Benchmarks zijn bedoeld om de snelheid van een apparaat te meten. Het is vooral een vergelijkende tool, veel gebruikt door bijvoorbeeld IT-journalisten om verschillen in snelheid tussen apparaten te meten. Sommige van die tools zijn ‘saai’, maar met name als het om grafische metingen gaat zit er ook veel eye candy tussen. Leuk om eens naar te kijken! We stellen enkele benchmark-apps voor iOS en iPadOS aan je voor.

Benchmarks zijn al ongeveer zo oud als dat er computers bestaan. Het is immers altijd praktisch om te kunnen achterhalen hoe snel een bepaald systeem is. Er zijn tal van manieren om snelheid de meten. De meest simpele exemplaren laten gewoon een ingewikkelde berekening los op een computer en meten hoe lang ’t duurt alvorens die voltooid is. Waarbij dan geldt ‘hoe sneller, hoe beter’. 

Daarbij wordt niet heel nauwkeurig gemeten, want het zijn dan slechts bepaalde onderdelen van een processor die aan ’t werk gezet worden en niet de rest van een systeem. Geavanceerde benchmarks voeren een hele serie ‘real world’-applicaties (of code daarvan) uit. Denk aan het comprimeren van een foto of bestand, versleuteling, fotobewerking, tekstverwerking enzovoorts. Daaruit ontstaat na een tijdje draaien (en eventueel herhalen) een gemiddelde. 

Dat getal geeft een redelijk betrouwbaar inzicht in de werkelijke prestaties van een apparaat, zoals de gebruiker die uiteindelijk ervaart. Dát getal vergelijken is veel interessanter dan een ‘formule-race’. 

Lees ook:Met deze benchmarktools test je de prestaties van je pc

Geekbench

Geekbench is een app uit deze categorie. Voordeel van deze app is bovendien, dat ie multi-platform is. En daarmee zijn ook totaal verschillende apparaten zoals bijvoorbeeld een Windows-pc en een iPad met elkaar vergelijkbaar. 

De werking is simpel: start de app op je – in dit voorbeeld – iPad. Tik in de kolom links onder SELECT BENCHMARK op CPU en dan Run Benchmark, herhaal dit voor Compute. Wacht tot alles is afgerond en je krijgt scores te zien. Via https://browser.geekbench.com/ios-benchmarks kun je vergelijken met andere iOS/iPadOS-apparaten. 

Scoor je beduidend lager (heel veel hoger zal niet voorkomen tenzij je een net verschenen apparaat gebruikt, wellicht) dan moet je eens kijken wat er mis is. Mogelijk draait je geteste apparaat in batterijbesparingsmodus, bijvoorbeeld. Ook het draaien van achtergrond-apps kan een negatieve invloed hebben op de score.

©PXimport

Kortom: Geekbench is een mooie tool voor een snelheidsmeting, zie het maar als de CPU-variant van de aloude rollenbank. Maar hij is ook een beetje erg saai om naar te kijken. Dat heeft te maken met ’t feit dat Geekbench zich niet richt op de grafische mogelijkheden van je apparaat. De GPU wordt wel meegenomen, maar puur als extra processor voor specifieke taken. Geekbench zegt dus wel degelijk wat over die GPU, maar op een andere manier. 

3DMark

Er bestaan ook benchmarks die specifiek gericht zijn op de – met name – 3D-mogelijkheden van je apparaat. En daar wordt het interessant. Want naast een harde meetmethode (die er vaak grafisch niet of niet interessant uitziet) is hierin vaak ook een aardige demo opgenomen van hoe al het rekenwerk er in de praktijk uitziet. Een voorbeeld van zo’n app is 3DMark Wild Life Benchmark.

Installeer de app en start ‘m. Voor de sit-back-and-relax-modus zorg je dat de schakelaar achter Unlimited mode uit staat; klik vervolgens op Start. Je ziet nu een ‘film’ van in realtime berekende scenes. Oudere modellen iPhones en iPad’s zullen hier mogelijk moeite mee hebben, in het beroerdste geval leidend tot een soort van diashow. Nieuwe versies spelen de zaak vloeiend af. Uiteindelijk krijg je ook hier weer een score te zien die je kunt vergelijken.

©PXimport

Mocht de naam 3DMark je bekend voorkomen, dan kan dat kloppen. Het achterliggende bedrijf maakt al sinds jaar en dag 3D-benchmarks. Eerst voor de pc, waar ze ook al het onderste uit de kan haalden en halen van de GPU en videokaart. En inmiddels ook alweer een flinke tijd voor mobiele apparaten. Als je even gaat spitten in de app store, kom je meer benchmarks van hen tegen. De oudere exemplaren draaien veelal een stuk beter op wat oudere apparaten. 

