De Volkswagen iD.7 is een volledig elektrische sedan die het in de praktijk uitstekend doet. Het elektrische vlaggenschip van Volkswagen biedt een zeer comfortabel interieur, een betrouwbaar navigatiesysteem en een indrukwekkend bereik dankzij het lage energieverbruik. Ook het snelladen verloopt stabiel. De iD.7 is daarmee een fijne en betrouwbare reisgenoot voor de lange afstanden.

Volkswagen heeft een nieuw vlaggenschip. En nee, het is deze keer eens geen enorme SUV, maar een sedan in de vorm van de iD.7. Een volledig elektrische auto in de klasse van de Tesla Model 3 en de BMW i4. Onlangs reed Irwin Versteegh van InstaAutoVlog 1000 km met deze auto, en in dit artikel vertelt hij je alles over de plus- en minpunten van Volkswagens grootste, maar vooral over het energieverbruik en de oplaadcapaciteiten in de praktijk.

Volkswagen Nederland verschafte ons een fraai testexempaar: een Grenadill Black iD.7 voorzien van 20-inch ‘Montreall’ lichtmetalen wielen. In het interieur zien we een chique zwart-witte kleurstelling met contrasterende blauwe stiksels en de letters ‘iD’ in het bovenste gedeelte van de rugleuning gestanst. Waar je verder niet omheen kunt in het riante interieur? Het immense (38 centimeter diagonaal!) infotainmentsysteem. Daarnaast zien we extra comfort in de vorm van geventileerde en verwarmde ErgoActive-stoelen met en zeer puike massagefunctie.

Ruimteschip

Het mag dan ook geen verrassing zijn dat het goed toeven is in de iD.7. Zeker in combinatie met de minstens zo riante tweede zitrij en de enorme kofferruimte met 525 liter inhoud, die toegankelijk is via een grote vijfde deur. En die liters, die komen niet zomaar uit de lucht vallen, want de iD.7 is groot. Zo is-ie op een paar centimeter na 5 meter lang, 1,86 meter breed, maar vooral behoorlijk hoog. Sterker nog, de iD.7 is met een totale hoogte van 1,54 meter maar liefst 11 centimeter hoger dan een directe concurrent als de Tesla Model 3.

Maar goed, terug naar het infotainmentsysteem. Dat beschikt namelijk niet alleen over een enorm touchscreen, maar is standaard zeer ingenieus. Zo kan het navigatiesysteem ‘Discover Pro’ overweg met een draadloze verbinding voor Apple Carplay en Android Auto, maar toont het ook live-verkeersinformatie. Ook kun je dankzij de IDA-spraakassistent bepaalde zaken aan de auto vragen. Jammer genoeg bleek dat laatste in de praktijk niet bijster betrouwbaar en belde de iD.7 zelfs de hulpdiensten nadat een navigatiecommando niet helemaal lekker werd opgevolgd.

Slimme routeplanning

Maar het belangrijkst is toch wel het feit dat Volkswagen een kundige EV-routeplanning heeft geïmplementeerd. Eentje die je niet alleen aan de hand van de resterende accucapaciteit via een snellader naar jouw bestemming leidt, maar ook adviseert hoelang je moet laden. Zo kan een kwartiertje genoeg zijn om je eindbestemming te bereiken. Mooi is ook dat je kunt selecteren bij welke laadpaalaanbieder je wilt laden. Dat kan te maken hebben met het soort abonnement dat je hebt (Ionity Passport of juist van Fastned), of juist vanwege de goede ervaringen met een bepaalde exploitant. Denk aan de betrouw- en beschikbaarheid van de laadinstallaties.

De iD.7 doet dat dan ook keurig, en uiteindelijk werkt het geheel bovendien erg overzichtelijk. Bijzonder is dat het navigatiesysteem dermate kundig en nauwkeurig is dat-ie zelfs visualiseert op welke rijstrook van de rijbaan je je bevindt. Op deze manier kan het systeem je bijtijds adviseren om bijvoorbeeld de snelweg te verlaten. Fijn is bovendien het head-up-display. Daar projecteert de iD.7 niet alleen de snelheid en bijvoorbeeld de status van de accu, maar visualiseert hij met augmented reality welke straat jij in moet of welke afslag op een rotonde je moet hebben.

