Volgende maand wordt-ie aangekondigd en een maandje later ligt-ie in de winkels. De Samsung Galaxy S20 als opvolger van de Galaxy S10-serie. Waar is de Galaxy S11 gebleven? Over de nieuwe naam en andere geruchten lees je hier.

Galaxy S11 of Galaxy S20, wat is het nu? Je zou logischerwijs aannemen dat de S10-serie wordt opgevolgd door de S11-serie, maar er duiken telkens meer bewijzen op dat Samsung bij de naamgeving kiest voor S20. In de rest van dit artikel houden we die naam dan ook aan. Waarom de naamswijziging is gekozen, is niet helemaal duidelijk. Maar Galaxy S20 klinkt in ieder geval lekker modern. Het is nu immers 2020 en dat zou betekenen dat toekomstige namen mooi aansluiten op het jaartal waarin ze zijn uitgekomen.

Verwelkomen we in 2030 de Galaxy S30?

Drie versies

Goed, we lopen op de zaken vooruit. Eerst de Galaxy S20-reeks, die naar het schijnt bestaat uit drie modellen. De standaard Galaxy S20, De Galaxy S20+ en de Galaxy S20 Ultra. Ze 'vervangen' respectievelijk de Galaxy S10e, Galaxy S10 en de Galaxy S10+ en hebben schermgroottes van 6,2 inch, 6,7 inch en 6,9 inch. Groot, groter, grootst dus.

Over die schermen gesproken. Verwacht wordt dat het opnieuw oled-panelen zijn, maar dit keer met een zogeheten refresh rate van 120 Hz. Een verdubbeling ten opzichte van de refresh rate van de Galaxy S10, die een meer gangbare 60 Hz aanhield. Er zijn nog maar een paar andere telefoons met zo'n hoge verversingssnelheid, waaronder gaming-telefoons van Asus en Razer.

De smartphones van die merken spreken een bepaalde niche aan en zie je dus weinig in het straatbeeld. Met de Galaxy S20-serie kun je stellen dat 120 Hz-panelen hun grote doorbraak krijgen bij het grote publiek. Een hogere refresh rate betekent dat het beeld vloeiender wordt. Dat merk je bijvoorbeeld bij het scrollen (minder schokkerig) en tijdens het gamen.

©CIDimport

Verbeterde camera's

Concurreren aan de top kan op verschillende fronten, maar de afgelopen jaren zien we dat het camera-aspect hierbij telkens belangrijker wordt. Wie de hoofdprijs neerlegt, wil voor dat geld simpelweg een toestel terugkrijgen dat de mooiste foto's kan maken. Hét paradepaardje van de Samsung Galaxy S20 is dan ook de vermoedelijke 108 megapixel-camera.

Hieraan ten grondslag ligt de nieuweI SOCELL Bright HMX-sensor. Samsung belichtte daarvan eerder al enkele mogelijkheden in onderstaande YouTube-video. Dankzij de hoge resolutie zouden foto's er bijzonder gedetailleerd uitrollen. De sensor maakt daarnaast ook betere nachtfotografie nodig. Een van de nieuwe camera-modi is dan ook eentje speciaal voor het schieten van nachtelijke timelapses (Night Timelapse).

Uiteraard blijft het niet bij één camera. Het zouden er in totaal vijf stuks zijn. Een daarvan is een groothoeklens en een andere is er voor optisch inzoomen tot vijf maal. Je zou deze techniek onder andere kunnen kennen van de Huawei P30 Pro. Een time-of-flight-sensor is weer van de partij voor het inschatten van diepte, wat onder meer van pas komt bij portretfoto's en AR-toepassingen.

Tot slot gaan er nog geruchten over een spectrometer, die door middel van lichtbronnen bijvoorbeeld de voedingswaarde van etenswaar in kaart kan brengen.

Supersnel internetten met 5G

2020 is het jaar dat de eerste 5G-netwerken mondjesmaat in gebruik worden genomen. Een duur toestel als de Galaxy S20 koop je met het oog op de toekomst en daarom is het niet zo gek dat-ie 5G-ready is. In ons land krijgt het toestel de nieuwe Exynos 990-processor mee, die bezit een geïntegreerd 5G-modem. In de Verenigde Staten wordt de smartphone met deSnapdragon 865-cpu, die gekoppeld wordt aan een los 5G-modem - de Snapdragon X55 5G.

Het is nog even afwachten of 5G onderdeel is van alle drie de modellen of dat alleen de duurdere S20-varianten deze supersnelle mobiele internetstandaard kunnen ontvangen. Wat betreft overige specificaties zou uit gelekte benchmarks blijken dat er in elk geval één model is met maar liefst 12 GB RAM. Waarschijnlijk de duurste optie. Wordt gekeken naar accucapaciteit, dan zien we twee aantallen vaak genoemd worden: 4.500 mAh voor de instap-S20 en 5.000 mAh voor de Galaxy S20 Ultra.

Tot slot nog even over de vingerafdrukscanner. Die zou opnieuw onder het scherm zitten, maar een veel groter oppervlak hebben. Je hoeft daardoor je vinger niet meer precies op de juiste plaats te houden. Meer 'room for error' dus, wat het gebruiksgemak ten goede komt. De sensor is dusdanig groot dat er twee vingers tegelijk mee te scannen zijn. En dat is weer interessant vanuit security-oogpunt.

©CIDimport

Galaxy S20 prijs en releasedatum

Hoeveel betaal je straks voor de Galaxy S20? De enige houvast die we op het moment hebben, zijn de prijzen van de vorige generatie. Voor de goedkoopste S10 betaalde je toen minimaal 749 euro en het duurste model had een vanafprijs van 999 euro. De verwachting is dat de toestellen er niet goedkoper op worden, dus je bent er sowieso een lieve duit aan kwijt.

Wat in ieder geval zeker is, is dat de Samsung Galaxy S20-smartphones op 11 februari worden aangekondigd. De ervaring leert dat ze vervolgens begin maart te koop zijn, hoewel je voor die tijd al een pre-order kunt plaatsen. Op die dag houdt Samsung zijn Unpacked-event. Mogelijk wordt daar ook de opvolger van de vouwbare Galaxy Fold onthuld, die de naam Galaxy Bloom zou dragen. We houden je op de hoogte!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.