Wel geldt dat die versies meestal niet meer up-to-date worden gehouden. En de neiging hebben soms te crashen omdat ze niet helemaal lekker samenwerken met veel recentere versies van iOS en/of iPadOS. Maar proberen kan geen kwaad natuurlijk. Het is helaas de reden dat een deel van de oudere apps inmiddels uit de app store is verwijderd. Jammer, ook om historische redenen.

Vergeet trouwens niet dit soort apps na gebruik weer van je apparaat te verwijderen. Ze nemen relatief veel opslagruimte in en dit zijn natuurlijk typisch van die apps waarvan je vergeet dat je ze hebt geïnstalleerd!

Overige benchmark-apps

Orbital Flight is ook een aardige benchmark. Wel eentje van een van een paar jaar oud, wat betekent dat een zowel nieuwe als alweer wat oudere apparaten er prima mee overweg kunnen. Snow Forest is ook een mooie, die ook kinderen zal bekoren. Al was dat laatste maar vanwege de Explore-modus waarin je de hoofdpersoon andere kleren kunt geven en nog wat dingetjes kunt doen. Het is vooral een meer realistische benadering van wat de gemiddelde game aan 3D-werk aflevert. 

Als je device hier moeite mee heeft én je wilt toch gamen, dan is het wellicht tijd voor een upgrade. Gravity Mark GPU gooit het over een andere boeg en is daarmee meer tijdloos. Deze app blijft simpelweg 3D-objecten toevoegen aan een scene, net zo lang tot de framerate onder de 30 beelden per seconden duikt. Dat kan bij bijvoorbeeld een op de M1 gebaseerde iPad Pro een tijd duren, maar dan heb je onderwijl wat om naar te kijken.

Een aparte benchmark tot slot is 8 Queens Performance. Hiermee wordt een schaakprobleem doorgerekend, waarvoor 92 oplossingen zo snel mogelijk worden berekend. 

©PXimport

Het gaat dan om 92 van de 16 miljoen opties waarbij de 8 koninginnen elkaar op een 8x8 schaakbord niet aanvallen. Aardig is dat je het aantal threads kunt opgeven waarvan de ‘solver’ gebruik mag maken. Daarvoor gebruik je het selectiemenuutje rechtsboven in beeld. 

We kunnen alvast verklappen dat het oplossen van de puzzel op een M1-apparaat razendsnel gaat, zélfs als je maar een enkele thread toewijst. Toegegeven: minder grafisch vuurwerk, maar wel indrukwekkend. Probeer dit soort hersenkrakers zelf maar eens op te lossen met echte schaakstukken op een schaakbord! Zal voor veel mensen zo ongeveer een levenswerk worden.

Efficiënt werken draait niet alleen om software. Soms zit de grootste winst in iets eenvoudigs, zoals hoe je de muis gebruikt. De Windows-muis zit vol slimme functies die de meeste gebruikers nooit opmerken: automatisch scrollen, vensters in lay-outs plaatsen, snel bestanden selecteren, acties aan muisknoppen koppelen…

 De middelste muisklik (scrollwieltje-klik) is een onderschatte snelkoppeling. Klik met het scrollwieltje op een app die vastgemaakt is aan de taakbalk en er wordt meteen een nieuw venster van die app geopend. Handig als bijvoorbeeld Word al actief is en je snel een tweede leeg document wilt openen. Ook in Windows Verkenner werkt dit trucje. Klik met het scrollwieltje op een map en hij opent in een nieuw tabblad. Een tabblad sluiten gaat al even eenvoudig. Klik met het scrollwieltje op het tabblad van Verkenner of de webbrowser en het verdwijnt meteen. Kortom, de scrollwieltje-klik is de snelste manier om tabbladen te openen en te sluiten.

Automatisch scrollen

Wist je dat je helemaal niet hoeft te blijven draaien aan het scrollwieltje om door lange webpagina’s of documenten te gaan? Klik ergens op de pagina met het scrollwieltje (middelste muisknop). Er verschijnt een rond pictogram bij de cursor: automatisch scrollen is actief . Beweeg nu de muis lichtjes omhoog of omlaag. De pagina begint automatisch te scrollen. Hoe verder je de cursor van het pictogram af beweegt, hoe sneller de pagina scrollt. Breng je de cursor terug naar het midden, dan vertraagt het scrollen of stopt het helemaal. Ideaal voor lange artikelen, pdf’s of Word-documenten. Als je klaar bent, klik je nogmaals op het scrollwieltje om automatisch scrollen uit te schakelen.

