Wanneer Poco met een nieuw toestel komt, dan is het raadzaam op te letten. De toestellen hebben vaak een mooie prijs-kwaliteitverhouding. Dat zagen we eerder nog met de Poco X3 Pro, maar hoe zit dat met de Poco X4 Pro 5G? We nemen het toestel onder de loep.

Hoewel we hier met een budgetsmartphone te maken hebben, zie je dat er niet van af. Zowel de voor- als achterkant is voorzien van glas. De bouwkwaliteit is vrij stevig, en dat spreekt vertrouwen uit, terwijl het gewicht van 207 gram ook iets premiums uitstraalt. Voor 299 euro voelt het niet alsof je een goedkope Chinese smartphone in huis haalt. 

De knoppen zitten aan de rechterkant van het toestel, met de vingerafdrukscanner in de powerknop, en alles is goed bereikbaar. Daarnaast is het fijn om te zien dat het toestel zowel een usb-c als koptelefoonaansluiting heeft. Achterop zit een vrij forse cameramodule, die onder meer een 108-megapixelcamera huisvest.

©PXimport

©PXimport

Minder snelle processor

De eerste indrukken zijn dus goed. Maar als we het toestel technisch ontleden, dan valt al snel de processor op. Dit is een Qualcomm Snapdragon 695-processor. Hoewel dit een vrij nieuwe chipset is, is die ook een stuk langzamer dan de processor in de X3 Pro. En niet zo zuinig ook: de drie jaar oude Snapdragon 860-processor is namelijk tot 35 procent sneller, zo blijkt uit tests.

Gelukkig merk je daar in het dagelijkse gebruik vrij weinig van, maar voor videogames kan het de ervaring nekken. Neem bijvoorbeeld Pokémon Go; hoewel de game speelbaar is, merk je wel dat het toestel het er zwaar mee heeft. Verder is er 6 tot 8 GB aan werkgeheugen en 128 tot 256 GB aan opslagruimte aanwezig.

Waarom Poco dan toch kiest voor een minder krachtige processor? Waarschijnlijk voor de ondersteuning van 5G-netwerken. Hoewel 5G in Nederland (nog altijd) niet zo breed uitgerold is als providers soms doen geloven, kan het inmiddels wel verstandig zijn een smartphone te kopen die dergelijke netwerken ondersteunt. Doe je lang met je smartphones, dan weet je ook zeker dat je niet snel nog een nieuw model nodig hebt. 

De Poco X4 Pro 5G beschikt verder over een accu met een vermogen van 5.000 mAh, die met gemak twee dagen meegaat. Opladen gaat ook lekker snel met de geleverde adapter: die laadt namelijk met een snelheid van 67 watt op. Niet uniek, wel heel tof.

©PXimport

©PXimport

Het is heel fijn om te zien dat Poco dit keer kiest voor een oled-scherm, eveneens van 6,67-inch. In vergelijking met toestellen die lcd-schermen hebben, zoals de Poco X3, levert dat een aanzienlijk verschil in kleurweergave op. Ook de kijkhoek is veel groter. Kleuren ogen prachtig op dit scherm en details op foto’s komen goed naar voren. 

Daarnaast is het tof dat de verversingssnelheid op 120 Hertz in te stellen is, waardoor door het menu scrollen ontzettend snel aanvoelt. De stereospeakers in de telefoon brengen goed verstaanbaar geluid ten gehore. Audioberichten op WhatsApp, podcasts en YouTube-video’s klinken allemaal prettig. Maar van een baslaag is – logischerwijs – geen sprake.

Software blijft een pijnpunt

Toen de Poco X3 Pro bijna een jaar geleden uitkwam, draaide het toestel het toen net beschikbare Android 11. Nu Android 12 beschikbaar is, verwacht je misschien dat de Poco X4 Pro 5G die versie ondersteunt, maar niets is minder waar. Helaas draait het toestel op ietwat oude software dus. Er heerst bovendien onduidelijkheid over het updatebeleid, aangezien Poco niet lijkt te garanderen dat je twee upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates krijgt. 

Dat is dus een dubbele klap in het gezicht van de consument: geen Android 14 en geen garantie op veiligheidsupdates. Daarnaast moet je er rekening mee houden dat er een behoorlijke aantal apps vooraf geïnstalleerd zijn.

