Wanneer Poco met een nieuw toestel komt, dan is het raadzaam op te letten. De toestellen hebben vaak een mooie prijs-kwaliteitverhouding. Dat zagen we eerder nog met de Poco X3 Pro, maar hoe zit dat met de Poco X4 Pro 5G? We nemen het toestel onder de loep.

Hoewel we hier met een budgetsmartphone te maken hebben, zie je dat er niet van af. Zowel de voor- als achterkant is voorzien van glas. De bouwkwaliteit is vrij stevig, en dat spreekt vertrouwen uit, terwijl het gewicht van 207 gram ook iets premiums uitstraalt. Voor 299 euro voelt het niet alsof je een goedkope Chinese smartphone in huis haalt. 

De knoppen zitten aan de rechterkant van het toestel, met de vingerafdrukscanner in de powerknop, en alles is goed bereikbaar. Daarnaast is het fijn om te zien dat het toestel zowel een usb-c als koptelefoonaansluiting heeft. Achterop zit een vrij forse cameramodule, die onder meer een 108-megapixelcamera huisvest.

©PXimport

©PXimport

Minder snelle processor

De eerste indrukken zijn dus goed. Maar als we het toestel technisch ontleden, dan valt al snel de processor op. Dit is een Qualcomm Snapdragon 695-processor. Hoewel dit een vrij nieuwe chipset is, is die ook een stuk langzamer dan de processor in de X3 Pro. En niet zo zuinig ook: de drie jaar oude Snapdragon 860-processor is namelijk tot 35 procent sneller, zo blijkt uit tests.

Gelukkig merk je daar in het dagelijkse gebruik vrij weinig van, maar voor videogames kan het de ervaring nekken. Neem bijvoorbeeld Pokémon Go; hoewel de game speelbaar is, merk je wel dat het toestel het er zwaar mee heeft. Verder is er 6 tot 8 GB aan werkgeheugen en 128 tot 256 GB aan opslagruimte aanwezig.

Waarom Poco dan toch kiest voor een minder krachtige processor? Waarschijnlijk voor de ondersteuning van 5G-netwerken. Hoewel 5G in Nederland (nog altijd) niet zo breed uitgerold is als providers soms doen geloven, kan het inmiddels wel verstandig zijn een smartphone te kopen die dergelijke netwerken ondersteunt. Doe je lang met je smartphones, dan weet je ook zeker dat je niet snel nog een nieuw model nodig hebt. 

De Poco X4 Pro 5G beschikt verder over een accu met een vermogen van 5.000 mAh, die met gemak twee dagen meegaat. Opladen gaat ook lekker snel met de geleverde adapter: die laadt namelijk met een snelheid van 67 watt op. Niet uniek, wel heel tof.

©PXimport

©PXimport

Het is heel fijn om te zien dat Poco dit keer kiest voor een oled-scherm, eveneens van 6,67-inch. In vergelijking met toestellen die lcd-schermen hebben, zoals de Poco X3, levert dat een aanzienlijk verschil in kleurweergave op. Ook de kijkhoek is veel groter. Kleuren ogen prachtig op dit scherm en details op foto’s komen goed naar voren. 

Daarnaast is het tof dat de verversingssnelheid op 120 Hertz in te stellen is, waardoor door het menu scrollen ontzettend snel aanvoelt. De stereospeakers in de telefoon brengen goed verstaanbaar geluid ten gehore. Audioberichten op WhatsApp, podcasts en YouTube-video’s klinken allemaal prettig. Maar van een baslaag is – logischerwijs – geen sprake.

Software blijft een pijnpunt

Toen de Poco X3 Pro bijna een jaar geleden uitkwam, draaide het toestel het toen net beschikbare Android 11. Nu Android 12 beschikbaar is, verwacht je misschien dat de Poco X4 Pro 5G die versie ondersteunt, maar niets is minder waar. Helaas draait het toestel op ietwat oude software dus. Er heerst bovendien onduidelijkheid over het updatebeleid, aangezien Poco niet lijkt te garanderen dat je twee upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates krijgt. 

Dat is dus een dubbele klap in het gezicht van de consument: geen Android 14 en geen garantie op veiligheidsupdates. Daarnaast moet je er rekening mee houden dat er een behoorlijke aantal apps vooraf geïnstalleerd zijn.

