De gamemakers van Hipster Whale hebben iets met oude videogames. Met hun megahit Crossy Road produceerden ze een geslaagde reboot van het Frogger-concept, en nu doen ze hetzelfde met Pac-Man. Het enige verschil met deze game is dat ze voor Pac-Man 256 aan de slag mochten met de echte klassieker.

De terugkeer van Pac-Man

Het lijkt erop dat Pac-Man weer helemaal hip is dit jaar. We zagen hem in 2015 eerder al in het verslavende Pac-Man Championship Edition DX, alsmede in een hoofrol in de niet zo geslaagde speelfilm Pixels. Nu is er dan Pac-Man 256, een spel dat kortgeleden pas werd aangekondigd, maar dat in korte tijd veel aandacht wist te genereren. Niet zo vreemd, want de makers van de originele Pac-Man, Namco Bandai, hebben besloten het oppoetsen van hun gele mascotte over te laten aan de ontwikkelaars van Hipster Whale. Dit bedrijfje boorde een goudmijn aan met hun zeer geslaagde Frogger-kloon Crossy Road, dat in korte tijd een groot succes werd.

Ze wisten met Crossy Road Frogger weer hip te maken, en Namco Bandai zag het blijkbaar wel zitten als dit ook met Pac-Man zou gaan gebeuren. Voor Hipster Whale was dit een unieke kans om met een van de 'Holy Grails' uit de videogamegeschiedenis aan de slag te gaan. Het had slecht af kunnen lopen, als de ontwikkelaar te veel nieuwe elementen aan de game toe zou hebben gevoegd, maar dit is geenszins het geval. Integendeel; Hipster Whale weet alles wat Pac-Man zo bijzonder maakte zo goed te combineren met hedendaagse spelgenres dat je jezelf af gaat vragen waarom er al niet veel eerder een dergelijk spel op de markt is gekomen.

©PXimport

Help! Er zit gevaarlijke code achter me aan!

Wat is het gevaar?

Voor we verder gaan met deze recensie even een vraag beantwoorden: waarom heet deze game Pac-Man 256? Hiervoor moeten we teruggaan naar de tijd van de originele Pac-Man arcadekast. De game bestond uit 256 levels, maar had helaas een bug in het 256e en laatste level. Als je de pech had tegen deze bug aan te lopen, dan liep het spel vast en had je voor niks de voorgaande 255 levels uitgespeeld. Het is een bug die tot op de dag van vandaag nog old school gamers frustreert, en waar vele artikelen over geschreven zijn. Hipster Whale heeft deze bug handig weten te gebruiken in de nieuwe game.

256-bug

Terug naar het spel. Als je Pac-Man 256 voor het eerst speelt lijkt alles op een standaard Pac-Man game. Je ziet onze gele held, een aantal spoken, de power pills die Pac-Man op moet eten en natuurlijk het doolhof waar Pac-Man doorheen moet rennen. Toch is niet alles hetzelfde. Het is namelijk niet meer het idee dat je alle pillen opeet, maar dat je zo snel mogelijk omhoog het scherm in rent. Natuurlijk moet je daarbij wel zoveel mogelijk punten scoren en de spoken ontwijken, maar het echte gevaar in deze game komt van de Pac-Man 256 bug. Als je namelijk niet snel genoeg omhoog gaat, zie je dat onderaan het scherm het doolhof langzaam maar zeker verandert in onbegrijpelijke regels code. De bug eet als het ware het spel op, en als je niet oppast gebeurt dit ook met Pac-Man. En dan is het toch echt game over.

©PXimport

Hipster Whale laat met hun interpretatie van Pac Man zien hoe je een game in een nieuw jasje steekt

Gamedesign van de bovenste plank

Precies, de mensen van Hipster Whale hebben van Pac-Man een endless runner gemaakt. Niet kreunen, want net als Crossy Road is Pac-Man 256 een subliem staaltje gamedesign. Alle elementen die de oude game zo'n klassieker maakte zijn aanwezig, en de nieuwe elementen voegen daadwerkelijk heel veel toe aan de oude formule. Het is juist die uitermate geslaagde combinatie van old school en new design die van Pac-Man 256 zo'n geslaagd spel maakt.

