Als je de specificaties van de Honor 200 Pro ziet, zou je niet meteen denken dat dit een vlaggenschiptoestel is. Met een prijskaartje van 799 euro zit hij dan ook onder de (introductie)prijs van menig concurrent.

Nadat het Chinese merk Honor in 2020 door moederbedrijf Huawei verkocht werd, zodat het zelfstandig verder kon en geen last zou hebben van de handelsrestricties van de Amerikaanse regering, is het in Europa lang stil geweest rondom dit merk. Niet dat de fabrikant geen toestellen maakte, maar niet elk model kwam naar Europa of Nederland. We hebben nog wel de Honor Magic V2 (een vouwtelefoon) en Magic 6 Pro langs zien komen, maar heel veel aandacht was daar niet voor. Met de Honor 200 Pro zet het merk zichzelf weer in de spotlights.

Dat doet Honor met een opmerkelijke smartphone. Het ontwerp doet ons denken aan smartphones van pakweg twee tot vier jaar geleden, toen afgebogen schermranden nog volop furore maakten. Het display van de Honor 200 Pro is dus niet plat, terwijl veel fabrikanten daar inmiddels weer op zijn overgestapt. Toegegeven, het geeft de 200 Pro een uniek gezicht in het huidige landschap, maar is dat wel wenselijk? Niet alleen gaat dit soort schermen eerder kapot, ook zijn ze moeilijker te repareren en worden aanrakingen soms genegeerd.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Verder niets mis mee

Met het 6,8-inch oledscherm zelf is gelukkig helemaal niets mis. Het biedt diepe en rijke kleuren, de kijkhoek is breed en de resolutie is voldoende. De resolutie van 1224 bij 2700 pixels is niet superhoog, maar alles oogt desondanks scherp en fraai. Hogere resoluties kunnen natuurlijk, maar dat gaat ten koste van de accuduur. Nog fijner is de verversingssnelheid. Dankzij het ltpo-scherm kan het systeem dynamisch wisselen tussen 1 en 120 Hz, afhankelijk van de content. Zodoende krijgt de batterij meer ruimte en duurt het langer voordat die helemaal leeg is.

Verder is er een vingerafdrukscanner in het scherm verwerkt. Net als bij de Poco F6 Pro merken we op dat die gevoelsmatig te laag zit, waardoor je soms je duim in een oncomfortabele positie houdt. Smartphones zijn inmiddels ontzettend doorontwikkeld, waardoor dit soort minuscule punten meetellen (maar toegegeven: ook weer niet te zwaar). We maken er desondanks melding van, zodat dit niet als een verrassing komt. De stereospeakers klinken tot slot prima en kunnen redelijk hoog in volume zonder dat er enige vervorming optreedt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Prima processor, maar…

De Honor 200 Pro is tevens een van de eerste smartphones die beschikt over de Qualcomm Snapdragon 8s Gen 3-processor. Die is qua prestaties vergelijkbaar met wat de eerdergenoemde Poco F6 Pro biedt, evenals toestellen die de afgelopen vijftien maanden zijn voorzien van de Snapdragon 8 Gen 2-cpu. Het grote verschil tussen beide modellen is dat de nieuwe variant veel meer nadruk op AI-capaciteiten legt. Voor dagelijks gebruik is de processor ideaal en zul je op weinig momenten merken dat het aan optimalisaties ontbeert.

In vergelijking met de Exynos-processor in de Samsung Galaxy S24 en Tensor G3-chipset van de Google Pixel 8 presteert de Snapdragon 8s Gen 3 in de Honor 200 Pro stukken beter als het gaat om gaming. Ook in onze throttle-test komt naar voren dat de telefoon z’n mannetje staat. Niettemin zit de nieuwe processor net onder het niveau van de 8 Gen 2. Het aantal frames per seconde kan wat tegenvallen bij wat meer veeleisende games. Daarnaast kan het toestel best warm worden, maar de hitte van bijvoorbeeld de ASUS Zenfone 11 blijft uit.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Hoe zit het precies met de prijs?

