De Oppo Reno6 is met zijn prijskaartje van rond de 500 euro een toegankelijke smartphone. Maar is het genoeg voor Oppo om voet aan de grond te krijgen op de Nederlandse markt?

Al jaren probeert Oppo marktaandeel te winnen, maar succes blijft vooralsnog uit. Sterker nog. Samen met zustermerken OnePlus en Realme erbij opgeteld blijft het aandeel steken op marginale waardes. Er valt dus een wereld te winnen, om de naamsbekendheid van het merk te vergroten en de Reno6 aan te prijzen. En dat doet Oppo door alle marketingaandacht uit te laten gaan naar de portretmodus voor video’s. De aankondiging liet mij daarom vertwijfeld achter. Waarom zou dit zo spannend moeten zijn? Toen een week later Apple de iPhone 13-serie aankondigde en iets vergelijkbaars aankondigde snapte ik het. Zou er een Oppo mol bij Apple werken? Dat doet er niet toe. Het leidt in ieder geval af van het punt: Oppo is heel erg bezig met Apple. Het Chinese merk is niet subtiel meer in het nadoen van alles dat het Amerikaanse bedrijf wél groot maakt op de Europese markt. Niet alleen de oortjes, maar ook de smartphones zijn niet subtiel meer afgekeken.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

In de schaduw van Apple

De Oppo Reno6 lijkt ontzettend veel op de iPhone 12 (en iPhone 13). De smartphone beschikt over dezelfde metalen rand, is precies even breed, dezelfde ronde afwerking en ook een glazen achterzijde. Alleen niet waterbestendig. Tijdens de testperiode lag ook de iPhone 13 op de testbank en het is meermaals per dag voorgekomen dat ik de verkeerde smartphone pakte. Dat je als smartphonemerk dat zich probeert te bewijzen spiekt bij de concurrentie om goede eigenschappen over te nemen. Prima. Maar dit is kopiëren. Hoe wil je een merknaam op laten vallen als je smartphones (en oortjes) zo erg in de schaduw van Apple staan?

De Oppo Reno6-serie komt in twee uitvoeringen. Deze reguliere Reno6 en de Oppo Reno6 Pro, die zo’n 300 euro meer kost, die over een krachtigere Snapdragon-chipset, groter scherm en meer camera-mogelijkheden beschikt. De reguliere Reno6 is echter een stuk toegankelijker geprijsd met een prijskaartje van 480 euro. Toch zet Oppo met deze prijs veel te hoog in, want wat je ervoor terugkrijgt is niet in lijn.

ColorOS zit vol reclame

De Oppo Reno6 draait op Android 11, met de ColorOS-skin. Oppo vindt de skin zo goed dat zelfs OnePlus-smartphones op termijn de skin gaan draaien. Maar dat ColorOS. Dat is een rommeltje. De visuele stijl moet je liggen, maar dat veel apps nog altijd slecht uitgelijnd zijn oogt slordig. Ook is de hoeveelheid bloatware ongekend. Los van de overbodige apps van Oppo, zoals Telefoonbeheer, is er ook heel veel reclame aanwezig. Ik telde tien apps, waaronder apps van dubieuze techbedrijven Facebook, TikTok en Amazon.

©PXimport

©PXimport

Ook het ondersteuningsbeleid is nog niet voldoende: twee jaar Android versie-updates en drie jaar beveiligingsupdates.

©PXimport

Camera’s

Ook op cameragebied schiet de Reno6 opvallend tekort. De drie camera’s aan de achterzijde geven je de mogelijkheid om gewone, zoom- en groothoekfoto’s te maken. Hoewel er niets aan te merken is op de gewone camera, had Oppo de andere lenzen net zo goed weg kunnen laten. De 8 megapixel groothoekcamera laat vervormde foto’s zien en de twee megapixel zoomlens kun je werkelijk helemaal niks mee. De resolutie is veel te laag en de lichtsterkte zeer onder de maat. Dat weet Oppo zelf ook, anders had het bedrijf de macrofunctionaliteit niet diep in de instellingen verscholen. Inzoomen volgens de knoppen in de camera-app, zoomen in op de reguliere lens (1x, 3x, 5x en 10x).

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Rekenkracht/ scherm / accu

Op de overige gebieden weet Oppo wel te brengen wat je kunt verwachten. Je krijgt een prima amoledscherm, dat qua helderheid, kleurweergave, resolutie (Full-HD) en verversingssnelheid (90 hertz) goed scoort. Onder het scherm vind je een vingerafdrukscanner.

Ook qua rekenkracht zit alles dik in orde. De MediaTek-chipset (die ook 5G ondersteunt) doet het prima in de benchmarks. Daarbij krijg je 8GB werkgeheugen, waarbij er extra werkgeheugen wordt vrijgemaakt door hier 3GB opslaggeheugen voor in te zetten. Van de 128GB aan beschikbare opslag heb je ongeveer 100GB vrij voor je eigen apps, foto’s, video’s, etc.

De accuduur is ook in orde. De 4.300 mAh-accu gaat iets langer dan een dag mee. Wanneer je zuinig aan doet en bijvoorbeeld gebruikmaakt van een 60 hertz schermverversingssnelheid en 4G, moet anderhalf tot twee dagen haalbaar zijn. Je kunt de Reno6 niet draadloos opladen, wel is het mogelijk te snelladen via de usb-c-poort. Hierbij laad je binnen een half uur zo’n dertig procent accuvermogen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de Oppo Reno6

Hoewel de Oppo Reno6 an sich een degelijke smartphone is, wordt hij voor een veel te hoge adviesprijs in de markt gezet. Hierdoor ben je beter af met alternatieven als de Pixel 4a 5G of Samsung Galaxy A72 en Samsung Galaxy A52 5G voor meer waar je voor je geld. In een lagere prijsklasse kun je ook kijken naar de Nord-serie van OnePlus: vergelijkbare smartphones die minder kosten.

Conclusie: Oppo Reno6 kopen?

De Oppo Reno6 schiet op teveel vlakken tekort om op te vallen en zijn prijs te rechtvaardigen. Het ontwerp is van Apple afgekeken, de software en ondersteuning niet goed genoeg en twee van de drie camera’s aan de achterzijde zijn overbodig. De bouwkwaliteit, accuduur, rekenkracht en scherm volstaan, wat de Reno6 als totaalplaatje een degelijke, maar vooral matige smartphone maakt.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.