High scores

Alle elementen uit het klassieke Pac-Man zijn aanwezig. De geluiden, de animatie van Pac-Man en de verschillende spoken, die allemaal hun eigen karaktereigenschappen hebben. Zo volgen de lichtblauwe spoken braaf een standaard patroon, komen de rode spoken echt achter je aan en blijven de donkergrijze spoken net zolang slapen tot je bij ze in de buurt komt. Hipster Whale heeft ook wat eigen spoken toegevoegd, zoals de groene spoken die altijd in formatie op dezelfde lijn blijven, en die je zo de doorgang proberen te blokkeren. Wel handig als je een witte power pill hebt gegeten en je zelf achter de spoken aankunt, want dan kun je deze spoken achter elkaar door oppeuzelen.

Hipster Whale heeft van de game een echt high score festijn gemaakt. Je krijgt punten voor elke stip die je opeet, iets meer punten per spook en extra punten als je een van de verschillende soorten fruit naar binnen werkt. Hierna treedt namelijk een multiplier in werking.

©PXimport

Power-ups helpen Pac-Man in zijn strijd tegen de spoken

Beschaafde IAP

Pac-Man 256 is een gratis spel, wat betekent dat er IAP in het spel zit, elementen die je met echt geld aan kunt schaffen. Het mooie aan deze game is echter dat Hipster Whale hier heel beschaafd mee om is gegaan. Er zijn genoeg games waar je na een aantal spelletjes een korte periode moet wachten voor je verder kunt, tenzij je voor echt geld extra credits aanschaft. Dat kan bij Pac-Man 256 ook, maar het is niet nodig. Je kunt de game onbeperkt blijven spelen als je dat wilt, je kunt dan alleen geen power-ups gebruiken. Deze power-ups geven Pac-Man de mogelijkheid om onder andere met een laser of bommen zijn tegenstanders uit te schakelen. Je kunt voordat je een spelletje opstart aangeven welke power-up je wilt gebruiken, dit kost dan wel een credit. Je krijgt als je de game opstart 6 credits tot je beschikking. Zijn ze op, dan kun je nieuwe credits bijkopen, of even door blijven spelen zonder credits, dan wel zonder power-ups. Je kunt ook voor een kleine 8 dollar onbeperkte credits aanschaffen, en zo de IAP min of meer uitschakelen. Een fijne optie, die meer freemium spellen zouden moeten bieden.

Conclusie

We kunnen het niet genoeg zeggen: Pac-Man 256 is een fenomale game. Er zit niet eens zoveel variatie in het spel, en effectief is dit 'slechts' een kruising tussen de originele Pac-Man en Crossy Road, maar alles zit zo perfect in elkaar, dat je het maar blijft proberen je high score te verbeteren. Van ons mag Hipster Whale nog wel een paar klassieke games onder handen nemen. Het concept van Donkey Kong lijkt ons ook prima te lenen voor een endless runner make over...

Philips Hue SpatialAware is een nieuwe functie die lichtscènes afstemt op de indeling van je kamer. In plaats van kleuren 'los' over je lampen te verdelen, gebruikt Hue een ruimtelijke kaart waarbij rekening wordt gehouden met de onderlinge verhouding van je lampen. Het resultaat? De scènes voelen een stuk natuurlijker aan. Hoe zit dat precies, en hoe stel je het in?

Veel Hue-scènes bestaan vooral uit een palet: kleur + helderheid. De app houdt daarbij tot nu toe beperkt rekening met waar je lampen staan en op welke hoogte ze hangen. Het gevolg is dat een staande lamp in de hoek soms dezelfde kleur of felheid krijgt als spots boven de eettafel, terwijl je bij een scène als "zonsondergang" juist een logisch verloop verwacht dat door de ruimte loopt. In de praktijk voelt zo'n scène dan meer als losse lampen die toevallig hetzelfde thema draaien, in plaats van één lichtbeeld dat klopt vanuit een richting of 'bron'.

Je kunt het vergelijken met surround sound. Als je kanalen zonder plattegrond willekeurig aan speakers koppelt, hoor je wel geluid, maar de richting klopt niet. SpatialAware doet voor licht hetzelfde als een goede speakeropstelling voor audio: de plek in de ruimte wordt het uitgangspunt.

Wat SpatialAware anders doet

SpatialAware draait de aansturing om. Je scant je kamer met de camera van je telefoon of tablet, waarbij de Hue-app augmented reality gebruikt om vast te leggen waar je lampen zich bevinden: links of rechts, hoog of laag, plafond of vloer. Op basis daarvan slaat de Hue-app een ruimtelijk model van de kamer op, dat automatisch wordt bijgewerkt als je later lampen toevoegt. Kies je daarna een ondersteunde scène, dan verdeelt Hue kleur en helderheid bewust op basis van die posities. Daardoor krijgen plafondlampen en lampen op ooghoogte niet meer zomaar dezelfde tinten, maar spelen ze een eigen rol in het totale lichtbeeld.

Wanneer zie je het meeste effect

Heb je maar een paar Hue-lampen in je kamer, dan is het effect heel beperkt. Maar heb je in je kamer meerdere lampen op verschillende posities en hoogtes staan en/of hangen, dan is SpatialAware wel een mooie toepassing. Denk aan een woonkamer met plafondspots, een staande lamp naast de bank, een ledstrip achter het tv-meubel en sfeerverlichting in een kast. Dan valt er echt iets 'ruimtelijks' te verdelen en zie je sneller dat de scène als één geheel aanvoelt.

Bij scènes die op de natuur geïnspireerd zijn, zie je het verschil vaak als eerste, omdat dit soort scènes draait om een geleidelijke overgang. Denk aan het idee van een horizon: aan de ene kant warm en dieper van kleur, alsof de zon net ondergaat, en richting plafond juist lichter en koeler, zoals een heldere lucht. Zonder ruimtelijke logica kan zo'n verdeling op willekeur lijken, waardoor de sfeer niet helemaal klopt. Met SpatialAware kan Hue dat verloop koppelen aan de posities van je lampen, zodat de kleuren zich logischer verdelen en de scène als één geheel voelt.

©Philips Hue

Zo stel je Hue SpatialAware in

Open in de Hue-app de kamer waarin je SpatialAware wilt gebruiken en start de scan. De app begeleidt je terwijl je de ruimte filmt, zodat de posities van je lampen worden vastgelegd. Daarna sla je het ruimtelijke model op. Voeg je later lampen toe of verplaats je ze, dan scan je die kamer opnieuw zodat de kaart weer klopt.

Voor welke scènes kun je SpatialAware gebruiken?

Op dit moment werkt SpatialAware met ongeveer de helft van alle 'geremasterde' scènes uit de Scene Gallery. De nadruk ligt op natuur-scènes (bijvoorbeeld Savanna Sunset, Lake Placid en Mountain Breeze). Het belangrijkste om te onthouden: niet elke scène krijgt meteen SpatialAware. In de app hoort per scène zichtbaar te zijn of de functie wordt ondersteund.

©Philips Hue

Dit heb je nodig

SpatialAware werkt alleen samen met de Hue Bridge Pro. Daarnaast heb je een smartphone of tablet nodig waarop de Hue-app geïnstalleerd is (downloaden voor iOS | downloaden voor Android), zodat er een scan gemaakt kan worden. Zonder die scan is er geen ruimtelijke kaart en kan SpatialAware niets verdelen.

Wat zie je in de praktijk?

De winst zit vooral in samenhang: scènes ogen netter en meer 'zoals bedoeld', omdat hoogte en positie van je lampen meetellen. Kleur en licht worden daardoor logischer verdeeld. Plafondlicht en sfeerverlichting zitten elkaar minder in de weg, omdat ze niet meer automatisch dezelfde tinten en felheid toebedeeld krijgen.

Hue SpatialAware: praktijkvoorbeeld

Op de foto (klik erop om hem groot te openen) zie je boven de Lake Mist-scène zonder SpatialAware en daaronder dezelfde scène mét SpatialAware. Als je kijkt naar de thumbnail van het scènevoorbeeld links onderin, dan zie je dat het voorbeeld in de onderste afbeelding beter klopt met wat je in de kamer ziet: de kleuren zijn verdeeld alsof je naar een horizon kijkt. Onderaan zitten warmere, oranje tinten, die geleidelijk opschuiven naar blauwere tonen richting 'lucht'.