Gezien de prijs willen we iets coulanter zijn met ons oordeel daarover. Maar ondertussen kun je bijvoorbeeld ook de eerdergenoemde Poco F6 Pro aanschaffen, die een premium smartphone-ervaring biedt voor de helft van de prijs. Dan valt de Honor ineens wat duurder uit dan we zouden willen. Waar komt dat prijsverschil dan precies vandaan? Daar zijn verschillende verklaringen voor. Zo rust Honor dit toestel meteen uit met meer opslagruimte en een grote accu (van 5200 mAh). In beide toestellen komen we daarnaast 12 GB aan werkgeheugen tegen.

Opladen gaat met een snelheid van 100 watt, waardoor je binnen drie kwartier bent voorzien van een volledig opgeladen smartphone. Ook is draadloos laden met 66 watt beschikbaar, en dat is een van de belangrijkste verschillen. Het kan dan ongeveer een uurtje duren voordat die gevuld is. Dan zijn betere scores dan bij Samsung of Google. Echter, verwacht niet eenzelfde soort gebruiksduur. Gemiddeld genomen houd je het een dag uit met de Honor 200 Pro (uiteraard afhankelijk van gebruik), terwijl concurrenten het tot anderhalve dag volhouden.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

De ovale cameramodule

Het prijsverschil met andere vlaggenschipvechters is beter te verklaren aan de hand van de cameramodule. Dit is duidelijk waar veel tijd en aandacht naar is uitgegaan. Achterop zitten een hoofdlens en een telelens van elk 50 megapixel (allebei met optische beeldstabilisatie). Ook zijn er een ultragroothoeklens van 12 en zelfs een selfiecamera van 50 megapixel aanwezig. De telelens stelt je in staat tot 2,5x optisch te zoomen. Dankzij de relatief grote sensor maakt de hoofdcamera zowel overdag als 's avonds mooie beelden.

Daarmee heeft de Honor 200 Pro een van de krachtigste camerasystemen voor midrange smartphones van dit moment in handen. De hoofdcamera kan goed overweg met lichtbronnen en legt zowel een heldere lucht als details in de schaduw goed vast. We vinden wel dat de kleuren soms wat kunstmatig worden ingevuld, maar je socials krijgen er ongetwijfeld een boost van. Verder is het zo dat de lens weinig tot geen ruis introduceert, ook niet 's avonds, en dat vooral portretfotografie overtuigt met een goed onderscheid tussen de persoon en de achtergrond.

Ingezoomde foto’s laten eveneens weinig te wensen over, mits je niet té ver inzoomt. Tot 2,5x gebeurt dat dus optisch, terwijl 5x alweer leunt op digitale zoom. Pas vanaf 10x zien we de eerste scheurtjes ontstaan, en dat is eigenlijk gewoon heel netjes. De ultragroothoeklens beschikt over autofocus en kan ook van dichtbij nette beelden schieten (ondanks de lagere resolutie). Tot slot heeft de selfiecamera een grote kijkhoek, waardoor die uitermate geschikt is voor groepsselfies. Door het gebrek aan autofocus kan het zijn dat je foto’s soms opnieuw moet maken.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Matig updatebeleid, leuke functies

Het systeem leunt op Android 14 met daaroverheen MagicOS 8.0. Het updatebeleid is met drie Android-upgrades en vier jaar aan beveiligingsupdates wat mager – daarvoor zit de Honor 800 Pro te hoog in het middensegment. Daarnaast komen we aardig wat bloatware tegen op de smartphone. Gelukkig is het gros van de ongewenste apps gewoon te verwijderen, maar dan nog. Hoe minder, hoe beter en hoe eerder je gewoon met je smartphone aan de gang kunt. Daar staat tegenover dat je best wat leuke functies tegenkomt op de Honor 200 Pro.

Zo is er de Magische capsule. Dat is een kloon van het Dynamische eiland op een iPhone, maar dat maakt hem niet minder welkom. In die capsule tref je muziekbediening, een timer of de opname-app aan. Dat scheelt weer een keer dat snelle menu naar beneden trekken. Daarover gesproken: dat menu doet sterk denken aan wat andere Chinese smartphonemakers ook bieden, zoals Oppo en Poco. Dat is een van Apple overgenomen stijl die we niet altijd kunnen waarderen – maar gelukkig kun je hier snel heen en weer swipen tussen menu en notificaties.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Honor 200 Pro kopen?