Muisknoppen aanpassen met XMBC

Heb je jezelf een high-end muis cadeau gedaan, dan krijg je daar meestal bijbehorende software bij waarmee je knoppen en snelkoppelingen kunt configureren. Daarmee kun je de productiviteit van de muis enorm verhogen. Maar ook met een gewone muis kun je verrassend veel aanpassen dankzij X-Mouse Button Control (XMBC, www.kwikr.nl/xmbc). De freewaretool werkt met profielen per programma, zodat je de standaard muisbediening niet verandert. X-Mouse Button Control is een klein maar bijzonder krachtig Windows-programma waarmee je muisknoppen kunt herprogrammeren. Vooral handig voor wie veel aan de pc werkt, games speelt of specifieke software gebruikt met terugkerende handelingen. Enkele voorbeelden van wat je met XMBC kunt doen: een muisklik instellen om met één handeling tekst te kopiëren of plakken; extra muisknoppen simuleren (ideaal voor gamers die geen duimknoppen hebben); een schermafdruk maken via een muisknop; of meteen een screenshot-tool zoals het Knipprogramma starten. De tool is gratis en reclamevrij. Enig minpunt: de interface oogt wat technisch en kan beginners even afschrikken.

Met XMBC kun je toepassingen koppelen aan muisknoppen.

Snap Layouts

In Windows 11 kun je vensters moeiteloos in een vaste indeling op het scherm plaatsen dankzij Snap Layouts. De officiële Nederlandstalige term is Uitgelijnde vensters, maar vrijwel iedereen spreekt van Snap Layouts. In plaats van zelf vensters te verslepen en te schalen, kies je een voorgedefinieerde lay-out: twee vensters naast elkaar, drie of vier vensters in een raster, een asymmetrische verdeling, zoals 1/3 + 2/3 van het scherm. Open een venster dat je wilt plaatsen. Beweeg de muisaanwijzer boven de knop Maximaliseren. Er verschijnt een menu met verschillende lay-outs. Je kunt ook de toetscombinatie Windows-toets+Z gebruiken. Klik op een lay-outzone en het venster wordt daar automatisch in geplaatst. Windows toont vervolgens de andere open vensters. Klik om de resterende zones te vullen. Extra handig is ook de volgende methode. Sleep een venster langzaam naar het midden bovenaan het scherm. Hierdoor verschijnt een raster met alle beschikbare lay-outs. Laat los om het venster vast te klikken. Het is mogelijk om de instellingen aan te passen via Instellingen / Systeem / Multitasking en dan kies je Uitgelijnde vensters. Hier kun je onder andere bepalen of Windows suggesties toont voor het vullen van de andere zones.

Horizontaal scrollen

Werk je in een grote spreadsheet, bewerk je een brede afbeelding of wil je in een video-editor door de tijdlijn bewegen? Dan hoef je niet te mikken op de kleine schuifbalk onderaan het scherm, je kunt ook horizontaal scrollen met het scrollwieltje. Om horizontaal te scrollen met een muis en het scrollwieltje, houd de Shift-toets ingedrukt en scrol daarna omhoog of omlaag met het scrollwieltje. In sommige programma’s, zoals Microsoft Excel, is de sneltoets Ctrl+Shift in combinatie met het scrollwieltje. Scrol je naar beneden, dan verschuift de inhoud van links naar rechts. Scrol je naar boven, dan gaat de inhoud van rechts naar links. Laat je de Shift-toets los, dan werkt het scrollwieltje weer gewoon verticaal.

Slepen met de rechtermuisknop

We slepen bestanden en mappen bijna altijd met de linkermuisknop om ze te verplaatsen. Maar probeer het eens met de rechtermuisknop, dat geeft je veel meer controle. Klik met de rechtermuisknop op een bestand of map en sleep het naar de gewenste locatie. Wanneer je de muisknop loslaat, verschijnt een snelmenu waarin je kunt kiezen: Hierheen kopiëren, Hierheen verplaatsen, Hier snelkoppelingen maken. Heb je een compressietool geïnstalleerd, zoals 7-Zip of WinRAR, dan verschijnen die opties ook in het menu. Je kunt bovendien meerdere items selecteren en die tegelijk met de rechtermuisknop slepen. Ideaal om in één keer snelkoppelingen op het bureaublad te plaatsen.

Meteen het volledige contextmenu

In Windows 11 is het contextmenu (het menu dat verschijnt bij een rechtermuisklik) vereenvoudigd. Pictogrammen voor Knippen, Kopiëren, Plakken, Naam wijzigen en Verwijderen staan bovenaan en het menu zelf is korter. Dat oogt overzichtelijker, maar soms heb je juist het klassieke volledige contextmenu nodig. Je kunt onderaan op Meer opties weergeven klikken, maar dat kost telkens een extra handeling. Ben je het beu om telkens die extra klik te moeten maken? Houd dan gewoon de Shift-toets ingedrukt en klik met de rechtermuisknop op de map of het bestand. Hierdoor opent direct het volledige klassieke contextmenu waar je toegang hebt tot alle rechtermuisknopopties van Windows.

