De OnePlus 8 volgt de pas zes maanden oude OnePlus 7T op. Het nieuwste model is honderd euro duurder en zet daar met name betere specificaties tegenover. Tegelijkertijd is hij honderd euro goedkoper dan de eveneens nieuwe OnePlus 8 Pro. In deze OnePlus 8 review zoeken we uit of deze smartphone de gulden middenweg is.

OnePlus introduceerde onlangs de OnePlus 8 en 8 Pro, smartphones van respectievelijk 699 en 899 euro. Recent bespraken we in onze OnePlus 8 Pro review het topmodel, en nu is het de beurt aan zijn goedkopere variant. De 8 volgt de 7T van vorig jaar op, die je nu kunt kopen voor minder dan 550 euro. In deze OnePlus 8 review zoeken we uit welke van de drie telefoons de beste koop is.

©PXimport

Ontwerp

De OnePlus 8 is gemaakt van glas en heeft een voorkantvullend scherm met zeer smalle randen aan de boven- en onderkant. Het display loopt ietwat door over de zijkanten, wat het vegen vanuit hoeken prettiger doet aanvoelen. In de linkerbovenhoek van het scherm zit een klein gaatje voor de selfiecamera. De smartphone oogt futuristisch en ligt door zijn gebolde behuizing fijn in de hand. Het gewicht is met 180 gram relatief laag. De OnePlus 8 is ook lichter dan de 7T, die een kleinere accu heeft maar 190 gram weegt. De 8 Pro weegt 199 gram, wat komt door het grotere scherm en accu. In de afgelopen weken heb ik veel familie en vrienden de 8 en 8 Pro in handen gedrukt, en het merendeel prefereert de meer handzame 8.

©PXimport

De smartphone heeft een handige alert-slider om snel te wisselen tussen het belvolume, de trilstand en stille modus. Onderop zit een usb-c-poort om op te laden en oordopjes aan te sluiten, eventueel via een verloopstukje. Een 3,5mm-audiopoort ontbreekt namelijk. De OnePlus 8 mist ook een certificering voor water- en stofdichtheid, iets wat de 8 Pro wel heeft. OnePlus claimt dat de reguliere 8 tegen wat water en stof kan, maar neem ‘m dus niet mee in het zwembad.

Het toestel is verkrijgbaar in drie kleuren: zwart, mintgroen en Interstellar Glow. Ik testte de groene versie, die ik zou omschrijven als fris en hip. Vingerafdrukken zijn nauwelijks zichtbaar. De andere twee kleuren zijn wel gevoelig voor vingerafdrukken. Wie een zo opvallend mogelijke smartphone wilt, kan het beste kijken naar de Interstellar Glow-uitvoering – die verkleurt door lichtinval.

©PXimport

©PXimport

Scherm

Het scherm van de OnePlus 8 meet 6,55-inch en is dus niet tot nauwelijks met één hand te bedienen. Het oled-paneel levert zeer fraaie kleuren en een hoog contrast, en is energiezuiniger dan een lcd-scherm van goedkopere smartphones. Door de full-hd-resolutie oogt het beeld scherp. Achter het display zit een optische en dus onzichtbare vingerafdrukscanner, die oplicht als je de smartphone wilt ontgrendelen. De scanner is accuraat en heel snel, maar doet het buiten op een zonnige dag merkbaar minder goed. Dit komt omdat de scanner werkt via licht.

©PXimport

De maximale ververssnelheid van het scherm is 90Hz, wat betekent dat het scherm zichzelf negentig keer per seconde ververst. Veel smartphoneschermen doen dat zestig keer seconde (60Hz). De hogere ververssnelheid levert soepeler beeld en dat merk je onder meer aan de animaties, het scrollen in teksten en het spelen van geoptimaliseerde games. Aangezien de kans groot is dat je huidige smartphone een 60Hz-display heeft, zal de OnePlus 8 iets vloeiender aanvoelen. Een subtiele verbetering, al verbruikt de hogere ververssnelheid ook wat meer stroom. Je kunt daarom in de instellingen ook kiezen voor een 60Hz-weergave. De duurdere OnePlus 8 Pro heeft een nog fraaier 120Hz-scherm. Het verschil met 90Hz is zichtbaar, maar niet dé reden om de Pro-versie te verkiezen boven de reguliere 8.

