Apple's uitzonderlijke groei van afgelopen jaren kan in 2012 weleens tot stilstand gebracht worden. Het eerste jaar zonder visionair leider Steve Jobs is begonnen.

Het wordt zeker niet alleen kommer en kwel voor Apple; een aantal concurrenten moddert maar wat aan en zullen volgend jaar hoogstwaarschijnlijk op grotere afstand gezet worden. De iPad zal zijn onoverbrugbare voorsprong op de tabletmarkt behouden, terwijl de iPhone zonder problemen stand houdt in het Android-geweld, simpelweg omdat concurrenten van iOS weinig anders kunnen dan blijven afkijken.

Dit zijn een aantal boude voorspellingen over het roerige jaar dat Apple tegemoet gaat:

Apple krijgt een zakelijker strategie

CIO's kunnen een vriendelijker Apple verwachten met de nieuwe CEO Tim Cook als hoogste baas. In het verleden, zo zegt techanalist Rob Enderle, "had Apple niets op met het bedrijfsleven omdat Jobs dacht dat alle IT-managers idioten waren, waarschijnlijk een erfenis uit de Lisa-dagen. Cook is positiever gestemd over ondernemingen, waardoor ik verwacht dat Apple meer richting bedrijfsleven tegemoet zal treden."

Cook moet zich wel gaan bewijzen, want het is uiteraard lastig zowel bedrijven als klanten te plezieren. Beide groepen vragen om uitmuntend gebruiksgemak, maar daarbij mag niet vergeten worden dat het succes van Apple is gebaseerd op consumentenliefde voor zijn producten.

"Het gevaar is dat Apple te ver gaat, zoals Microsoft heeft gedaan, en daarbij de gebruiker uit het oog verliest", zegt Enderle. "In dat geval kan zo met het bedrijf gedaan zijn."

Wat wordt het volgende grote product?

Hoewel iedereen komend jaar de aandacht vestigt op de iPhone 5 (bekijk ook eens deze concepvideo van de toekomstige iPhone), is het onwaarschijnlijk dat Cook en zijn vrienden eenzelfde visionair product kunnen presenteren als Jobs met de iPhone en iPad heeft gedaan. Dat komt omdat Cook geen 'productmens' is. Zoals ook onder het bewind van bestuurderstypes als John Sculley en Gil Amelio het geval bleek, is Apple een ander bedrijf wanneer een bestuurder operations de winkel runt.

Waarom is Cook aangesteld?

"Cook werd gekozen omdat Jobs dacht dat, wanneer hij zou herstellen, hij zijn oude baan terug kon krijgen. Tot het allerlaatste moment dacht Jobs dat hij kon herstellen", zegt Enderle. "Het resultaat is dat ze nu de verkeerde man op de hoogste stoel in het bedrijf hebben zitten en daardoor ofwel het bedrijf moeten omvormen om de tekortkoming aan vaardigheden te beperken of een team rond Cook formeren. Ook kan Apple naar een echte opvolger van Jobs gaan zoeken. Doet het bedrijf niets, dan is stagnatie een reëel scenario.

(Vorig jaar, nog voor de dood van Jobs, liet auteur en leiderschapsexpert Paul David Walker doorschemeren dat hij zich afvroeg waarom Cook niet betrokken werd bij de Board van Apple als hij de gedroomde opvolger zou zijn. "Het is een heel andere manier van werken om een bedrijf succesvol te leiden en om te gaan met nieuwe realiteiten", vertelde Walker aan CIO.com. "Als Cook een goede operator is, is de kans groot dat hij geen visionair blijkt die nieuwe realiteiten weet te creëren.

Onrust aan de top

Toen de gezondheid van Jobs verder verslechterde, werd de kans miniem de hij Apple weer zou kunnen leiden. Daarnaast moet Apple lijdzaam toezien dat toptalenten zoals retailchef Rob Johnson en marketing VP Alison Johnson het bedrijf de rug toe keerden. Enderle verwacht dat deze exodus dit jaar zal doorgaan.

"De meeste jonge talenten bij Apple krijgen een bonus als de komende 24 maanden aan het bedrijf verbonden blijven", zegt Enderle. "Degenen die deze regeling niet hebben, vertrekken een voor een. Ik verwacht een grote uittocht als deze speciale regeling in 2013 ophoudt te bestaan."

De wil om te vertrekken bij Apple wordt vergroot door toegenomen interne onrust. Jobs was de persoon die alle geschillen oploste, daardoor kan zijn absentie een interne machtstrijd ontlokken, die het voor veel werknemers een onwerkbare situatie maakt.

"Ik verwacht veel intern drama dit jaar bij Apple", zegt Enderle. "Een aantal mensen zal ervoor kiezen hun baan op te zeggen, terwijl hun contract gewoon doorloopt."

De tegenstanders van Apple blijven op achterstand

Of Apple nu wel of niet te maken krijgt met deze problemen, is een ding zeker: De concurrenten van Apple kunnen niet profiteren van deze moeilijkheden. Zelfs als Apple volgend jaar zal worstelen, zijn de rivalen machteloos.

De grootste bedreiging in de door Apple gedomineerde tabletmarkt komt van de onlangs uitgebrachte Amazon Kindle Fire. Maar wordt dit niet gewoon een nieuwe HP TouchPad, oftewel een eendagsvlieg?

Amazon's op Android gebaseerde tablet werd op de markt gezet met veel tamtam en is honderden euro's goedkoper dan de iPad. Volgens berichten verliest Amazon 15 euro op iedere verkochte Kindle Fire. Cijfers over de verkoop tijdens de feestdagen zijn naar verwachting groots, maar helaas maakt Amazon geen verkoopcijfers bekend over Kindle-apparaten.

De krant New York Times publiceerde een aantal weken terug een kritisch stuk over de Kindle Fire, waarin met name vroege kopers ferme kritiek op het apparaat leverden. De iPad heeft de standaard gezet op gebied van gebruiksgemak, prestaties en multitouch-besturing; de Kindle Fire kan hier niet aan tippen.

Amazon werkt aan een grote softwareupdate en de kans is aanwezig dat ergens in de lente een opvolger wordt gepresenteerd. "Als dat niet lukt, dan is de Kindle Fire gedoemd om vergeten te worden", zei analist Jacob Nielsen van Nielson Norman Group tegen de New York Times.

Tegenvallende verkoopresultaten van de BlackBerry Playbook zetten ook vraagtekens bij de toekomst van RIM's tablet. "RIM is in vrije val geraakt en ik weet niet zeker of zij het tij kunnen keren", zegt Enderle, die daarbij zegt dat RIM nog veel kasreserves achter de hand heeft. "Ik gok dat zij in 2012 een ander bestuur of eigenaar krijgen."

Krijgt Android last van securityproblemen?

En dan zijn er nog de vele smaken die gezamenlijk het Android-platform maken die de Apple iPhone in verkoopaantallen dit jaar gepasseerd zijn. Maar het jaar eindigde voor Android ietwat in mineur door aanhoudende zorgen over de beveiliging van het mobiele besturingssysteem.

"Android heeft securityissues die lijken op de problemen die Microsoft eind jaren '90 ondervond", zegt Enderle. "Er hoeft maar iets te gebeuren en het kan gedaan zijn met het platform. Google moet leren van Microsoft en meer zijn best doen om het platform schoon te houden. Doen ze dat niet, dan loopt het met Android slecht af."

Met name dit laatste kan Apple weer heel erg goed uitkomen. Zo'n slecht jaar wordt het daarom ook niet.

©CIDimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.