Als je het woord 'Ultra' achter de naam van een smartphone plakt, moet je als bedrijf wel iets bieden dat een smartphone ook echt ultra maakt. De ASUS Zenfone 12 Ultra biedt niets binnen die categorie – maar dat hoeft niet per se een probleem te zijn.

Een pleidooi voor high-end smartphones die het simpel houden. Zo hadden we de recensie van de ASUS Zenfone 12 Ultra graag ingestoken. Maar dit toestel bewijst dat je ook daarin te ver kunt gaan. Zo op het eerste gezicht heeft de 12 Ultra geen ultra-eigenschappen, zoals een stylus of een spetterend camerasysteem. En ten opzichte van de Zenfone 11 Ultra is er op de processor na bovendien nagenoeg niets veranderd, maar toch moet je de hoofdprijs voor dit toestel betalen.

De ASUS Zenfone 12 Ultra heeft een adviesprijs van 1099 euro. Toegegeven, daar krijg je een hoop voor terug, ook in vergelijking met de concurrentie. Denk dan aan de nieuwste Qualcomm Snapdragon 8 Elite-processor (zelfde als in de OnePlus 13, Galaxy S25 Plus en Ultra en ROG Phone 9 Pro), 16 GB werkgeheugen en 512 GB opslagruimte. Dat is precies dezelfde configuratie als bij de OnePlus 13, en veel meer dan je bij de S25 Plus krijgt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Snel en capabel

De Zenfone 12 Ultra is uitgerust met een Snapdragon 8 Elite-processor, en die zit je verder weinig in de weg. Ten opzichte van voorganger Snapdragon 8 Gen 3 scoort het systeem op verschillende punten (zoals rekenkracht, efficiëntie en gamingkwaliteiten) 20 tot 30 procent beter. Daar staat tegenover dat de accu het iets minder lang volhoudt, maar daar merk je eigenlijk weinig van. Dat komt alleen naar voren in tests; in de praktijk gaat het wellicht om een uur minder gebruik.

Opvallend is dat de chipset zelf ook weinig tegengehouden wordt. Bij de Zenfone 11 Ultra kwam naar voren dat die last had van throttling oftewel processorbeperking, bijvoorbeeld om de accuduur te verlengen. Maar uit onze test blijkt dat de ASUS Zenfone 12 Ultra een gemiddeld prestatiepercentage van 87 laat zien. Daarmee doet het toestel niet onder voor de concurrentie met dezelfde motor, maar hij kan zich er dus ook niet mee onderscheiden.

©Wesley Akkerman

Beetje anoniem

Dat laatste is eigenlijk het grootste probleem van de Zenfone 12 Ultra: het toestel is gewoon wat anoniem. Als je alle onderdelen los zou behandelen, komt er waarschijnlijk een andere beoordeling uit. Het scherm heeft een fijne, hoge resolutie, de kleuren ogen warm, vol en helder en de hoge verversingssnelheid van 144 Hertz zal niemand teleurstellen. De accu opladen gaat met een 65watt-lader – daarmee is hij sneller dan de Pixels of Galaxy's.

Verder zijn we nog altijd te spreken over de software. Als je het toestel installeert, kun je kiezen uit een kale of aangepaste Android-omgeving. Het aantal vooraf geïnstalleerde apps is daarnaast tot een minimum beperkt, en door enkele AI-opties kun je de Android-ervaring verder personaliseren. Zo kun je zelf unieke achtergronden laten genereren. Het verbeterde camerasysteem van z'n voorganger is bovendien ook weer van de partij. Allemaal mooie dingen dus.

©Wesley Akkerman

Dertig procent goedkoper

Zoomen we uit, dan zien we dat de ASUS Zenfone 12 Ultra in feite een ASUS Zenfone 11 Ultra is, maar dan met een nieuwe processor (en mogelijk wat kleine camera-aanpassingen). Leg je beide specslijsten naast elkaar, dan heb je eigenlijk maar één reden om voor de 12 Ultra te gaan, en dat is die nieuwe processor. En dat terwijl de Zenfone 11 Ultra ongeveer 30 procent goedkoper is dan z'n opvolger.

Niet alleen heeft de Zenfone 12 Ultra last van enkele nadelen die we bij andere high-end smartphones tegenkomen, ook neemt die de negatieve eigenschappen van z'n voorganger mee. Denk dan aan het karige updatebeleid van maximaal twee Android-upgrades en het camerasysteem dat de rivaliteit vermijdt. De beelden van de hoofdcamera ogen natuurlijk, maar bij andere lenzen al snel plat, flets en levenloos.

Previous slideNext slide

ASUS Zenfone 12 Ultra kopen?

Voor wie is de ASUS Zenfone 12 Ultra? Niet voor de consument, omdat je op vrijwel elk gebied wel een betere smartphone kunt vinden. Niet voor ASUS, want we kunnen ons niet voorstellen dat je het toestel van vorig jaar pakt, daar een nieuwe chipset in stopt, er een ander cijfertje op plakt en dan tevreden bent. De Zenfone 12 Ultra is een goed voorbeeld van een smartphone uit een serie die best een jaartje overgeslagen had kunnen worden (net als de Galaxy S25-lijn trouwens).

Zonde, want ASUS maakt prima producten waar we normaal gesproken best blij van worden. De Zenfone 12 Ultra doet echter nauwelijks iets anders dan z'n voorganger en doet dat ook niet beter. Qua software zijn er sowieso geen opties die het toestel de moeite waard maken. We kunnen telefoons waarderen die het simpel houden en weinig tot geen overbodige (AI-)opties aanbieden, maar dit model trekt dat idee tot in het extreme.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.