Wie bekend is met de OnePlus 7T, weet nu dat de schermen van de 7T en 8 op papier identiek zijn. In de praktijk zie ik ook nauwelijks verschil.

©PXimport

Uitstekende hardware

Net als zijn duurdere broer gebruikt de OnePlus 8 een Snapdragon 865-chip, de krachtigste Qualcomm-processor van dit moment. Dat merk je: het toestel is vliegensvlug en zal dat nog jaren blijven. De standaardversie van 699 euro heeft 8GB werkgeheugen en 128GB opslaggeheugen. Genoeg om snel te wisselen tussen je recent gebruikte apps en games, met lekker veel opslagruimte voor die programma’s en andere media. Let erop dat de smartphone geen micro-sd-slot heeft om het geheugen uit te breiden. Denk je meer dan 128GB geheugen nodig te hebben? Voor 799 euro koop je de OnePlus 8 met 12GB/256GB werk- en opslaggeheugen. De meerprijs is schappelijk, dat mag gezegd worden.

©PXimport

Beide OnePlus 8-modellen zijn geschikt voor 5G-internet. KPN, T-Mobile en VodafoneZiggo lanceren naar verwachting deze zomer hun 5G-netwerken in de eerste vorm. Voorlopig zal 5G vooral iets sneller en stabieler internet bieden, vooral op drukke locaties. Vanaf 2023 zal het netwerk pas écht een stuk sneller worden. De smartphone is dus voorbereid op de toekomst, maar veel heb je er nog niet aan.

De OnePlus 8 kan verder overweg met technieken als twee simkaarten, wifi 6 en nfc.

Accuduur en opladen

In de OnePlus 8 zit een 4300 mAh-accu die je niet kunt verwisselen. De accucapaciteit is flink gegroeid ten opzichte van de 7T van vorig jaar, die een 3800 mAh-accu heeft. Met die smartphone redde ik het meestal geen lange dag op één acculading. De grotere accu van de 8 betaalt zich uit: een lange dag gebruik is geen probleem.

Opladen gaat via de meegeleverde Warp Charge 30W-stekker, met een vermogen van 30W. De accu laadt in een half uur op van 0 naar 55 procent en dat is erg snel. Als je een andere usb-c-stekker gebruikt, duurt het opladen langer. Helaas kan de OnePlus 8 niet draadloos opladen. Een minpunt, want vrijwel alle smartphones in dit prijssegment kunnen dit wél. De OnePlus 8 Pro kan ook draadloos laden, maar is nog een stuk duurder.

©PXimport

Drie camera's: zo goed zijn ze

Achterop de OnePlus 8 zitten een primaire 48 megapixel camera, een 16 megapixel groothoeklens en een 2 megapixel macrocamera. De camera’s wijken hiermee af van de 7T-serie en de 8 Pro, die in plaats van een macrocamera een telelens hebben om drie keer te zoomen met een minimaal kwaliteitsverlies. De camera-app van de OnePlus 8 biedt ook een twee keer zoom-functie, maar gebruikt hierbij digitale zoom met zichtbaar kwaliteitsverlies. Jammer, maar in veel gevallen is de kwaliteit van zo’n zoomfoto prima voor sociale media. Twee keer zoom stelt namelijk weinig voor. Pas als je verder gaat zoomen (maximaal tien keer) zie je hoe de kwaliteit achteruit holt.