©PXimport

©PXimport

Tel daarbij op dat de Android-ervaring op dit toestel enorm afwijkt van de norm en je houdt een suboptimale ervaring over. De MIUI-softwareschil is direct overgenomen van Xiaomi. Dat is niet vreemd, aangezien Poco eerst een dochteronderneming was. De indeling heeft heel veel weg van iOS en dat is een bewuste keuze. Maar alles werkt net even anders. De manier waarop je notificaties beheert, het snelle menu opent en het toestel over het algemeen instelt. 

Het hoeft geen groot nadeel te zijn, zeker niet voor terugkerende consumenten. Maar wanneer dit je eerste toestel van Poco (of in het verlengde daarvan: Xiaomi) is, dan is het wel degelijk even wennen.

Camerasysteem presteert prima

Het camerasysteem oogt minder uitgebreid dan op de Poco X3 Pro. De hoofdcamera beschikt over een 108-megapixelsensor. Dat lijkt een grote stap voorwaarts, maar dat is niet het complete verhaal. Het systeem beschikt namelijk over pixel binning. Dat houdt hier in dat negen pixels tot één pixel samengeperst worden. Foto’s ogen daardoor scherper en helderder, aangezien er meer licht opgenomen wordt. 

Daarnaast is er nog een groothoeklens van acht megapixel en een macrolens van twee megapixel. De groothoeklens heeft een kijkhoek van 118 graden. Beide lenzen voelen een beetje standaard aan en wekken weinig enthousiasme op; maar hoe bevalt het systeem verder?

©PXimport

©PXimport

Aangezien we nog steeds met een budgettoestel te maken hebben, mogen we de verwachtingen niet te hoog spannen. Desondanks zijn we onder de indruk van de camerakwaliteit. De beelden ogen – zeker in omgevingen met voldoende licht – kleurrijk, scherp en gedetailleerd. Aangezien er geen telelens aanwezig is, gebeurt inzoomen volledig digitaal. Dat is minder wenselijk. 

Maar wanneer je in de grootst mogelijke resolutie schiet, dan valt het resultaat redelijk mee. Helaas is er geen goede nachtmodus aanwezig en missen we ook een optische beeldstabilisator, waardoor foto’s soms wat bewogen of onduidelijk uit de bus komen. Maar dat is niet héél vreemd gezien het prijspunt.

Lees ook: Kun je ook met een budgettelefoon mooie foto's maken?

De andere twee lenzen gebruik je waarschijnlijk minder vaak. De beelden die uit de groothoeklens komen, ogen wat zachter in vergelijking met de hoofdcamera. Maar verder ogen de kleuren en het detailniveau gelijkwaardig. De macrolens is goed verstopt binnen de standaard camera-app en mogelijk is dat met reden. Want de kwaliteit is niets om over naar huis te schrijven. De camera heeft moeite met scherpstellen en dat is nou net waar die voor bedoeld is. 

De selfiecamera van zestien megapixel is tot slot prima. Je kunt de foto’s perfect gebruiken voor social media of gesprekken via videobellen. Het is niet bijzonder te noemen; maar voor deze prijs is functioneel gewoon goed.

©PXimport

©PXimport

Poco X4 Pro 5G – conclusie

Al met al laat de Poco X4 Pro 5G een gemengde indruk achter. We zijn enthousiast over het design en de premium feel van het toestel. Dat komt mede door het gewicht en het fantastische scherm. Daarnaast is de accu lekker groot en zijn we blij met de usb-c- en koptelefoonaansluitingen. Het camerasysteem is lekker functioneel en goed voor dit prijspunt.

Echter, de oude Android-versie, de hoeveelheid apps, de onduidelijkheid over updates en de langzamere processor gooien toch echt roet in het eten. We snappen dat je concessies doet voor budgetsmartphones, maar de verhoudingen liggen enorm scheef. Zeker op het gebied van software.

We kunnen het toestel daarom niet glansrijk aanbevelen. Niet totdat er meer duidelijkheid verschijnt over het updatebeleid. De andere negatieve eigenschappen wegen wellicht iets minder zwaar mee, omdat dat dingen zijn waar je rekening mee kunt houden. 

Neem in elk geval ons overzicht van smartphones onder de 300 euro eens door; mogelijk zit er iets tussen waar je veel meer uithaalt. Zo scoort de Samsung Galaxy A22 5G heel hoog en bevalt de Poco X3 Pro wellicht ook net wat beter. Anders heb je nog de OnePlus Nord CE 2 of de Oppo A74 5G waar je naar kunt kijken. Kortom: aan concurrentie geen gebrek, waardoor Poco dergelijke steken dus niet kan laten vallen.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: