De OnePlus 8 volgt de pas zes maanden oude OnePlus 7T op. Het nieuwste model is honderd euro duurder en zet daar met name betere specificaties tegenover. Tegelijkertijd is hij honderd euro goedkoper dan de eveneens nieuwe OnePlus 8 Pro. In deze OnePlus 8 review zoeken we uit of deze smartphone de gulden middenweg is.

OnePlus introduceerde onlangs de OnePlus 8 en 8 Pro, smartphones van respectievelijk 699 en 899 euro. Recent bespraken we in onze OnePlus 8 Pro review het topmodel, en nu is het de beurt aan zijn goedkopere variant. De 8 volgt de 7T van vorig jaar op, die je nu kunt kopen voor minder dan 550 euro. In deze OnePlus 8 review zoeken we uit welke van de drie telefoons de beste koop is.

©PXimport

Ontwerp

De OnePlus 8 is gemaakt van glas en heeft een voorkantvullend scherm met zeer smalle randen aan de boven- en onderkant. Het display loopt ietwat door over de zijkanten, wat het vegen vanuit hoeken prettiger doet aanvoelen. In de linkerbovenhoek van het scherm zit een klein gaatje voor de selfiecamera. De smartphone oogt futuristisch en ligt door zijn gebolde behuizing fijn in de hand. Het gewicht is met 180 gram relatief laag. De OnePlus 8 is ook lichter dan de 7T, die een kleinere accu heeft maar 190 gram weegt. De 8 Pro weegt 199 gram, wat komt door het grotere scherm en accu. In de afgelopen weken heb ik veel familie en vrienden de 8 en 8 Pro in handen gedrukt, en het merendeel prefereert de meer handzame 8.

©PXimport

De smartphone heeft een handige alert-slider om snel te wisselen tussen het belvolume, de trilstand en stille modus. Onderop zit een usb-c-poort om op te laden en oordopjes aan te sluiten, eventueel via een verloopstukje. Een 3,5mm-audiopoort ontbreekt namelijk. De OnePlus 8 mist ook een certificering voor water- en stofdichtheid, iets wat de 8 Pro wel heeft. OnePlus claimt dat de reguliere 8 tegen wat water en stof kan, maar neem ‘m dus niet mee in het zwembad.

Het toestel is verkrijgbaar in drie kleuren: zwart, mintgroen en Interstellar Glow. Ik testte de groene versie, die ik zou omschrijven als fris en hip. Vingerafdrukken zijn nauwelijks zichtbaar. De andere twee kleuren zijn wel gevoelig voor vingerafdrukken. Wie een zo opvallend mogelijke smartphone wilt, kan het beste kijken naar de Interstellar Glow-uitvoering – die verkleurt door lichtinval.

©PXimport

©PXimport

Scherm

Het scherm van de OnePlus 8 meet 6,55-inch en is dus niet tot nauwelijks met één hand te bedienen. Het oled-paneel levert zeer fraaie kleuren en een hoog contrast, en is energiezuiniger dan een lcd-scherm van goedkopere smartphones. Door de full-hd-resolutie oogt het beeld scherp. Achter het display zit een optische en dus onzichtbare vingerafdrukscanner, die oplicht als je de smartphone wilt ontgrendelen. De scanner is accuraat en heel snel, maar doet het buiten op een zonnige dag merkbaar minder goed. Dit komt omdat de scanner werkt via licht.

©PXimport

De maximale ververssnelheid van het scherm is 90Hz, wat betekent dat het scherm zichzelf negentig keer per seconde ververst. Veel smartphoneschermen doen dat zestig keer seconde (60Hz). De hogere ververssnelheid levert soepeler beeld en dat merk je onder meer aan de animaties, het scrollen in teksten en het spelen van geoptimaliseerde games. Aangezien de kans groot is dat je huidige smartphone een 60Hz-display heeft, zal de OnePlus 8 iets vloeiender aanvoelen. Een subtiele verbetering, al verbruikt de hogere ververssnelheid ook wat meer stroom. Je kunt daarom in de instellingen ook kiezen voor een 60Hz-weergave. De duurdere OnePlus 8 Pro heeft een nog fraaier 120Hz-scherm. Het verschil met 90Hz is zichtbaar, maar niet dé reden om de Pro-versie te verkiezen boven de reguliere 8.