Met de speciale macrocamera maak je scherpe foto’s van heel dichtbij. Handig als je graag bloemen, insecten, huisdieren of etiketten fotografeert. De macrofunctie werkt heel goed. Onhandig is dat je de functie zelf moet inschakelen in de camera-app. Het was prettiger geweest als de camera zelf zou wisselen als je heel dichtbij een object bent. Een ander minpunt is de lage resolutie van 2 megapixel. Een macrofoto (1600 x 1200 pixels) is scherp genoeg voor sociale media, maar oogt op je televisie minder scherp dan een reguliere 12 megapixel-foto (4000 x 3000 pixels). Hieronder zie je links de automatische stand en rechts de macromodus.

©PXimport

©PXimport

Over de primaire camera gesproken; die maakt fraaie, realistische foto’s met veel detail. De kwaliteit is vergelijkbaar met de OnePlus 7T maar iets minder dan de OnePlus 8 Pro, die een nieuwere en betere camerasensor gebruikt. In het donker schiet de camera ook prima foto’s maar is er een duidelijk kwaliteitsverschil met dure telefoons als de 8 Pro, iPhone 11 Pro en Huawei P40 Pro.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De groothoekcamera maakt een wijde foto en werkt naar behoren. Kleuren ogen iets minder natuurgetrouw dan op reguliere foto’s. Een grasveld is bijvoorbeeld net even te groen, maar grote kans dat het je niet opvalt omdat het plaatje er prima uitziet. Hieronder zie je twee fotoseries met van links naar rechts de normale foto, een groothoekfoto en een 2x-zoomfoto.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De 16 megapixel camera in het display maakt over het algemeen ‘gewoon goede’ selfies. Houd de smartphone wel stil, anders krijg je snel bewogen plaatjes. De camera kan ook videobellen in full-hd-resolutie.

Software

De OnePlus 8 draait uit de doos op Android 10 met de OxygenOS-schil van OnePlus. Deze laag wijkt weinig af van stock-Android en voegt vooral functies toe om het besturingssysteem meer naar eigen wens aan te passen. Van de animatie van de vingerafdrukscanner en de vorm van de snelle instellingen tot het kleurenpalet en de werking van de gamemodus: er is veel in te stellen en dat is leuk. Op de smartphone zijn vier applicaties voor geïnstalleerd: Facebook, Messenger, Instagram en Netflix. Die eerste drie zijn te verwijderen, Netflix niet. OnePlus levert zelf ook een handvol apps mee, waaronder een galerij, weer en rekenmachine. De software werkt intuïtief, is razendsnel en minder aanwezig dan de lagen van Samsung, Huawei en veel andere concurrenten.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Updatebeleid

OnePlus belooft – al jaren – drie jaar volledige softwareondersteuning voor zijn smartphones. De OnePlus 8 krijgt dus drie Android-versie-updates en drie jaar om de maand een beveiligingsupdate. Dat is netjes. Dure Samsung-telefoons krijgen bijvoorbeeld twee versie-updates en vier jaar beveiligingsupdates, maar de meeste merken beloven twee jaar volledige updates. iPhones krijgen vier jaar updates van Apple, maar draaien geen Android.

Conclusie: OnePlus 8 kopen?

De OnePlus 8 is een hele fijne smartphone zonder fratsen, voorzien van een luxe behuizing, fraai scherm, krachtige hardware en gebruiksvriendelijke software met drie jaar ondersteuning. Het toestel doet niets fout, maar weet ook nergens mee op te vallen. Hij is niet water- en stofdicht volgens een IP-certificering, kan niet draadloos opladen en maakt niet de beste foto’s in zijn prijsklasse.

Deze drie aandachtspunten zijn ook van toepassing op de OnePlus 7T van vorig jaar. De 8 oogt moderner, is iets sneller, heeft een betere accuduur en 5G, maar kost 699 euro. Op moment van schrijven koop je de 7T voor 529 euro. De verbeteringen van de 8 hebben dus een flinke meerprijs, en in mijn ogen zijn veel geïnteresseerden beter af met de 7T (review).

