Je hebt een elektrische auto gekocht, maar nu moet je alweer de volgende belangrijke keuze maken. Welke laadpaal moet je kiezen en welke is geschikt voor jouw situatie?

Net als bij elektrische auto’s is de wereld van laadpalen erg divers. Verschillende laadpalen hebben verschillende kenmerken, capaciteiten en opties. Om je op weg te helpen, vertellen we je hier waar je op moet letten bij de keuze van een laadpaal thuis, en op kantoor. 

1- of 3-fase-aansluiting

Ongeacht het feit of jouw huis een 1- of 3-fase-aansluiting heeft en je EV een 1- of 3-fase-boordlader heeft, is het altijd verstandig om een laadpaal te kiezen die met 3-fase-stroom overweg kan. Misschien wil je nu nog niet sneller laden (dat doe je namelijk met een 3-fase-aansluiting, waarvoor je de meterkast en aansluiting mogelijk moet aanpassen), maar in de toekomst wel. Dan is het maar beter dat jouw laadpaal daar vast klaar voor is. 

Het verschil in laadsnelheid tussen een laadpaal met 1- of 3-fase-aansluiting is namelijk best groot. Heb je een 1-fase-aansluiting die is afgezekerd op 16 ampère (A), dan kun je laden met maximaal 3,6 kW. Heb je een 3-fase-aansluiting, dan kun je met dezelfde stroomsterkte met maximaal 11 kW laden. Dat scheelt enorm in laadtijd. 

©David.Sch

Laadpunt of laadpaal

Bedenk goed waar je je laadpunt precies wilt hebben. Parkeer je je auto altijd naast je huis, dan is het waarschijnlijk verstandig om een laadpunt aan de muur en in de buurt van de meterkast te monteren. Dat kost namelijk het minste geld. Parkeer je je auto niet in de buurt van een muur, dan moet je het laadpunt op een paal monteren. Dat kan, inclusief montage, zo een paar honderd euro extra kosten, ook omdat je waarschijnlijk een langere kabel nodig hebt die het laadpunt met de meterkast verbindt. Bijna elke lader is geschikt voor montage aan de muur of op een paal, en voor de functionaliteit van het laadpunt maakt deze keuze niets uit. 

Vaste of losse kabel

Ook hier weer een praktische keuze, die niets te maken heeft met de functionaliteit van het laadpunt. Thuis kan het bijvoorbeeld heel makkelijk zijn om een vaste kabel aan je laadpunt te hebben, zodat je bij thuiskomst niet de losse kabel in zowel je auto als het laadpunt hoeft te steken. Dat geldt mogelijk ook voor de laadpaal die je voor jouw werknemers en bezoekers faciliteert. 

Houd er wel rekening mee dat het laadpunt dan alleen te gebruiken is door auto’s met een en dezelfde aansluiting. Inmiddels gebruiken alle auto’s in Europa de Type 2-stekker, ook wel Mennekes-stekker genoemd. Toch rijden er ook nog auto’s rond met een Type 1-stekker. Deze kunnen dan niet van het laadpunt gebruikmaken. 

©Believe_In_Me

Dynamic Load Balancing

Steeds meer apparaten werken op stroom, ook bij jou thuis. Daarom is de kans groot dat er meerdere apparaten op hetzelfde moment om stroom vragen. Kies daarom altijd voor een laadpunt dat een vorm van Dynamic Load Balancing ondersteunt. Vragen veel apparaten tegelijkertijd om stroom en is het even niet nodig om je auto op te laden, dan zorgt de software ervoor dat er geen overbelasting van je thuisaansluiting plaatsvindt. 

Hier geldt opnieuw het volgende: mogelijk heb je nu nog geen inductieplaat of warmtepomp, en is Dynamic Load Balancing niet per se nodig. Toch is het fijn als je laadpunt hier al wel mee is uitgerust, zodat-ie is voorbereid op een toekomst waarin je méér elektriciteit zult gebruiken. We adviseren je dan ook om een laadpaal te kiezen die deze software ondersteunt. 

Slimme laadpaal

Dynamic Load Balancing is wat software betreft eigenlijk nog maar het begin voor een laadpunt. Heb je bijvoorbeeld zonnepanelen of in de toekomst een thuisbatterij? Of heb je een dynamisch energiecontract waarbij de stroomprijzen per uur verschillen? Kies dan een laadpaal die in staat is om met al die systemen samen te werken. Zo zijn er laadpunten die je kunt koppelen met je zonnepanelen of energiecontract, zodat je zelf niets hoeft te doen om zo slim en goedkoop mogelijk te laden.

Ook hier geldt: koop alvast een laadpunt dat er klaar voor is om in dit soort situaties optimaal zijn werk te doen. Nu zaken als zonnepanelen en dynamische energiecontracten steeds meer gemeengoed worden, is het slim om een laadpunt te kopen dat ook hiermee overweg kan. Zo hoef je deze niet over een paar jaar alweer te vervangen. 

©เลิศลักษณ์ ทิพชัย

Met of zonder autorisatie

Wil je een laadpunt voor thuis aanschaffen, dan klinkt het logisch om er eentje te kiezen waarbij je alleen de stekker hoeft aan te sluiten zodat-ie begint met laden. Jij bent waarschijnlijk de enige die er gebruik van maakt, bijvoorbeeld als je dat doet in een afgesloten garage.

Toch kan het heel handig zijn om een bepaalde vorm van autorisatie bij jouw eigen laadpaal te laten plaatsvinden. Zo voorkom je dat iedereen zomaar aan jouw laadpunt kan laden. Bovendien is het een eenvoudige manier om inzicht in je verbruik te krijgen. Dat is met name handig als je jouw auto zakelijk rijdt: zo worden alle stroomkosten eenvoudig en automatisch verrekend bij jouw werkgever. Door de autorisatie op jouw laadpunt wordt er namelijk maandelijks een factuur gestuurd voor de stroom die jij in je auto hebt geladen.

Er zijn overigens verschillende vormen van autorisatie bij een laadpunt. Zo zijn er laadpunten die – net als bij publieke laadpunten – werken met een laadpas/RFID-scanner. Ook zijn er laadpunten die met cijfercodes, apps of sleutels werken. Bepaal wat de handigste manier voor jou is en stem je keuze daar op af.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz