De Huawei MatePad Pro 12.2 is in veel opzichten een opvallende tablet. Het apparaat beschikt over een haast ongeëvenaard scherm en is zowel inzetbaar als werk- en entertainmenttablet. Het prijskaartje is met 999,99 euro echter vrij fors.

Inmiddels weten we het – Huawei heeft nog altijd last van de Amerikaanse handelsban, waardoor het bedrijf geen toegang krijgt tot populaire processors en breed beschikbare software. Dat staat het bedrijf echter niet in de weg toch met zeer mooie hardware op de proppen te komen. Daar is de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte met zijn indrukwekkende oledpaneel het beste voorbeeld van. Voor die bijna 1000 euro krijg je de tablet, het afneembare Glide-toetsenbord, de Huawei M-Pencil 3-stylus en tijdelijk de Freebuds Pro 3-oordoppen.

Een zeer compleet pakket dus, en daar moet de fabrikant het wel een beetje van hebben. Net zoals bij de Huawei MatePad 11.5S is het namelijk zo dat de tablet geen ondersteuning voor Android aanbiedt. In plaats daarvan draait er HarmonyOS op, dat erg op Android lijkt en met een omweg ook Android-apps kan installeren. De situatie is niet zaligmakend, en de 11.5S was wat ons betreft destijds niet overtuigend genoeg om die nadelen te accepteren. Hoe brengt de MatePad 12.2 PaperMatte het ervan af? Nou, in de basis al stukken beter, kunnen we vertellen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

De ster van de show

De grote ster van de show is dat PaperMatte-display. Daaronder zit een dubbellaags oledpaneel, dat in kwaliteit vergelijkbaar is met de duurdere iPad-oledschermen. Het scherm beschikt over een hoge resolutie van 2800 bij 1840 pixels, een hoge verversingssnelheid van 144 Hertz en maximaal 2000 nits. Dat laatste zegt iets over de helderheid: hoe hoger het getal, hoe minder last je hebt van zonlicht en andere directe lichtbronnen. De 3:2-verhouding is perfect om in te werken (en voor GBA-games), maar kan zwarte balken laten zien bij mediaconsumptie.

Het scherm is in de basis al heel goed in het afweren van reflecties, vanwege een papierachtige laag. Daardoor voelt het ook heel fijn om op de tablet te tekenen en te schrijven. Daarnaast ogen de kleuren mooi levendig en ontzettend kleurrijk, en is het contrast, dankzij oled, ook enorm. Vooral mensen die graag tekenen op hun tablet plukken hier de vruchten van. Ook goed om te weten: in het toetsenbord zit een opbergvakje voor de stylus, waardoor het pakket ook daadwerkelijk als een compleet geheel aanvoelt. Het zijn de kleine dingen die het hem doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Werken met de stylus en het toetsenbord

Je kunt de stylus overigens nog steeds magnetisch bevestigen aan de tablet, als je dat wilt. Het werken ermee gaat, net als werken met het toetsenbord, verder uitstekend. De digitale pen ligt lekker in de hand en reageert heel vlot. Het keyboard voelt volwaardig aan. Niet alleen als het om de knoppen en de travel (de aanslagdiepte) gaat, maar ook de algemene kwaliteit. Het bord is relatief dik en niet zo plasticachtige en dun als bij de MatePad 11.5S. Het touchpad is toereikend, maar verder niet bijzonder. Gelukkig kun je via de usb-c-poort gewoon een externe muis aansluiten.

De Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte wordt geleverd met 12 GB aan werkgeheugen en 512 GB aan opslagruimte, en dat is voor zowel werken als gamen meer dan genoeg. Over de processor heerst onduidelijkheid: Huawei meldt zelf dat het de Kirin T91-cpu (octacore) is, maar geeft er verder weinig informatie over vrij. Geen hardloper, want deze processor zit onder het niveau van de Snapdragon 8 Gen 2 en Google Tensor G4. In de praktijk merk je echter dat je gewoon je taken uitvoert en games speelt. Maar daardoor voelt het prijskaartje wel iets te hoog.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Voor de creatieveling

Als tablet voor algemeen is de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte wellicht een minder goede keuze, vanwege het gebrek aan Android en zijn uitgebreide catalogus aan apps. Aangezien Google – op moment van schrijven – door de rechter is opgedragen downloadwinkel Google Play open te stellen voor derden, kan daar in de toekomst nog verandering in komen. Tot die tijd moet je het doen met alternatieve appwinkels en omwegen. Als daar nou net de apps tussen zitten die je gebruikt, dan kan deze tablet echt een mooi alternatief zijn voor de duurdere iPads.

