Met de Poco F4 GT probeert de oude Xiaomi-dochteronderneming gamers voor zich te winnen. Met een razendsnelle processor, een uiterst fijne verversingssnelheid en ontzettende snelle oplader is het duidelijk: de GT-toevoeging is er niet zomaar. Enkele unieke eigenschappen kunnen een doorslaggevende factor vormen, maar is dat genoeg? Je leest het in deze Poco F4 GT review.

Soms bestaat er nog wat verwarring over, maar Poco is een zelfstandig bedrijf. Ooit werd dit merk opgericht als dochteronderneming van Xiaomi, waarmee het bedrijf allerlei bestaande smartphones onder een nieuwe vlag kon uitbrengen. Hoewel Poco inmiddels op eigen benen staat, staat die filosofie nog altijd overeind. Dat laat de Poco F4 GT perfect zien.

De Poco F4 GT is namelijk precies dezelfde smartphone als de Xiaomi Redmi K50 Gaming Edition, die sinds februari 2022 te koop is in een aantal landen. Die smartphone is officieel niet in Nederland te koop (voor zover wij konden zien), dus heel veel maakt het nu niet uit. Het blijft wel verwonderen, want waarom steken de bedrijven dan veel moeite in het merkonderscheid?

Daar zijn waarschijnlijk allerlei marketingredenen voor te verzinnen. Wellicht slaat een naam als Poco beter aan in het westen en wil Xiaomi voorkomen dat we ons afvragen hoe we die naam moet uitspreken. Zo hebben we bijvoorbeeld maandenlang discussie gevoerd over de uitspraak van de naam Huawei; dat leidt natuurlijk af van waar het echt om draait.

©PXimport

©PXimport

De ster van de show

In dit geval is de ster van de show die Poco F4 GT-smartphone. Dit is een smartphone bedoeld voor gamers, met een adviesprijs van tenminste 499 euro. In eerste instantie zie je dat er niet meteen bij af, zoals je dat wel ziet bij marktleider Asus en zijn ROG Phone 5s. De F4 GT is ietwat dikker dan een gemiddeld vlaggenschip, maar relatief dun te noemen in vergelijking met het aanbod van Asus.

Daarnaast hebben de achterkant en het aluminium frame geen gekke toevoegingen of opvallende elementen, in de vorm van led-verlichting of extra poorten. Zo is er geen extra usb-c-poort voor optionele accessoires, maar missen we bijvoorbeeld wel een koptelefoonaansluiting. Dit is om twee redenen helaas een groot gemis voor gamers.

Ten eerste omdat je moet investeren in extra hardware, in de vorm van een goede usb-c-naar-aux-aansluiting of draadloze koptelefoon of setje oortjes. Ten tweede omdat de Poco F4 GT geen ondersteuning aanbiedt voor aptX HD of Adaptive, waardoor er een kleine vertraging op de bluetoothlijn optreedt wanneer je draadloos je audio streamt.

©PXimport

©PXimport

Audio-ervaring is goed en slecht

Door het gebrek aan aptX-ondersteuning is de audiokwaliteit ook ondermaats, wat tot vervormingen kan leiden. Sommige aspecten klinken veel scheller dan je gewend bent, bijvoorbeeld, terwijl andere lagen ineens afgesneden worden of tot een bepaalde oppervlakte beperkt blijven. Een koptelefoon moeiteloos bedraad aansluiten geniet dan echt de voorkeur.

De geluidservaring zonder draadloze verbinding is dan weer ontzettend fijn. Aan boord zitten maar liefst vier kleine speakers: twee voor de hogere tonen en twee voor de lagere tonen. Aanvankelijk denk je misschien dat die op een gekke plek zitten, maar de positionering is juist goed. Wanneer je horizontaal gamet, dan zitten je vingers niet snel voor de openingen.

