ID.nl logo
Problemen met Apple's Touch ID oplossen
© Reshift Digital
Huis

Problemen met Apple's Touch ID oplossen

Er wordt de laatste tijd veel gesproken over problemen met Touch ID, de vingerafdrukscanner in de iPhone 5s. In dit artikel leggen we uit hoe je de sensor het beste configureert, en wat je moet doen als Touch ID niet naar behoren werkt.

Touch ID is zeker niet perfect: Ik gebruik het zelf al vanaf het moment dat ik mijn iPhone 5s op de lanceringsdatum heb gekocht, en ik heb me flink geërgerd - vooral omdat ik mijn simpele viercijferige passcode vervangen had door een ingewikkeld alfanumeriek wachtwoord.

Maar ondanks de incidentele problemen is Touch ID een van mijn favoriete functies op de iPhone geworden. Om ervoor te zorgen dat dit ook voor jou het geval blijft, zijn hier een aantal tips en trucs die ik ontdekt heb die ervoor zorgen dat Touch ID prima blijft werken, plus wat advies over de momenten waarop je de functie beter niet kunt gebruiken.

Begin met een goede scan

De eerste paar dagen nadat ik voor het eerst mijn vingerafdrukken met Touch ID had gescand, vroeg ik me af of mijn vingers wel geschikt waren voor biometrisch scannen: ik moest regelmatig mijn duim twee of drie keer opnieuw scannen om mijn telefoon te kunnen ontgrendelen.

Meestal lukte het na een keer of drie, dus ik ging ervan uit dat het aan mijn onervarenheid met de nieuwe technologie lag. Maar na een aantal weken moest ik de helft van de tijd mijn wachtwoord handmatig invoeren - en ik werd het zat.

Je greep aanpassen: Toen ik mijn vingerafdrukken opnieuw ging scannen realiseerde ik me ineens iets. Ik had eerder mijn duim rechtop gescand, met mijn nagel naar de bovenkant van de iPhone wijzend, maar ik houd mijn telefoon bijna nooit op die manier vast. In plaats daarvan plaats ik mijn duimen in een hoek zo'n 45 tot 90 graden wanneer ik mijn telefoon vasthoud.

Deze keer bij het scannen zorgde ik ervoor dat ik de iPhone niet plat op een tafel legde, en scande ik mijn duim niet alsof mijn vingerafdruk genomen werd. In plaats daarvan probeerde ik te repliceren hoe ik mijn telefoon daadwerkelijk vasthoud. Dit veranderde voor mij de ervaring met Touch ID compleet. Na een week had ik minder dan tien fouten opgemerkt - een heel stuk beter dan eerst.

Dit is misschien het enige scanadvies dat je nodig hebt, maar als je nog steeds problemen hebt zijn er andere opties.

Scan je vingerafdrukken vanuit verschillende hoeken: Touch ID kan maximaal vijf vingerafdrukken opslaan, en aangezien mijn 5s alleen van mij is heb ik deze gebruikt om meerdere versies van mijn duimafdrukken op te slaan - elke afdruk is een keer met een hoek van 60 graden gescand en een keer recht naar boven wijzend. Dit zorgt ervoor dat Touch ID je afdruk nog steeds herkent als je je telefoon een beetje anders vasthoudt.

©PXimport

Gebruik een andere vinger: Als je een litteken of een snee in je duim hebt waardoor je afdruk moeilijker geanalyseerd of gelezen kan worden kun je beter een andere vinger gebruiken.

Zorg dat je vinger de metalen ring raakt: De stalen ring rondom je Touch ID sensor is er niet voor niets - hij helpt de scanner met het herkennen van je afdruk. Daardoor kun je problemen krijgen als je hem niet aanraakt wanneer je je telefoon probeert te ontgrendelen.

Wanneer Touch ID niet werkt

Als Apple's vingerafdruksensor in 90 procent van de gevallen werkt, is het waarschijnlijk nog irritanter wanneer hij het een keer niet doet. Hier zijn een aantal situaties waarin Touch ID minder effectief kan zijn dan je vertrouwde wachtwoord.

©PXimport

Wanneer het buiten koud is: Merk je dat je iPhone je aanraking niet waardeert wanneer je he koud hebt? Dat kan aan de technologie van Touch ID liggen: Wanneer de scanner je vingerafdruk vergelijkt met de opgeslagen informatie wordt ook de onderliggende laag van je huid gescand, de subdermis genaamd.

Om dit te kunnen doen kijkt de sensor of je vinger elektriciteit en warmte kan geleiden. (Dat betekent inderdaad dat een superschurk je vinger niet kan afhakken om deze te gebruiken om de topgeheime informatie op je gadgets te benaderen.) Als je vingers echter in de kou geweest zijn, zijn ze minder geleidend waardoor Touch ID je soms niet binnenlaat.

Wanneer je vingers (of telefoon) nat zijn: Terwijl we als gemeenschap geaccepteerd hebben dat we onze apparaten in de badkamer en op het toilet gebruiken, heeft de iPhone wat meer fatsoen. Als je probeert Touch ID met natte vingers te gebruiken of als je net onder de douche vandaan komt, dan herkent de sensor je afdruk vaak niet - ofwel omdat het waterresidu met de scan interfereert, of omdat je vinger teveel water geabsorbeerd heeft waardoor je gerimpelde vingers krijgt (en je afdruk er een beetje anders uitziet dan de data die op je telefoon staat opgeslagen).

©PXimport

Wanneer je beveiligingsoverschrijvingen activeert: Je kunt je telefoon niet met Touch ID ontgrendelen als je duimscan meer dan 5 keer mislukt, als je het apparaat opnieuw opstart, als je het meer dan 48 uur niet ontgrendeld hebt, of als je de Touch ID & Passcode instelling moet benaderen. Deze belemmering is bedoeld voor je veiligheid. Het voorkomt dat potentiële dieven bij je apparaat kunnen door herhaaldelijk je vingerafdruk te vervalsen (of een nieuwe toe te voegen zonder jouw toestemming).

Wanneer de sensor vuil is: Net als elke scanner die regelmatig aan de elementen wordt blootgesteld kan je Touch ID sensor stof, vuil en andere ongewenste deeltjes oppakken. Volgens dit ondersteuningsdocument van Apple, zou een pluisvrij doekje het meeste vuil moeten kunne verwijderen; als je de sensor niet schoon krijgt kun je hem naar de Apple Store brengen om te zien of hij permanent beschadigd is.

Dit is een vrij vertaald artikel van onze Amerikaanse zustersite Macworld.com, geschreven door Serenity Caldwell (@settern). Het artikel wordt door Computer!Totaal gepubliceerd om je zo snel mogelijk van handige How To's, slimme tips en praktische oplossingen te voorzien. Beschreven termen, handelingen en instellingen kunnen regio gebonden zijn.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.