Aldi bracht naast zijn grote broertje, de Wolfgang AT-AS45IPS, ook de AT-AS40SE in de schappen. Een smartphone, uitgerust met Android 4.0, voor slechts 119 euro. De vraag is wat je kan verwachten van zo’n budget-toestel. Wij hebben dat uiteraard getest en onze bevindingen lees je in deze review.

Zodra je de doos openmaakt, zie je een smartphone met een 4 inch-scherm en de bekende Android touch-toetsen liggen. Het toestel is eenvoudig zwart, maar de zijkant heeft een bronsachtige kleur. Dit zorgt ervoor dat hij er toch net wat beter uitziet, het doorbreekt het standaard uiterlijk van het toestel.

©PXimport

De achterkant van het toestel is erg besmettelijk, je ziet er alles op.

De achterkant lijkt op die van de oudere iPhone 3: een plastic plaat waar je werkelijk alles op ziet. Al heb je hem net schoongemaakt, je hoeft hem maar aan te raken of de achterkant zit alweer onder de vingerafdrukken. Doordat de achterkant glad is, ligt hij ook wat minder stevig in de hand. Hij is daarbij vrij dik en met zijn 140 gram ook zeker geen lichtgewicht. Door zijn iets afgeronde hoeken ligt het toestel wel lekker in de hand.

De bekende volumeknoppen vinden we aan de linkerkant van het toestel. Aan de bovenkant bevindt zich de aan-/uitknop en de ingang voor de koptelefoon. De knoppen voelen vrij robuust aan en zijn gemakkelijk te bedienen. Opvallend is dat de micro-usb-aansluiting aan de rechterkant van het toestel te vinden is. Dit is in de praktijk wel wat onhandig, zeker als je hem wilt gebruiken terwijl je het toestel oplaadt. Het kabeltje zit dan in de weg waardoor je de telefoon lastig met één hand kan bedienen. Aan de onderkant van het toestel zit de microfoon.

Dual-Sim functie

Het is toch wel een kenmerk van Wolfgang geworden, de mogelijkheid om twee simkaarten in je toestel te stoppen om deze zowel privé als zakelijk te gebruiken. Ideaal als je niet continu met twee toestellen wilt rondlopen. Ook met de AT-AS40SE heb je deze mogelijkheid. Je kan bij het bellen, bij het sms’en en bij het browsen kiezen welke simkaart je hiervoor wilt gebruiken. Zo houd je mooi die scheiding tussen je twee simkaarten, maar gebruik je slechts één telefoon. Het bellen verloopt verder goed. Het geluid is prima en je bent ook voor je gesprekspartner goed te verstaan.

Het scherm van deze budget-Wolfgang is geen uitblinker. Het display heeft een resolutie van 480 × 800 pixels die alles prima weergeeft. Het toestel laat de kleuren echter erg flets uitkomen. Er hangt een lichte blauwe gloed over het scherm waardoor alle kleuren lichter worden weergegeven. Daarnaast is de kijkhoek een probleem. Wil je het beeldscherm goed kunnen zien moet je het toestel recht voor je houden. Draai je hem naar je buurman toe, dan zie je zelf niet meer wat er op het scherm staat. In direct zonlicht spiegelt het scherm ook nog eens enorm.

©PXimport

Het beeldscherm spiegelt flink en de kijkhoek is beperkt.

Prestaties

Het toestel draait op een zo goed als kale versie van Android 4.0 en beschikt over een 1Ghz dualcore-processor. Dit is genoeg om het toestel lekker soepel te laten lopen. Zeker in deze prijsklasse is dit echt een toptoestel als het gaat om de snelheid. Zelfs vergeleken met zijn grote broer, de AS45IPS (review), loopt hij nog goed mee.

Het gamen gaat prima. Het toestel heeft wat moeite met de zwaardere 3D-spellen (het opstarten duurt lang en af en toe loopt het wat stoterig) maar dat is niet raar voor een toestel in dit prijssegment. De wat minder grafische spelletjes draaien perfect.

Camera

Deze Wolfgang AT-AS40SE beschikt over zowel een camera aan de achterkant van het toestel als eentje aan de voorkant. De camera achterop heeft 5 megapixels en die aan de voorkant 0.3 megapixels. De laatstgenoemde maakt het zogenoemde videobellen mogelijk via bijvoorbeeld Skype. Van de camera aan de achterzijde hoef je niet veel te verwachten. Hij maakt de foto’s die hij moet maken, maar voor het scherpstellen neemt hij uitgebreid de tijd. Een snel moment vastleggen wordt met dit toestel dus al wat lastiger. Als je inzoomt, wordt het beeld ook snel korrelig en wazig.

©PXimport

De Wolfgang beschikt over een 5 megapixel-camera die aardige foto’s maakt.

Zoals al eerder aangegeven draait dit toestel op een zo goed als kale versie van Android 4.0 (Ice Cream Sandwich). Dat betekent dat ook de muziekspeler er vrij standaard uitziet. Deze muziekspeler werkt perfect en bevat geen overbodige poespas. Ditzelfde geldt voor de videospeler. Verder beschikt het toestel ook nog over een FM radio.

Bij de telefoon krijg je erg simpele in-ear oordopjes, waar je niet veel van moet verwachten. Toch ben je bijna wel genoodzaakt om deze te gebruiken. Het toestel werkt namelijk niet goed met oordopjes die een bedieningspaneel voor een Apple product bevatten. Ook blijft niet elk type headset goed in de telefoon zitten, waardoor de jack-aansluiting er soms uit vliegt en het contact verloren gaat.

Het toestel wordt geleverd met 4 GB aan geheugen, maar dit is eenvoudig uit te breiden tot 32 GB door middel van een microSD-kaart. Zo’n kaartje wordt overigens niet meegeleverd.

Batterij

In dit toestel zit een batterij van 1500 mAh welke het prima een dagje volhoudt. Bij heel intensief gebruik mag je hem wel direct aan de lader hangen zodra je ’s avonds thuis komt, maar bij normaal gebruik laad je hem pas op zodra je je bed in stapt. Elke dag aan de lader is dus wel nodig, maar dat is natuurlijk niets nieuws voor een smartphonegebruiker.

©PXimport

Een toptoestel qua prestaties, maar laat bij het beeldscherm en de aansluiting van de headset wat steken vallen.

Conclusie

Voor slechts 119 euro heb je qua prestaties een toptoestel in handden dat eenvoudig mee komt met smartphones uit een duurder segment. Van binnen is het echt een topper. Helaas merk je wel dat Wolfgang ergens op moest bezuinigen. Dit zie je vooral terug in het beeldscherm en in de aansluiting van je headset. Als je niet van plan bent je telefoon als mp3-speler te gebruiken en je genoegen kunt nemen met een beeldscherm dat nogal te wensen over laat, dan is de AT-AS40SE een hele goede keuze.

Wolfgang AT-AS40SE

Adviesprijs € 119,-

Besturingssysteem Android 4.0

Processor MT6577 1GHz dualcore

Simkaart 2 simkaarten (Dual Standby)

Geheugen 512 MB

Opslag 4 GB

Afmetingen 124 x 64 x 11 mm

Gewicht 140 gram

Accu 1500 mAh

Scherm 4 inch TFT (480 × 800)

Camera voorkant 0.3 megapixel

Camera achterkant 5 megapixel

Verbindingen Bluetooth 2.1, wifi 802.11b/g/n

Pluspunten

Prijs

Kale Android

Prestaties

Minpunten

Beeldkwaliteit

Ingang voor de koptelefoon

SCORE: 7 / 10

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.