Wie bekend is met de OnePlus 7T, weet nu dat de schermen van de 7T en 8 op papier identiek zijn. In de praktijk zie ik ook nauwelijks verschil.

©PXimport

Uitstekende hardware

Net als zijn duurdere broer gebruikt de OnePlus 8 een Snapdragon 865-chip, de krachtigste Qualcomm-processor van dit moment. Dat merk je: het toestel is vliegensvlug en zal dat nog jaren blijven. De standaardversie van 699 euro heeft 8GB werkgeheugen en 128GB opslaggeheugen. Genoeg om snel te wisselen tussen je recent gebruikte apps en games, met lekker veel opslagruimte voor die programma’s en andere media. Let erop dat de smartphone geen micro-sd-slot heeft om het geheugen uit te breiden. Denk je meer dan 128GB geheugen nodig te hebben? Voor 799 euro koop je de OnePlus 8 met 12GB/256GB werk- en opslaggeheugen. De meerprijs is schappelijk, dat mag gezegd worden.

©PXimport

Beide OnePlus 8-modellen zijn geschikt voor 5G-internet. KPN, T-Mobile en VodafoneZiggo lanceren naar verwachting deze zomer hun 5G-netwerken in de eerste vorm. Voorlopig zal 5G vooral iets sneller en stabieler internet bieden, vooral op drukke locaties. Vanaf 2023 zal het netwerk pas écht een stuk sneller worden. De smartphone is dus voorbereid op de toekomst, maar veel heb je er nog niet aan.

De OnePlus 8 kan verder overweg met technieken als twee simkaarten, wifi 6 en nfc.

Accuduur en opladen

In de OnePlus 8 zit een 4300 mAh-accu die je niet kunt verwisselen. De accucapaciteit is flink gegroeid ten opzichte van de 7T van vorig jaar, die een 3800 mAh-accu heeft. Met die smartphone redde ik het meestal geen lange dag op één acculading. De grotere accu van de 8 betaalt zich uit: een lange dag gebruik is geen probleem.

Opladen gaat via de meegeleverde Warp Charge 30W-stekker, met een vermogen van 30W. De accu laadt in een half uur op van 0 naar 55 procent en dat is erg snel. Als je een andere usb-c-stekker gebruikt, duurt het opladen langer. Helaas kan de OnePlus 8 niet draadloos opladen. Een minpunt, want vrijwel alle smartphones in dit prijssegment kunnen dit wél. De OnePlus 8 Pro kan ook draadloos laden, maar is nog een stuk duurder.

©PXimport

Drie camera's: zo goed zijn ze

Achterop de OnePlus 8 zitten een primaire 48 megapixel camera, een 16 megapixel groothoeklens en een 2 megapixel macrocamera. De camera’s wijken hiermee af van de 7T-serie en de 8 Pro, die in plaats van een macrocamera een telelens hebben om drie keer te zoomen met een minimaal kwaliteitsverlies. De camera-app van de OnePlus 8 biedt ook een twee keer zoom-functie, maar gebruikt hierbij digitale zoom met zichtbaar kwaliteitsverlies. Jammer, maar in veel gevallen is de kwaliteit van zo’n zoomfoto prima voor sociale media. Twee keer zoom stelt namelijk weinig voor. Pas als je verder gaat zoomen (maximaal tien keer) zie je hoe de kwaliteit achteruit holt.

Met de speciale macrocamera maak je scherpe foto’s van heel dichtbij. Handig als je graag bloemen, insecten, huisdieren of etiketten fotografeert. De macrofunctie werkt heel goed. Onhandig is dat je de functie zelf moet inschakelen in de camera-app. Het was prettiger geweest als de camera zelf zou wisselen als je heel dichtbij een object bent. Een ander minpunt is de lage resolutie van 2 megapixel. Een macrofoto (1600 x 1200 pixels) is scherp genoeg voor sociale media, maar oogt op je televisie minder scherp dan een reguliere 12 megapixel-foto (4000 x 3000 pixels). Hieronder zie je links de automatische stand en rechts de macromodus.

