Aldi bracht naast zijn grote broertje, de Wolfgang AT-AS45IPS, ook de AT-AS40SE in de schappen. Een smartphone, uitgerust met Android 4.0, voor slechts 119 euro. De vraag is wat je kan verwachten van zo’n budget-toestel. Wij hebben dat uiteraard getest en onze bevindingen lees je in deze review.

Zodra je de doos openmaakt, zie je een smartphone met een 4 inch-scherm en de bekende Android touch-toetsen liggen. Het toestel is eenvoudig zwart, maar de zijkant heeft een bronsachtige kleur. Dit zorgt ervoor dat hij er toch net wat beter uitziet, het doorbreekt het standaard uiterlijk van het toestel.

©PXimport

De achterkant van het toestel is erg besmettelijk, je ziet er alles op.

De achterkant lijkt op die van de oudere iPhone 3: een plastic plaat waar je werkelijk alles op ziet. Al heb je hem net schoongemaakt, je hoeft hem maar aan te raken of de achterkant zit alweer onder de vingerafdrukken. Doordat de achterkant glad is, ligt hij ook wat minder stevig in de hand. Hij is daarbij vrij dik en met zijn 140 gram ook zeker geen lichtgewicht. Door zijn iets afgeronde hoeken ligt het toestel wel lekker in de hand.

De bekende volumeknoppen vinden we aan de linkerkant van het toestel. Aan de bovenkant bevindt zich de aan-/uitknop en de ingang voor de koptelefoon. De knoppen voelen vrij robuust aan en zijn gemakkelijk te bedienen. Opvallend is dat de micro-usb-aansluiting aan de rechterkant van het toestel te vinden is. Dit is in de praktijk wel wat onhandig, zeker als je hem wilt gebruiken terwijl je het toestel oplaadt. Het kabeltje zit dan in de weg waardoor je de telefoon lastig met één hand kan bedienen. Aan de onderkant van het toestel zit de microfoon.

Dual-Sim functie

Het is toch wel een kenmerk van Wolfgang geworden, de mogelijkheid om twee simkaarten in je toestel te stoppen om deze zowel privé als zakelijk te gebruiken. Ideaal als je niet continu met twee toestellen wilt rondlopen. Ook met de AT-AS40SE heb je deze mogelijkheid. Je kan bij het bellen, bij het sms’en en bij het browsen kiezen welke simkaart je hiervoor wilt gebruiken. Zo houd je mooi die scheiding tussen je twee simkaarten, maar gebruik je slechts één telefoon. Het bellen verloopt verder goed. Het geluid is prima en je bent ook voor je gesprekspartner goed te verstaan.

Het scherm van deze budget-Wolfgang is geen uitblinker. Het display heeft een resolutie van 480 × 800 pixels die alles prima weergeeft. Het toestel laat de kleuren echter erg flets uitkomen. Er hangt een lichte blauwe gloed over het scherm waardoor alle kleuren lichter worden weergegeven. Daarnaast is de kijkhoek een probleem. Wil je het beeldscherm goed kunnen zien moet je het toestel recht voor je houden. Draai je hem naar je buurman toe, dan zie je zelf niet meer wat er op het scherm staat. In direct zonlicht spiegelt het scherm ook nog eens enorm.

©PXimport

Het beeldscherm spiegelt flink en de kijkhoek is beperkt.

Prestaties

Het toestel draait op een zo goed als kale versie van Android 4.0 en beschikt over een 1Ghz dualcore-processor. Dit is genoeg om het toestel lekker soepel te laten lopen. Zeker in deze prijsklasse is dit echt een toptoestel als het gaat om de snelheid. Zelfs vergeleken met zijn grote broer, de AS45IPS (review), loopt hij nog goed mee.

Het gamen gaat prima. Het toestel heeft wat moeite met de zwaardere 3D-spellen (het opstarten duurt lang en af en toe loopt het wat stoterig) maar dat is niet raar voor een toestel in dit prijssegment. De wat minder grafische spelletjes draaien perfect.

Camera

Deze Wolfgang AT-AS40SE beschikt over zowel een camera aan de achterkant van het toestel als eentje aan de voorkant. De camera achterop heeft 5 megapixels en die aan de voorkant 0.3 megapixels. De laatstgenoemde maakt het zogenoemde videobellen mogelijk via bijvoorbeeld Skype. Van de camera aan de achterzijde hoef je niet veel te verwachten. Hij maakt de foto’s die hij moet maken, maar voor het scherpstellen neemt hij uitgebreid de tijd. Een snel moment vastleggen wordt met dit toestel dus al wat lastiger. Als je inzoomt, wordt het beeld ook snel korrelig en wazig.

©PXimport

De Wolfgang beschikt over een 5 megapixel-camera die aardige foto’s maakt.

Zoals al eerder aangegeven draait dit toestel op een zo goed als kale versie van Android 4.0 (Ice Cream Sandwich). Dat betekent dat ook de muziekspeler er vrij standaard uitziet. Deze muziekspeler werkt perfect en bevat geen overbodige poespas. Ditzelfde geldt voor de videospeler. Verder beschikt het toestel ook nog over een FM radio.

Bij de telefoon krijg je erg simpele in-ear oordopjes, waar je niet veel van moet verwachten. Toch ben je bijna wel genoodzaakt om deze te gebruiken. Het toestel werkt namelijk niet goed met oordopjes die een bedieningspaneel voor een Apple product bevatten. Ook blijft niet elk type headset goed in de telefoon zitten, waardoor de jack-aansluiting er soms uit vliegt en het contact verloren gaat.

Het toestel wordt geleverd met 4 GB aan geheugen, maar dit is eenvoudig uit te breiden tot 32 GB door middel van een microSD-kaart. Zo’n kaartje wordt overigens niet meegeleverd.

Batterij

In dit toestel zit een batterij van 1500 mAh welke het prima een dagje volhoudt. Bij heel intensief gebruik mag je hem wel direct aan de lader hangen zodra je ’s avonds thuis komt, maar bij normaal gebruik laad je hem pas op zodra je je bed in stapt. Elke dag aan de lader is dus wel nodig, maar dat is natuurlijk niets nieuws voor een smartphonegebruiker.

©PXimport

Een toptoestel qua prestaties, maar laat bij het beeldscherm en de aansluiting van de headset wat steken vallen.

Conclusie

Voor slechts 119 euro heb je qua prestaties een toptoestel in handden dat eenvoudig mee komt met smartphones uit een duurder segment. Van binnen is het echt een topper. Helaas merk je wel dat Wolfgang ergens op moest bezuinigen. Dit zie je vooral terug in het beeldscherm en in de aansluiting van je headset. Als je niet van plan bent je telefoon als mp3-speler te gebruiken en je genoegen kunt nemen met een beeldscherm dat nogal te wensen over laat, dan is de AT-AS40SE een hele goede keuze.

Wolfgang AT-AS40SE

Adviesprijs € 119,-

Besturingssysteem Android 4.0

Processor MT6577 1GHz dualcore

Simkaart 2 simkaarten (Dual Standby)

Geheugen 512 MB

Opslag 4 GB

Afmetingen 124 x 64 x 11 mm

Gewicht 140 gram

Accu 1500 mAh

Scherm 4 inch TFT (480 × 800)

Camera voorkant 0.3 megapixel

Camera achterkant 5 megapixel

Verbindingen Bluetooth 2.1, wifi 802.11b/g/n

Pluspunten

Prijs

Kale Android

Prestaties

Minpunten

Beeldkwaliteit

Ingang voor de koptelefoon

SCORE: 7 / 10

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.