Hoewel van een hele andere orde, is de nieuwe iPhone SE ook een concurrent. Apple's iPhone van 489 euro is razendsnel, waterdicht, kan draadloos opladen en krijgt vier jaar updates. Op punten als het scherm, de software en formaat zijn de twee niet te vergelijken, maar de iPhone SE illustreert dat een complete en goede smartphone helemaal geen 699 euro hoeft te kosten.

Wie de nieuwste OnePlus prefereert maar geen concessies wil doen, kan terecht bij de 8 Pro. Die is IP-gecertificeerd, laadt draadloos op en beschikt over een uitstekende vierdubbele camera. Het toestel heeft ook een fraaier 120Hz-scherm. Houd er wel rekening mee dat de smartphone merkbaar groter en zwaarder is, en minimaal 899 euro kost. Lees hier onze uitgebreide OnePlus 8 Pro review.

Google heeft de Pixel 10a volledig uit de doeken gedaan, een nieuwe smartphone voor de prijs van 549 euro.

De nieuwe smartphone werd eerder deze maand al getoond, maar nu zijn alle details bekendgemaakt. De Pixel 10a is nagenoeg gelijk aan de Pixel 9a, al wordt hij sneller draadloos opgeladen en is hij ook iets kleiner. Dat laatste komt door de dunnere schermbezels, want het formaat van het scherm blijft wel 6,3".

Het scherm zal ook iets feller worden, met een maximale helderheid van 3000cd/m², ten opzichte van de Pixel 9a die een maximale helderheid van 2700cd/m² aan. De Pixel 10a wordt daarnaast beschermd door Gorilla Glass 7i.

Zoals gezegd kan de Pixel 10a sneller draadloos opladen met een maximaal vermogen van 10W (in plaats van 7,5W). De accucapaciteit blijft met 5100mAh gelijk. Verder draait de Pixel 10a op Android 16.

De Pixel 10a oogt verder nagenoeg hetzelfde als de Pixel 9a. Het frame is daarbij gemaakt van 100 procent gerecycled aluminium, 81 procent gerecycled plastic en gerecycled koper, goud, kobalt en wolfraam.

De Pixel 10a is vanaf 5 maart beschikbaar, al kan hij nu al gereserveerd worden. Zoals gezegd luidt de adviesprijs 549 euro - althans, voor de variant met 128 GB aan opslagruimte. Er is ook een model met 256 GB die 649 euro kost. Meer informatie is op de website van Google te vinden.

Windows biedt uitgebreide mogelijkheden voor accountbeheer, zodat elke gebruiker zijn eigen omgeving heeft en de juiste toegangsrechten krijgt. In dit artikel bespreken we de belangrijkste scenario’s voor thuisgebruik, zoals verschillende accounttypes en aangepaste gebruikersrechten.

In Windows is het onmogelijk om zonder account te werken. Het besturingssysteem heeft namelijk altijd een gebruikerscontext nodig om onderdelen als bureaublad, processen en rechten te laden. Zelfs bij automatische aanmelding of een wachtwoordloos account is er op de achtergrond minstens één account actief. Er bestaan wel verschillende accounttypes, en voor goed accountbeheer is het belangrijk de praktische verschillen te kennen, want elk type heeft eigen mogelijkheden, voordelen en beperkingen. We bekijken daarom grondiger Microsoft- en lokale accounts en het verschil tussen administrator- en standaardaccounts. Daarnaast gaan we in op gast- en familieaccounts. We tonen hoe je op je pc de juiste machtigingen instelt zodat data enkel toegankelijk zijn voor de gewenste gebruikers. We gaan hier uit van Windows 11, maar de meeste technieken werken ook in Windows 10.

Microsoft-account

Microsoft maakt het tijdens de installatie van Windows steeds moeilijker om een lokaal account in plaats van een Microsoft-account te kiezen. Dat is niet verrassend, want zodra je je aanmeldt met een Microsoft-account, koppel je je Windows-profiel aan de Microsoft-cloud. Daarmee kun je instellingen, thema’s, wachtwoorden, bureaubladachtergronden en data synchroniseren tussen apparaten. Je logt ook automatisch in bij diensten als de Microsoft Store, OneDrive, Microsoft 365, Mail en Agenda, Edge en andere. Daarnaast kun je met zo’n account BitLocker-versleuteling activeren voor je systeemschijf en gebruikmaken van ouderlijk toezicht (Microsoft Family Safety). Ben je je wachtwoord vergeten, dan herstel je dit eenvoudig via www.kwikr.nl/passreset. Je ontvangt dan een beveiligingscode waarmee je opnieuw toegang krijgt tot je account.

Liever lokaal?

Microsoft moedigt het niet aan om tijdens de installatie een lokaal account aan te maken, en het valt af te wachten of ze deze omwegen in de toekomst zullen blokkeren. Het kan nu nog op de volgende manieren. Start de installatie zonder internetverbinding. Krijg je hierover een melding, druk dan op Shift+F10 en typ het commando oobe\bypassnro. Na de automatische herstart verschijnt de optie Doorgaan met beperkte installatie. Vul vervolgens een lokale gebruikersnaam en wachtwoord in, samen met de antwoorden op drie beveiligingsvragen, zodat de installatie met een lokaal account verloopt. Je kunt na Shift+F10 ook het commando start ms-cxh:localonly uitvoeren om een venster te openen waarmee je een lokale gebruiker aanmaakt. Een andere optie is de gratis tool Rufus (https://rufus.ie/nl), waarmee je een installatie-usb maakt die de verplichte Microsoft-account overslaat. Verwijs naar een Windows-schijfkopiebestand (iso), stel de gewenste opties in, plaats een lege usb-stick en klik op Starten. In het pop-upvenster vink je Verwijder de vereiste voor een online Microsoft-account aan evenals Lokale account met gebruikersnaam aanmaken en vul je de gewenste gebruikersnaam in.

Er zijn nog wel een paar achterdeurtjes om Windows met een lokaal account te installeren, zoals met Rufus.

Lokaal account

Een lokaal account bestaat enkel op je pc, met een combinatie van gebruikersnaam en wachtwoord die alleen daar geldig zijn. Het is niet gekoppeld aan de Microsoft-cloud, zodat geen internet nodig is om je aan te melden. Instellingen en data blijven beperkt tot dat ene toestel en worden niet gesynchroniseerd met andere apparaten. Dit houdt wel in dat bepaalde diensten, zoals het downloaden van apps uit de Microsoft Store of het gebruik van OneDrive, niet beschikbaar zijn. Daar staat tegenover dat een lokaal account je meer privacy en onafhankelijkheid geeft. Het is handig als je bijvoorbeeld geen Microsoft-diensten wilt gebruiken of de pc bewust wilt loskoppelen van online accounts. Bovendien verkleint het risico dat malware je Microsoft-accountgegevens buitmaakt.

Lokaal: instellingen

Standaard vraagt Microsoft je tijdens de installatie van Windows om een Microsoft-account te gebruiken. In het kader ‘Liever lokaal?’ vind je tips om dit te omzeilen, maar ook na de installatie kun je nog een lokaal account aanmaken en daarmee inloggen. Open Instellingen, kies Accounts en klik op Andere gebruikers en vervolgens op Account toevoegen. Selecteer Ik beschik niet over de aanmeldgegevens van deze persoon en daarna Gebruiker zonder Microsoft-account toevoegen. Vul de gewenste gebruikersnaam en het wachtwoord (twee keer) in, kies drie beveiligingsvragen met bijbehorende antwoorden of eventueel een wachtwoordhint, en bevestig met Volgende om het lokale account toe te voegen.

Om zo’n gebruikersaccount te wissen, selecteer je dit bij Andere gebruikers en kies je Verwijderen / Account en gegevens verwijderen.

