep in de groepenkast of heb je nog een éénfase-aansluiting en wil je (aanrader!) een driefase-laadpaal, dan moet vaak je hele groepenkast vervangen worden. Grote kans dat dat sowieso moest gebeuren mocht je zonnepanelen, een warmtepomp en/of elektrisch koken overwegen.

❌ Opladen kan niet via zonnepanelen

Het opladen van je auto met de stroom van je eigen zonnepanelen is zeker mogelijk. Daarvoor moet je laadpaal wel ‘slim’ zijn: hij moet kunnen kiezen tussen netstroom en zonnestroom. Alleen op zonnestroom laden kan vaak niet omdat er vrijwel bij elke auto een minimum vermogen moet zijn om de auto mee op te laden. Heb je meer nodig en is de zon niet meer krachtig genoeg om stroom te genereren, dan wordt er automatisch netstroom ‘bijgemengd’.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.