Er wordt de laatste tijd veel gesproken over problemen met Touch ID, de vingerafdrukscanner in de iPhone 5s. In dit artikel leggen we uit hoe je de sensor het beste configureert, en wat je moet doen als Touch ID niet naar behoren werkt.

Touch ID is zeker niet perfect: Ik gebruik het zelf al vanaf het moment dat ik mijn iPhone 5s op de lanceringsdatum heb gekocht, en ik heb me flink geërgerd - vooral omdat ik mijn simpele viercijferige passcode vervangen had door een ingewikkeld alfanumeriek wachtwoord.

Maar ondanks de incidentele problemen is Touch ID een van mijn favoriete functies op de iPhone geworden. Om ervoor te zorgen dat dit ook voor jou het geval blijft, zijn hier een aantal tips en trucs die ik ontdekt heb die ervoor zorgen dat Touch ID prima blijft werken, plus wat advies over de momenten waarop je de functie beter niet kunt gebruiken.

Begin met een goede scan

De eerste paar dagen nadat ik voor het eerst mijn vingerafdrukken met Touch ID had gescand, vroeg ik me af of mijn vingers wel geschikt waren voor biometrisch scannen: ik moest regelmatig mijn duim twee of drie keer opnieuw scannen om mijn telefoon te kunnen ontgrendelen.

Meestal lukte het na een keer of drie, dus ik ging ervan uit dat het aan mijn onervarenheid met de nieuwe technologie lag. Maar na een aantal weken moest ik de helft van de tijd mijn wachtwoord handmatig invoeren - en ik werd het zat.

Je greep aanpassen: Toen ik mijn vingerafdrukken opnieuw ging scannen realiseerde ik me ineens iets. Ik had eerder mijn duim rechtop gescand, met mijn nagel naar de bovenkant van de iPhone wijzend, maar ik houd mijn telefoon bijna nooit op die manier vast. In plaats daarvan plaats ik mijn duimen in een hoek zo'n 45 tot 90 graden wanneer ik mijn telefoon vasthoud.

Deze keer bij het scannen zorgde ik ervoor dat ik de iPhone niet plat op een tafel legde, en scande ik mijn duim niet alsof mijn vingerafdruk genomen werd. In plaats daarvan probeerde ik te repliceren hoe ik mijn telefoon daadwerkelijk vasthoud. Dit veranderde voor mij de ervaring met Touch ID compleet. Na een week had ik minder dan tien fouten opgemerkt - een heel stuk beter dan eerst.

Dit is misschien het enige scanadvies dat je nodig hebt, maar als je nog steeds problemen hebt zijn er andere opties.

Scan je vingerafdrukken vanuit verschillende hoeken: Touch ID kan maximaal vijf vingerafdrukken opslaan, en aangezien mijn 5s alleen van mij is heb ik deze gebruikt om meerdere versies van mijn duimafdrukken op te slaan - elke afdruk is een keer met een hoek van 60 graden gescand en een keer recht naar boven wijzend. Dit zorgt ervoor dat Touch ID je afdruk nog steeds herkent als je je telefoon een beetje anders vasthoudt.

©PXimport

Gebruik een andere vinger: Als je een litteken of een snee in je duim hebt waardoor je afdruk moeilijker geanalyseerd of gelezen kan worden kun je beter een andere vinger gebruiken.

Zorg dat je vinger de metalen ring raakt: De stalen ring rondom je Touch ID sensor is er niet voor niets - hij helpt de scanner met het herkennen van je afdruk. Daardoor kun je problemen krijgen als je hem niet aanraakt wanneer je je telefoon probeert te ontgrendelen.

Wanneer Touch ID niet werkt

Als Apple's vingerafdruksensor in 90 procent van de gevallen werkt, is het waarschijnlijk nog irritanter wanneer hij het een keer niet doet. Hier zijn een aantal situaties waarin Touch ID minder effectief kan zijn dan je vertrouwde wachtwoord.

©PXimport

Wanneer het buiten koud is: Merk je dat je iPhone je aanraking niet waardeert wanneer je he koud hebt? Dat kan aan de technologie van Touch ID liggen: Wanneer de scanner je vingerafdruk vergelijkt met de opgeslagen informatie wordt ook de onderliggende laag van je huid gescand, de subdermis genaamd.

Om dit te kunnen doen kijkt de sensor of je vinger elektriciteit en warmte kan geleiden. (Dat betekent inderdaad dat een superschurk je vinger niet kan afhakken om deze te gebruiken om de topgeheime informatie op je gadgets te benaderen.) Als je vingers echter in de kou geweest zijn, zijn ze minder geleidend waardoor Touch ID je soms niet binnenlaat.

Wanneer je vingers (of telefoon) nat zijn: Terwijl we als gemeenschap geaccepteerd hebben dat we onze apparaten in de badkamer en op het toilet gebruiken, heeft de iPhone wat meer fatsoen. Als je probeert Touch ID met natte vingers te gebruiken of als je net onder de douche vandaan komt, dan herkent de sensor je afdruk vaak niet - ofwel omdat het waterresidu met de scan interfereert, of omdat je vinger teveel water geabsorbeerd heeft waardoor je gerimpelde vingers krijgt (en je afdruk er een beetje anders uitziet dan de data die op je telefoon staat opgeslagen).

©PXimport

Wanneer je beveiligingsoverschrijvingen activeert: Je kunt je telefoon niet met Touch ID ontgrendelen als je duimscan meer dan 5 keer mislukt, als je het apparaat opnieuw opstart, als je het meer dan 48 uur niet ontgrendeld hebt, of als je de Touch ID & Passcode instelling moet benaderen. Deze belemmering is bedoeld voor je veiligheid. Het voorkomt dat potentiële dieven bij je apparaat kunnen door herhaaldelijk je vingerafdruk te vervalsen (of een nieuwe toe te voegen zonder jouw toestemming).

Wanneer de sensor vuil is: Net als elke scanner die regelmatig aan de elementen wordt blootgesteld kan je Touch ID sensor stof, vuil en andere ongewenste deeltjes oppakken. Volgens dit ondersteuningsdocument van Apple, zou een pluisvrij doekje het meeste vuil moeten kunne verwijderen; als je de sensor niet schoon krijgt kun je hem naar de Apple Store brengen om te zien of hij permanent beschadigd is.

Dit is een vrij vertaald artikel van onze Amerikaanse zustersite Macworld.com, geschreven door Serenity Caldwell (@settern). Het artikel wordt door Computer!Totaal gepubliceerd om je zo snel mogelijk van handige How To's, slimme tips en praktische oplossingen te voorzien. Beschreven termen, handelingen en instellingen kunnen regio gebonden zijn.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.