Onderaan de streep laat de Honor 200 Pro – ondanks de positieve elementen – zich toch wat moeilijk aanbevelen. Laten we positief beginnen. De camera’s presteren ontzettend goed (maar dat moet ook wel op dit prijspunt), het beeldscherm oogt levendig en soepel, en de accu is zo opgeladen. De processor is ideaal voor dagelijks gebruik en ook het design is wat ons betreft een dik pluspunt. O, en dat hadden we nog niet genoemd, maar de witte versie die wij hebben beschikt over een soort golvend effect op de ac wat het totaalplaatje echt uniek en eigen maakt.

Maar daar tegenover staan wel wat teleurstellende keuzes. Zo valt het updatebeleid tegen, zal niet iedereen het MagicOS kunnen waarderen en stelt de batterijduur ook wat teleur. En hoewel de selfiecamera beschikt over veel megapixels, voelt het gebrek aan autofocus echt aan als een groot gemis. 799 euro is misschien niet duur voor een vlaggenschip-ervaring, maar op dit prijspunt mag je net even wat meer verwachten. Honor heeft in elk geval duidelijke keuzes gemaakt en dat levert een goede smartphone op – maar helaas geen fantastische.

Google heeft de Pixel 10a volledig uit de doeken gedaan, een nieuwe smartphone voor de prijs van 549 euro.

De nieuwe smartphone werd eerder deze maand al getoond, maar nu zijn alle details bekendgemaakt. De Pixel 10a is nagenoeg gelijk aan de Pixel 9a, al wordt hij sneller draadloos opgeladen en is hij ook iets kleiner. Dat laatste komt door de dunnere schermbezels, want het formaat van het scherm blijft wel 6,3".

Het scherm zal ook iets feller worden, met een maximale helderheid van 3000cd/m², ten opzichte van de Pixel 9a die een maximale helderheid van 2700cd/m² aan. De Pixel 10a wordt daarnaast beschermd door Gorilla Glass 7i.

Zoals gezegd kan de Pixel 10a sneller draadloos opladen met een maximaal vermogen van 10W (in plaats van 7,5W). De accucapaciteit blijft met 5100mAh gelijk. Verder draait de Pixel 10a op Android 16.

De Pixel 10a oogt verder nagenoeg hetzelfde als de Pixel 9a. Het frame is daarbij gemaakt van 100 procent gerecycled aluminium, 81 procent gerecycled plastic en gerecycled koper, goud, kobalt en wolfraam.

De Pixel 10a is vanaf 5 maart beschikbaar, al kan hij nu al gereserveerd worden. Zoals gezegd luidt de adviesprijs 549 euro - althans, voor de variant met 128 GB aan opslagruimte. Er is ook een model met 256 GB die 649 euro kost. Meer informatie is op de website van Google te vinden.

Windows biedt uitgebreide mogelijkheden voor accountbeheer, zodat elke gebruiker zijn eigen omgeving heeft en de juiste toegangsrechten krijgt. In dit artikel bespreken we de belangrijkste scenario’s voor thuisgebruik, zoals verschillende accounttypes en aangepaste gebruikersrechten.

In Windows is het onmogelijk om zonder account te werken. Het besturingssysteem heeft namelijk altijd een gebruikerscontext nodig om onderdelen als bureaublad, processen en rechten te laden. Zelfs bij automatische aanmelding of een wachtwoordloos account is er op de achtergrond minstens één account actief. Er bestaan wel verschillende accounttypes, en voor goed accountbeheer is het belangrijk de praktische verschillen te kennen, want elk type heeft eigen mogelijkheden, voordelen en beperkingen. We bekijken daarom grondiger Microsoft- en lokale accounts en het verschil tussen administrator- en standaardaccounts. Daarnaast gaan we in op gast- en familieaccounts. We tonen hoe je op je pc de juiste machtigingen instelt zodat data enkel toegankelijk zijn voor de gewenste gebruikers. We gaan hier uit van Windows 11, maar de meeste technieken werken ook in Windows 10.

