ID.nl logo
Xiaomi 12X - klein én fijn
© Reshift Digital
Huis

Xiaomi 12X - klein én fijn

De Xiaomi 12X is een opvallend compacte smartphone met overwegend premium specificaties. Zijn prijs ligt een stuk onder die van échte vlaggenschepen. Biedt Xiaomi hiermee het beste van twee werelden? Je leest het in deze Xiaomi 12X review.

De Xiaomi 12X is de goedkoopste telg in de 12-serie, die verder bestaat uit de 12 en 12 Pro. De adviesprijzen bedragen 699, 899 en 1099 euro. Xiaomi heeft de drie toestellen op 1 april uitgebracht. 

Collega Joris publiceerde onlangs uitgebreide reviews van de Xiaomi 12 en de Xiaomi 12 Pro. Ik ben aan de slag gegaan met de 12X, die sinds zijn release overigens al flink in prijs gezakt is. Op moment van schrijven, begin juni, haal je de smartphone in huis vanaf 549 euro. 

Ontwerp

De scherpe prijs zie je niet direct terug aan het ontwerp. De Xiaomi 12X is gemaakt van glas en voelt premium aan, met een matte afwerking die vingerafdrukken minimaliseert. Het toestel valt met name op omdat hij compact is, te danken aan het 6,28inch-scherm met gekromde zijkanten. De Xiaomi 12X is iets smaller dan de Samsung Galaxy S22 en een fractie langer. 

Met 176 gram is hij bijna even zwaar als de S22. Die weegt 168 gram. Als je een handzame (Android)-smartphone zoekt, is de Xiaomi 12X zeker het bekijken waard.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Een nadere blik op de 12X verraadt toch wat bezuinigingen om tot de vriendelijke verkoopprijs te komen. Zo is de behuizing alleen spatwaterdicht. Veel concurrerende smartphones hebben een IP-certificering die een water- en stofdicht ontwerp garandeert. En de 12X kan ook niet draadloos opladen, eveneens jammer en wel erg gangbaar in dit prijssegment. Wel boven verwachting goed zijn de luidsprekers, die de Harman Kardon-naam dragen. 

Een goed scherm

Wie ook bezuinigingen op het beeldscherm verwacht, heeft het (gelukkig) mis. Xiaomi stopt een uitstekend scherm in de 12X. Het 6,28inch-display ondersteunt 12-bitkleurweergave, een primeur voor een smartphone. De Xiaomi 12 (Pro) heeft ook een 12-bit-scherm. Het scherm kan meer kleuren tonen, waardoor de weergave realistischer is. Toegegeven: het verschil met een dure smartphone met 10-bit-scherm is klein, maar het is fijn dat Xiaomi innoveert. 

Het Xiaomi 12X-scherm is ook erg prettig om naar te kijken vanwege de scherpe Full-HD-resolutie, de hoge maximale helderheid en de soepele verversingssnelheid van 120 Hz. Dat het scherm wat gekromde zijkanten heeft, vind ik zelf geen plus- of minpunt. Sommige mensen vinden de gekromde zijkanten vervelend omdat ze sneller per ongeluk wat op het scherm aantikken. Ik heb hier geen last van gehad op de 12X.

De vingerafdrukscanner zit op deze smartphone in het scherm. Hoewel hij snel en accuraat genoeg is, vind ik de scanner net te laag geplaatst. 

©PXimport

Specificaties

De specificaties van de 12X verraden dat het toestel honderden euro's goedkoper is dan topsmartphones. Zo kiest Xiaomi voor een midrange Qualcomm Snapdragon 870-processor, die in de praktijk wat langzamer is dan de beste processors van dit moment. Is dat storend? Voor mij niet, want de Xiaomi 12X is gewoon lekker snel. Dat zal ook komen door de ruime hoeveelheid werkgeheugen (8GB) die je ook in dure smartphones vindt. Het opslaggeheugen is met 256 GB zelfs royaal, want de duurdere Samsung Galaxy S22 en Apple iPhone 13 komen met 128 GB. 

