Wanneer Poco met een nieuw toestel komt, dan is het raadzaam op te letten. De toestellen hebben vaak een mooie prijs-kwaliteitverhouding. Dat zagen we eerder nog met de Poco X3 Pro, maar hoe zit dat met de Poco X4 Pro 5G? We nemen het toestel onder de loep.

Hoewel we hier met een budgetsmartphone te maken hebben, zie je dat er niet van af. Zowel de voor- als achterkant is voorzien van glas. De bouwkwaliteit is vrij stevig, en dat spreekt vertrouwen uit, terwijl het gewicht van 207 gram ook iets premiums uitstraalt. Voor 299 euro voelt het niet alsof je een goedkope Chinese smartphone in huis haalt. 

De knoppen zitten aan de rechterkant van het toestel, met de vingerafdrukscanner in de powerknop, en alles is goed bereikbaar. Daarnaast is het fijn om te zien dat het toestel zowel een usb-c als koptelefoonaansluiting heeft. Achterop zit een vrij forse cameramodule, die onder meer een 108-megapixelcamera huisvest.

©PXimport

©PXimport

Minder snelle processor

De eerste indrukken zijn dus goed. Maar als we het toestel technisch ontleden, dan valt al snel de processor op. Dit is een Qualcomm Snapdragon 695-processor. Hoewel dit een vrij nieuwe chipset is, is die ook een stuk langzamer dan de processor in de X3 Pro. En niet zo zuinig ook: de drie jaar oude Snapdragon 860-processor is namelijk tot 35 procent sneller, zo blijkt uit tests.

Gelukkig merk je daar in het dagelijkse gebruik vrij weinig van, maar voor videogames kan het de ervaring nekken. Neem bijvoorbeeld Pokémon Go; hoewel de game speelbaar is, merk je wel dat het toestel het er zwaar mee heeft. Verder is er 6 tot 8 GB aan werkgeheugen en 128 tot 256 GB aan opslagruimte aanwezig.

Waarom Poco dan toch kiest voor een minder krachtige processor? Waarschijnlijk voor de ondersteuning van 5G-netwerken. Hoewel 5G in Nederland (nog altijd) niet zo breed uitgerold is als providers soms doen geloven, kan het inmiddels wel verstandig zijn een smartphone te kopen die dergelijke netwerken ondersteunt. Doe je lang met je smartphones, dan weet je ook zeker dat je niet snel nog een nieuw model nodig hebt. 

De Poco X4 Pro 5G beschikt verder over een accu met een vermogen van 5.000 mAh, die met gemak twee dagen meegaat. Opladen gaat ook lekker snel met de geleverde adapter: die laadt namelijk met een snelheid van 67 watt op. Niet uniek, wel heel tof.

©PXimport

©PXimport

Het is heel fijn om te zien dat Poco dit keer kiest voor een oled-scherm, eveneens van 6,67-inch. In vergelijking met toestellen die lcd-schermen hebben, zoals de Poco X3, levert dat een aanzienlijk verschil in kleurweergave op. Ook de kijkhoek is veel groter. Kleuren ogen prachtig op dit scherm en details op foto’s komen goed naar voren. 

Daarnaast is het tof dat de verversingssnelheid op 120 Hertz in te stellen is, waardoor door het menu scrollen ontzettend snel aanvoelt. De stereospeakers in de telefoon brengen goed verstaanbaar geluid ten gehore. Audioberichten op WhatsApp, podcasts en YouTube-video’s klinken allemaal prettig. Maar van een baslaag is – logischerwijs – geen sprake.

Software blijft een pijnpunt

Toen de Poco X3 Pro bijna een jaar geleden uitkwam, draaide het toestel het toen net beschikbare Android 11. Nu Android 12 beschikbaar is, verwacht je misschien dat de Poco X4 Pro 5G die versie ondersteunt, maar niets is minder waar. Helaas draait het toestel op ietwat oude software dus. Er heerst bovendien onduidelijkheid over het updatebeleid, aangezien Poco niet lijkt te garanderen dat je twee upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates krijgt. 

Dat is dus een dubbele klap in het gezicht van de consument: geen Android 14 en geen garantie op veiligheidsupdates. Daarnaast moet je er rekening mee houden dat er een behoorlijke aantal apps vooraf geïnstalleerd zijn.