©PXimport

©PXimport

Tel daarbij op dat de Android-ervaring op dit toestel enorm afwijkt van de norm en je houdt een suboptimale ervaring over. De MIUI-softwareschil is direct overgenomen van Xiaomi. Dat is niet vreemd, aangezien Poco eerst een dochteronderneming was. De indeling heeft heel veel weg van iOS en dat is een bewuste keuze. Maar alles werkt net even anders. De manier waarop je notificaties beheert, het snelle menu opent en het toestel over het algemeen instelt. 

Het hoeft geen groot nadeel te zijn, zeker niet voor terugkerende consumenten. Maar wanneer dit je eerste toestel van Poco (of in het verlengde daarvan: Xiaomi) is, dan is het wel degelijk even wennen.

Camerasysteem presteert prima

Het camerasysteem oogt minder uitgebreid dan op de Poco X3 Pro. De hoofdcamera beschikt over een 108-megapixelsensor. Dat lijkt een grote stap voorwaarts, maar dat is niet het complete verhaal. Het systeem beschikt namelijk over pixel binning. Dat houdt hier in dat negen pixels tot één pixel samengeperst worden. Foto’s ogen daardoor scherper en helderder, aangezien er meer licht opgenomen wordt. 

Daarnaast is er nog een groothoeklens van acht megapixel en een macrolens van twee megapixel. De groothoeklens heeft een kijkhoek van 118 graden. Beide lenzen voelen een beetje standaard aan en wekken weinig enthousiasme op; maar hoe bevalt het systeem verder?

©PXimport

©PXimport

Aangezien we nog steeds met een budgettoestel te maken hebben, mogen we de verwachtingen niet te hoog spannen. Desondanks zijn we onder de indruk van de camerakwaliteit. De beelden ogen – zeker in omgevingen met voldoende licht – kleurrijk, scherp en gedetailleerd. Aangezien er geen telelens aanwezig is, gebeurt inzoomen volledig digitaal. Dat is minder wenselijk. 

Maar wanneer je in de grootst mogelijke resolutie schiet, dan valt het resultaat redelijk mee. Helaas is er geen goede nachtmodus aanwezig en missen we ook een optische beeldstabilisator, waardoor foto’s soms wat bewogen of onduidelijk uit de bus komen. Maar dat is niet héél vreemd gezien het prijspunt.

Lees ook: Kun je ook met een budgettelefoon mooie foto's maken?

De andere twee lenzen gebruik je waarschijnlijk minder vaak. De beelden die uit de groothoeklens komen, ogen wat zachter in vergelijking met de hoofdcamera. Maar verder ogen de kleuren en het detailniveau gelijkwaardig. De macrolens is goed verstopt binnen de standaard camera-app en mogelijk is dat met reden. Want de kwaliteit is niets om over naar huis te schrijven. De camera heeft moeite met scherpstellen en dat is nou net waar die voor bedoeld is. 

De selfiecamera van zestien megapixel is tot slot prima. Je kunt de foto’s perfect gebruiken voor social media of gesprekken via videobellen. Het is niet bijzonder te noemen; maar voor deze prijs is functioneel gewoon goed.

©PXimport

©PXimport

Poco X4 Pro 5G – conclusie

Al met al laat de Poco X4 Pro 5G een gemengde indruk achter. We zijn enthousiast over het design en de premium feel van het toestel. Dat komt mede door het gewicht en het fantastische scherm. Daarnaast is de accu lekker groot en zijn we blij met de usb-c- en koptelefoonaansluitingen. Het camerasysteem is lekker functioneel en goed voor dit prijspunt.

Echter, de oude Android-versie, de hoeveelheid apps, de onduidelijkheid over updates en de langzamere processor gooien toch echt roet in het eten. We snappen dat je concessies doet voor budgetsmartphones, maar de verhoudingen liggen enorm scheef. Zeker op het gebied van software.

We kunnen het toestel daarom niet glansrijk aanbevelen. Niet totdat er meer duidelijkheid verschijnt over het updatebeleid. De andere negatieve eigenschappen wegen wellicht iets minder zwaar mee, omdat dat dingen zijn waar je rekening mee kunt houden. 

Neem in elk geval ons overzicht van smartphones onder de 300 euro eens door; mogelijk zit er iets tussen waar je veel meer uithaalt. Zo scoort de Samsung Galaxy A22 5G heel hoog en bevalt de Poco X3 Pro wellicht ook net wat beter. Anders heb je nog de OnePlus Nord CE 2 of de Oppo A74 5G waar je naar kunt kijken. Kortom: aan concurrentie geen gebrek, waardoor Poco dergelijke steken dus niet kan laten vallen.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.