De Huawei MatePad Pro 12.2 is in veel opzichten een opvallende tablet. Het apparaat beschikt over een haast ongeëvenaard scherm en is zowel inzetbaar als werk- en entertainmenttablet. Het prijskaartje is met 999,99 euro echter vrij fors.

Inmiddels weten we het – Huawei heeft nog altijd last van de Amerikaanse handelsban, waardoor het bedrijf geen toegang krijgt tot populaire processors en breed beschikbare software. Dat staat het bedrijf echter niet in de weg toch met zeer mooie hardware op de proppen te komen. Daar is de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte met zijn indrukwekkende oledpaneel het beste voorbeeld van. Voor die bijna 1000 euro krijg je de tablet, het afneembare Glide-toetsenbord, de Huawei M-Pencil 3-stylus en tijdelijk de Freebuds Pro 3-oordoppen.

Een zeer compleet pakket dus, en daar moet de fabrikant het wel een beetje van hebben. Net zoals bij de Huawei MatePad 11.5S is het namelijk zo dat de tablet geen ondersteuning voor Android aanbiedt. In plaats daarvan draait er HarmonyOS op, dat erg op Android lijkt en met een omweg ook Android-apps kan installeren. De situatie is niet zaligmakend, en de 11.5S was wat ons betreft destijds niet overtuigend genoeg om die nadelen te accepteren. Hoe brengt de MatePad 12.2 PaperMatte het ervan af? Nou, in de basis al stukken beter, kunnen we vertellen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

De ster van de show

De grote ster van de show is dat PaperMatte-display. Daaronder zit een dubbellaags oledpaneel, dat in kwaliteit vergelijkbaar is met de duurdere iPad-oledschermen. Het scherm beschikt over een hoge resolutie van 2800 bij 1840 pixels, een hoge verversingssnelheid van 144 Hertz en maximaal 2000 nits. Dat laatste zegt iets over de helderheid: hoe hoger het getal, hoe minder last je hebt van zonlicht en andere directe lichtbronnen. De 3:2-verhouding is perfect om in te werken (en voor GBA-games), maar kan zwarte balken laten zien bij mediaconsumptie.

Het scherm is in de basis al heel goed in het afweren van reflecties, vanwege een papierachtige laag. Daardoor voelt het ook heel fijn om op de tablet te tekenen en te schrijven. Daarnaast ogen de kleuren mooi levendig en ontzettend kleurrijk, en is het contrast, dankzij oled, ook enorm. Vooral mensen die graag tekenen op hun tablet plukken hier de vruchten van. Ook goed om te weten: in het toetsenbord zit een opbergvakje voor de stylus, waardoor het pakket ook daadwerkelijk als een compleet geheel aanvoelt. Het zijn de kleine dingen die het hem doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Werken met de stylus en het toetsenbord

Je kunt de stylus overigens nog steeds magnetisch bevestigen aan de tablet, als je dat wilt. Het werken ermee gaat, net als werken met het toetsenbord, verder uitstekend. De digitale pen ligt lekker in de hand en reageert heel vlot. Het keyboard voelt volwaardig aan. Niet alleen als het om de knoppen en de travel (de aanslagdiepte) gaat, maar ook de algemene kwaliteit. Het bord is relatief dik en niet zo plasticachtige en dun als bij de MatePad 11.5S. Het touchpad is toereikend, maar verder niet bijzonder. Gelukkig kun je via de usb-c-poort gewoon een externe muis aansluiten.

De Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte wordt geleverd met 12 GB aan werkgeheugen en 512 GB aan opslagruimte, en dat is voor zowel werken als gamen meer dan genoeg. Over de processor heerst onduidelijkheid: Huawei meldt zelf dat het de Kirin T91-cpu (octacore) is, maar geeft er verder weinig informatie over vrij. Geen hardloper, want deze processor zit onder het niveau van de Snapdragon 8 Gen 2 en Google Tensor G4. In de praktijk merk je echter dat je gewoon je taken uitvoert en games speelt. Maar daardoor voelt het prijskaartje wel iets te hoog.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Voor de creatieveling

Als tablet voor algemeen is de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte wellicht een minder goede keuze, vanwege het gebrek aan Android en zijn uitgebreide catalogus aan apps. Aangezien Google – op moment van schrijven – door de rechter is opgedragen downloadwinkel Google Play open te stellen voor derden, kan daar in de toekomst nog verandering in komen. Tot die tijd moet je het doen met alternatieve appwinkels en omwegen. Als daar nou net de apps tussen zitten die je gebruikt, dan kan deze tablet echt een mooi alternatief zijn voor de duurdere iPads.

Want de iPad Pro-varianten en de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte delen een soortgelijk scherm, waardoor deze tablet vooral mensen die heel creatief zijn het overwegen waard is. Mits ze natuurlijk kunnen werken met het gereedschap van Huawei, of zelf de apps kunnen installeren die ze nodig hebben. Houd er tot slot rekening mee dat Huawei bij het gebruik van het apparaat constant data verzamelt – en wat ons betreft is dat meer data dan nodig. Maar uiteindelijk is dat niet iets waar je aan ontkomt wanneer je een (mobiel) besturingssysteem gebruikt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte kopen?

We nemen voor een groot deel onze conclusie over van de Huawei MatePad 11.5S. De hardware is goed voor dagelijks gebruik. Daarnaast verpakt Huawei het geheel in een solide en strakke behuizing, en dat is natuurlijk ook belangrijk. De grote ster van de show is het prachtige oledpaneel met een papierachtige structuur, waardoor het bijna voelt alsof je op papier tekent en schrijft. Gecombineerd met de fijne stylus en het prettige, volwaardige toetsenbord levert dat een aantrekkelijk pakket op. Maar we voegen daaraan toe: waarschijnlijk niet voor iedereen.

Want het gebrek aan Android speelt het apparaat parten. De tools van Huawei zijn met name geschikt voor creatieve mensen, maar verder merken we weinig integratiemogelijkheden met de apps die we op Android en Windows gebruiken. Helaas is er ook niets te zeggen over het updatebeleid, dus we weten niet hoe lang de tablet beveiligingsupdates en nieuwe opties ontvangt. Twee duidelijke nadelen voor een grote groep mensen; maar anderzijds kunnen we niet ontkennen dat Huawei Apple evenaart, als we puur kijken naar het oledpaneel.

De concurrentie in deze prijsklasse 👇🏼

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.