Net als de concurrentie ondersteunt de Xiaomi 12X 5G-internet. Daar heb je pas vanaf eind 2023 wat aan, als de belangrijke 3,5GHz-frequentie beschikbaar komt. Het is handig en vanzelfsprekend dat de 12X hierop voorbereid is. Ondersteuning voor wifi 6 is aanwezig, maar de Snapdragon 870 ondersteunt geen wifi 6E. Dat zal weinig mensen uitmaken, aangezien wifi 6E pas over een paar jaar interessant lijkt te worden. Handig is de aanwezigheid van een infraroodsensor om je airco of televisie te bedienen. Natuurlijk is ook een NFC-chip aanwezig om contactloos te pinnen in de supermarkt.

©PXimport

Accuduur en opladen

In de Xiaomi 12X zit een niet-verwijderbare accu met een capaciteit van 4.500 mAh. Niet bijzonder klein of groot voor dit type smartphone. In de praktijk gaat de accu probleemloos een lange dag mee en hoef je 'm pas de volgende ochtend op te laden. Dat is fijn en vermoedelijk deels te danken aan de energiezuinigere processor. Premium smartphones hebben een krachtigere processor die meer stroom vraagt. 

Opladen doet de Xiaomi 12X via de meegeleverde 67watt-oplader. Dat die in de doos zit, is sowieso noemenswaardig. Concurrenten als Apple en Samsung verkopen hun dure telefoons immers met alleen een usb-kabel, naar eigen zeggen om het milieu minder te belasten. Xiaomi kiest ervoor om een usb-kabel en adapter in het doosje te stoppen. Minder goed voor het milieu, maar wel gebruiksvriendelijker omdat je direct aan de slag kunt met de juiste oplader. 

De krachtige adapter heeft drie kwartier nodig om de accu volledig op te laden en dat is lekker snel. De Xiaomi 12 laadt overigens even snel op, want die heeft een even grote accu en dezelfde oplader. De Xiaomi 12 Pro komt met een marginaal grotere accu en een 120watt-oplader, waardoor hij slechts twintig minuten nodig heeft om op te laden. Overigens kan de Xiaomi 12X niet draadloos opladen, wat veel concurrenten wél kunnen. Jammer.

©PXimport

Camera's

Op de achterkant van de Xiaomi 12X vind je drie camera's, precies dezelfde als op de duurdere Xiaomi 12 overigens. Het gaat om een 50megapixel-hoofdcamera, een 13megapixel-groothoekcamera en een 5megapixel-macrocamera. De hoofdcamera beschikt over optische beeldstabilisatie (OIS). De fotokwaliteit van de hoofdcamera is er goed. Realistisch, scherp en gedetailleerd, ook bij minder licht. Met de groothoekcamera leg je een groter deel van de omgeving vast. De lens kent weinig vervorming maar toont objecten als huizen wel wat donkerder dan gewenst. 

De zoomfunctie die je in de camera-app vindt, wekt de indruk dat de smartphone 2x zoom biedt. Dat is niet zo: de Xiaomi 12X mist een echte zoomcamera en maakt via software een uitsnede van het beeld. Een 'zoomfoto' stelt daarom weinig voor, maar ziet er gelukkig wel prima uit. In dit prijssegment kun je genoeg smartphones kopen die wél een echte zoomcamera hebben. Dat is goed om in je achterhoofd te houden. 