Lokaal: opdrachtprompt

Je kunt accounts ook aanmaken en beheren via de opdrachtprompt, met extra mogelijkheden die niet in Instellingen beschikbaar zijn. Klik met rechts op Opdrachtprompt in het startmenu en kies Als administrator uitvoeren. Om een lokaal account aan te maken gebruik je het commando net user <accountnaam> /add of net user <accountnaam> <wachtwoord> /add om meteen een wachtwoord toe te voegen, bijvoorbeeld net user Toon 654Win!321 /add. Met net user <accountnaam> vraag je de eigenschappen van het account op.

Je kunt ook bepalen dat een standaardgebruiker zijn verplichte wachtwoord niet mag wijzigen en enkel op specifieke tijden kan inloggen, bijvoorbeeld met

net user <accountnaam> /passwordreq:yes /passwordchg:no /times:ma-vr,16:00-21:00;za-zo,9:00-19:00

Vergeet in deze commando’s de schuine strepen (/) niet! De dagafkortingen gaan hier dus wel uit van een Nederlandstalige Windows-omgeving. Om de tijdslimieten te verwijderen gebruik je de parameter /times:all. Een gebruiker verwijderen kan eenvoudig met net user <accountnaam> /delete. De persoonlijke bestanden in de gebruikersmap blijven dan wel staan en kun je eventueel handmatig verwijderen.

Administrator-account

We haalden al aan dat er een verschil is tussen een administratoraccount en een standaardaccount, en het is belangrijk dat je dit onderscheid goed kent. Een account met administratorrechten (ook wel adminrechten genoemd) heeft namelijk volledige controle over de pc. Zo’n gebruiker mag software installeren of verwijderen, systeeminstellingen wijzigen, nieuwe gebruikers toevoegen en beveiligingsopties aanpassen. Een administrator kan dus ingrijpende veranderingen aanbrengen die het hele systeem beïnvloeden. Hij heeft in principe ook toegang tot alle lokaal opgeslagen data, zelfs zonder expliciete rechten (zie ook vanaf paragraaf 10). In Windows krijgt het eerste account dat tijdens de installatie wordt aangemaakt automatisch administratorrechten. Dit is logisch, want er moet minstens één gebruiker zijn die het systeem kan beheren, maar dit houdt zeker niet in dat je altijd met administratorrechten moet werken (zie verderop).

Om snel het accounttype te zien van een aangemelde gebruiker ga je naar Instellingen van Windows, kies je Accounts en klik je op Uw info. Gaat het om een administratoraccount dan zie je bovenin, bij je hier aanpasbare profielfoto, de vermelding ‘Administrator’. Voor andere accounts zie je deze melding bij Accounts / Andere gebruikers.

Standaardaccount 

Een standaardgebruikersaccount heeft beperktere rechten. Zo’n gebruiker kan programma’s draaien en eigen instellingen wijzigen, maar niet zomaar software installeren of kritische systeemwijzigingen uitvoeren. Zodra een standaardgebruiker iets doet dat hogere rechten vereist, zoals een applicatie installeren, verschijnt een venster van het gebruikersaccountbeheer (User Account Control, kortweg UAC) waarin een administrator zijn naam en wachtwoord moet invoeren. Meld je je zelf als administrator aan, dan volstaat doorgaans enkel een bevestiging. Dit mechanisme voorkomt dat een standaardaccount per ongeluk of via malware schadelijke ingrepen uitvoert. Daarom is het veiliger voor dagelijkse taken een standaardaccount te gebruiken en het administratoraccount alleen wanneer dit echt nodig is.

Als administrator kun je instellen hoe vaak dit UAC-venster verschijnt. Typ gebruikersaccountbeheer in de Windows-zoekbalk en start Instellingen voor gebruikersaccountbeheer wijzigen. Standaard staat de schuifknop ingesteld op Alleen een melding geven wanneer apps proberen wijzigingen aan te brengen, wat meestal prima voldoet.

