De iPhone heeft een krachtige processor aan boord, die de prestaties van veel vroegere spelcomputers overtreft – zelfs wanneer je een wat ouder model hebt. Maar wat zijn nou goede emulators voor het retrogamen? We zetten drie favorieten op een rijtje.

Lees ook: Emuleer, voor retro en meer!

Sinds Apple het iOS-systeem van de Europese Unie heeft moeten opengooien , is er in rap tempo veel veranderd. Niet alleen komen we meer soorten apps tegen binnen de App Store, ook kunnen we via plekken als de AltStore van alles downloaden en installeren wat voorheen niet mogelijk was. Emulators voor retrogames zijn daar een goed voorbeeld van. Daarom bespreken we graag drie van onze favoriete emulators, waarmee je flink wat games speelt.

RetroArch

De emulator die met kop en schouders boven de rest uitkomt, is RetroArch. Deze app ondersteunt de meeste soorten gameconsoles en handhelds, waardoor je met één app direct toegang hebt tot een nagenoeg complete consolebibliotheek. Voor sommige consoles bestaan betere opties in de vorm van zelfstandige emulators, maar met RetroArch maak je in elk geval een goede start. Je speelt hiermee allerlei titels van Sega, Nintendo, Sony (PlayStation), Neo Geo, Atari en nog veel meer.

De emulator biedt een virtuele controller, maar je kunt ook eventueel via bluetooth een gamepad aansluiten. Meer daarover lees je op de hulppagina's van Apple. Daarnaast is er een functie genaamd NetPlay, waarmee je online kunt gamen. Dat kan zelfs met mensen die dezelfde app draaien op Android of Windows. Het grootste nadeel van RetroArch is de app instellen. Dat is een omvangrijk proces waarvoor je echt even een handleiding moet opzoeken, want in je eentje kom je er niet uit. Maar als je eenmaal alles draaiende hebt, dan kun je op je iPhone moeiteloos de spellen spelen die je wilt spelen.

📲 Download hier RetroArch uit de App Store

Delta

Delta is een vergelijkbare applicatie, maar de focus ligt daar met name op Nintendo-games. Dat is helemaal geen probleem – want voor die spelcomputers komen geregeld allerlei fanprojecten uit die je er prima op kunt spelen (los van je eigen geback-upte verzameling). Delta ondersteunt alles tussen de Nintendo Entertainment Systemen (NES) en Nintendo DS, waardoor er genoeg te beleven valt. In tegenstelling tot RetroArch ben je veel minder tijd kwijt aan het instellen. Bovendien kun je games via iCloud synchroniseren, waardoor bestanden overzetten een eitje is.

Wat Delta verder een leuke app maakt, is dat je veel dingen kunt aanpassen. Je kunt online verschillende skins downloaden, waardoor je het scherm van een iPhone er bijvoorbeeld uit kunt laten zien als een Game Boy. Een nadeel van Delta is dat je per game een afbeelding moet instellen voor het spel, aangezien de boxarts niet altijd centraal gesynchroniseerd worden. Wil je dus dat je collectie er een beetje leuk en overzichtelijk uitziet, dan zul je er wat werk in moeten stoppen. Maar dat is wat ons betreft een kleine minpuntje die verder niets afdoet aan de fijne ervaring.

Om Delta te kunnen gebruiken, moet je eerst de AltStore downloaden (dat kost 1,82 euro per jaar). Na het installeren van deze downloadwinkel kun je binnen de store zoeken op Delta.

Ook interessant: Serieus gamen op je Apple TV? Dat kan!

PPSSPP

De PPSSPP-emulator is een goed voorbeeld van een op zichzelf staande app die het emuleren van een specifieke spelcomputer (de Sony PSP) perfect aanpakt. Nu is er ook wel een PPSSPP-optie beschikbaar binnen RetroArch, maar we prefereren de losse app vanwege de toegankelijkere interface en updates. Een van de tofste functies is dat je je originele savebestanden vanaf je oude PSP-games kunt overzetten naar de emulator. Zodoende kun je verdergaan waar je gebleven was, ook wanneer de PSP het op een gegeven moment begeeft.

📲 Download hier de PPSSPP uit de App Store

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.