De iPhone heeft een krachtige processor aan boord, die de prestaties van veel vroegere spelcomputers overtreft – zelfs wanneer je een wat ouder model hebt. Maar wat zijn nou goede emulators voor het retrogamen? We zetten drie favorieten op een rijtje.

Lees ook: Emuleer, voor retro en meer!

Sinds Apple het iOS-systeem van de Europese Unie heeft moeten opengooien , is er in rap tempo veel veranderd. Niet alleen komen we meer soorten apps tegen binnen de App Store, ook kunnen we via plekken als de AltStore van alles downloaden en installeren wat voorheen niet mogelijk was. Emulators voor retrogames zijn daar een goed voorbeeld van. Daarom bespreken we graag drie van onze favoriete emulators, waarmee je flink wat games speelt.

RetroArch

De emulator die met kop en schouders boven de rest uitkomt, is RetroArch. Deze app ondersteunt de meeste soorten gameconsoles en handhelds, waardoor je met één app direct toegang hebt tot een nagenoeg complete consolebibliotheek. Voor sommige consoles bestaan betere opties in de vorm van zelfstandige emulators, maar met RetroArch maak je in elk geval een goede start. Je speelt hiermee allerlei titels van Sega, Nintendo, Sony (PlayStation), Neo Geo, Atari en nog veel meer.

De emulator biedt een virtuele controller, maar je kunt ook eventueel via bluetooth een gamepad aansluiten. Meer daarover lees je op de hulppagina's van Apple. Daarnaast is er een functie genaamd NetPlay, waarmee je online kunt gamen. Dat kan zelfs met mensen die dezelfde app draaien op Android of Windows. Het grootste nadeel van RetroArch is de app instellen. Dat is een omvangrijk proces waarvoor je echt even een handleiding moet opzoeken, want in je eentje kom je er niet uit. Maar als je eenmaal alles draaiende hebt, dan kun je op je iPhone moeiteloos de spellen spelen die je wilt spelen.

📲 Download hier RetroArch uit de App Store

Delta

Delta is een vergelijkbare applicatie, maar de focus ligt daar met name op Nintendo-games. Dat is helemaal geen probleem – want voor die spelcomputers komen geregeld allerlei fanprojecten uit die je er prima op kunt spelen (los van je eigen geback-upte verzameling). Delta ondersteunt alles tussen de Nintendo Entertainment Systemen (NES) en Nintendo DS, waardoor er genoeg te beleven valt. In tegenstelling tot RetroArch ben je veel minder tijd kwijt aan het instellen. Bovendien kun je games via iCloud synchroniseren, waardoor bestanden overzetten een eitje is.

Wat Delta verder een leuke app maakt, is dat je veel dingen kunt aanpassen. Je kunt online verschillende skins downloaden, waardoor je het scherm van een iPhone er bijvoorbeeld uit kunt laten zien als een Game Boy. Een nadeel van Delta is dat je per game een afbeelding moet instellen voor het spel, aangezien de boxarts niet altijd centraal gesynchroniseerd worden. Wil je dus dat je collectie er een beetje leuk en overzichtelijk uitziet, dan zul je er wat werk in moeten stoppen. Maar dat is wat ons betreft een kleine minpuntje die verder niets afdoet aan de fijne ervaring.

Om Delta te kunnen gebruiken, moet je eerst de AltStore downloaden (dat kost 1,82 euro per jaar). Na het installeren van deze downloadwinkel kun je binnen de store zoeken op Delta.

Ook interessant: Serieus gamen op je Apple TV? Dat kan!

PPSSPP

De PPSSPP-emulator is een goed voorbeeld van een op zichzelf staande app die het emuleren van een specifieke spelcomputer (de Sony PSP) perfect aanpakt. Nu is er ook wel een PPSSPP-optie beschikbaar binnen RetroArch, maar we prefereren de losse app vanwege de toegankelijkere interface en updates. Een van de tofste functies is dat je je originele savebestanden vanaf je oude PSP-games kunt overzetten naar de emulator. Zodoende kun je verdergaan waar je gebleven was, ook wanneer de PSP het op een gegeven moment begeeft.

📲 Download hier de PPSSPP uit de App Store

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.