Het geluid uit de speaker klinkt luid, breed en gedetailleerd en voegt echt wat toe aan de game-ervaring. Echter, je vingers kunnen we voor de speakers terechtkomen op het moment dat je gebruik wil maken van de mechanische schouderknoppen op het apparaat. Juist, de Poco F4 GT heeft (horizontaal gezien) twee schouderknoppen op de bovenkant.

©PXimport

©PXimport

Mechanische schouderknoppen klikken lekker

Wanneer je die schouderknoppen wil indrukken, dan zitten je vingers voor de speakers. Daardoor klinkt die audio-ervaring weer wat weggemoffeld. Je kunt in principe de speakers omzeilen door je vingers meer om het toestel heen te wikkelen, maar dat levert geen comfortabele gamehouding op die je lang volhoudt.

Hoewel de mechanische schouderknoppen redelijk uniek zijn in smartphoneland, is het geen nieuw onderdeel. De Poco F3 GT (en zijn bijbehorende Xiaomi-variant) biedt dergelijke knoppen namelijk ook aan. Maar dat neemt niet weg dat ze onwijs lekker klikken en dat je echt een gevoel van controle hebt. Dit is gevoelsmatig beter dan hoe Asus het aanpakt, in elk geval.

In die vergelijking met de ROG Phone 5s belanden we in een vreemd soort spagaat. Want het aanbod van Poco is dunner en minder opvallend, terwijl de schouderknoppen eigenlijk een doorn in het oog van het design zijn. De recente ROG Phone heeft dan weer geen extra fysieke knoppen, maar is wel erg dik en schreeuwerig.

Je zou dus bijna verwachten dat de ROG Phone beter af zou zijn met fysieke schouderknoppen, aangezien dat apparaat toch al dik en log is, terwijl de Poco profijt heeft van de AirTriggers die zeer onopvallend op het toestel aanwezig zijn. Nou ja, zo zie je maar weer: ook het aanbod gamingsmartphones is niet perfect.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Het hoofd koel houden

Omdat de Poco F4 GT natuurlijk maanden later dan de ROG Phone 5s van Asus op de markt verschijnt, heeft de Poco het voordeel van een nieuwe processor. Dit is de Snapdragon 8 Gen 1-processor. Het is de snelste chipset van fabrikant Qualcomm van dit moment en dat is voor gamers niet geheel onbelangrijk.

De processor wordt vergezeld door 8 tot 12 GB aan werkgeheugen en kan dus menig Android-game draaien. We zijn in elk geval geen problemen tegengekomen met de games die we hebben gespeeld. Wordt het toestel soms warm? Een beetje, maar het LiquidCool-koelsysteem (versie 3.0 alweer) lijkt hier prima zijn werk te doen.

Houd er overigens rekening mee dat de Poco F4 GT geen ondersteuning aanbiedt voor Google Stadia. Wel kun je er bijvoorbeeld je games via Xbox Game Pass op spelen. Je kunt alleen digitale knoppen mappen op de schouderknoppen wanneer de digitale knoppen daadwerkelijk als overlay in beeld staan. De knoppen instellen gaat overigens zeer eenvoudig.

©PXimport

©PXimport

Verversingssnelheid van 120 Hertz

Games spelen op de Poco F4 GT is overigens geen straf. Het kleurrijke oled-scherm van 6,67-inch biedt een fijne resolutie aan van 1.080 bij 2.400 pixels. Hoger hoeft niet, want dat zie je er niet van af en gaat alleen maar onnodig ten koste van de accu. Het toestel biedt ondersteuning aan voor HDR10+ en een verversingssnelheid van 120 Hertz.

Aan die verversingssnelheid zit overigens een nadeel. De Poco-smartphone biedt namelijk geen ltpo-scherm aan, waardoor de snelheid niet adaptief terugschakelt wanneer nodig. Je kunt kiezen tussen 60 of 120 Hertz, maar niets daartussen of lager. Met snelle beelden, of wanneer je naar content in 24 frames per seconde kijkt, kan er daardoor mogelijk een ghostingeffect optreden.