Microsoft-account

Microsoft maakt het tijdens de installatie van Windows steeds moeilijker om een lokaal account in plaats van een Microsoft-account te kiezen. Dat is niet verrassend, want zodra je je aanmeldt met een Microsoft-account, koppel je je Windows-profiel aan de Microsoft-cloud. Daarmee kun je instellingen, thema’s, wachtwoorden, bureaubladachtergronden en data synchroniseren tussen apparaten. Je logt ook automatisch in bij diensten als de Microsoft Store, OneDrive, Microsoft 365, Mail en Agenda, Edge en andere. Daarnaast kun je met zo’n account BitLocker-versleuteling activeren voor je systeemschijf en gebruikmaken van ouderlijk toezicht (Microsoft Family Safety). Ben je je wachtwoord vergeten, dan herstel je dit eenvoudig via www.kwikr.nl/passreset. Je ontvangt dan een beveiligingscode waarmee je opnieuw toegang krijgt tot je account.

Liever lokaal?

Microsoft moedigt het niet aan om tijdens de installatie een lokaal account aan te maken, en het valt af te wachten of ze deze omwegen in de toekomst zullen blokkeren. Het kan nu nog op de volgende manieren. Start de installatie zonder internetverbinding. Krijg je hierover een melding, druk dan op Shift+F10 en typ het commando oobe\bypassnro. Na de automatische herstart verschijnt de optie Doorgaan met beperkte installatie. Vul vervolgens een lokale gebruikersnaam en wachtwoord in, samen met de antwoorden op drie beveiligingsvragen, zodat de installatie met een lokaal account verloopt. Je kunt na Shift+F10 ook het commando start ms-cxh:localonly uitvoeren om een venster te openen waarmee je een lokale gebruiker aanmaakt. Een andere optie is de gratis tool Rufus (https://rufus.ie/nl), waarmee je een installatie-usb maakt die de verplichte Microsoft-account overslaat. Verwijs naar een Windows-schijfkopiebestand (iso), stel de gewenste opties in, plaats een lege usb-stick en klik op Starten. In het pop-upvenster vink je Verwijder de vereiste voor een online Microsoft-account aan evenals Lokale account met gebruikersnaam aanmaken en vul je de gewenste gebruikersnaam in.

Er zijn nog wel een paar achterdeurtjes om Windows met een lokaal account te installeren, zoals met Rufus.

Lokaal account

Een lokaal account bestaat enkel op je pc, met een combinatie van gebruikersnaam en wachtwoord die alleen daar geldig zijn. Het is niet gekoppeld aan de Microsoft-cloud, zodat geen internet nodig is om je aan te melden. Instellingen en data blijven beperkt tot dat ene toestel en worden niet gesynchroniseerd met andere apparaten. Dit houdt wel in dat bepaalde diensten, zoals het downloaden van apps uit de Microsoft Store of het gebruik van OneDrive, niet beschikbaar zijn. Daar staat tegenover dat een lokaal account je meer privacy en onafhankelijkheid geeft. Het is handig als je bijvoorbeeld geen Microsoft-diensten wilt gebruiken of de pc bewust wilt loskoppelen van online accounts. Bovendien verkleint het risico dat malware je Microsoft-accountgegevens buitmaakt.

Lokaal: instellingen

Standaard vraagt Microsoft je tijdens de installatie van Windows om een Microsoft-account te gebruiken. In het kader ‘Liever lokaal?’ vind je tips om dit te omzeilen, maar ook na de installatie kun je nog een lokaal account aanmaken en daarmee inloggen. Open Instellingen, kies Accounts en klik op Andere gebruikers en vervolgens op Account toevoegen. Selecteer Ik beschik niet over de aanmeldgegevens van deze persoon en daarna Gebruiker zonder Microsoft-account toevoegen. Vul de gewenste gebruikersnaam en het wachtwoord (twee keer) in, kies drie beveiligingsvragen met bijbehorende antwoorden of eventueel een wachtwoordhint, en bevestig met Volgende om het lokale account toe te voegen.