©PXimport

©PXimport

Over de primaire camera gesproken; die maakt fraaie, realistische foto’s met veel detail. De kwaliteit is vergelijkbaar met de OnePlus 7T maar iets minder dan de OnePlus 8 Pro, die een nieuwere en betere camerasensor gebruikt. In het donker schiet de camera ook prima foto’s maar is er een duidelijk kwaliteitsverschil met dure telefoons als de 8 Pro, iPhone 11 Pro en Huawei P40 Pro.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De groothoekcamera maakt een wijde foto en werkt naar behoren. Kleuren ogen iets minder natuurgetrouw dan op reguliere foto’s. Een grasveld is bijvoorbeeld net even te groen, maar grote kans dat het je niet opvalt omdat het plaatje er prima uitziet. Hieronder zie je twee fotoseries met van links naar rechts de normale foto, een groothoekfoto en een 2x-zoomfoto.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De 16 megapixel camera in het display maakt over het algemeen ‘gewoon goede’ selfies. Houd de smartphone wel stil, anders krijg je snel bewogen plaatjes. De camera kan ook videobellen in full-hd-resolutie.

Software

De OnePlus 8 draait uit de doos op Android 10 met de OxygenOS-schil van OnePlus. Deze laag wijkt weinig af van stock-Android en voegt vooral functies toe om het besturingssysteem meer naar eigen wens aan te passen. Van de animatie van de vingerafdrukscanner en de vorm van de snelle instellingen tot het kleurenpalet en de werking van de gamemodus: er is veel in te stellen en dat is leuk. Op de smartphone zijn vier applicaties voor geïnstalleerd: Facebook, Messenger, Instagram en Netflix. Die eerste drie zijn te verwijderen, Netflix niet. OnePlus levert zelf ook een handvol apps mee, waaronder een galerij, weer en rekenmachine. De software werkt intuïtief, is razendsnel en minder aanwezig dan de lagen van Samsung, Huawei en veel andere concurrenten.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Updatebeleid

OnePlus belooft – al jaren – drie jaar volledige softwareondersteuning voor zijn smartphones. De OnePlus 8 krijgt dus drie Android-versie-updates en drie jaar om de maand een beveiligingsupdate. Dat is netjes. Dure Samsung-telefoons krijgen bijvoorbeeld twee versie-updates en vier jaar beveiligingsupdates, maar de meeste merken beloven twee jaar volledige updates. iPhones krijgen vier jaar updates van Apple, maar draaien geen Android.

Conclusie: OnePlus 8 kopen?

De OnePlus 8 is een hele fijne smartphone zonder fratsen, voorzien van een luxe behuizing, fraai scherm, krachtige hardware en gebruiksvriendelijke software met drie jaar ondersteuning. Het toestel doet niets fout, maar weet ook nergens mee op te vallen. Hij is niet water- en stofdicht volgens een IP-certificering, kan niet draadloos opladen en maakt niet de beste foto’s in zijn prijsklasse.

Deze drie aandachtspunten zijn ook van toepassing op de OnePlus 7T van vorig jaar. De 8 oogt moderner, is iets sneller, heeft een betere accuduur en 5G, maar kost 699 euro. Op moment van schrijven koop je de 7T voor 529 euro. De verbeteringen van de 8 hebben dus een flinke meerprijs, en in mijn ogen zijn veel geïnteresseerden beter af met de 7T (review).

Hoewel van een hele andere orde, is de nieuwe iPhone SE ook een concurrent. Apple's iPhone van 489 euro is razendsnel, waterdicht, kan draadloos opladen en krijgt vier jaar updates. Op punten als het scherm, de software en formaat zijn de twee niet te vergelijken, maar de iPhone SE illustreert dat een complete en goede smartphone helemaal geen 699 euro hoeft te kosten.

Wie de nieuwste OnePlus prefereert maar geen concessies wil doen, kan terecht bij de 8 Pro. Die is IP-gecertificeerd, laadt draadloos op en beschikt over een uitstekende vierdubbele camera. Het toestel heeft ook een fraaier 120Hz-scherm. Houd er wel rekening mee dat de smartphone merkbaar groter en zwaarder is, en minimaal 899 euro kost. Lees hier onze uitgebreide OnePlus 8 Pro review.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.