Dat zie je vooral terug in de verdeling over de lampen. In de bovenste versie lijkt het alsof vooral één ledstrip de scène draagt, waardoor de rest van de verlichting minder meedoet. In de onderste versie vormen de lichtpunten meer één geheel: het licht boven en achter de deur links is nu bijvoorbeeld één duidelijke kleur in plaats van dat het bestaat uit meerdere losse tinten. Dat oogt rustiger en gelijkmatiger. Tegelijk voelt die onderste versie ook wat koeler, waardoor Lake Mist misschien niet de meest uitgesproken scène is om het verschil te demonstreren, maar je ziet wel goed wat SpatialAware doet: het maakt van losse kleuren een verdeling die beter past bij het idee achter de scène.

©Philips Hue

Privacy en veiligheid

Voor SpatialAware scan je je kamer met de camera. Die 3D-scan wordt vervolgens opgeslagen in de Hue-app. Of de kaart volledig lokaal blijft of ook opgeslagen wordt in de cloud hebben wij niet kunnen achterhalen. Ga er dus niet automatisch vanuit dat alles op je telefoon blijft. Als voorzorgsmaatregel kun je de Hue-app alleen cameratoegang geven op het moment dat je de scan doet en daarna kijken in iOS of Android of je die permissie weer wilt beperken. Kan er gevoelige informatie in beeld komen (bijvoorbeeld post, documenten of een whiteboard) tijdens het scannen? Berg dat dan even weg tot na je scan.  

JBL brengt met de BandBox-serie zijn eerste audioproducten uit die specifiek gericht zijn op het maken van muziek. De BandBox Solo en Trio zijn bluetooth-speakers die tegelijkertijd functioneren als versterker voor instrumenten. De opvallendste toevoeging is het gebruik van kunstmatige intelligentie om audiosporen in realtime te scheiden, wat het meespelen met bestaande nummers makkelijker moet maken.

De kern van de nieuwe serie is de zogeheten 'Stem AI'-technologie. Hiermee kunnen gebruikers specifieke onderdelen van een liedje, zoals de zang, drums of gitaar drums in realtime op het apparaat zelf kunt isoleren of verwijderen uit elk nummer. Voor muzikanten biedt dit praktische voordelen: je kunt een gitaarpartij isoleren om precies te horen hoe deze gespeeld wordt, of de partij juist wegdraaien om zelf mee te spelen over de originele begeleiding.

Voor één muzikant

De instapversie is de BandBox Solo, een compacte speaker met een vermogen van 18 watt RMS. Het apparaat beschikt over één ingang die geschikt is voor een gitaar of microfoon. Gebruikers kunnen via de JBL One-app diverse digitale versterkers en effecten zoals reverb, chorus en phaser instellen, waardoor externe effectpedalen in veel gevallen overbodig zijn. Daarnaast functioneert de Solo als audio-interface: via de usb-c-aansluiting koppel je hem aan een laptop om direct opnames te maken in muziekproductiesoftware (DAW).

Voor meerdere muzikanten tegelijk

Voor wie meer aansluitmogelijkheden of volume nodig heeft, is er de BandBox Trio. Dit model levert 135 watt vermogen en is uitgerust met een ingebouwde vierkanaalsmixer. Hierdoor is het mogelijk om met meerdere mensen tegelijk te spelen, bijvoorbeeld een zanger en twee instrumentalisten. De Trio onderscheidt zich verder door een verwisselbare accu die tot tien uur speeltijd biedt en een LCD-scherm voor directe feedback. Ook heeft dit model meer fysieke knoppen, zodat je het geluid tijdens het spelen kunt aanpassen zonder direct de app erbij te hoeven pakken.

Prijs en beschikbaarheid

De JBL BandBox Solo en Trio zijn vanaf februari verkrijgbaar. De BandBox Solo heeft een adviesprijs van 249,99 euro. De grotere BandBox Trio kost 599,99 euro. Een belangrijk detail voor vroege kopers is dat de 'looper'-functie, waarmee je laagjes muziek over elkaar opneemt, bij lancering nog niet beschikbaar is; deze wordt volgens JBL pas in oktober via een update toegevoegd.