De Huawei MatePad Pro 12.2 is in veel opzichten een opvallende tablet. Het apparaat beschikt over een haast ongeëvenaard scherm en is zowel inzetbaar als werk- en entertainmenttablet. Het prijskaartje is met 999,99 euro echter vrij fors.

Inmiddels weten we het – Huawei heeft nog altijd last van de Amerikaanse handelsban, waardoor het bedrijf geen toegang krijgt tot populaire processors en breed beschikbare software. Dat staat het bedrijf echter niet in de weg toch met zeer mooie hardware op de proppen te komen. Daar is de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte met zijn indrukwekkende oledpaneel het beste voorbeeld van. Voor die bijna 1000 euro krijg je de tablet, het afneembare Glide-toetsenbord, de Huawei M-Pencil 3-stylus en tijdelijk de Freebuds Pro 3-oordoppen.

Een zeer compleet pakket dus, en daar moet de fabrikant het wel een beetje van hebben. Net zoals bij de Huawei MatePad 11.5S is het namelijk zo dat de tablet geen ondersteuning voor Android aanbiedt. In plaats daarvan draait er HarmonyOS op, dat erg op Android lijkt en met een omweg ook Android-apps kan installeren. De situatie is niet zaligmakend, en de 11.5S was wat ons betreft destijds niet overtuigend genoeg om die nadelen te accepteren. Hoe brengt de MatePad 12.2 PaperMatte het ervan af? Nou, in de basis al stukken beter, kunnen we vertellen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

De ster van de show

De grote ster van de show is dat PaperMatte-display. Daaronder zit een dubbellaags oledpaneel, dat in kwaliteit vergelijkbaar is met de duurdere iPad-oledschermen. Het scherm beschikt over een hoge resolutie van 2800 bij 1840 pixels, een hoge verversingssnelheid van 144 Hertz en maximaal 2000 nits. Dat laatste zegt iets over de helderheid: hoe hoger het getal, hoe minder last je hebt van zonlicht en andere directe lichtbronnen. De 3:2-verhouding is perfect om in te werken (en voor GBA-games), maar kan zwarte balken laten zien bij mediaconsumptie.

Het scherm is in de basis al heel goed in het afweren van reflecties, vanwege een papierachtige laag. Daardoor voelt het ook heel fijn om op de tablet te tekenen en te schrijven. Daarnaast ogen de kleuren mooi levendig en ontzettend kleurrijk, en is het contrast, dankzij oled, ook enorm. Vooral mensen die graag tekenen op hun tablet plukken hier de vruchten van. Ook goed om te weten: in het toetsenbord zit een opbergvakje voor de stylus, waardoor het pakket ook daadwerkelijk als een compleet geheel aanvoelt. Het zijn de kleine dingen die het hem doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Werken met de stylus en het toetsenbord

Je kunt de stylus overigens nog steeds magnetisch bevestigen aan de tablet, als je dat wilt. Het werken ermee gaat, net als werken met het toetsenbord, verder uitstekend. De digitale pen ligt lekker in de hand en reageert heel vlot. Het keyboard voelt volwaardig aan. Niet alleen als het om de knoppen en de travel (de aanslagdiepte) gaat, maar ook de algemene kwaliteit. Het bord is relatief dik en niet zo plasticachtige en dun als bij de MatePad 11.5S. Het touchpad is toereikend, maar verder niet bijzonder. Gelukkig kun je via de usb-c-poort gewoon een externe muis aansluiten.

De Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte wordt geleverd met 12 GB aan werkgeheugen en 512 GB aan opslagruimte, en dat is voor zowel werken als gamen meer dan genoeg. Over de processor heerst onduidelijkheid: Huawei meldt zelf dat het de Kirin T91-cpu (octacore) is, maar geeft er verder weinig informatie over vrij. Geen hardloper, want deze processor zit onder het niveau van de Snapdragon 8 Gen 2 en Google Tensor G4. In de praktijk merk je echter dat je gewoon je taken uitvoert en games speelt. Maar daardoor voelt het prijskaartje wel iets te hoog.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Voor de creatieveling

Als tablet voor algemeen is de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte wellicht een minder goede keuze, vanwege het gebrek aan Android en zijn uitgebreide catalogus aan apps. Aangezien Google – op moment van schrijven – door de rechter is opgedragen downloadwinkel Google Play open te stellen voor derden, kan daar in de toekomst nog verandering in komen. Tot die tijd moet je het doen met alternatieve appwinkels en omwegen. Als daar nou net de apps tussen zitten die je gebruikt, dan kan deze tablet echt een mooi alternatief zijn voor de duurdere iPads.

Want de iPad Pro-varianten en de Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte delen een soortgelijk scherm, waardoor deze tablet vooral mensen die heel creatief zijn het overwegen waard is. Mits ze natuurlijk kunnen werken met het gereedschap van Huawei, of zelf de apps kunnen installeren die ze nodig hebben. Houd er tot slot rekening mee dat Huawei bij het gebruik van het apparaat constant data verzamelt – en wat ons betreft is dat meer data dan nodig. Maar uiteindelijk is dat niet iets waar je aan ontkomt wanneer je een (mobiel) besturingssysteem gebruikt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Huawei MatePad Pro 12.2 PaperMatte kopen?

We nemen voor een groot deel onze conclusie over van de Huawei MatePad 11.5S. De hardware is goed voor dagelijks gebruik. Daarnaast verpakt Huawei het geheel in een solide en strakke behuizing, en dat is natuurlijk ook belangrijk. De grote ster van de show is het prachtige oledpaneel met een papierachtige structuur, waardoor het bijna voelt alsof je op papier tekent en schrijft. Gecombineerd met de fijne stylus en het prettige, volwaardige toetsenbord levert dat een aantrekkelijk pakket op. Maar we voegen daaraan toe: waarschijnlijk niet voor iedereen.

Want het gebrek aan Android speelt het apparaat parten. De tools van Huawei zijn met name geschikt voor creatieve mensen, maar verder merken we weinig integratiemogelijkheden met de apps die we op Android en Windows gebruiken. Helaas is er ook niets te zeggen over het updatebeleid, dus we weten niet hoe lang de tablet beveiligingsupdates en nieuwe opties ontvangt. Twee duidelijke nadelen voor een grote groep mensen; maar anderzijds kunnen we niet ontkennen dat Huawei Apple evenaart, als we puur kijken naar het oledpaneel.

De concurrentie in deze prijsklasse 👇🏼

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?