Hieronder zie je van links naar rechts de normale camera, de groothoekcamera en de softwarematige 2x-zoomfunctie.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bij het fotograferen van kleurrijke objecten als bloemen valt op dat de Xiaomi 12X prettige plaatjes schiet. De kleuren zijn levensecht, de belichting is dik in orde en de afbeeldingen komen scherp over. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Oude software

Heel gek is dat de Xiaomi 12X in de winkels verschijnt met Android 11, de versie uit 2020. Waar is Android 12 van vorig jaar? Wel te vinden op de Xiaomi 12 en Xiaomi 12 Pro, maar om onduidelijke redenen dus nog niet om de 12X. Een update brengt hier verandering in, al is het onduidelijk wanneer die update komt. Medio mei, toen ik de telefoon terugstuurde, had ik 'm nog niet. En dat is jammer, want Xiaomi noemt de Android 12-update als één van de drie updates voor het toestel. De andere Xiaomi 12-modellen, die wel al op Android 12 draaien, krijgen dus één update extra. 

Beveiligingsupdates rolt Xiaomi vier jaar lang uit. Daar mag wel meer tempo in komen. Half mei was de 12X nog steeds voorzien van de update van december 2021. Dat terwijl Google elke maand een update uitbrengt - Xiaomi had dus bij mei kunnen zijn maar loopt er zeker vier achter. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De MIUI-softwareschil over Android heen is sowieso niet mijn favoriet. Xiaomi levert een aantal commerciële apps mee die je zelf moet verwijderen als je ze niet wil en het merk dringt ook advertenties op bij het instellen van het toestel. Zelfs als je aangeeft dat je geen gepersonaliseerde reclames wil, kun je nog algemene advertenties te zien krijgen. Dat vind ik niet passen op een dure smartphone. 

De visuele aanpassingen van MIUI moeten je liggen, maar naar mijn mening zijn ze wel erg ingrijpend en zeker niet altijd een verbetering ten opzichte van de standaard Android-versie.

©PXimport

Conclusie: Xiaomi 12X kopen?

De Xiaomi 12X is een wat vreemde eend in de bijt, want er zijn maar weinig compacte smartphones met goede specificaties. En dat maakt 'm een welkome toevoeging in de volle smartphonemarkt. De 12X biedt namelijk veel waar voor niet teveel geld. Je koopt 'm op dit moment voor 550 tot 600 euro. 

Op belangrijke punten als het scherm, de accuduur, camera's en snelheid scoort de smartphone goed. De software daarentegen is een zwak punt en je moet rekening houden met bezuinigingen als het gebrek aan een waterdichte behuizing en draadloos opladen. Gelet op die scherpe verkoopprijs is de Xiaomi 12X een interessante keuze. Wil je een compacte smartphone die completer is, dan is de duurdere Samsung Galaxy S22 nog steeds je beste optie.

Andere interessante alternatieven voor de Xiaomi 12X vind je in onze actuele koopgids van de beste smartphones vanaf 600 euro.

Uitstekend
Conclusie

**Adviesprijs** € 699,- **Kleur** Zwart, blauw paars **OS** Android 11 **Scherm** 6,28 inch oled (2400 x 1080, 120 Hz) **Processor** Qualcomm Snapdragon 870 **RAM** 8 GB **Opslag** 256 GB **Batterij** 4.500 mAh **Camera** 50, 13 en 5 megapixel, 32 (voor) **Connectiviteit** 5G, 4G, Bluetooth 5.2, wifi 6, gps, nfc **Formaat** 15,3 x 7 x 0,82 cm **Gewicht** 176 gram **Overig** dualsim, vingerafdrukscanner onder scherm, infrarood **Website** [www.mi.com/eu](https://www.mi.com/nl/product/xiaomi-12x/)

Plus- en minpunten
  • Compact
  • Goed scherm
  • Accuduur en snelladen
  • Snelheids- en cameraprestaties
  • Oude en drukke software
  • Niet water- en stofdicht
  • Geen echte zoomcamera
  • Kan niet draadloos opladen
▼ Volgende artikel
Column: Overwatch 2 heeft juist nu een PvE-modus nodig
© Blizzard
Huis

Column: Overwatch 2 heeft juist nu een PvE-modus nodig

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Watch on YouTube

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

▼ Volgende artikel
We geven Mario Tennis Fever weg voor de Switch 2
Huis

We geven Mario Tennis Fever weg voor de Switch 2

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.

Watch on YouTube