Niet dat ltpo op alle vlakken zaligmakend is. Schermen kunnen eerder slijten en een toestel kan mogelijk sneller oververhitten. Maar voor smartphones gericht op gaming (en mediagebruik) is het wel noodzakelijk vanwege het aanbod en de doelgroep. Wanneer je echter alleen van de 60Hz-modus gebruikmaakt, beperkt je de mogelijke klachten.

©PXimport

©PXimport

Accu, camera en software

De accu heeft een vermogen van 4.700 mAh en ondersteunt snelladen op 120 watt. Dat klinkt echt tof en werkt tevens als geadverteerd. Poco belooft een volledige oplaadbeurt binnen zeventien minuten te voltooien. De resultaten liggen inderdaad tussen de vijftien en twintig minuten, waardoor je dus binnen no-time ongestoord verder kunt gamen.

Echter, batterijen opladen met zulke snelheden is op de lange termijn slecht voor de accu. Uit tests blijkt misschien wel dat zo’n accu een jaar prima meegaat, bijvoorbeeld, maar na een paar duizend keer opladen gaan de prestaties er snel op achteruit. Dat kunnen we nu niet testen, maar dat moet je wel altijd onthouden wanneer je een smartphone met snelladen koopt.

De camera is overduidelijk geen belangrijke onderdeel van de ervaring voor een gamingsmartphone, maar toch kun je spreken van een redelijke kwaliteit. Overdag ogen foto’s kleurrijk en scherp, maar in de avond vallen alle details zo goed als weg. Het systeem fungeert beter dan op de eerdergenoemde Asus-smartphone, maar verwacht er niet te veel van.

Tot slot komen we bij de software aan. De Poco F4 GT draait op MIUI 13 (een softwareskin van Xiaomi), met daaronder Android 12. Poco belooft tevens twee Android-upgrades uit te brengen. Dat is marginaal, maar beter dan niets. Verder komen we wat vervelende apps tegen die er niet allemaal af kunnen en heeft de interface wat irritante elementen. Zo trek je een ander menu naar beneden vanaf het thuisscherm, waardoor je niet meteen bij je instellingen komt. 

©PXimport

©PXimport

Poco F4 GT – conclusie

We hebben in deze review vergelijkingen gemaakt met de Asus ROG Phone 5s. Dat is immers het topmodel onder gamingsmartphones, dus de vergelijking is op z’n plek. De Poco F4 GT doet een aantal dingen goed. De mechanische knoppen voelen fijn en klikken lekker en qua specs en software zit je de komende twee jaar wel gebakken.

Ook de prijs valt niet tegen, helemaal als je je bedenkt dat je een smartphone met een Snapdragon 8 Gen 1-processor in huis haalt. Er zijn echter ook dingen die tegenvallen. Op audiogebied presteren veel smartphones veel beter, bijvoorbeeld. Ook trekt de achterkant snel vingerafdrukken aan. Maar gelukkig is die niet zo glad dat die meteen van de bank afglijdt.

Hoewel het snelladen als een groot voordeel in de markt gezet wordt (120 watt is een behoorlijke prestatie), moet je er rekening mee houden dat je op de lange termijn waarschijnlijk aan het kortste end trekt. Snel opladen is vaak funest voor batterijen, dus houd dit in het achterhoofd. Poco komt in elk geval aanvankelijk de geadverteerde belofte na.

Maar is dit nou dé gamingsmartphone die je op dit moment moet hebben? Dat hangt misschien meer af van het geld dat je wil besteden. De Poco is een stuk goedkoper dan de recentste Asus, wat doorslaggevend kan zijn. Poco is met dit toestel op weg naar de top, maar het lukt het bedrijf niet Asus voorbij te gaan, ondanks alle snelheid. Asus biedt namelijk meer waarde aan voor die hogere prijs, zeker op het gebied van audio, software en beeldkwaliteit.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.