Ga je verhuizen en neem je je laadpaal mee? Met een goede voorbereiding voorkom je ongewenste verrassingen. Lees hier hoe je een laadpaal probleemloos verhuist naar je nieuwe woning.

Voorbereidingen voor het verhuizen van een laadpaal

Voor het verhuizen van een laadpaal moet een aantal zaken geregeld worden. Het is slim om hier ruim op tijd over na te denken, zodat je laadpaal gebruiksklaar is zodra je in je nieuwe huis woont.

De eigenaar van de laadpaal

Je weet waarschijnlijk wel of je de eigenaar van de laadpaal bent. Maar je bent niet de eerste die wordt verrast door het feit dat het laadstation geleased is. Controleer altijd eerst of je een contract hebt met een leverancier en wat de voorwaarden voor een verhuizing zijn.

©Daisy Daisy

De nieuwe locatie van de laadpaal

Heb je een eigen parkeerplaats bij je nieuwe woning? Dan is het plaatsen van de paal waarschijnlijk geen probleem. Maar als je een parkeerplaats deelt met een Vereniging van Eigenaren (VvE), dan zul je de installatie eerst moeten overleggen. Wanneer je geen eigen parkeergelegenheid hebt, is het plaatsen van je privélaadpaal lastiger, maar lang niet altijd onmogelijk. Je mag namelijk een kabel tot 10 meter vanaf de laadpaal bij je huis naar een auto op een nabijgelegen parkeerplaats gebruiken. De regels verschillen per gemeente, dus check die eerst even voordat je met deze operatie begint. Als dit allemaal niet toegestaan is, kun je bij de gemeente een openbare laadpaal aanvragen. Daarvoor is www.laadpaalnodig.nl het aangewezen platform.  

Een wandlader of een paal?

Als je een eigen oprit hebt, is een wandlader over het algemeen de gemakkelijkste optie. Een laadpaal heeft als voordeel dat je deze van de woning af kunt plaatsen. Bepaal vooraf wat het handigst is bij je nieuwe woning en of je je huidige laadstation gewoon mee kunt nemen.

Publiek of voor privégebruik?

Bij een publieke laadpaal kan iedereen zijn of haar auto opladen. Je kunt je eigen laadpaal daarvoor aanmelden en als eigenaar bepaal jij het tarief dat anderen betalen. Maar daar heb je wel een vergunning voor nodig. Je laadstation wordt geregistreerd, zodat anderen die kunnen vinden op een van de vele apps. Heb jij je laadpaal beschikbaar gesteld voor publiek gebruik? Dan is het iets meer papierwerk om de verhuizing te regelen.

Ook lezenswaardig: De 5 goedkoopste manieren om thuis je elektrische auto op te laden

©Gregor Jeric gjeric@gmail.com

Koper heeft interesse in de laadpaal?

Het komt nogal eens voor dat de nieuwe eigenaar van een huis dacht dat de laadpaal inbegrepen was bij de koop. Normaal gesproken is een laadstation geen onderdeel van het huis. Maar het is wel mogelijk om hier afspraken over te maken met de koper. Het kan namelijk praktischer zijn om het station niet mee te verhuizen. Bijvoorbeeld wanneer deze niet aangesloten of geplaatst kan worden bij de nieuwe woning.

Een andere optie is dat de laadpaal niet meer ideaal of toereikend is voor je huidige elektrische auto. Kosten van het demonteren, verplaatsen en opnieuw installeren van de laadpaal worden dan voorkomen. Je zult zelf de afweging moeten maken of het verkopen van het laadstation handig is in jouw situatie.

Abonnement van de laadpaal

Maak je gebruik van een abonnement? Zorg er dan voor dat je dat tijdig laat overzetten naar de nieuwe plek. Zo voorkom je dat je de laadpaal tijdelijk niet kunt gebruiken. Overleg de verhuizing met je provider om jouw specifieke situatie door te spreken en een migratie te plannen.

De nieuwe groepenkast voorbereiden

Voor de verhuizing is het verstandig om het een en ander te weten te komen over de nieuwe groepenkast en wat de verschillen zijn met je huidige. In principe is iedere groepenkast geschikt voor het opladen van elektrische auto’s. Maar een standaard 1-fase groepenkast beschikt over 230V en 16A, waardoor het maximale laadvermogen 3,7 kWh is. Het opladen van een accu van 90 kW duurt daarmee meer dan 24 uur.

Daarom is het nuttig om de groepenkast uit te rusten met 3 fasedraden en er zo een 3-fase groepenkast van te maken. Het aantal kWh, en dus de laadtijd, verdrievoudigt hierdoor. Er zijn zelfs groepenkasten die, in plaats van de standaard 16A, 32A aankunnen. Het is hoe dan ook belangrijk om vooraf uit te zoeken wat de verschillen zijn tussen je huidige en nieuwe groepenkast.

Zo weet je welk type groepenkast je hebt

Of je een 1- of 3-fase groepenkast hebt, lees je eenvoudig af op de kWh-meter. Bij een 1-fase aansluiting staat er 220/230V. Een 3-fase aansluiting wordt aangeduid met 380/400 V of 3×220/230 V. Je bepaalt zelf of je het nodig vindt om de meterkast te verzwaren, maar laat deze operatie wel altijd uitvoeren door een bevoegd elektricien.

Lees ook: Hier moet je op letten bij de keuze van een laadpaal thuis (en op kantoor)

Ontkoppeling, transport en installatie

Je hebt nu al het andere gepland, nu de daadwerkelijke verhuizing van de laadpaal nog. Hoe regel je de ontkoppeling, transport en montage?

Ontkoppeling en transport

Voor het ontkoppelen en het transport van de laadpaal schakel je een professionele installateur in. Die zorgt over het algemeen ook voor de installatie op de nieuwe locatie. Tijdens een verhuizing ben je tenslotte al druk genoeg. Daarom is het prettig om een partij in te schakelen die het hele proces van A tot Z voor je regelt.

Plaatsen van de laadpaal

De installateur die de laadpaal plaatst, legt ook meteen de bekabeling van de meterkast naar het laadstation. Een bevoegd bedrijf kijkt vooraf wat de situatie bij je huidige en toekomstige woning is en zal op basis daarvan een prijsindicatie geven.

©Summit Art Creations - stock.adobe.com

Wat kost dat?

Zelf een laadpaal verhuizen is geen goed idee, tenzij je een bevoegd monteur of elektricien bent. Voor het demonteren, transporteren en plaatsen van een laadpaal ben je al snel tegen de 1000 euro kwijt, en nog een stuk meer als je bijvoorbeeld de meterkast laat aanpassen. Hou vooraf rekening met de kosten zodat je niet achteraf voor een vervelende verrassing komt te staan.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.