Accounttype wijzigen

Tijdens de installatie van Windows wordt normaal één account aangemaakt dat automatisch administratorrechten krijgt. Wanneer je met dit account bent aangemeld, kun je het niet zomaar omzetten naar een standaardaccount, tenzij er intussen een ander administratoraccount bestaat.

Je kunt wel een nieuw account aanmaken, ofwel een Microsoft-account of een lokaal account. Zo’n nieuw account is standaard een gewoon gebruikersaccount, maar je kunt het type van andere accounts altijd wijzigen zolang je bent aangemeld als administrator. Open Instellingen, kies Accounts / Andere gebruikers, selecteer het gewenste account en klik op Accounttype wijzigen. Kies vervolgens Administrator of Standaardgebruiker en bevestig met OK.

Dit kan ook via de opdrachtprompt. Gebruikers die je daar hebt toegevoegd zijn standaard gewone gebruikers. Wil je er een administrator van maken, gebruik dan:

net localgroup administrators <accountnaam> /add

om meer rechten te geven. Om er alsnog weer een standaardgebruiker van te maken vervang je hier /add door /delete. Er is altijd minstens één administratoraccount vereist, maar houd het aantal accounts met zulke rechten zo beperkt mogelijk. Heeft een standaardgebruiker tijdelijk beheerdersrechten nodig, dan regel je dit makkelijk zelf even vanuit een UAC-venster.

Ingebouwde accounts

Windows zelf beschikt over een aantal ingebouwde accounts. Je krijgt deze te zien wanneer je bijvoorbeeld het commando net user op de Opdrachtprompt uitvoert, met net user <accountnaam> krijg je meer details over een specifiek account.

Je merkt hier onder meer de ingebouwde accounts Administrator en Gast op, die standaard beide niet geactiveerd zijn. Je kunt ze zelf actief maken met het commando:

net user <accountnaam> /active:yes (met /active:no

maak je een account weer non-actief), maar daar is doorgaans geen reden voor. Het wordt zelfs een stuk onveiliger als je het beheerdersaccount Administrator zomaar activeert, zeker omdat dit zonder sterk wachtwoord een extra risico vormt. Ook het ingebouwde gast-account activeren is weinig zinvol. Je maakt dan beter zelf een lokaal standaardaccount aan voor tijdelijke gebruikers.

Wil je absoluut het ingebouwde Administrator-account activeren, beveilig het dan met een wachtwoord.

Gastaccount

Het kan gebeuren dat een bezoeker je computer even wil gebruiken. Aanmelden met je eigen account is dan geen goed idee. Je maakt dan beter een apart lokaal standaardaccount aan, zoals hierboven beschreven. Zo’n account heeft standaard geen beheerdersrechten en de bezoeker kan enkel werken in zijn eigen profielmap (C:\Users\<accountnaam>) en eventueel in mappen die expliciet met hem zijn gedeeld via gedeelde mappen of aangepaste machtigingen.

Je kunt ditzelfde gastaccount door meerdere bezoekers laten gebruiken, maar houd er rekening mee dat hun gegevens telkens in dezelfde profielmap terechtkomen, wat privacygewijs niet ideaal is. Je kunt deze bestanden als administrator handmatig verwijderen of eenmalig het PowerShell-script bezoekersprofiel.ps1 uitvoeren. Dit script regelt alles en kun je downloaden via www.kwikr.nl/bprof. Start PowerShell als administrator en voer het volgende commando uit:

powershell -ExecutionPolicy Bypass -File <"volledig_pad_naar_script">

Hiermee maak of activeer je het lokale standaardaccount ‘Bezoeker’ en voeg je in Taakplanner een taak toe die bij elke opstart eventueel de profielmap van dit account verwijdert. Op regel 7 van dit script (bij $Password =) kun je het standaardwachtwoord ‘Bezoeker’ vooraf naar wens aanpassen.

