De Nokia 1.3 is een smartphone met speciale Android Go-software en een zeer scherp prijskaartje van 99 euro. Biedt de telefoon genoeg waar voor zijn geld of kun je beter doorsparen? Je leest het in deze Nokia 1.3 review.

De buitenkant van de smartphone laat een gemengde indruk achter. Het toestel voelt ondanks zijn plastic behuizing degelijk aan en ligt prettig in de hand. De narigheid begint als je de achterkant los wil halen, iets wat volgens Nokia zo gepiept is. Het kostte mij een kwartier, twee halve nagels en flink wat gevloek. In de zes jaar dat ik smartphones test, heb ik nog nooit zo’n moeilijk verwisselbare achterkant meegemaakt. Ik hoor je denken: dan laat ik ‘m er toch gewoon opzitten? Helaas, dat kan niet. Je moet de achterkant loshalen om de accu, je simkaart(en) en eventueel micro-sd-kaartje in de telefoon te stoppen. De verwisselbare accu is prettig omdat je ‘m eenvoudig kan vervangen als ‘ie na een paar jaar versleten is. Met een extra accu op zak ben je bovendien niet afhankelijk van een powerbank of stopcontact.

©PXimport

Prima scherm

Het scherm van de Nokia 1.3 meet 5,71 inch en is net aan met één hand te bedienen. Bovenin het scherm zit een flinke uitsparing voor de matige selfiecamera. Het display bevalt beter: de hd-resolutie betekent dat het beeld scherp oogt en zaken als de helderheid en kleurweergave zijn ook goed genoeg. Let wel: voor een smartphone die nog geen honderd euro kost. Duurdere telefoons hebben een beter scherm.

©PXimport

Slechte camera's

De lage verkoopprijs zie je ook terug in de hardware. De Nokia 1.3 kan alleen overweg met 2.4GHz-wifinetwerken (wifi 4), mist een vingerafdrukscanner en heeft één simpele camera op de achterkant. Daar kun je foto’s mee maken voor WhatsApp of Facebook, maar daar houdt het ook wel op.

De gebruikte Snapdragon 215-processor en 1GB werkgeheugen leveren een langzame smartphone op die regelmatig zomaar stottert. Veel apps draaien met haperingen. Spelletjes zijn nauwelijks te spelen op dit toestel. In mijn dagen met de Nokia 1.3 ben ik erachter gekomen dat telefoons van 150 tot 200 euro aanzienlijk sneller zijn dan dit model.

©PXimport

©CIDimport

©CIDimport

Het opslaggeheugen van de smartphone is met 16GB ook beperkt. Je hebt ongeveer 13GB tot je beschikking om apps, foto’s en andere media op te slaan. Met een micro-sd-kaartje breid je het geheugen uit. De 3000 mAh-accu is naar verhouding erg groot, maar dit is helaas niet terug te zien in de accuduur. De Nokia 1.3 houdt het probleemloos een dag vol en moet daarna opladen. Dat geldt ook voor de concurrentie, vaak met kleinere accu’s. Het opladen van de accu duurt uren via de micro-usb-poort. Fijn is dat Nokia naast een usb-kabel ook een stekker meelevert – niet standaard in dit prijssegment.

©CIDimport

Android 10 (Go Edition)

Net als veel andere spotgoedkope Android-smartphones draait de Nokia 1.3 op Android 10 (Go Edition). Dit is op moment van publicatie de nieuwste versie van Android Go, software die speciaal gemaakt is voor budgettelefoons. Android Go is gebruiksvriendelijk en biedt alle functies en apps die je nodig hebt. Er ligt wel een flinke nadruk op het gebruik van de Google Assistent en dat had van mij minder gemogen.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Bijzonder is dat Nokia een duidelijk updatebeleid garandeert voor de 1.3. Het toestel krijgt sowieso Android 11, dat dit najaar uitkomt. Ook belooft de fabrikant beveiligingsupdates uit te rollen tot april 2022. Ervaringen met oudere, goedkope Nokia-telefoons wijzen uit dat Nokia zijn beloften nakomt, maar hier doorgaans lang de tijd voor neemt. Desalniettemin is het erg prettig dat zo’n goedkope smartphone een tijd software-updates krijgt.

Conclusie: Nokia 1.3 kopen?

Als je om welke reden dan ook niet meer dan honderd euro wil uitgeven aan een nieuwe smartphone, is de Nokia 1.3 zeker het overwegen waard. Het toestel doet wat hij moet doen, draait gebruiksvriendelijke software en krijgt vaker en langer updates dan de meeste concurrenten. Ben je bereid en in staat om 150 euro neer te leggen, dan raad ik je met klem aan dat te doen. Het levert je een aanzienlijk betere en completere smartphone op, wat de gebruikservaring elke dag en lange tijd ten goede komt. Check hier ons actuele overzicht met de beste smartphones tot 150 euro en de beste toestellen tussen de 150 en 200 euro.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: