De OnePlus Nord CE is de eerste OnePlus-smartphone van 2021 uit de Nord-serie. De naam CE staat niet voor het Europees keurmerk of het Chinese imitatiekeurmerk ‘China Electronics’, maar voor Core Edition. Wat de marketeers hiermee bedoelen lees je in deze OnePlus Nord CE review.

De Nord-serie van OnePlus zag in de zomer van 2020 het levenslicht met de OnePlus Nord: een betaalbare smartphone die zeker het aanbevelen waard is. Later werd de serie aangevuld met de Nord N10 en Nord N100, twee goedkopere smartphones die vanwege hun update-ondersteuningsbeleid van OnePlus absolute afraders zijn. Om de onduidelijke Nord-namensoep compleet te maken, is de opvolging in de Nord serie deze OnePlus Nord CE. Of deze Nord CE nu gezien mag worden als een opvolger van de N10, N100, gewone Nord of een nieuwe sublijn is wat onduidelijk. Het zal mij persoonlijk ook niet verbazen als OnePlus de merknaam Nord na wat meer naamsbekendheid gaat afscheiden en heel erg hard gaat doen alsof het een onafhankelijk merk is. Een beetje vergelijkbaar met hoe Xiaomi doet alsof Poco een eigen merk is en Huawei dat in het verleden deed met (het inmiddels) verkochte Honor.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Core Edition

Anyway. CE staat in dit geval voor Core Edition. De marketingafdeling heeft bij dit toestel het verhaal verzonnen dat ze bij OnePlus voor deze smartphone vooral gekeken hebben naar de basale, essentiële benodigdheden van een smartphone op basis van hun ‘community’. Hoewel het verhaal natuurlijk marketing-onzin is zoals alleen OnePlus dat kan verzinnen, is het best interessant om daar eens bij stil te staan voordat je een smartphone koopt. En ook is het interessant om te zien hoe OnePlus deze essentiële functies van een smartphone interpreteert.

Je zou ook kunnen stellen dat de koers van de OnePlus Nord van vorig jaar bijgestuurd moest worden. Ten opzichte van de eerste OnePlus Nord is er namelijk wel wat veranderd. Eén van de overtollige camera’s aan de achterzijde is verwijderd. Hetzelfde geldt voor een van de twee camera’s aan de voorzijde. Opvallender is dat OnePlus de audio-aansluiting terugplaatst. Hopelijk ziet OnePlus ook voor zijn andere toekomstige smartphones in dat het weglaten daarvan een fout was.

Het frame en de achterzijde van de OnePlus CE zijn van plastic. Dat valt toe te juichen, want de uitstraling is nog altijd even luxe, zonder dat de achterkant kwetsbaar is vanwege glas.

©PXimport

©PXimport

Nord vs. Nord

Toch zijn er ook veel zaken hetzelfde gebleven. Het schermformaat bijvoorbeeld is hetzelfde. En ook in dit geval is er plaats voor een fraai (full-HD) amoledscherm. Hoewel witte vlakken wat grauw ogen en de helderheid beter kan, is de kleurweergave dik in orde. Bovendien heeft deze een opgehoogde verversingssnelheid van 90 hertz. Iets wat ik persoonlijk niet als essentieel zou omschrijven, maar het is zeker een prettige toevoeging.

Ook de plaatsing van de vingerafdrukscanner onder het scherm behoort volgens OnePlus tot de core-functionaliteit. Hoewel die vanuit die benadering beter fysiek aan de achter- of zijkant had kunnen zitten, wat nog altijd nauwkeuriger en sneller werkt. Ook de frontcamera zit in het scherm verwerkt, via een gat in de linkerbovenhoek. Of zo’n oplossing essentieel is, dat is natuurlijk ook erg subjectief.

Snelheid blijft

Eén van de sterke kanten van OnePlus smartphones is altijd geweest dat ze vlot werken en dat is met deze OnePlus Nord CE niet anders. Ik stipte al eerder aan dat het scherm een hogere verversingsnelheid heeft van 90 hertz, in plaats van het standaard 60 hertz. Vloeiend lopend beeld draagt bij aan de beleving dat je een vlot presterende smartphone hebt.

Ook in de benchmarks zijn de prestaties (voor een smartphone in deze prijsklasse) in dik orde. De OnePlus Nord CE is uitgerust met een Snapdragon 750G processor en (in ons geval) 12GB aan werkgeheugen. De chipset levert ook 5G ondersteuning, wat op dit moment nog verre van essentiele functionaliteit biedt. Het zal nog minstens een jaar duren voordat 5G in Nederland écht de moeite waard is, maar met de OnePlus Nord CE ben je daar vast klaar voor.

Opladen en accuduur

Als het aankomt op snelheid, is het ook belangrijk de oplader niet te vergeten. De 30 watt-snellader is wat minder imponerend dan de dure OnePlus-smartphones, maar nog altijd rap. Vooral wanneer je net niet uit komt met je dag is het fijn zo’n lader achter de hand te hebben om in een paar minuten het accucapaciteitspercentage weer wat op te schroeven. Draadloos laden is niet mogelijk met deze Nord CE.

De accucapaciteit is met 4.500 mAh gemiddeld. De OnePlus Nord CE is daarom geen smartphone met een opvallend uithoudingsvermogen. Vooral als je gebruikmaakt van de hogere schermverversingssnelheid en 5G kan de accu snel leeglopen. Met 4G en 60 hertz moet anderhalve dag met een opgeladen accu haalbaar zijn.

Drie uitvoeringen

©PXimport

Camera’s

OnePlus en camera’s, het is tot nu toe nooit een gelukkig huwelijk geweest. Kwalitatief hebben de foto’s en video’s altijd een slag achter gelegen op de meeste concurrenten in dezelfde prijsklasse. Ook lijkt de focus teveel te hebben gelegen op functionaliteit dan op kwaliteit, door de achterzijde van het toestel vol te behangen met lenzen en sensoren. Ook is OnePlus een samenwerking aangegaan met cameramerk Hasselblad om een inhaalslag teweeg te brengen. Op de recente OnePlus 9-smartphones helaas nog zonder resultaat. Deze OnePlus Nord CE zou eigenlijk wat meer aandacht mogen verdienen van OnePlus. Zo is er bij deze camera geen samenwerking geweest met Hasselblad en heeft OnePlus besloten dat de twee megapixel monochroomcamera essentieel genoeg is om te behouden. Wel is het positief dat OnePlus de macrocamera heeft verwijderd, op andere OnePlus-toestellen kon ik hier ook geen praktische toepassing voor bedenken omdat de foto’s steevast onscherp en gruizig waren.

Kortom, de camera’s die er toe doen op de achterzijde van de Nord CE zijn de reguliere lens (64 megapixel) en de groothoeklens (8 megapixel). De camera-app toont je drie zoomknoppen, waarbij geschakeld wordt tussen de twee camera’s. De inzoommogelijkheid is niet meer dan een digitale zoom op de primaire camera.

Voor de prijsklasse maken deze twee lenzen uitstekende foto’s. Voor kwalitatief de beste foto’s kun je beter de primaire camera blijven gebruiken. Vooral voor de prijsklasse zijn foto’s van de OnePlus Nord CE goed: kleurrijk, gedetailleerd en helder. Bij minder licht, merk je natuurlijk verschil en treedt er ruis op en valt veel weg. Voor dat soort omstandigheden ben je gewoonweg beter af met een duurdere iPhone- of Samsung-smartphone. De nachtmodus kan helpen, maar heeft wel wat bewegingsonscherpte.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Je krijgt drie zoomniveau's, waarbij de groothoeklens gebruikt wordt voor het uitzoomen en de zoomfunctie inzoomt op de hoofdcamera.

Android 11 met OxygenOS

De softwareschil die OnePlus over Android legt, OxygenOS, kent veel liefhebbers. Er zit nauwelijks bloatware in, alles werkt vlot en je kunt veel naar eigen wens afstellen. Nog altijd is dat de kracht van OnePlus smartphones. Maar het klad begint wel OxygenOS te raken. Hoewel het lijkt alsof OnePlus de basis van de Android-kern nauwelijks aanpast, is er op de achtergrond veel veranderd. Apps worden rigoreus afgekapt om de batterij te ontzien, waardoor achtergrondprocessen niet altijd even lekker werken (bijvoorbeeld als je via een sport-app de route met GPS wilt vastleggen) of een timer-app gebruikt. Ook treden er nu en dan bugs op.

Bovendien wordt het op softwaregebied met name voorbijgelopen door Samsung en Google zelf, die hun smartphones in dezelfde prijsklasse veel langer ondersteunen dan OnePlus belooft. De twee versie-updates die je kunt verwachten, kan en moet gewoon beter. Vooral voor een 5G-smartphone, als je qua netwerktechniek klaar bent voor de toekomst, moet dat ook met Androidfuncties.

Hoewel OxygenOS zeker prettig is om mee te werken, en fabrikanten als Xiaomi en Huawei zeker wat kunnen leren van OnePlus, is OxygenOS niet echt meer een onderscheidend kenmerk waar je een OnePlus-smartphone voor koopt.

Alternatieven voor de OnePlus Nord CE

De OnePlus Nord CE is een zeer goede smartphone voor een scherpe prijs. Concurrenten kunnen deze smartphone niet bijbenen als het aankomt op een combinatie van specificaties en ontwerp. Toch zijn er enkele belangrijke eigenschappen waarin een beter alternatief zich aandient. Ondersteuningsbeleid en camera (dan kun je beter naar de Pixel 4A 5G of Samsung Galaxy A52 5G). Vind je accuduur belangrijk, dan is de Xiaomi Poco X3 Pro een goedkoper alternatief.

Conclusie: OnePlus Nord CE kopen?

De OnePlus Nord CE laat zien wat OnePlus belangrijk vindt in een smartphone en als dit ook belangrijke eigenschappen zijn voor jouw betaalbare smartphone, dan weet je dat je met deze smartphone een goede keus maakt. Met de OnePlus CE heb je een smartphone die in zijn prijsklasse voorop loopt met een snel scherm, schone software en een gelikt ontwerp. Ook de primaire camera is dik in orde en eindelijk telt OnePlus weer mee voor de muziekliefhebber en mobiele gamer dankzij de audio-aansluiting. Toch zijn er verbeterpunten, zo is de monochroomcamera volkomen overbodig en moet het updatebeleid aangescherpt worden.

Ons oordeel

8Score

OnePlus Nord CE

Adviesprijs vanaf € 299,-
Kleuren Blauw, zwart, zilver
OS Android 11 (OxygenOS)
Scherm 6,4 inch oled (2400 x 1080, 90 Hz)
Processor 2,2 GHz octacore (Snapdragon 750G)
RAM 6-12 GB
Opslag 128 of 256 GB
Batterij 4.500 mAh
Camera 64, 8, 2 megapixel (achter), 16 megapixel (voor)
Connectiviteit 5G, Bluetooth 5.1, wifi, gps, nfc, 3,5mm jack
Formaat 15,9 x 7,4 x 0,8 cm
Gewicht 170 gram
Websitewww.oneplus.com

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.