Ruim 600 km WLTP-range

De iD.7 is er voorlopig met één accupakket en één elektromotor: een 77kWh-accu die zijn energie afgeeft aan een 286 pk sterke motor op de achteras. Deze combinatie is volgens de WLTP-testmethode goed voor een range van 617 km (met de standaard 19-inch wielen). Een behoorlijk bereik dat gelijkstaat aan een gemiddeld energieverbruik van 12,4 kWh/100 km. Of we dat in de praktijk hebben weten te realiseren? Nee, maar het gemiddelde testverbruik van 17,9 kWh/100 km was niettemin netjes. Zo hebben we relatief vaak gedurende de avonduren en dus met een hogere snelheid gereden, had het weer een mild winters karakter en stond er een behoorlijk stevige wind.

Met die condities in het achterhoofd laat de iD.7 een keurig gemiddeld verbruik zien, dat resulteert in een maximaal te behalen range van zo'n 440 km bij een volgeladen accu. Oké, een stuk minder dan de beloofde 617 km, maar je hoeft uiteindelijk geen enkele moeite te doen om alsnog een behoorlijke afstand af te leggen.

Rijd je in Nederland gedurende een milde winterperiode met temperaturen van om en nabij de 6 graden overdag en niet harder dan 100 km/u, dan kun je rekenen op een gemiddeld energieverbruik van ca. 15 kWh/100 km. 's Avonds laat naar huis en met 130 km/u op de teller? Dan schiet het verbruik al snel boven de 23 kWh/100 km.

Verdubbeling verbruik, halvering range

Een situatieschets. Na een persreis van twee dagen wilde ik met de iD.7 zo snel mogelijk ‘s avonds laat vanuit Schiphol naar huis. Een rit van – met een korte tussenstop om de cameraman thuis af te zetten – 150 kilometer. Deze afstand heb ik in goed anderhalf uur afgelegd, en dat betekende dus een vrij hoge gemiddelde snelheid. Het resultaat: de iD.7 nam tijdens die rit, bij een buitentemperatuur van circa 4 graden, genoegen met 23,5 kWh. Een zeer nette score gezien de rijstijl, temperatuur en wind, al betekent het vrij gechargeerd gezegd uiteraard wel bijna een verdubbeling van het verbruik en dus een halvering van de range.

En wat als het accupakket van de iD.7 leeg is? Dan laad je deze standaard met een 11 kW 3-fase-boordlader bij in goed zeven uur tijd. Dit laadproces verliep dan ook zonder problemen, en fijn is dat je diverse zaken omtrent het laden makkelijk in de auto of via de Volkswagen-app kunt monitoren of instellen. Gebruikmaken van een lager energie-/daltarief bijvoorbeeld.

Rappe lader

Ook het snelladen verliep uiterst betrouwbaar, zij het met een kleine kanttekening. Zo koppelde ik de 7 aan met een resterend accupercentage van 11 procent. Net na het opstarten van een snellaadsessie zakte dat echter terug naar 9 procent. En daar bleef het niet bij, want ook na het snelladen vertoonde de iD.7 kuren. Bij het parkeren stond de accu op 81 procent, om een kwartier later bij vertrek opeens een percentage van 84 procent weer te geven. Maar goed, het snelladen zelf ging stabiel met een pieksnelheid van 183 kW. Dat is meer dan de door VW opgegeven 175 kW en dat resulteerde in een 10-80%-vulling in 28 minuten tijd.

De iD.7 is gedurende de 1000 testkilometers al met al erg goed bevallen. De riante koets, het comfortabele interieur en de kundigheid van het navigatiesysteem (met uitzondering van de spraakbesturing) omtrent EV-routeplanning zijn zaken die VW goed op orde heeft. Tel hier de uitstekende snellaadsnelheid en het zeer fijne en stabiele rijkarakter bij op en je hebt een verdraaid fijn totaalpakket. En o ja, dankzij de combinatie van een verrassend laag energievebruik bij snelwegtempo en de uitstekende rechtuitstabiliteit is het ook nog eens een zeer prettige autobahncruiser.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.