Om zo’n gebruikersaccount te wissen, selecteer je dit bij Andere gebruikers en kies je Verwijderen / Account en gegevens verwijderen.

Lokaal: opdrachtprompt

Je kunt accounts ook aanmaken en beheren via de opdrachtprompt, met extra mogelijkheden die niet in Instellingen beschikbaar zijn. Klik met rechts op Opdrachtprompt in het startmenu en kies Als administrator uitvoeren. Om een lokaal account aan te maken gebruik je het commando net user <accountnaam> /add of net user <accountnaam> <wachtwoord> /add om meteen een wachtwoord toe te voegen, bijvoorbeeld net user Toon 654Win!321 /add. Met net user <accountnaam> vraag je de eigenschappen van het account op.

Je kunt ook bepalen dat een standaardgebruiker zijn verplichte wachtwoord niet mag wijzigen en enkel op specifieke tijden kan inloggen, bijvoorbeeld met

net user <accountnaam> /passwordreq:yes /passwordchg:no /times:ma-vr,16:00-21:00;za-zo,9:00-19:00

Vergeet in deze commando’s de schuine strepen (/) niet! De dagafkortingen gaan hier dus wel uit van een Nederlandstalige Windows-omgeving. Om de tijdslimieten te verwijderen gebruik je de parameter /times:all. Een gebruiker verwijderen kan eenvoudig met net user <accountnaam> /delete. De persoonlijke bestanden in de gebruikersmap blijven dan wel staan en kun je eventueel handmatig verwijderen.

Administrator-account

We haalden al aan dat er een verschil is tussen een administratoraccount en een standaardaccount, en het is belangrijk dat je dit onderscheid goed kent. Een account met administratorrechten (ook wel adminrechten genoemd) heeft namelijk volledige controle over de pc. Zo’n gebruiker mag software installeren of verwijderen, systeeminstellingen wijzigen, nieuwe gebruikers toevoegen en beveiligingsopties aanpassen. Een administrator kan dus ingrijpende veranderingen aanbrengen die het hele systeem beïnvloeden. Hij heeft in principe ook toegang tot alle lokaal opgeslagen data, zelfs zonder expliciete rechten (zie ook vanaf paragraaf 10). In Windows krijgt het eerste account dat tijdens de installatie wordt aangemaakt automatisch administratorrechten. Dit is logisch, want er moet minstens één gebruiker zijn die het systeem kan beheren, maar dit houdt zeker niet in dat je altijd met administratorrechten moet werken (zie verderop).

Om snel het accounttype te zien van een aangemelde gebruiker ga je naar Instellingen van Windows, kies je Accounts en klik je op Uw info. Gaat het om een administratoraccount dan zie je bovenin, bij je hier aanpasbare profielfoto, de vermelding ‘Administrator’. Voor andere accounts zie je deze melding bij Accounts / Andere gebruikers.

Standaardaccount 

Een standaardgebruikersaccount heeft beperktere rechten. Zo’n gebruiker kan programma’s draaien en eigen instellingen wijzigen, maar niet zomaar software installeren of kritische systeemwijzigingen uitvoeren. Zodra een standaardgebruiker iets doet dat hogere rechten vereist, zoals een applicatie installeren, verschijnt een venster van het gebruikersaccountbeheer (User Account Control, kortweg UAC) waarin een administrator zijn naam en wachtwoord moet invoeren. Meld je je zelf als administrator aan, dan volstaat doorgaans enkel een bevestiging. Dit mechanisme voorkomt dat een standaardaccount per ongeluk of via malware schadelijke ingrepen uitvoert. Daarom is het veiliger voor dagelijkse taken een standaardaccount te gebruiken en het administratoraccount alleen wanneer dit echt nodig is.