©PXimport

©PXimport

Tel daarbij op dat de Android-ervaring op dit toestel enorm afwijkt van de norm en je houdt een suboptimale ervaring over. De MIUI-softwareschil is direct overgenomen van Xiaomi. Dat is niet vreemd, aangezien Poco eerst een dochteronderneming was. De indeling heeft heel veel weg van iOS en dat is een bewuste keuze. Maar alles werkt net even anders. De manier waarop je notificaties beheert, het snelle menu opent en het toestel over het algemeen instelt. 

Het hoeft geen groot nadeel te zijn, zeker niet voor terugkerende consumenten. Maar wanneer dit je eerste toestel van Poco (of in het verlengde daarvan: Xiaomi) is, dan is het wel degelijk even wennen.

Camerasysteem presteert prima

Het camerasysteem oogt minder uitgebreid dan op de Poco X3 Pro. De hoofdcamera beschikt over een 108-megapixelsensor. Dat lijkt een grote stap voorwaarts, maar dat is niet het complete verhaal. Het systeem beschikt namelijk over pixel binning. Dat houdt hier in dat negen pixels tot één pixel samengeperst worden. Foto’s ogen daardoor scherper en helderder, aangezien er meer licht opgenomen wordt. 

Daarnaast is er nog een groothoeklens van acht megapixel en een macrolens van twee megapixel. De groothoeklens heeft een kijkhoek van 118 graden. Beide lenzen voelen een beetje standaard aan en wekken weinig enthousiasme op; maar hoe bevalt het systeem verder?

©PXimport

©PXimport

Aangezien we nog steeds met een budgettoestel te maken hebben, mogen we de verwachtingen niet te hoog spannen. Desondanks zijn we onder de indruk van de camerakwaliteit. De beelden ogen – zeker in omgevingen met voldoende licht – kleurrijk, scherp en gedetailleerd. Aangezien er geen telelens aanwezig is, gebeurt inzoomen volledig digitaal. Dat is minder wenselijk. 

Maar wanneer je in de grootst mogelijke resolutie schiet, dan valt het resultaat redelijk mee. Helaas is er geen goede nachtmodus aanwezig en missen we ook een optische beeldstabilisator, waardoor foto’s soms wat bewogen of onduidelijk uit de bus komen. Maar dat is niet héél vreemd gezien het prijspunt.

Lees ook: Kun je ook met een budgettelefoon mooie foto's maken?

De andere twee lenzen gebruik je waarschijnlijk minder vaak. De beelden die uit de groothoeklens komen, ogen wat zachter in vergelijking met de hoofdcamera. Maar verder ogen de kleuren en het detailniveau gelijkwaardig. De macrolens is goed verstopt binnen de standaard camera-app en mogelijk is dat met reden. Want de kwaliteit is niets om over naar huis te schrijven. De camera heeft moeite met scherpstellen en dat is nou net waar die voor bedoeld is. 

De selfiecamera van zestien megapixel is tot slot prima. Je kunt de foto’s perfect gebruiken voor social media of gesprekken via videobellen. Het is niet bijzonder te noemen; maar voor deze prijs is functioneel gewoon goed.

©PXimport

©PXimport

Poco X4 Pro 5G – conclusie

Al met al laat de Poco X4 Pro 5G een gemengde indruk achter. We zijn enthousiast over het design en de premium feel van het toestel. Dat komt mede door het gewicht en het fantastische scherm. Daarnaast is de accu lekker groot en zijn we blij met de usb-c- en koptelefoonaansluitingen. Het camerasysteem is lekker functioneel en goed voor dit prijspunt.

Echter, de oude Android-versie, de hoeveelheid apps, de onduidelijkheid over updates en de langzamere processor gooien toch echt roet in het eten. We snappen dat je concessies doet voor budgetsmartphones, maar de verhoudingen liggen enorm scheef. Zeker op het gebied van software.

We kunnen het toestel daarom niet glansrijk aanbevelen. Niet totdat er meer duidelijkheid verschijnt over het updatebeleid. De andere negatieve eigenschappen wegen wellicht iets minder zwaar mee, omdat dat dingen zijn waar je rekening mee kunt houden. 

Neem in elk geval ons overzicht van smartphones onder de 300 euro eens door; mogelijk zit er iets tussen waar je veel meer uithaalt. Zo scoort de Samsung Galaxy A22 5G heel hoog en bevalt de Poco X3 Pro wellicht ook net wat beter. Anders heb je nog de OnePlus Nord CE 2 of de Oppo A74 5G waar je naar kunt kijken. Kortom: aan concurrentie geen gebrek, waardoor Poco dergelijke steken dus niet kan laten vallen.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.