Want de iPad Pro-varianten en de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte delen een soortgelijk scherm, waardoor deze tablet vooral mensen die heel creatief zijn het overwegen waard is. Mits ze natuurlijk kunnen werken met het gereedschap van Huawei, of zelf de apps kunnen installeren die ze nodig hebben. Houd er tot slot rekening mee dat Huawei bij het gebruik van het apparaat constant data verzamelt – en wat ons betreft is dat meer data dan nodig. Maar uiteindelijk is dat niet iets waar je aan ontkomt wanneer je een (mobiel) besturingssysteem gebruikt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte kopen?

We nemen voor een groot deel onze conclusie over van de Huawei MatePad 11.5S. De hardware is goed voor dagelijks gebruik. Daarnaast verpakt Huawei het geheel in een solide en strakke behuizing, en dat is natuurlijk ook belangrijk. De grote ster van de show is het prachtige oledpaneel met een papierachtige structuur, waardoor het bijna voelt alsof je op papier tekent en schrijft. Gecombineerd met de fijne stylus en het prettige, volwaardige toetsenbord levert dat een aantrekkelijk pakket op. Maar we voegen daaraan toe: waarschijnlijk niet voor iedereen.

Want het gebrek aan Android speelt het apparaat parten. De tools van Huawei zijn met name geschikt voor creatieve mensen, maar verder merken we weinig integratiemogelijkheden met de apps die we op Android en Windows gebruiken. Helaas is er ook niets te zeggen over het updatebeleid, dus we weten niet hoe lang de tablet beveiligingsupdates en nieuwe opties ontvangt. Twee duidelijke nadelen voor een grote groep mensen; maar anderzijds kunnen we niet ontkennen dat Huawei Apple evenaart, als we puur kijken naar het oledpaneel.

De concurrentie in deze prijsklasse 👇🏼

Sinds afgelopen vrijdag is TikTok in de Verenigde Staten afgesplitst van het Chinese moederbedrijf ByteDance.

Vorig jaar werd al aangekondigd dat TikTok zou worden afgesplitst in de Verenigde Staten. Dit omdat het socialmediaplatform daar onder vuur ligt. China heeft namelijk toegang tot gebruikersdata van TikTok-gebruikers, en het land kan ook ook de algoritme van gebruikers beïnvloeden.

Met die kritiek in het achterhoofd stelde de Amerikaanse president Donald Trump TikTok vorig jaar voor de keuze: de app helemaal niet beschikbaar maken in de VS, of het verkopen aan een Amerikaans bedrijf. Dat laatste is nu dus gebeurd.

Het Amerikaanse TikTok

De Amerikaanse vestiging waar TikTok in de VS nu onder valt heet TikTok USDS Joint Venture LLC. Het bedrijf wordt door Amerikaanse investeerders beheerd, waaronder Oracle, MGX en Silver Lake, die samen iets minder dan de helft van alle aandelen in handen hebben. Adam Presser, die voorheen aan het stuur stond van Warner Bros., is de ceo, terwijl Will Farrell - die eerder al bij TikTok aan het roer stond - de cso is.

Overigens is hiermee TikTok-eigenaar ByteDance niet helemaal buitenspel gezet: het bedrijf behoudt nog altijd bijna twintig procent van de aandelen van de Amerikaanse divisie, en TikTok-ceo Shou Chew maakt onderdeel uit van de raad van bestuur.

Wat verandert er aan TikTok?

De nieuwe Amerikaanse tak van TikTok zal niet veel invloed hebben op hoe we in Nederland TikTok consumeren. In de VS zal het Amerikaanse bedrijf echter modereren en bepalen hoe de algoritme werkt op basis van Amerikaanse data.

Het is echter niet duidelijk in hoeverre Amerikaanse gebruikers dat gaan merken, en deels voelt de oprichting van TikTok USDS Joint Venture LLC dan ook louter als een manier om de angst rondom Chinese invloed te sussen.

Tegelijkertijd is er onder sommige Amerikaanse gebruikers angst ontstaan dat juist de Amerikaanse overheid meer invloed gaat uitoefenen op de algoritme en dus politieke agenda's gaat pushen. Een heel gekke gedachte is dat niet: Oracle, een van de investeerders die nu over het Amerikaanse TikTok gaan, heeft nauwe banden met Trump.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.