ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 echt goede tablets
© Reshift Digital BV
Huis

Waar voor je geld: 5 echt goede tablets

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Twee keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Dat doen we bij verschillende webwinkels en prijsvergelijkers. Op zoek naar een nieuwe tablet? Vandaag hebben we op Kieskeurig.nl vijf modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Apple iPad 2022

Een tablet met een ruim scherm heeft veel voordelen. Zo lees je op een prettig formaat de digitale krant en speel je comfortabel spelletjes. Deze gloednieuwe iPad heeft een indrukwekkend 10,9 inch-scherm met 2360 × 1640 pixels. Installeer vanuit de App Store je favoriete online videodienst en bewonder fraaie series in een hoge kwaliteit.

Voor de rekenprestaties gebruikt deze tablet Apples eigen A14 Bionic-processor. Zes rappe rekenkernen zorgen ervoor dat het besturingssysteem en apps soepel werken. Andere pluspunten zijn de vingerafdrukscanner en lange accuduur. Het hier besproken model heeft 64 GB opslagruimte. Dat is in principe genoeg voor het opslaan van veelgebruikte apps. Wil je ook aanzienlijk wat foto’s en films op de tablet bewaren? Deze iPad is ook met 256 GB opslagruimte te koop.

Lenovo Tab M10 Plus (3e generatie)

Een goede tablet heeft helemaal niet duur te zijn. Neem bijvoorbeeld deze Lenovo Tab M10 Plus van de derde generatie. Dit betaalbare exemplaar kreeg van Kieskeurig.nl-gebruikers een hoge gemiddelde reviewscore. Het heldere 10,6 inch-scherm met 2000 × 1200 pixels springt direct in het oog. Kijk hierop naar Netflix-, Disney+- en Videoland-streams in Full-HD-kwaliteit.

Mooi meegenomen is de behoorlijke opslagcapaciteit van 128 GB. Er is ruimte genoeg om favoriete series (tijdelijk) op het apparaat te bewaren. Zo kun je ook op plekken zonder wifi-verbinding kijken. Wil je liever meer opslag? Geen probleem, want er past een microSD-kaart van maximaal 1 TB in de behuizing. Dankzij vier speakers met Dolby Atmos-ondersteuning levert deze tablet een prettig geluid.

Samsung Galaxy Tab S8

De Samsung Galaxy Tab S8 is een veelzijdige tablet met veel power. Zo heeft de snelle Qualcomm Snapdragon 8 Gen1-processor maar liefst acht rekenkernen. Deze cores presteren normaal op een klokfrequentie van 1,7 GHz, maar tijdens complexe zaken zetten ze een tandje bij naar maximaal 2,99 GHz. Voor creatieve personen zijn er geen beperkingen. Bewerk bijvoorbeeld foto’s, monteer films en werk aan animaties. Dankzij de aanwezige rekenkracht gebruik je de Galaxy Tab S8 daarnaast moeiteloos voor alle spellen uit de Play Store.

Het kleurrijke scherm van 11 inch toont werkelijk alle details. De resolutie bedraagt namelijk 2560 × 1600 pixels. Een pluspunt is de hoge vernieuwingsfrequentie van 120 hertz. Hierdoor weet je zeker dat video’s en games vloeiend in beeld verschijnen. Dit mobiele toestel heeft 128 GB opslagruimte en een microSD-kaartslot. Naast een tablet bevat de productdoos ook een S Pen. Zet met deze stylus je creatieve brein aan het werk. Je maakt hiermee onder meer schetsen en aantekeningen.

Samsung Galaxy Tab S8 Ultra

Zoek je een tablet met een héél groot scherm? De Samsung Galaxy Tab S8 Ultra is een prima kandidaat. Vanwege het enorme 14,6 inch-scherm met 2960 × 1848 pixels kun je alle kanten op. Creëer met de meegeleverde S Pen de mooiste ontwerpen of speel Android-spellen op een groot formaat. Ook voor het lezen van digitale kranten en nieuwssites komt het forse scherm goed van pas. Zo is er voldoende ruimte om de letters te vergroten.

Onder de motorkap komt deze Ultra-versie grotendeels overeen met de hierboven besproken Galaxy Tab S8. Dankzij een vlotte octacore-processor en 8 GB RAM ervaar je nergens wachttijden. Dit Ultra-model bevat 128 GB opslagcapaciteit. Andere pluspunten van deze stijlvol vormgegeven tablet zijn het microSD-kaartslot, de selfiecamera van 12 megapixel en de respectabele accucapaciteit van 11.200 mAh.

Apple iPad 2021

Deze betaalbare iPad heeft een gunstige prijs-kwaliteitverhouding. Ondanks de relatief lage aanschafprijs kun je een heleboel met dit 2021-model doen. Denk onder andere aan internetten, e-mailen, video’s streamen, boeken lezen, internetbankieren en eenvoudige spelletjes spelen. Zoals we inmiddels van Apple gewend zijn, heeft ook deze iPad een kristalhelder Retina-scherm. De resolutie hiervan bedraagt 2160 × 1620 pixels. Vanwege de bescheiden schermdiagonaal van 10,2 inch neem je dit apparaat gemakkelijk mee. Het lage gewicht van amper een halve kilo komt voor forenzen goed van pas.

Deze iPad heeft 64 GB opslagruimte. Voor de opslag van al je favoriete apps en wat foto’s is dat voldoende. De Bionic A13-processor met zes rekenkernen en 3 GB RAM zijn prima geschikt voor een soepele werking van veelgebruikte apps, zoals Netflix, YouTube, Facebook en Spotify. Apple heeft ook aan de veiligheid gedacht, want het toestel bevat een vingerafdrukscanner.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.