Als administrator kun je instellen hoe vaak dit UAC-venster verschijnt. Typ gebruikersaccountbeheer in de Windows-zoekbalk en start Instellingen voor gebruikersaccountbeheer wijzigen. Standaard staat de schuifknop ingesteld op Alleen een melding geven wanneer apps proberen wijzigingen aan te brengen, wat meestal prima voldoet.

Accounttype wijzigen

Tijdens de installatie van Windows wordt normaal één account aangemaakt dat automatisch administratorrechten krijgt. Wanneer je met dit account bent aangemeld, kun je het niet zomaar omzetten naar een standaardaccount, tenzij er intussen een ander administratoraccount bestaat.

Je kunt wel een nieuw account aanmaken, ofwel een Microsoft-account of een lokaal account. Zo’n nieuw account is standaard een gewoon gebruikersaccount, maar je kunt het type van andere accounts altijd wijzigen zolang je bent aangemeld als administrator. Open Instellingen, kies Accounts / Andere gebruikers, selecteer het gewenste account en klik op Accounttype wijzigen. Kies vervolgens Administrator of Standaardgebruiker en bevestig met OK.

Dit kan ook via de opdrachtprompt. Gebruikers die je daar hebt toegevoegd zijn standaard gewone gebruikers. Wil je er een administrator van maken, gebruik dan:

net localgroup administrators <accountnaam> /add

om meer rechten te geven. Om er alsnog weer een standaardgebruiker van te maken vervang je hier /add door /delete. Er is altijd minstens één administratoraccount vereist, maar houd het aantal accounts met zulke rechten zo beperkt mogelijk. Heeft een standaardgebruiker tijdelijk beheerdersrechten nodig, dan regel je dit makkelijk zelf even vanuit een UAC-venster.

Ingebouwde accounts

Windows zelf beschikt over een aantal ingebouwde accounts. Je krijgt deze te zien wanneer je bijvoorbeeld het commando net user op de Opdrachtprompt uitvoert, met net user <accountnaam> krijg je meer details over een specifiek account.

Je merkt hier onder meer de ingebouwde accounts Administrator en Gast op, die standaard beide niet geactiveerd zijn. Je kunt ze zelf actief maken met het commando:

net user <accountnaam> /active:yes (met /active:no

maak je een account weer non-actief), maar daar is doorgaans geen reden voor. Het wordt zelfs een stuk onveiliger als je het beheerdersaccount Administrator zomaar activeert, zeker omdat dit zonder sterk wachtwoord een extra risico vormt. Ook het ingebouwde gast-account activeren is weinig zinvol. Je maakt dan beter zelf een lokaal standaardaccount aan voor tijdelijke gebruikers.

Wil je absoluut het ingebouwde Administrator-account activeren, beveilig het dan met een wachtwoord.

Gastaccount

Het kan gebeuren dat een bezoeker je computer even wil gebruiken. Aanmelden met je eigen account is dan geen goed idee. Je maakt dan beter een apart lokaal standaardaccount aan, zoals hierboven beschreven. Zo’n account heeft standaard geen beheerdersrechten en de bezoeker kan enkel werken in zijn eigen profielmap (C:\Users\<accountnaam>) en eventueel in mappen die expliciet met hem zijn gedeeld via gedeelde mappen of aangepaste machtigingen.

Je kunt ditzelfde gastaccount door meerdere bezoekers laten gebruiken, maar houd er rekening mee dat hun gegevens telkens in dezelfde profielmap terechtkomen, wat privacygewijs niet ideaal is. Je kunt deze bestanden als administrator handmatig verwijderen of eenmalig het PowerShell-script bezoekersprofiel.ps1 uitvoeren. Dit script regelt alles en kun je downloaden via www.kwikr.nl/bprof. Start PowerShell als administrator en voer het volgende commando uit:

powershell -ExecutionPolicy Bypass -File <"volledig_pad_naar_script">

Hiermee maak of activeer je het lokale standaardaccount ‘Bezoeker’ en voeg je in Taakplanner een taak toe die bij elke opstart eventueel de profielmap van dit account verwijdert. Op regel 7 van dit script (bij $Password =) kun je het standaardwachtwoord ‘Bezoeker’ vooraf naar wens aanpassen.