Vensters maximaliseren en verkleinen

Dubbelklik op de titelbalk bovenaan een venster om een venster te maximaliseren. Staat het venster al gemaximaliseerd? Dubbelklik opnieuw op de titelbalk en het venster keert terug naar zijn vorige formaat. Dit werkt een stuk sneller dan mikken op de kleine maximaliseer-/herstelknop. Je kunt ook dubbelklikken op het pictogram van het venster in de linkerbovenhoek om dat venster meteen te sluiten. Bij sommige moderne Windows 11-apps staat er géén pictogram in de titelbalk en werkt deze truc dus niet. Voorbeelden waarbij het wel werkt: Kladblok, Taakbeheer, register-editor en veel traditionele desktopsoftware. 

Sneller zoomen

Een van de meest onderbenutte functies van de muis is de mogelijkheid om in en uit te zoomen met behulp van het scrollwieltje. Houd de Ctrl-toets ingedrukt en rol met het wieltje omhoog om in te zoomen, rol omlaag om uit te zoomen. Dit werkt bijna overal: op webpagina’s, Word-documenten, Excel-sheets, pdf-bestanden, fototoepassingen en grafische software, Windows Verkenner … Het voordeel is dat je hand op het toetsenbord én op de muis blijft, zonder de workflow te onderbreken. In sommige browsers kun je met Ctrl+0 (nul) altijd terugkeren naar 100 procent zoom. In Microsoft Word werkt Ctrl+muiswieltje zelfs terwijl je een selectie maakt in de statusbalk onderaan, waardoor je extra controle krijgt over de weergave.

Slimmer selecteren

Meerdere bestanden selecteren hoeft geen gedoe te zijn. Windows biedt twee handige methoden. De eerste manier (Shift+klik) gebruik je om een aaneengesloten reeks items te selecteren. Klik op het eerste bestand in de reeks, houd de Shift-toets ingedrukt en klik op het laatste bestand. Alles daartussen wordt automatisch geselecteerd. De tweede manier (Ctrl+klik) dient om meerdere niet-aansluitende bestanden te selecteren. Houd de Ctrl-toets ingedrukt en klik op elk bestand dat je wilt toevoegen. Als je per ongeluk het verkeerde bestand hebt geselecteerd, klik je er nogmaals op terwijl je de Ctrl-toets nog steeds ingedrukt houdt. Vaak is het handig om deze twee methoden te combineren. Veronderstel dat je eerst met Shift-klik een aansluitende reeks bestanden hebt geselecteerd vanaf nummer 7 tot en met 63, maar je wilt bestand 52, 57 en 60 niet in de selectie. Dan kun je met Ctrl-klik deze drie items uit de selectie verwijderen.

Er gingen onlangs al geruchten over, maar nu is het zeker: vanaf 27 februari zijn Pokémon FireRed Version en Pokémon LeafGreen Version speelbaar op Nintendo Switch en Nintendo Switch 2 via de eShop.

Na eerdere geruchten zijn beide games nu inmiddels op de Nintendo eShop verschenen: hier en hier. Daarbij kost elk spel 20 euro.

De ports zijn nu officieel aangekondigd door Nintendo en The Pokémon Company op sociale media, met een trailer die hieronder ook te bekijken is. Op 27 februari is het Pokémon Day, een jaarlijkse viering van alles rondom Pokémon. Het is dan ook logisch dat de Switch-versies van de games op die dag worden uitgebracht.

Volgens de beschrijving op de eShop wordt lokale draadloze multiplayer ondersteund, en zal Pokémon Home op een later moment ook worden ondersteund. Overigens zullen diverse regio's unieke taalversies ontvangen, net als bij het origineel. Dat betekent bijvoorbeeld dat mensen die het spel in de Verenigde Staten kopen, alleen een Engelse taal kunnen selecteren in de games.

Er gingen eerder al geruchten dat de Pokémon-games opnieuw uitgebracht zouden worden om de franchise te vieren. De Pokémon-reeks bestaat dit jaar namelijk dertig jaar.

Over Pokémon FireRed en LeafGreen

Pokémon Red en Pokémon Blue waren de eerste Pokémon-games die in 1996 verschenen, terwijl FireRed Version en LeafGreen Version uit 2004 afkomstige Game Boy Advance-remakes zijn van de spellen.

In deze Pokémon-games verkennen spelers de originele Kanto-regio, waar men wilde pokémon tegenkomt die men kan vangen, om ze vervolgens in te zetten in gevechten tegen andere pokémon. Spelers nemen het namelijk op tegen ervaren Gym Leaders en proberen de beste pokémontrainer ooit te worden. De FireRed- en LeafGreen-versies van de game voegen ook de nieuwe regio Sevii Islands toe.