Het maken van een screenshot in macOS is een eitje. En ze achteraf annoteren - ofwel van commentaar, pijltjes en ander moois voorzien - kan ook heel snel en efficiënt.

Hoewel het standaard toetsenbord voor Macs niet over een PrintScreen-knop beschikt zijn er toch makkelijk screenshots mee te maken. Om een screenshot van het héle scherm te maken druk je daarvoor op de toetsencombinatie Command-Shift-3. Om een selectie van het scherm in een afbeelding vast te leggen druk je op Command-Shift-4. Je kan vervolgens met de muis een selectie trekken rondom het deel dat je vast wilt leggen. In beide gevallen wordt de schermfoto bewaard in een png-bestand op het bureaublad. Om zo'n screenshot van duiding te voorzien dubbelklik je erop. Standaard opent het bestand dan in Voorvertoning. Heb je het .png-formaat aan een andere viewer of fotobewerker gekoppeld, dan is alsnog openen in Voorvertoning mogelijk. Klik dan met de rechter muisknop op het screenshot-plaatje. Kies in het geopende contextmenu onder Openen met voor het programma Voorvertoning. Klik in de knoppenbalk van dit programma op de 'markeerknop' in de vorm van een pen met een cirkel eromheen.

©PXimport

Annoteren

Het annoteren ofwel toevoegen van aantekeningen, pijltjes en meer is een kwestie van de daarvoor bestemde knoppen gebruiken. We zetten de belangrijkste even voor je op een rijtje. Ten eerste is er de tekenpen (1) . Hiermee kan je vrije vormen tekenen. Het aardige is dat je zodra je een 'gesloten' vorm tekent - denk aan bijvoorbeeld een cirkel, vierkant of driehoek - daar automatisch een mooi ogend exemplaar van gemaakt wordt. Onder knop (2) vind je een selectie standaardvormen, waaronder pijlen. De werking spreekt voor zich: kies een vorm en pas hem aan naar je behoefte. Vermeldenswaardig hier is nog het vergrootglas waarmee je een deel van de afbeelding kunt uitvergroten. De sterkte van het vergrootglaasje is regelbaar met het groene balletje; de afmetingen van de loep pas je aan met het blauwe balletje. Met knop (3) voeg je een tekstvak in dat naar de gewenste grootte en plek is te slepen. Het lettertype en de tekstkleur aanpassen doe je via knop nummer 4. De knoppen direct links van (4) zijn bedoeld voor het aanpassen van lijndikte, lijnkleur en opvullingskleur van een vorm. De overige knoppen komen bij het annoteren wellicht wat minder van pas. Kleuraanpassing en dergelijk (de knop met het prisma) zijn meer interessant voor foto's. Ook handtekeningen zal je niet veel op een screenshot zetten. Tot slot is ook de 'magische selectie' (toverstaf-knop) meer iets voor foto's en dergelijke.

Opslaan

Is je screenshot eenmaal van de nodige opsmuk voorzien, klik dan in de menubalk onder Archief op Bewaar en je beschikt nu over een - hopelijk - verduidelijkende schermafbeelding. Ook exporteren naar pdf-formaat is mogelijk. Klik daarvoor in de menubalk onder Archief op Exporteer als pdf. Met dit universele bestandsformaat kan je snel de helpende hand bieden aan iemand om iets efficiënt te verduidelijken.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.