Het D-SUV-segment krijgt er een nieuwkomer uit China bij: de BYD Seal U. Deze volledig elektrische SUV valt op door zijn ruime interieur en comfortabele rijeigenschappen. Na een duurtest van 1000 km onthult Irwin Versteegh van InstaAutoVlog de plus- en minpunten van deze Tesla Model Y-concurrent. Ontdek of deze veelzijdige nieuwkomer kan concurreren op actieradius, oplaadmogelijkheden en uitrusting.

Het is druk in het D-SUV-segment. De Tesla Model Y is nog altijd koploper in deze klasse, maar allerlei andere spelers willen ook scoren. Denk aan de Skoda Enyaq, de Hyundai IONIQ 5, maar zeker ook aan de Volkswagen iD.4. Dat is dan ook de reden dat BYD een paar maanden geleden de Seal U aan het gamma toevoegde. De eerste impressies van Irwin Versteegh van InstaAutoVlog kun je lezen in het artikel BYD Seal U: Chinees alternatief voor saaie Duitse SUV's. Lees snel verder om te zien hoe deze EV na 1000 kilometer bevalt!

Forse SUV

Met een lengte van 4,78 meter, een breedte van net geen 1,90 meter en een hoogte van net geen 1,67 meter is de Seal U een forse SUV. De importeur overhandigde me de sleutels van een Tian Qing Blue exemplaar, uitgevoerd in Design-trim. De andere uitvoering die je kunt kiezen is Comfort. Het is trouwens onmogelijk om deze twee uitvoeringen aan de buitenkant van elkaar te onderscheiden. Zo rollen ze allebei op 19-inch bi-color lichtmetalen wielen en Michelin Primacy-banden, zijn ze beide uitgerust met leddagrijverlichting en ledkoplampen, en is ook de keuze uit lakkleuren standaard. Verder zien we getint glas vanaf de B-stijl, een groot panoramadak en aluminium dakrails. 

Ook binnen in de auto is BYD scheutig wat betreft de uitrusting. We zien op leer lijkend materiaal voor de stoelbekleding; de stoelen zelf zijn standaard verwarm- en koelbaar. De zittingen zijn lang, bieden prima ondersteuning en ook de rugleuning is uitstekend gevormd. Gedurende de testweek heb ik de stoelen als zeer prettig ervaren. Zelf in de markt voor een Seal U? Ga dan wel even proefzitten, want mocht je een iets langer bovenlijf hebben, dan zit de hoofdsteun wellicht in de weg. Deze zit vast en kan niet worden versteld.

©Irwin Versteegh

Ergonomie en opbergruimte

Verder is ook de zitpositie goed bevallen. Het stuurwiel is over een riant bereik verstelbaar en met name de ondersteuning voor beide ellebogen is prettig. Ook de ergonomie is dik in orde en zoals het een SUV betaamt, is er lekker veel opbergruimte aan boord. Voldoende bekerhouders, vakjes en bakjes, maar vooral de twee draadloze telefoonopladers zijn erg prettig.

Die weelde vind je niet alleen voorin, want ook op de tweede zitrij is de Seal U riant uitgerust. We zien een vlakke vloer, een prima gevormde achterbank en een eigen ventilatiesysteem en usb-aansluitingen. Ook over de ruime kofferbak met 552 liter inhoud valt weinig te klagen. Deze biedt je meer dan voldoende flexibiliteit en als je alles neerklapt, krijg je bijna 1,5 kuub stouwruimte tot je beschikking. Met name de mogelijkheid tot het onder de vloer opbergen van de laadkabel is fijn, al was een frunk – een extra opbergruimte onder de motorkap – nóg fijner geweest. 

©Irwin Versteegh

Geen EV-routeplanning

Niet te missen is het draaibare infotainmentsysteem met navigatie, Apple Carplay en Android Auto en een 360-graden camerasysteem. Alles wat te maken heeft met de elektronica van de auto verloopt via dit snel en overzichtelijk werkende systeem. Het enige verschil tussen de Comfort- en de Design-uitvoering is hier het schermformaat. De Comfort heeft een 12,8-inch scherm, terwijl we bij de Design 15,6 inch noteren.

Voor het navigatiesysteem volstaat het simpelweg invoeren van een eindbestemming, zoals ‘Q-Park Museumplein’ of ‘Kurhaus Scheveningen’ – erg fijn! Het enige manco blijft het feit dat BYD nog steeds geen EV-routeplanning aanbiedt. Je krijgt wel inzicht in de status van alle laadpalen en snelladers óp of langs je route, maar de auto aan de hand van ritgegevens zelfstandig een route via die laadpalen laten uitstippelen behoort niet tot de mogelijkheden. 