Familie-account

Wil je een pc in een gezin delen en tegelijk meer controle houden over kinderen of minder ervaren gezinsleden, dan kun je accounts in een familiegroep gebruiken. Log hiervoor in met een Microsoft-account (niet met een lokaal account): dit wordt de beheerder van de groep. Open Instellingen in Windows en kies Accounts / Familie. Klik bij Uw familie op Iemand toevoegen en voer het e-mailadres van het Microsoft-account van je kind in. Heeft het kind nog geen account, kies dan Een account voor een onderliggend item maken en vul e-mailadres, wachtwoord, naam en geboortedatum in. Na een wat omslachtige verificatie wordt het account aan ‘Uw familie’ toegevoegd en kan het kind hiermee inloggen in Windows. Ouderlijk toezicht regel je online op www.kwikr.nl/famaccounts, waar je je met je eigen account aanmeldt. Klik hier op het gewenste kind-account, waarna je onder meer kunt instellen welke websites, apps en games toegankelijk zijn, de schermtijd kunt bepalen en (via Besteding) kunt vastleggen of aankopen in de Microsoft Store mogen gebeuren. Schakel Activiteitenoverzicht in om na te kunnen kijken welke apps of games je kind eerder heeft gebruikt.

Machtigingenbeheer

We schreven al dat een standaardaccount bij het aanmaken enkel binnen zijn eigen profielmap (C:\Users\<accountnaam>) kan werken. Dat komt doordat Windows standaard alleen schrijfrechten toekent op die map (via de zogeheten ACL; Access Control List). Een standaardgebruiker heeft dus geen toegang tot gegevens in andere mappen, zoals profielmappen van andere gebruikers. Er is een uitzondering, want als iemand de pc opstart via een bootstick met een alternatief besturingssysteem als Linux, gelden de NTFS-machtigingen van Windows niet.

Log je in met een administratoraccount, dan kun je wel toegang forceren tot profielmappen van andere gebruikers. Klik even met rechts op zo’n map, kies Eigenschappen en open het tabblad Beveiliging: normaliter verschijnt nu een melding dat je onvoldoende machtigingen hebt. In dit geval hoef je maar te dubbelklikken op die map en met Doorgaan te bevestigen om toch toegang te krijgen. Open je vervolgens nogmaals het tabblad Beveiliging, dan zie je dat, behalve het account van de betreffende gebruiker, ook je eigen account is toegevoegd en dat alle machtigingen in de kolom Toestaan zijn aangevinkt.

Op dezelfde manier maak je een willekeurige andere map toegankelijk voor een ander gebruikersaccount. Klik met rechts op de map, kies Eigenschappen en open Beveiliging. Klik op Bewerken en vervolgens op Toevoegen, typ de gewenste accountnaam, check met Namen controleren en bevestig met OK. Standaard krijgt dit account lees- en uitvoerrechten, maar je kunt in de kolom Toestaan ook Wijzigen en Schrijven aanvinken. Laat de kolom Weigeren ongewijzigd en bevestig met OK.

Quick User Manager

Windows beschikt wel over eigen functies om accounts te beheren, maar de gratis portable tool Quick User Manager (www.kwikr.nl/qum) maakt dit overzichtelijker en biedt extra functies.

Na de start zie je links een overzicht van alle gedetecteerde accounts, inclusief ingebouwde, lokale en Microsoft-accounts, en zowel standaard- als administratoraccounts. Selecteer een account om rechts de beschikbare opties te zien. De meeste instellingen pas je aan met een vinkje, bijvoorbeeld om een account te activeren of deactiveren, een wachtwoord te vereisen of een profielfoto te wijzigen. Bevestig wijzigingen met Save Changes en Yes. Sommige opties vragen iets meer interactie, zoals het aanpassen van een wachtwoord of het verplaatsen van een profielmap. De functie Auto-logon this user laat Windows automatisch opstarten met het gekozen account, en Launch Account Profile Fixer tracht hardnekkige aanmeldproblemen met een specifiek account te verhelpen.

Een handige en overzichtelijke tool voor meer doorgedreven accountbeheer.