De Nokia 1.3 is een smartphone met speciale Android Go-software en een zeer scherp prijskaartje van 99 euro. Biedt de telefoon genoeg waar voor zijn geld of kun je beter doorsparen? Je leest het in deze Nokia 1.3 review.

De buitenkant van de smartphone laat een gemengde indruk achter. Het toestel voelt ondanks zijn plastic behuizing degelijk aan en ligt prettig in de hand. De narigheid begint als je de achterkant los wil halen, iets wat volgens Nokia zo gepiept is. Het kostte mij een kwartier, twee halve nagels en flink wat gevloek. In de zes jaar dat ik smartphones test, heb ik nog nooit zo’n moeilijk verwisselbare achterkant meegemaakt. Ik hoor je denken: dan laat ik ‘m er toch gewoon opzitten? Helaas, dat kan niet. Je moet de achterkant loshalen om de accu, je simkaart(en) en eventueel micro-sd-kaartje in de telefoon te stoppen. De verwisselbare accu is prettig omdat je ‘m eenvoudig kan vervangen als ‘ie na een paar jaar versleten is. Met een extra accu op zak ben je bovendien niet afhankelijk van een powerbank of stopcontact.

©PXimport

Prima scherm

Het scherm van de Nokia 1.3 meet 5,71 inch en is net aan met één hand te bedienen. Bovenin het scherm zit een flinke uitsparing voor de matige selfiecamera. Het display bevalt beter: de hd-resolutie betekent dat het beeld scherp oogt en zaken als de helderheid en kleurweergave zijn ook goed genoeg. Let wel: voor een smartphone die nog geen honderd euro kost. Duurdere telefoons hebben een beter scherm.

©PXimport

Slechte camera's

De lage verkoopprijs zie je ook terug in de hardware. De Nokia 1.3 kan alleen overweg met 2.4GHz-wifinetwerken (wifi 4), mist een vingerafdrukscanner en heeft één simpele camera op de achterkant. Daar kun je foto’s mee maken voor WhatsApp of Facebook, maar daar houdt het ook wel op.

De gebruikte Snapdragon 215-processor en 1GB werkgeheugen leveren een langzame smartphone op die regelmatig zomaar stottert. Veel apps draaien met haperingen. Spelletjes zijn nauwelijks te spelen op dit toestel. In mijn dagen met de Nokia 1.3 ben ik erachter gekomen dat telefoons van 150 tot 200 euro aanzienlijk sneller zijn dan dit model.

©PXimport

©CIDimport

©CIDimport

Het opslaggeheugen van de smartphone is met 16GB ook beperkt. Je hebt ongeveer 13GB tot je beschikking om apps, foto’s en andere media op te slaan. Met een micro-sd-kaartje breid je het geheugen uit. De 3000 mAh-accu is naar verhouding erg groot, maar dit is helaas niet terug te zien in de accuduur. De Nokia 1.3 houdt het probleemloos een dag vol en moet daarna opladen. Dat geldt ook voor de concurrentie, vaak met kleinere accu’s. Het opladen van de accu duurt uren via de micro-usb-poort. Fijn is dat Nokia naast een usb-kabel ook een stekker meelevert – niet standaard in dit prijssegment.

©CIDimport

Android 10 (Go Edition)

Net als veel andere spotgoedkope Android-smartphones draait de Nokia 1.3 op Android 10 (Go Edition). Dit is op moment van publicatie de nieuwste versie van Android Go, software die speciaal gemaakt is voor budgettelefoons. Android Go is gebruiksvriendelijk en biedt alle functies en apps die je nodig hebt. Er ligt wel een flinke nadruk op het gebruik van de Google Assistent en dat had van mij minder gemogen.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Bijzonder is dat Nokia een duidelijk updatebeleid garandeert voor de 1.3. Het toestel krijgt sowieso Android 11, dat dit najaar uitkomt. Ook belooft de fabrikant beveiligingsupdates uit te rollen tot april 2022. Ervaringen met oudere, goedkope Nokia-telefoons wijzen uit dat Nokia zijn beloften nakomt, maar hier doorgaans lang de tijd voor neemt. Desalniettemin is het erg prettig dat zo’n goedkope smartphone een tijd software-updates krijgt.

Conclusie: Nokia 1.3 kopen?

Als je om welke reden dan ook niet meer dan honderd euro wil uitgeven aan een nieuwe smartphone, is de Nokia 1.3 zeker het overwegen waard. Het toestel doet wat hij moet doen, draait gebruiksvriendelijke software en krijgt vaker en langer updates dan de meeste concurrenten. Ben je bereid en in staat om 150 euro neer te leggen, dan raad ik je met klem aan dat te doen. Het levert je een aanzienlijk betere en completere smartphone op, wat de gebruikservaring elke dag en lange tijd ten goede komt. Check hier ons actuele overzicht met de beste smartphones tot 150 euro en de beste toestellen tussen de 150 en 200 euro.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.