Familie-account

Wil je een pc in een gezin delen en tegelijk meer controle houden over kinderen of minder ervaren gezinsleden, dan kun je accounts in een familiegroep gebruiken. Log hiervoor in met een Microsoft-account (niet met een lokaal account): dit wordt de beheerder van de groep. Open Instellingen in Windows en kies Accounts / Familie. Klik bij Uw familie op Iemand toevoegen en voer het e-mailadres van het Microsoft-account van je kind in. Heeft het kind nog geen account, kies dan Een account voor een onderliggend item maken en vul e-mailadres, wachtwoord, naam en geboortedatum in. Na een wat omslachtige verificatie wordt het account aan ‘Uw familie’ toegevoegd en kan het kind hiermee inloggen in Windows. Ouderlijk toezicht regel je online op www.kwikr.nl/famaccounts, waar je je met je eigen account aanmeldt. Klik hier op het gewenste kind-account, waarna je onder meer kunt instellen welke websites, apps en games toegankelijk zijn, de schermtijd kunt bepalen en (via Besteding) kunt vastleggen of aankopen in de Microsoft Store mogen gebeuren. Schakel Activiteitenoverzicht in om na te kunnen kijken welke apps of games je kind eerder heeft gebruikt.

Machtigingenbeheer

We schreven al dat een standaardaccount bij het aanmaken enkel binnen zijn eigen profielmap (C:\Users\<accountnaam>) kan werken. Dat komt doordat Windows standaard alleen schrijfrechten toekent op die map (via de zogeheten ACL; Access Control List). Een standaardgebruiker heeft dus geen toegang tot gegevens in andere mappen, zoals profielmappen van andere gebruikers. Er is een uitzondering, want als iemand de pc opstart via een bootstick met een alternatief besturingssysteem als Linux, gelden de NTFS-machtigingen van Windows niet.

Log je in met een administratoraccount, dan kun je wel toegang forceren tot profielmappen van andere gebruikers. Klik even met rechts op zo’n map, kies Eigenschappen en open het tabblad Beveiliging: normaliter verschijnt nu een melding dat je onvoldoende machtigingen hebt. In dit geval hoef je maar te dubbelklikken op die map en met Doorgaan te bevestigen om toch toegang te krijgen. Open je vervolgens nogmaals het tabblad Beveiliging, dan zie je dat, behalve het account van de betreffende gebruiker, ook je eigen account is toegevoegd en dat alle machtigingen in de kolom Toestaan zijn aangevinkt.

Op dezelfde manier maak je een willekeurige andere map toegankelijk voor een ander gebruikersaccount. Klik met rechts op de map, kies Eigenschappen en open Beveiliging. Klik op Bewerken en vervolgens op Toevoegen, typ de gewenste accountnaam, check met Namen controleren en bevestig met OK. Standaard krijgt dit account lees- en uitvoerrechten, maar je kunt in de kolom Toestaan ook Wijzigen en Schrijven aanvinken. Laat de kolom Weigeren ongewijzigd en bevestig met OK.

Quick User Manager

Windows beschikt wel over eigen functies om accounts te beheren, maar de gratis portable tool Quick User Manager (www.kwikr.nl/qum) maakt dit overzichtelijker en biedt extra functies.

Na de start zie je links een overzicht van alle gedetecteerde accounts, inclusief ingebouwde, lokale en Microsoft-accounts, en zowel standaard- als administratoraccounts. Selecteer een account om rechts de beschikbare opties te zien. De meeste instellingen pas je aan met een vinkje, bijvoorbeeld om een account te activeren of deactiveren, een wachtwoord te vereisen of een profielfoto te wijzigen. Bevestig wijzigingen met Save Changes en Yes. Sommige opties vragen iets meer interactie, zoals het aanpassen van een wachtwoord of het verplaatsen van een profielmap. De functie Auto-logon this user laat Windows automatisch opstarten met het gekozen account, en Launch Account Profile Fixer tracht hardnekkige aanmeldproblemen met een specifiek account te verhelpen.

Een handige en overzichtelijke tool voor meer doorgedreven accountbeheer.