©Irwin Versteegh

Stille auto (maar wel een beetje koud)

Qua gebruiksgemak, connectiviteit en comfort is het interieur van de BYD Seal U uitstekend bevallen. Andere details, zoals een goed geïsoleerde cabine om het afrolgeluid en windgeruis te minimaliseren, dragen ook zeker bij aan deze ervaring. Toch zijn er ook wat aandachtspunten. Net als veel andere elektrische auto’s uit China heeft ook de Seal U moeite met het kundig op temperatuur brengen én houden van de cabine. Uiteindelijk had ik de temperatuurinstelling zelfs op 26 graden staan. In principe veel te hoog, maar het effect is hetzelfde als een graad of 21 in een auto van Europese makelij. Een verzachtende omstandigheid is de stoel- en stuurwielverwarming, die beide gelukkig uitstekend werken. 

Lees ook: 1000 km in de Volkswagen iD.7 - De elektrische droomsedan?

Opladen en capaciteit

En dat verwarmen gaat gelukkig standaard met een warmtepompinstallatie. Een sterk punt, aangezien deze energiebesparende techniek zeker nog geen gemeengoed is – zelfs niet in deze klasse. Ook een 3-fase-boordlader is standaard aanwezig, en dat is gezien het riante aantal kWh's beslist geen overbodige luxe.

Zo is de instapversie al voorzien van een net geen 72 kWh sterke Blade Battery en beschikt de geteste Design over zelfs 87 kWh capaciteit, goed voor respectievelijk 420 of 500 km (volgens de WLTP-testmethode). Snelladen kan-ie uiteraard ook, al is de Seal U op dat vlak vrij mild, met 115 kW voor de Comfort en 140 kW voor de Design. Dat zorgt in beide gevallen voor een 10-80%-lading in 40 minuten tijd. 

©Irwin Versteegh

Windgevoelig addertje onder het gras

De Design is dus voorzien van de grootste batterij: een naar goed BYD-gebruik nikkel- en kobaltvrije LFP-accu. In beide uitvoeringen stuurt deze accu zijn energie naar een 217 pk sterke elektromotor, maar in de Design-versie zien we iets meer Newtonmeters: 330 tegenover 310 voor de Comfort. Dat koppel is goed voor een 0-100-sprint in 9,3 seconden. Het vermogen en de prestaties van de voorwielaangedreven Seal U zijn adequaat, en dat geldt ook zeker voor het energieverbruik. Gedurende de 1000 kilometer-test nam de Seal U genoegen met een gemiddelde energieconsumptie van 21 kWh/100 km. In de praktijk is dat goed voor een range van 400 km, gemeten over een mooi gemixt traject.

Toch is er ook sprake van een addertje onder het gras: de wind. Wind mee of wind tegen kan een enorme invloed hebben op het energieverbruik van de Seal U. Wind tegen, na zeven uur 's avonds 130 km/u op cruisecontrol? Schrik dan niet van waarden die rond de 32 kWh/100 km schommelen. 100 km/u wind mee? Dan fluctueert-ie tussen de 15 en de 17 kWh/100 km.

©Irwin Versteegh

Onderscheidend rijcomfort

Ook het rijcomfort blijkt een sterke eigenschap van de Seal U. Met zijn onafhankelijke wielophanging en een fijne afstelling van de veren en dempers heeft het merk een fijne onderstelafstelling weten te realiseren. Onderscheidend zelfs, want in tegenstelling tot een aantal concurrenten is de Seal U een fijne dagelijkse metgezel. Er zit rust in het onderstel: drempels en oneffenheden verwerkt-ie kundig en dit alles zonder al te week te worden of zich te gedragen als een boot. Het enige dat beter kan, is het stuurgevoel – en dan voornamelijk het gebrek daaraan. De rechtuitstabiliteit is weliswaar dik op orde, maar met name gedurende het wisselen van rijstrook kan de communicatie beter. Nu is-ie soms wat erg vaag. 

Onderscheidend én SEPP

En wat dit dan allemaal mag kosten? In principe zeg ik genoeg als ik zeg dat dat beide varianten in aanmerking komen voor de SEPP-regeling. De meest complete Design kost rijklaar 45.990 euro, en voor dat bedrag krijg je gewoon ontzettend veel auto. Of-ie beter is dan sommige concurrenten? Niet direct, maar onderscheidend is-ie zeker. Zo rijdt de Seal U prettig comfortabel, heeft-ie een fraai afgewerkt interieur en ook het infotainmentsysteem mag als uniek worden bestempeld. 

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.